Êxodo 9

rifa (RIFA) vs BKJ

¹ ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”أَذفْ غَارْ فِيرْعُونْ، إِنِي أَسْ: ’سِيذِي، أَربِّي ن إِعِيبْرَانِييّنْ إِقَّارْ أَمُّو: أجّْ أَذْ إِرَاحْ ڒْڭنْسْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَيِي إِعْبذْ.

¹ Então disse o SENHOR a Moisés: Vai à presença de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.

² مِينْزِي مَاڒَا ثُوڭِيذْ أَذْ ثنْ ثجّذْ أَذْ رَاحنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ ثطّْفذْ عَاذْ كْثَارْ،

² Porque se te recusares a deixá-los ir, e os detiveres por força,

³ خْزَارْ، أَفُوسْ ن سِيذِي أَذْ يِيڒِي خْ ڒْمَاڒْ نّشْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِيَّارْ، خْ إِيْسَانْ ذ يغْيَاڒْ ذ يِيڒغْمَانْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ؤُڒَا خْ وُودْجِي س يِيجّْ ن طَّاعُونْ إِقسْحنْ أَطَّاسْ.

³ eis que a mão do SENHOR será sobre teu gado que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois, e sobre as ovelhas; haverá uma grande praga.

⁴ أَذْ إِفَارْزْ سِيذِي جَارْ ڒبْهَايمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذ ڒبْهَايمْ ن إِمِيصْرِييّنْ، حِيمَا وَارْ إِتّْمتِّي وَالُو زِي مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.‘ “

⁴ E o SENHOR separará o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que for dos filhos de Israel.

⁵ ؤُشَا إِنيّشْ سِيذِي إِشْثْ ن ڒْوقْثْ ؤُمِي إِنَّا: ”ثِيوشَّا أَذْ يڭّْ سِيذِي مَانْ أَيَا ذِي ثمُّورْثْ.“

⁵ E o SENHOR determinou um tempo certo, dizendo: Amanhã o SENHOR fará isto na terra.

⁶ ثِيوشَّا نّسْ إِڭَّا سِيذِي دّقّْ نِّي ؤُشَا مُّوثنْ مَارَّا ڒبْهَايمْ ن مِيصْرَا، مَاشَا زِي ڒبْهَايمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ثمُّوثْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ زَّايْسنْثْ.

⁶ E o SENHOR o fez no dia seguinte, e todo o gado do Egito morreu, mas do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.

⁷ ؤُشَا إِسّكّْ فِيرْعُونْ إِجّنْ، ؤُشَا أَقَا ذَا، وَارْ ثمُّوثْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ زِي ڒبْهَايمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. مَاشَا ؤُڒْ ن فِيرْعُونْ إِذْوڒْ إِقْسحْ ؤُشَا وَارْ يجِّي أَذْ إِفّغْ ڒْڭنْسْ.

⁷ E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas nenhum morrera. E o coração de Faraó foi endurecido, e ele não deixou o povo ir.

⁸ ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ: ”عمَّارْ ؤُرُو ن إِفَاسّنْ نْومْ س إِغّضْ زِي ثفْقُونْثْ ؤُشَا أجّْ مُوسَا أَذْ ث إِزُّوزَارْ ذڭْ ؤُجنَّا قِيبَاتْشْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن فِيرْعُونْ.

⁸ E disse o SENHOR a Moisés e a Arão: Tomai para vós mãos cheias de cinzas do forno, e que Moisés as espalhe para o céu à vista de Faraó.

⁹ أَذْ إِذْوڒْ إِغّضْ ذ ثَاعجَّاجْثْ إِفْسُوسنْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا ثَاعجَّاشْثْ أَذْ ثذْوڒْ ذ ثِيحبَّا س ڒوْعِي خْ بْنَاذمْ ؤُ خْ ڒْمَاڒْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا.“

⁹ E se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e furúnculos que arrebentarão em úlcera sobre o homem, e sobre o animal, em toda a terra do Egito.

¹⁰ ؤُشَا كْسِينْ إِغّضْ زِي ثفْقُونْثْ أَمْ ثُوغَا بدّنْ زَّاثْ إِ فِيرْعُونْ ؤُشَا إِزُّوزَارْ إِ-ث مُوسَا ذڭْ ؤُجنَّا ؤُشَا إِذْوڒْ ذ ثِيحبَّا س ڒوْعِي أَمْ ذڭْ إِوْذَانْ أَمْ ذِي ڒْمَاڒْ،

¹⁰ E eles tomaram as cinzas do forno, e puseram-se diante de Faraó. E Moisés as espalhou para o céu, e elas se tornaram em feridas que arrebentavam em úlceras sobre o homem e sobre o animal.

¹¹ أَڒَامِي ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ بدّنْ زَّاثْ إِ مُوسَا ذِي سِّيبّثْ ن ثْحبَّا، مِينْزِي ثِيحبَّا حكْمنْثْ إِسحَّارنْ ذ مَارَّا إِمِيصْرِييّنْ.

¹¹ E os magos não conseguiram ficar diante de Moisés por causa das feridas, pois a ferida estava sobre os magos, e sobre todos os egípcios.

¹² مَاشَا سِيذِي إِسّقْسحْ ؤُڒْ ن فِيرْعُونْ، أَڒَامِي وَارْ ذ أَسنْ إِسدْجْ شَا، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا.

¹² E o SENHOR endureceu o coração de Faraó, e ele não os ouviu, como o SENHOR havia dito a Moisés.

¹³ ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”ثِيوشَّا كَّارْ زِيشْ، ثْبدّذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن فِيرْعُونْ ؤُشَا إِنِي أَسْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِعِيبْرَانِييّنْ: أجّْ أَذْ إِرَاحْ ڒْڭنْسْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَيِي إِعْبذْ.

¹³ E o SENHOR disse a Moisés: Levanta-te de manhã cedo, e coloca-te diante de Faraó, e dize a ele: Assim diz o SENHOR Deus dos hebreus: Deixa o meu povo ir, para que me sirva.

¹⁴ مِينْزِي ثْوَاڒَا-يَا نشّْ أَذْ شكْ ڒقْفغْ ذڭْ وُوڒْ س مَارَّا جّْرَايحْ إِنُو ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ ذ ڒْڭنْسْ نّشْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ بلِّي وَارْ إِدْجِي حذْ أَمْ نشّْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ.

¹⁴ Porque desta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há ninguém como eu em toda a terra.

¹⁵ مِينْزِي عَاذْ ڒخُّو ثُوغَا زمَّارغْ أَذْ سّْوِيژّْضغْ أَفُوسْ إِنُو، حِيمَا أَذْ شكْ وْثغْ ؤُڒَا ذ ڒْڭنْسْ نّشْ س طَّاعُونْ ؤُشَا ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ ثتّْوَاثحِّيذْ زِي ثمُّورْثْ.

¹⁵ Porquanto agora estenderei a minha mão, para que eu fira a ti e a teu povo com peste, e tu serás cortado da terra.

¹⁶ مَاشَا س ثِيذتّْ نشّْ سّْبدّغْ شكْ حِيمَا أَذْ أَشْ سّشْنغْ جّهْذْ إِنُو ؤُ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاشنّعْ إِسمْ إِنُو ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ.

¹⁶ E na verdade é por esta causa que eu te levantei, para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.

¹⁷ مَا ثتّڭّذْ عَاذْ ثِيعِينْكْرِيفِينْ ضِيدّْ إِ ڒْڭنْسْ إِنُو، حِيمَا وَارْ ثنْ ثجِّيذْ أَذْ رَاحنْ؟

¹⁷ Ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?

¹⁸ خْزَارْ، ثِيوشَّا غَارْ ثْسَاعّثْ-أَ نشّْ أَذْ أَرّغْ ثَابْرُورِّي إِدّقْڒنْ أَذْ ثوّثْ، ثَابْرُورِّي إِ وَارْ ثُوغِيعمَّارْصْ ذِي مِيصْرَا زڭْ وَاسّْ إِ ذِي ثتّْوَابْنَا أَڒْ إِ ڒخُّو.

¹⁸ Eis que amanhã a essa hora, farei chover um grande granizo, tal como não houve no Egito, desde a sua fundação até agora.

¹⁹ خنِّي سكّْ ڒخُّو إِمْسخَّارنْ نّكْ، مَاحنْذْ أَذْ سِّيذْفنْ ڒبْهَايمْ ذ مَارَّا مِينْ غَاركْ ذڭْ إِيَّارْ غَارْ ذَاخڒْ. كُوڒْ بْنَاذمْ نِيغْ ذ ڒْمَاڒْ نِّي إِ غَا إِتّْوَافنْ ذڭْ إِيَّارْ، وَارْ ث سِّيذْفنْ غَارْ ذَاخڒْ ن ثَادَّارْثْ، أَذْ خَاسْ د-ثوْضَا ثبْرُورِّي ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ مّْثنْ.‘ “

¹⁹ Por isso, envia agora, e ajunta o teu gado, e tudo que tens no campo; pois sobre todo homem e todo animal que for encontrado no campo, e não for trazido para casa, cairá o granizo, e morrerão.

²⁰ ونِّي إِڭّْوذنْ أَوَاڒْ ن سِيذِي زڭْ إِمْسخَّارنْ ن فِيرْعُونْ، إِجَّا إِمْسخَّارنْ نْسنْ ذ ڒبْهَايمْ نْسنْ أَروْڒنْ غَارْ ذَاخڒْ ذِي ثُوذْرِينْ.

²⁰ Aquele que temeu a palavra do SENHOR entre os servos de Faraó fez seus servos e seu gado fugir para dentro das casas,

²¹ مَاشَا ونِّي وَارْ إِتِّيقّنْ أَوَاڒْ ن سِيذِي س وُوڒْ نّسْ، أَقَا إِجَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ ڒبْهَايمْ نّسْ ذڭْ إِيَّارْ.

²¹ e aquele que não considerou a palavra do SENHOR deixou os seus servos e o seu gado no campo.

²² خنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”سْوِيژّضْ أَفُوسْ نّشْ غَارْ ؤُجنَّا ؤُشَا أَذْ ثِيڒِي ثبْرُورِّي خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا، خْ إِوْذَانْ، خْ ڒْمَاڒْ ؤُ خْ مَارَّا أَفْسُو ذڭْ إِيَّارنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.“

²² E o SENHOR disse a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que haja granizo em toda a terra do Egito, sobre o homem, e sobre o animal, e sobre toda erva do campo na terra do Egito.

²³ خنِّي إِسّْوِيژّضْ مُوسَا ثَاغَّارْشْثْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا أَجَّاجْ ذ ثبْرُورِّي ؤُشَا ثسّْوِيژّضْ ثْمسِّي غَارْ ثمُّورْثْ. أَمُّو إِ إِڭَّا سِيذِي مَاحنْذْ أَذْ ثوّثْ ثبْرُورِّي خْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

²³ E Moisés estendeu seu cajado para o céu, e o SENHOR enviou trovão e granizo, e o fogo desceu à terra; e o SENHOR fez chover granizo sobre a terra do Egito.

²⁴ ثُوغَا ذِينْ ثَابْرُورِّي ذ ثْمسِّي إِخدْجْضنْ أَكْ-ذ ثبْرُورِّي. ثُوغَا ثجْهذْ أَطَّاسْ، وَارْ ت ثُوغِيعمَّارْصْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا زڭْ وَامِي ثُوغَا ثذْوڒْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ.

²⁴ Assim houve granizo, e fogo misturado com granizo, muito grave, tal como não houve em toda a terra do Egito desde que se tornou uma nação.

²⁵ ؤُشَا ثوْثَا ثبْرُورِّي خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا، خْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا ذڭْ إِيَّارْ، خْ إِوْذَانْ ذ ڒْمَاڒْ. ثوْثَا ثبْرُورِّي عَاوذْ خْ مَارَّا أَفْسُو ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا تّْوَارْژنْثْ مَارَّا ثْشجُّورَا ن ڒخْڒَا.

²⁵ E o granizo feriu, em toda a terra do Egito, tudo que estava no campo, tanto homem como animal; e o granizo feriu toda erva do campo, e quebrou cada árvore do campo.

²⁶ مْغِيرْ ذِي ثَامُّورْثْ ن جُوشَانْ، مَانِي دْجَانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، وَارْ ثوْثِي ثبْرُورِّي.

²⁶ Somente na terra de Gósen, onde os filhos de Israel estavam, não houve granizo.

