Ezequiel 11

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ خنِّي إِسّْڭعّذْ أَيِي أَرُّوحْ عَاوذْ ؤُشَا إِنْذهْ أَيِي غَارْ ثوَّارْثْ ن شَّارْقْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي نِّي إِدْجَانْ غَارْ شَّارْقْ، ؤُ خْزَارْ، غَارْ وَاذَافْ ن ثوَّارْثْ أَقَا ذِينْ خمْسَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن يرْيَازنْ ؤُ ذِي ڒْوسْطْ نْسنْ ژْرِيغْ يَازَانْيَاهُو، مِّيسْ ن عَازُورْ، ؤُ فَالَاطْيَا، مِّيسْ ن بَانَايَا، ڒْحُوكَّامْ ن ڒْڭنْسْ.

¹ Então, o Espírito me levantou e me levou à porta oriental da Casa do Senhor , a qual olha para o oriente. À entrada da porta, estavam vinte e cinco homens; no meio deles, vi a Jazanias, filho de Azur, e a Pelatias, filho de Benaías, príncipes do povo.

² نتَّا إِنَّا أَيِي: ”أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، إِنَا ذ إِرْيَازنْ نِّي إِتّْخَارِّيصنْ ذِي دّدْجْ، تِّيشنْ شّْوَارْ أَعفَّانْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ،

² E disse-me: Filho do homem, são estes os homens que maquinam vilezas e aconselham perversamente nesta cidade,

³ قَّارنْ: ’وَارْ بنَّامْ عَاذْ ثُوذْرِينْ ذڭْ وُوسَّانْ-أَ! ثَانِيثَا ذ مَارْمِيثَا ؤُشَا نشِّينْ ذ أَيْسُومْ!‘ “

³ os quais dizem: Não está próximo o tempo de construir casas; esta cidade é a panela, e nós, a carne.

⁴ ”س ؤُيَا نَابّْ خَاسنْ، نَابّْ، شكْ، أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ!“

⁴ Portanto, profetiza contra eles, profetiza, ó filho do homem.

⁵ خنِّي إِوْضَا-د أَرُّوحْ ن سِيذِي خَافِي ؤُشَا نتَّا إِنَّا أَيِي: ”إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي! أَمُّو إِ ثسِّيوْڒمْ كنِّيوْ، أَ ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، مَاغَارْ نشّْ سّْنغْ ڒحْوَايجْ نِّي إِتّْڭعَّاذنْ غَارْ بُوحْبڒْ نْومْ.

⁵ Caiu, pois, sobre mim o Espírito do Senhor e disse-me: Fala: Assim diz o Senhor : Assim tendes dito, ó casa de Israel; porque, quanto às coisas que vos surgem à mente, eu as conheço.

⁶ ثَارْنِيمْ ڒْْخشْبَاثْ ن يِينِّي إِتّْوَانْغنْ نْومْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ ؤُشَا ثشُّورمْ إِبْرِيذنْ نّسْ س ڒْْخشْبَاثْ ن يِينِّي إِتّْوَانْغنْ!‘ “

⁶ Multiplicastes os vossos mortos nesta cidade e deles enchestes as suas ruas.

⁷ ”س ؤُيَا، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: ’إِنِّي زَّايْومْ إِتّْوَانْغنْ، إِنِّي ثسَّارْسمْ ذِي ڒْوسْطْ نّسْ، أَقَا أَثنْ ذ أَيْسُومْ ؤُ نتَّاثْ ذ مَارْمِيثَا، مَاشَا نشّْ أَذْ كنِّيوْ سُّوفّْغغْ زِي ڒْوسْطْ نّسْ.

⁷ Portanto, assim diz o Senhor Deus: Os que vós matastes e largastes no meio dela são a carne, e ela, a panela; a vós outros, porém, vos tirarei do meio dela.

⁸ سِّيفْ ثتّڭّْوْذمْ، ذ سِّيفْ أَذْ خَاومْ د-سّكّغْ، إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي.

⁸ Temestes a espada, mas a espada trarei sobre vós, diz o Senhor Deus.

⁹ نشّْ أَذْ كنِّيوْ نذْهغْ زِي ڒْوسْثْ نّسْ ؤُشَا أَذْ وْشغْ كنِّيوْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِبَارَّانِييّنْ ؤُشَا أَذْ ڭّغْ ڒحْكَامَاثْ جَارْ أَومْ.

⁹ Tirar-vos-ei do meio dela, e vos entregarei nas mãos de estrangeiros, e executarei juízos entre vós.

¹⁰ س سِّيفْ أَذْ ثوْضَامْ. ذِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل أَذْ خَاومْ حكْمغْ ؤُشَا أَذْ ثسّْنمْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي.

¹⁰ Caireis à espada; nos confins de Israel, vos julgarei, e sabereis que eu sou o Senhor .

¹¹ ثَانْذِينْثْ-أَ وَارْ ذ أَومْ ثتِّيڒِي ذ مَارْمِيثَا ؤُ كنِّيوْ وَارْ ذَايسْ ثتِّيڒِيمْ ذ أَيْسُومْ. نشّْ أَذْ خَاومْ حكْمغْ ذِي ثمُّورْثْ ن إِسْرَائِيل.

¹¹ Esta cidade não vos servirá de panela, nem vós servireis de carne no seu meio; nos confins de Israel, vos julgarei,

¹² كنِّيوْ أَذْ ثسّْنمْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي، مِينْزِي وَارْ ثُويُورمْ ذِي ثْوصَّا إِنُو ؤُ وَارْ ثڭِّيمْ عْلَاحْسَابْ لْفَارَايِيضْ إِنُو، مَاشَا ثڭِّيمْ أَمْ مَامّشْ لْفَارَايِيضْ نْ ڒڭْنُوسْ إِ ذ أَومْ د-إِتّنّْضنْ.‘ “

¹² e sabereis que eu sou o Senhor . Pois não andastes nos meus estatutos, nem executastes os meus juízos; antes, fizestes segundo os juízos das nações que estão em redor de vós.

¹³ ڒَامِي ثُوغَا تّْنَابِّيغْ، إِمْسَارْ أَقَا فَالَاطْيَا، مِّيسْ ن بَانَايَا، إِمُّوثْ. خنِّي وْضِيغْ غَارْ ثمُّورْثْ س ؤُغمْبُوبْ إِنُو ؤُشَا ڒَاغِيغْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ، نِّيغْ: ”أَ، سِيذِي إِنُو، سِيذِي، مَا أَذْ ثقْضِيذْ مِينْ إِقِّيمنْ زِي إِسْرَائِيل؟“

¹³ Ao tempo em que eu profetizava, morreu Pelatias, filho de Benaías. Então, caí com o rosto em terra, clamei em alta voz e disse: ah! Senhor Deus! Darás fim ao resto de Israel?

¹⁴ خنِّي يُوسَا-د غَارِي وَاوَاڒْ ن سِيذِي، إِنَّا:

¹⁴ Veio a mim a palavra do Senhor , dizendo:

¹⁵ ”أَ مِّيسْ ن بْنَاذمْ، أَقَا ذ أَيْثْمَاشْ، أَيْثْمَاشْ، إِرْيَازنْ نِّي إِدْجَانْ ذ إِمفْذِييّنْ نْومْ ذ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل، أَقَا-ثنْ مَارَّا ذ إِنِّي إِ ذ أَسنْ نَّانْ إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ: ’أَڭّْوجمْ خْ سِيذِي، ثَامُّورْثْ-أَ ثمّوْشْ أَنغْ ذ ثَاسْغَارْثْ!‘ “

¹⁵ Filho do homem, teus irmãos, os teus próprios irmãos, os homens do teu parentesco e toda a casa de Israel, todos eles são aqueles a quem os habitantes de Jerusalém disseram: Apartai-vos para longe do Senhor ; esta terra se nos deu em possessão.

¹⁶ ”س ؤُيَا إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: وَاخَّا نشّْ سِّيڭّْوجغْ ثنْ جَارْ ڒڭْنُوسْ، وَاخَّا نشّْ بزّْعغْ ثنْ خْ ثمُّورَا، س مَارَّا أَيَا أَذْ أَسنْ إِڒِيغْ عَاذْ شْوَايْثْ ذ زَّاوشْثْ إِقدّْسنْ ذِي ثمُّورَا مَانِي غَا يَاوْضنْ.‘ “

¹⁶ Portanto, dize: Assim diz o Senhor Deus: Ainda que os lancei para longe entre as nações e ainda que os espalhei pelas terras, todavia, lhes servirei de santuário, por um pouco de tempo, nas terras para onde foram.

¹⁷ ”س ؤُيَا إِنِي: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي: نشّْ ڭُّورْ أَذْ كنِّيوْ سّْمُونغْ زِي ڒڭْنُوسْ، أَذْ كنِّيوْ سّْمُونغْ زِي ثمُّورَا مَانِي غَا ثتّْوَابزّْعمْ ؤُ نشّْ أَذْ أَومْ وْشغْ ثَامُّورْثْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁷ Dize ainda: Assim diz o Senhor Deus: Hei de ajuntá-los do meio dos povos, e os recolherei das terras para onde foram lançados, e lhes darei a terra de Israel.

¹⁸ نِيثْنِي أَذْ ذِينْ أَوْضنْ ؤُ أَذْ زَّايسْ كّْسنْ مَارَّا نّْعَاوَاثْ نّسْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ مَارَّا جّْعَايفْ نّسْ.

¹⁸ Voltarão para ali e tirarão dela todos os seus ídolos detestáveis e todas as suas abominações.

¹⁹ نشّْ أَذْ أَسنْ وْشغْ إِجّْ ن وُوڒْ ذ إِجّْ ن بُوحْبڒْ ن جْذِيذْ ذِي ذَاخڒْ نْومْ. أَذْ كّْسغْ ؤُڒْ ن وژْرُو زِي أَرِّيمثْ نْسنْ ؤُ أَذْ أَسنْ وْشغْ ؤُڒْ ن ويْسُومْ،

¹⁹ Dar-lhes-ei um só coração, espírito novo porei dentro deles; tirarei da sua carne o coração de pedra e lhes darei coração de carne;

²⁰ حِيمَا أَذْ ؤُيُورنْ ذِي ثْوصَّا إِنُو ؤُ أَذْ حْضَانْ لْفَارَايِيضْ إِنُو ؤُ أَذْ زَّايْسنْثْ ڭّنْ. أَذْ إِڒِينْ ذ ڒْڭنْسْ إِنُو ؤُ نشّْ أَذْ إِڒِيغْ ذ أَربِّي نْسنْ.

²⁰ para que andem nos meus estatutos, e guardem os meus juízos, e os executem; eles serão o meu povo, e eu serei o seu Deus.

²¹ مَاشَا إِنِّي ؤُڒْ نْسنْ أَذْ إِضْفَارْ ؤُڒْ نْ نّْعَاوَاثْ نْسنْ ن لْ-أَصْنَامْ ذ جّْعَايفْ نْسنْ، نشّْ أَذْ ڭّغْ إِبْرِيذنْ نْسنْ خْ ؤُزدْجِيفْ نْسنْ، أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي إِنُو، سِيذِي.‘ “

²¹ Mas, quanto àqueles cujo coração se compraz em seus ídolos detestáveis e abominações, eu farei recair sobre sua cabeça as suas obras, diz o Senhor Deus.

²² خنِّي سّْڭعّْذنْ إِكِيرُوبنْ أَفْرِيونْ نْسنْ ؤُ ثِيجَارَّارِينْ ثُوغَا زَّاثْسنْ ؤُشَا أَعُودْجِي ن أَربِّي ن إِسْرَائِيل ثُوغَا-ث خَاسنْ سنّجْ نْسنْ.

²² Então, os querubins elevaram as suas asas, e as rodas os acompanhavam; e a glória do Deus de Israel estava no alto, sobre eles.

²³ خَاسْ ؤُشَا إِڭعّذْ ؤُعُودْجِي ن سِيذِي زِي ڒْوسْطْ ن ثنْذِينْثْ ؤُشَا إِقِّيمْ إِتّْبدَّا خْ وذْرَارْ نِّي إِدْجَانْ غَارْ شَّارْقْ ن ثنْذِينْثْ.

²³ A glória do Senhor subiu do meio da cidade e se pôs sobre o monte que está ao oriente da cidade.

²⁴ خنِّي إِسّْڭعّذْ أَيِي-د أَرُّوحْ ؤُشَا يِيوِي أَيِي ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ س أَرُّوحْ ن أَربِّي غَارْ ثمُّورْثْ ن إِكَالْذَانِييّنْ غَارْ أَيْثْ ن لْمنْفَا. أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِڭعّذْ زَّايِي ڒوْحِييْ إِ ژْرِيغْ،

²⁴ Depois, o Espírito de Deus me levantou e me levou na sua visão à Caldeia, para os do cativeiro; e de mim se foi a visão que eu tivera.

²⁵ ؤُ نِّيغْ إِ أَيْثْ ن لْمنْفَا مَارَّا مِينْ ثُوغَا ذ أَيِي إِسّْشنْ سِيذِي.

²⁵ Então, falei aos do cativeiro todas as coisas que o Senhor me havia mostrado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Ezequiel 11 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →