Êxodo 9
rifa (RIFA) vs VC
1 ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”أَذفْ غَارْ فِيرْعُونْ، إِنِي أَسْ: ’سِيذِي، أَربِّي ن إِعِيبْرَانِييّنْ إِقَّارْ أَمُّو: أجّْ أَذْ إِرَاحْ ڒْڭنْسْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَيِي إِعْبذْ.
1 O Senhor disse a Moisés: "Vai procurar o faraó e dize-lhe: eis o que diz o Senhor, Deus dos hebreus: deixa ir o meu povo, para que ele me preste um culto.
2 مِينْزِي مَاڒَا ثُوڭِيذْ أَذْ ثنْ ثجّذْ أَذْ رَاحنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ ثطّْفذْ عَاذْ كْثَارْ،
2 Se recusas, se persistes em retê-lo,
3 خْزَارْ، أَفُوسْ ن سِيذِي أَذْ يِيڒِي خْ ڒْمَاڒْ نّشْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِيَّارْ، خْ إِيْسَانْ ذ يغْيَاڒْ ذ يِيڒغْمَانْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ؤُڒَا خْ وُودْجِي س يِيجّْ ن طَّاعُونْ إِقسْحنْ أَطَّاسْ.
3 a mão do Senhor vai pesar sobre os teus animais que estão nos campos, sobre os cavalos, os jumentos, os camelos, os bois e as ovelhas: haverá uma peste terrível.
4 أَذْ إِفَارْزْ سِيذِي جَارْ ڒبْهَايمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذ ڒبْهَايمْ ن إِمِيصْرِييّنْ، حِيمَا وَارْ إِتّْمتِّي وَالُو زِي مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.‘ “
4 Entretanto, o Senhor fará uma distinção entre os animais dos israelitas e os dos egípcios, e nada perecerá de tudo o que pertence aos israelitas."
5 ؤُشَا إِنيّشْ سِيذِي إِشْثْ ن ڒْوقْثْ ؤُمِي إِنَّا: ”ثِيوشَّا أَذْ يڭّْ سِيذِي مَانْ أَيَا ذِي ثمُّورْثْ.“
5 O Senhor fixou o prazo nestes termos: "Amanhã, o Senhor fará isso na terra".
6 ثِيوشَّا نّسْ إِڭَّا سِيذِي دّقّْ نِّي ؤُشَا مُّوثنْ مَارَّا ڒبْهَايمْ ن مِيصْرَا، مَاشَا زِي ڒبْهَايمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ثمُّوثْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ زَّايْسنْثْ.
6 No dia seguinte, o Senhor cumpriu sua palavra: todos os animais dos egípcios pereceram, mas não morreu um animal sequer dos rebanhos dos israelistas.
7 ؤُشَا إِسّكّْ فِيرْعُونْ إِجّنْ، ؤُشَا أَقَا ذَا، وَارْ ثمُّوثْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ زِي ڒبْهَايمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. مَاشَا ؤُڒْ ن فِيرْعُونْ إِذْوڒْ إِقْسحْ ؤُشَا وَارْ يجِّي أَذْ إِفّغْ ڒْڭنْسْ.
7 Tendo o faraó mandado examinar, verificou que não morrera nem um só animal dos rebanhos dos israelistas. Mas o coração do faraó ficou endurecido, e ele não deixou ir o povo.
8 ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ: ”عمَّارْ ؤُرُو ن إِفَاسّنْ نْومْ س إِغّضْ زِي ثفْقُونْثْ ؤُشَا أجّْ مُوسَا أَذْ ث إِزُّوزَارْ ذڭْ ؤُجنَّا قِيبَاتْشْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن فِيرْعُونْ.
8 O Senhor disse a Moisés e a Aarão: "Tomai vossas duas mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a lance para o céu diante dos olhos do faraó.
9 أَذْ إِذْوڒْ إِغّضْ ذ ثَاعجَّاجْثْ إِفْسُوسنْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا ثَاعجَّاشْثْ أَذْ ثذْوڒْ ذ ثِيحبَّا س ڒوْعِي خْ بْنَاذمْ ؤُ خْ ڒْمَاڒْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا.“
9 Ela tornar-se-á uma poeira que se espalhará por todo o Egito, e haverá em todo o Egito, sobre os homens e sobre os animais, tumores que se arrebatarão em úlceras".
10 ؤُشَا كْسِينْ إِغّضْ زِي ثفْقُونْثْ أَمْ ثُوغَا بدّنْ زَّاثْ إِ فِيرْعُونْ ؤُشَا إِزُّوزَارْ إِ-ث مُوسَا ذڭْ ؤُجنَّا ؤُشَا إِذْوڒْ ذ ثِيحبَّا س ڒوْعِي أَمْ ذڭْ إِوْذَانْ أَمْ ذِي ڒْمَاڒْ،
10 Tomaram, pois, da cinza do forno e apresentaram-se diante do faraó. Moisés atirou-a para o céu e produziram-se, sobre os homens e sobre os animais, tumores que se arrebataram em úlceras.
11 أَڒَامِي ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ بدّنْ زَّاثْ إِ مُوسَا ذِي سِّيبّثْ ن ثْحبَّا، مِينْزِي ثِيحبَّا حكْمنْثْ إِسحَّارنْ ذ مَارَّا إِمِيصْرِييّنْ.
11 Os mágicos não puderam aparecer diante de Moisés por causa das úlceras, porque foram atingidos como todos os egípcios.
12 مَاشَا سِيذِي إِسّقْسحْ ؤُڒْ ن فِيرْعُونْ، أَڒَامِي وَارْ ذ أَسنْ إِسدْجْ شَا، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا.
12 O Senhor endureceu o coração do faraó, que, como o Senhor havia predito, não ouviu Moisés e Aarão.
13 ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”ثِيوشَّا كَّارْ زِيشْ، ثْبدّذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن فِيرْعُونْ ؤُشَا إِنِي أَسْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِعِيبْرَانِييّنْ: أجّْ أَذْ إِرَاحْ ڒْڭنْسْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَيِي إِعْبذْ.
13 O Senhor disse a Moisés: "Tu te apresentarás amanhã cedo diante do faraó, e dir-lhe-ás: eis o que diz o Senhor, Deus dos hebreus: deixa partir meu povo para que me preste um culto,
14 مِينْزِي ثْوَاڒَا-يَا نشّْ أَذْ شكْ ڒقْفغْ ذڭْ وُوڒْ س مَارَّا جّْرَايحْ إِنُو ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ ذ ڒْڭنْسْ نّشْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ بلِّي وَارْ إِدْجِي حذْ أَمْ نشّْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ.
14 porque desta vez vou descarregar todos os meus flagelos sobre tua pessoa, tua gente e teu povo, a fim de que saibas que não há ninguém semelhante a mim em toda a terra.
15 مِينْزِي عَاذْ ڒخُّو ثُوغَا زمَّارغْ أَذْ سّْوِيژّْضغْ أَفُوسْ إِنُو، حِيمَا أَذْ شكْ وْثغْ ؤُڒَا ذ ڒْڭنْسْ نّشْ س طَّاعُونْ ؤُشَا ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ ثتّْوَاثحِّيذْ زِي ثمُّورْثْ.
15 Eu poderia, num instante, estendendo a minha mão, ferir-te de peste, tu e o teu povo; e tu já terias desaparecido da terra.
16 مَاشَا س ثِيذتّْ نشّْ سّْبدّغْ شكْ حِيمَا أَذْ أَشْ سّشْنغْ جّهْذْ إِنُو ؤُ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاشنّعْ إِسمْ إِنُو ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ.
16 Mas, se te deixo incólume, é para que vejas o meu poder, e que o meu nome seja glorificado por toda a terra.
17 مَا ثتّڭّذْ عَاذْ ثِيعِينْكْرِيفِينْ ضِيدّْ إِ ڒْڭنْسْ إِنُو، حِيمَا وَارْ ثنْ ثجِّيذْ أَذْ رَاحنْ؟
17 Se te obstinas em impedir a partida de meu povo,
18 خْزَارْ، ثِيوشَّا غَارْ ثْسَاعّثْ-أَ نشّْ أَذْ أَرّغْ ثَابْرُورِّي إِدّقْڒنْ أَذْ ثوّثْ، ثَابْرُورِّي إِ وَارْ ثُوغِيعمَّارْصْ ذِي مِيصْرَا زڭْ وَاسّْ إِ ذِي ثتّْوَابْنَا أَڒْ إِ ڒخُّو.
18 amanhã, a esta mesma hora, farei cair uma chuva de pedras tão violenta como nunca houve outra igual no Egito, desde sua origem até o dia de hoje.
19 خنِّي سكّْ ڒخُّو إِمْسخَّارنْ نّكْ، مَاحنْذْ أَذْ سِّيذْفنْ ڒبْهَايمْ ذ مَارَّا مِينْ غَاركْ ذڭْ إِيَّارْ غَارْ ذَاخڒْ. كُوڒْ بْنَاذمْ نِيغْ ذ ڒْمَاڒْ نِّي إِ غَا إِتّْوَافنْ ذڭْ إِيَّارْ، وَارْ ث سِّيذْفنْ غَارْ ذَاخڒْ ن ثَادَّارْثْ، أَذْ خَاسْ د-ثوْضَا ثبْرُورِّي ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ مّْثنْ.‘ “
19 Mete, pois, ao abrigo, teus animais e tudo o que tens nos campos, porque todos os homens e todos os animais, que se encontrarem fora de casa nos campos, serão atingidos pela saraiva e morrerão.
20 ونِّي إِڭّْوذنْ أَوَاڒْ ن سِيذِي زڭْ إِمْسخَّارنْ ن فِيرْعُونْ، إِجَّا إِمْسخَّارنْ نْسنْ ذ ڒبْهَايمْ نْسنْ أَروْڒنْ غَارْ ذَاخڒْ ذِي ثُوذْرِينْ.
20 Aqueles dentre a gente do faraó, que temem a palavra do Senhor, porão seus servos e seus rebanhos ao abrigo nas casas.
21 مَاشَا ونِّي وَارْ إِتِّيقّنْ أَوَاڒْ ن سِيذِي س وُوڒْ نّسْ، أَقَا إِجَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ ڒبْهَايمْ نّسْ ذڭْ إِيَّارْ.
21 Mas os que não fazem caso da palavra do Senhor, deixarão nos campos seus escravos e seus rebanhos.
22 خنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”سْوِيژّضْ أَفُوسْ نّشْ غَارْ ؤُجنَّا ؤُشَا أَذْ ثِيڒِي ثبْرُورِّي خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا، خْ إِوْذَانْ، خْ ڒْمَاڒْ ؤُ خْ مَارَّا أَفْسُو ذڭْ إِيَّارنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.“
22 O Senhor disse a Moisés: "Estende a mão para o céu, para que caia uma chuva de granizo em todo o Egito sobre os homens, os animais e sobre toda a erva dos campos."
23 خنِّي إِسّْوِيژّضْ مُوسَا ثَاغَّارْشْثْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا أَجَّاجْ ذ ثبْرُورِّي ؤُشَا ثسّْوِيژّضْ ثْمسِّي غَارْ ثمُّورْثْ. أَمُّو إِ إِڭَّا سِيذِي مَاحنْذْ أَذْ ثوّثْ ثبْرُورِّي خْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.
23 Moisés estendeu sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e chuva de pedras, e o fogo do céu caiu sobre a terra. O Senhor fez chover granizo sobre o Egito.
24 ثُوغَا ذِينْ ثَابْرُورِّي ذ ثْمسِّي إِخدْجْضنْ أَكْ-ذ ثبْرُورِّي. ثُوغَا ثجْهذْ أَطَّاسْ، وَارْ ت ثُوغِيعمَّارْصْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا زڭْ وَامِي ثُوغَا ثذْوڒْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ.
24 Caiu granizo misturado com fogo; e caiu com tanta violência como nunca houve semelhante em todo o Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 ؤُشَا ثوْثَا ثبْرُورِّي خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا، خْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا ذڭْ إِيَّارْ، خْ إِوْذَانْ ذ ڒْمَاڒْ. ثوْثَا ثبْرُورِّي عَاوذْ خْ مَارَّا أَفْسُو ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا تّْوَارْژنْثْ مَارَّا ثْشجُّورَا ن ڒخْڒَا.
25 Em todo o Egito a chuva de pedras feriu tudo o que estava nos campos, homens e animais, e feriu toda a erva dos campos e quebrou todas as árvores dos campos.
26 مْغِيرْ ذِي ثَامُّورْثْ ن جُوشَانْ، مَانِي دْجَانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، وَارْ ثوْثِي ثبْرُورِّي.
26 Só a terra de Gessém, onde se encontravam os israelitas, foi poupada.
27 ڒخْذنِّي إِسّكّْ فِيرْعُونْ أَذْ ڒَاغَانْ إِ مُوسَا ذ هَارُونْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ خْضِيغْ ثْوَاڒَا-يَا. سِيذِي، أَقَا-ث ذ أَمْسڭّذْ ؤُشَا نشّْ ذ ڒْڭنْسْ إِنُو ذ إِعفَّاننْ!
27 O rei mandou chamar Moisés e Aarão e disse-lhes: "Desta vez eu pequei. O Senhor é justo; eu e meu povo fomos culpados.
28 ژَتدْجمْ س ڒَادْجَاغْ إِ سِيذِي، مِينْزِي شْفَا، أَقَا أَجَّاجنْ ن أَربِّي ذ أَطَّاسْ ؤُڒَا ذ ثَابْرُورِّي. نشّْ أَذْ كنِّيوْ جّغْ أَذْ ثْرَاحمْ، وَارْ كنِّيوْ تّطّْفغْ شَا عَاذْ ذَانِيثَا.“
28 Rogai ao Senhor para que cessem os trovões e o granizo. Eu vos deixarei ir, e não vos reterei mais."
29 خنِّي إِنَّا أَسْ مُوسَا: ”مڒْمِي غَا فّْغغْ زِي ثنْذِينْثْ أَذْ سّْوِيژّْضغْ إِفَاسّنْ إِنُو غَارْ سِيذِي ؤُشَا أَذْ بدّنْ وَاجَّاجنْ، وَارْ ثتِّيڒِي عَاذْ ثبْرُورِّي، مَاحنْذْ أَذْ ثسّْنذْ بلِّي ثَامُّورْثْ أَقَا-ت ن سِيذِي.
29 Moisés disse-lhe: "Logo que eu tiver saído da cidade, levantarei minhas mãos para o Senhor: os trovões cessarão e não haverá mais granizo, para que saibas que a terra pertence ao Senhor.
30 مَاشَا خَاكْ ذ خْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، أَقَا سّْنغْ مَازَالْ وَارْ ثڭّْوذمْ شَا زِي سِيذِي أَربِّي.“
30 Mas sei que tu e tua gente não temeis ainda o Senhor Deus."
31 ثِيفّسْثْ ذ إِمنْذِي ثُوغَا تّْوَاڒقْفنْ، مِينْزِي إِمنْذِي ثُوغَا-ث س ثِيذْرِينْ ذ ثِيفّسْثْ ثْنوَّارْ.
31 {O linho e a cevada foram destruídos, porque a cevada estava espigando e o linho estava em flor;
32 مَاشَا إِرْذنْ ذ كَارْصَانَا وَارْ تّْوَاڒقْفنْ شَا، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ وَارْ د-فِّيغنْ عَاذْ.
32 o trigo, porém, e a espelta se salvaram, porque são tardios.}
33 خنِّي يُويُورْ مُوسَا زِي فِيرْعُونْ، إِفّغْ زِي ثنْذِينْثْ ؤُشَا إِكْسِي إِفَاسّنْ نّسْ غَارْ سِيذِي. ڒخْذنِّي بدّنْ وَاجَّاجنْ ذ ثبْرُورِّي ؤُڒَا ذ إِبُوذَا ن ونْژَارْ خْ ثمُّورْثْ.
33 Moisés partiu da casa do faraó e deixou a cidade. E levantou as mãos para o Senhor: cessaram os trovões e o granizo, e a chuva cessou de cair sobre a terra.
34 ؤُمِي إِژْرَا فِيرْعُونْ بلِّي أَنْژَارْ ذ ثبْرُورِّي ذ وَاجَّاجنْ بدّنْ، إِخْضَا عَاذْ كْثَارْ ؤُشَا إِسّقْسحْ ؤُڒْ نّسْ، نتَّا ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ.
34 Vendo o faraó que cessara a chuva, assim como o granizo e os trovões, continuou a pecar e endureceu seu coração, ele e sua gente.
35 ؤُڒْ ن فِيرْعُونْ يَارْنِي ذِي ڒقْسَاحثْ، وَارْ إِجِّي أَذْ إِرَاحْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا.
35 E, tendo-se obstinado o coração do faraó, não deixou partir os israelitas, assim como o Senhor havia predito pela voz de Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.