²⁷ ڒخْذنِّي إِسّكّْ فِيرْعُونْ أَذْ ڒَاغَانْ إِ مُوسَا ذ هَارُونْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ خْضِيغْ ثْوَاڒَا-يَا. سِيذِي، أَقَا-ث ذ أَمْسڭّذْ ؤُشَا نشّْ ذ ڒْڭنْسْ إِنُو ذ إِعفَّاننْ!

²⁷ E Faraó enviou, e chamou Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei desta vez; o SENHOR é justo, e eu e meu povo somos ímpios.

²⁸ ژَتدْجمْ س ڒَادْجَاغْ إِ سِيذِي، مِينْزِي شْفَا، أَقَا أَجَّاجنْ ن أَربِّي ذ أَطَّاسْ ؤُڒَا ذ ثَابْرُورِّي. نشّْ أَذْ كنِّيوْ جّغْ أَذْ ثْرَاحمْ، وَارْ كنِّيوْ تّطّْفغْ شَا عَاذْ ذَانِيثَا.“

²⁸ Rogai ao SENHOR (pois é o suficiente) para que não haja mais trovões fortes e granizo, e eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.

²⁹ خنِّي إِنَّا أَسْ مُوسَا: ”مڒْمِي غَا فّْغغْ زِي ثنْذِينْثْ أَذْ سّْوِيژّْضغْ إِفَاسّنْ إِنُو غَارْ سِيذِي ؤُشَا أَذْ بدّنْ وَاجَّاجنْ، وَارْ ثتِّيڒِي عَاذْ ثبْرُورِّي، مَاحنْذْ أَذْ ثسّْنذْ بلِّي ثَامُّورْثْ أَقَا-ت ن سِيذِي.

²⁹ E Moisés lhe disse: Assim que eu sair da cidade, estenderei minhas mãos ao SENHOR; e o trovão cessará, nem haverá mais granizo, para que saibas que a terra é do SENHOR.

³⁰ مَاشَا خَاكْ ذ خْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، أَقَا سّْنغْ مَازَالْ وَارْ ثڭّْوذمْ شَا زِي سِيذِي أَربِّي.“

³⁰ Mas quanto a ti e a teus servos, sei que não temereis o SENHOR Deus.

³¹ ثِيفّسْثْ ذ إِمنْذِي ثُوغَا تّْوَاڒقْفنْ، مِينْزِي إِمنْذِي ثُوغَا-ث س ثِيذْرِينْ ذ ثِيفّسْثْ ثْنوَّارْ.

³¹ E o linho e a cevada foram feridos, porque a cevada já estava na espiga, e o linho estava enrolado.

³² مَاشَا إِرْذنْ ذ كَارْصَانَا وَارْ تّْوَاڒقْفنْ شَا، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ وَارْ د-فِّيغنْ عَاذْ.

³² Mas o trigo e o centeio não foram feridos, pois não eram crescidos.

³³ خنِّي يُويُورْ مُوسَا زِي فِيرْعُونْ، إِفّغْ زِي ثنْذِينْثْ ؤُشَا إِكْسِي إِفَاسّنْ نّسْ غَارْ سِيذِي. ڒخْذنِّي بدّنْ وَاجَّاجنْ ذ ثبْرُورِّي ؤُڒَا ذ إِبُوذَا ن ونْژَارْ خْ ثمُّورْثْ.

³³ E Moisés saiu da presença de Faraó e de sua cidade, e estendeu suas mãos ao SENHOR, e os trovões e o granizo cessaram, e a chuva não foi derramada sobre a terra.

³⁴ ؤُمِي إِژْرَا فِيرْعُونْ بلِّي أَنْژَارْ ذ ثبْرُورِّي ذ وَاجَّاجنْ بدّنْ، إِخْضَا عَاذْ كْثَارْ ؤُشَا إِسّقْسحْ ؤُڒْ نّسْ، نتَّا ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ.

³⁴ E quando Faraó viu que a chuva e o granizo e os trovões haviam cessado, pecou ainda mais, e endureceu seu coração, ele e os seus servos.

³⁵ ؤُڒْ ن فِيرْعُونْ يَارْنِي ذِي ڒقْسَاحثْ، وَارْ إِجِّي أَذْ إِرَاحْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا.

³⁵ E o coração de Faraó foi endurecido, e não deixou os filhos de Israel ir, como o SENHOR havia dito por Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →