Êxodo 9

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”أَذفْ غَارْ فِيرْعُونْ، إِنِي أَسْ: ’سِيذِي، أَربِّي ن إِعِيبْرَانِييّنْ إِقَّارْ أَمُّو: أجّْ أَذْ إِرَاحْ ڒْڭنْسْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَيِي إِعْبذْ.

¹ Depois o Senhor disse a Moisés: "Vá ao faraó e diga-lhe que assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixe o meu povo ir para que me preste culto.

² مِينْزِي مَاڒَا ثُوڭِيذْ أَذْ ثنْ ثجّذْ أَذْ رَاحنْ ؤُشَا أَذْ ثنْ ثطّْفذْ عَاذْ كْثَارْ،

² Se você ainda não quiser deixá-lo ir e continuar a impedi-lo,

³ خْزَارْ، أَفُوسْ ن سِيذِي أَذْ يِيڒِي خْ ڒْمَاڒْ نّشْ نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِيَّارْ، خْ إِيْسَانْ ذ يغْيَاڒْ ذ يِيڒغْمَانْ ذ إِفُونَاسنْ ذ ثْفُونَاسِينْ ؤُڒَا خْ وُودْجِي س يِيجّْ ن طَّاعُونْ إِقسْحنْ أَطَّاسْ.

³ saiba que a mão do Senhor trará uma praga terrível sobre os rebanhos do faraó que estão nos campos: os cavalos, os jumentos, os camelos, os bois e as ovelhas.

⁴ أَذْ إِفَارْزْ سِيذِي جَارْ ڒبْهَايمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذ ڒبْهَايمْ ن إِمِيصْرِييّنْ، حِيمَا وَارْ إِتّْمتِّي وَالُو زِي مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل.‘ “

⁴ Mas o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e os do Egito. Nenhum animal dos israelitas morrerá".

⁵ ؤُشَا إِنيّشْ سِيذِي إِشْثْ ن ڒْوقْثْ ؤُمِي إِنَّا: ”ثِيوشَّا أَذْ يڭّْ سِيذِي مَانْ أَيَا ذِي ثمُّورْثْ.“

⁵ O Senhor estabeleceu um prazo: "Amanhã o Senhor fará o que prometeu nesta terra".

⁶ ثِيوشَّا نّسْ إِڭَّا سِيذِي دّقّْ نِّي ؤُشَا مُّوثنْ مَارَّا ڒبْهَايمْ ن مِيصْرَا، مَاشَا زِي ڒبْهَايمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل وَارْ ثمُّوثْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ زَّايْسنْثْ.

⁶ No dia seguinte o Senhor o fez. Todos os rebanhos dos egípcios morreram, mas nenhum rebanho dos israelitas morreu.

⁷ ؤُشَا إِسّكّْ فِيرْعُونْ إِجّنْ، ؤُشَا أَقَا ذَا، وَارْ ثمُّوثْ ؤُڒَا ذ إِشْثْ زِي ڒبْهَايمْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل. مَاشَا ؤُڒْ ن فِيرْعُونْ إِذْوڒْ إِقْسحْ ؤُشَا وَارْ يجِّي أَذْ إِفّغْ ڒْڭنْسْ.

⁷ O faraó mandou verificar e constatou que nenhum animal dos israelitas havia morrido. Mesmo assim, seu coração continuou obstinado e não deixou o povo ir.

⁸ ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا ذ هَارُونْ: ”عمَّارْ ؤُرُو ن إِفَاسّنْ نْومْ س إِغّضْ زِي ثفْقُونْثْ ؤُشَا أجّْ مُوسَا أَذْ ث إِزُّوزَارْ ذڭْ ؤُجنَّا قِيبَاتْشْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن فِيرْعُونْ.

⁸ Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: "Tirem um punhado de cinza de uma fornalha, e Moisés a espalhará no ar, diante do faraó.

⁹ أَذْ إِذْوڒْ إِغّضْ ذ ثَاعجَّاجْثْ إِفْسُوسنْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا ثَاعجَّاشْثْ أَذْ ثذْوڒْ ذ ثِيحبَّا س ڒوْعِي خْ بْنَاذمْ ؤُ خْ ڒْمَاڒْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا.“

⁹ Ela se tornará como um pó fino sobre toda a terra do Egito, e feridas purulentas surgirão nos homens e nos animais em todo o Egito".

¹⁰ ؤُشَا كْسِينْ إِغّضْ زِي ثفْقُونْثْ أَمْ ثُوغَا بدّنْ زَّاثْ إِ فِيرْعُونْ ؤُشَا إِزُّوزَارْ إِ-ث مُوسَا ذڭْ ؤُجنَّا ؤُشَا إِذْوڒْ ذ ثِيحبَّا س ڒوْعِي أَمْ ذڭْ إِوْذَانْ أَمْ ذِي ڒْمَاڒْ،

¹⁰ Eles tiraram cinza duma fornalha e se puseram diante do faraó. Moisés a espalhou pelo ar, e feridas purulentas começaram a estourar nos homens e nos animais.

¹¹ أَڒَامِي ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ وَارْ زمَّارنْ أَذْ قِّيمنْ بدّنْ زَّاثْ إِ مُوسَا ذِي سِّيبّثْ ن ثْحبَّا، مِينْزِي ثِيحبَّا حكْمنْثْ إِسحَّارنْ ذ مَارَّا إِمِيصْرِييّنْ.

¹¹ Nem os magos podiam manter-se diante de Moisés, porque ficaram cobertos de feridas, como os demais egípcios.

¹² مَاشَا سِيذِي إِسّقْسحْ ؤُڒْ ن فِيرْعُونْ، أَڒَامِي وَارْ ذ أَسنْ إِسدْجْ شَا، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا.

¹² Mas o Senhor endureceu o coração do faraó, e ele se recusou a atender Moisés e Arão, conforme o Senhor tinha dito a Moisés.

¹³ ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”ثِيوشَّا كَّارْ زِيشْ، ثْبدّذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن فِيرْعُونْ ؤُشَا إِنِي أَسْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي، أَربِّي ن إِعِيبْرَانِييّنْ: أجّْ أَذْ إِرَاحْ ڒْڭنْسْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَيِي إِعْبذْ.

¹³ Disse o Senhor a Moisés: "Levante-se logo cedo, apresente-se ao faraó e diga-lhe que assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixe o meu povo ir para que me preste culto.

¹⁴ مِينْزِي ثْوَاڒَا-يَا نشّْ أَذْ شكْ ڒقْفغْ ذڭْ وُوڒْ س مَارَّا جّْرَايحْ إِنُو ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِمْسخَّارنْ نّشْ ذ ڒْڭنْسْ نّشْ، حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ بلِّي وَارْ إِدْجِي حذْ أَمْ نشّْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ.

¹⁴ Caso contrário, mandarei desta vez todas as minhas pragas contra você, contra os seus conselheiros e contra o seu povo, para que você saiba que em toda a terra não há ninguém como eu.

¹⁵ مِينْزِي عَاذْ ڒخُّو ثُوغَا زمَّارغْ أَذْ سّْوِيژّْضغْ أَفُوسْ إِنُو، حِيمَا أَذْ شكْ وْثغْ ؤُڒَا ذ ڒْڭنْسْ نّشْ س طَّاعُونْ ؤُشَا ثُوغَا إِزمَّارْ أَذْ ثتّْوَاثحِّيذْ زِي ثمُّورْثْ.

¹⁵ Porque eu já poderia ter estendido a mão, ferindo você e o seu povo com uma praga que teria eliminado você da terra.

¹⁶ مَاشَا س ثِيذتّْ نشّْ سّْبدّغْ شكْ حِيمَا أَذْ أَشْ سّشْنغْ جّهْذْ إِنُو ؤُ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاشنّعْ إِسمْ إِنُو ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ.

¹⁶ Mas eu o mantive de pé exatamente com este propósito: mostrar-lhe o meu poder e fazer que o meu nome seja proclamado em toda a terra.

¹⁷ مَا ثتّڭّذْ عَاذْ ثِيعِينْكْرِيفِينْ ضِيدّْ إِ ڒْڭنْسْ إِنُو، حِيمَا وَارْ ثنْ ثجِّيذْ أَذْ رَاحنْ؟

¹⁷ Contudo você ainda insiste em colocar-se contra o meu povo e não o deixa ir.

¹⁸ خْزَارْ، ثِيوشَّا غَارْ ثْسَاعّثْ-أَ نشّْ أَذْ أَرّغْ ثَابْرُورِّي إِدّقْڒنْ أَذْ ثوّثْ، ثَابْرُورِّي إِ وَارْ ثُوغِيعمَّارْصْ ذِي مِيصْرَا زڭْ وَاسّْ إِ ذِي ثتّْوَابْنَا أَڒْ إِ ڒخُّو.

¹⁸ Amanhã, a esta hora, enviarei a pior tempestade de granizo que já caiu sobre o Egito, desde o dia da sua fundação até hoje.

¹⁹ خنِّي سكّْ ڒخُّو إِمْسخَّارنْ نّكْ، مَاحنْذْ أَذْ سِّيذْفنْ ڒبْهَايمْ ذ مَارَّا مِينْ غَاركْ ذڭْ إِيَّارْ غَارْ ذَاخڒْ. كُوڒْ بْنَاذمْ نِيغْ ذ ڒْمَاڒْ نِّي إِ غَا إِتّْوَافنْ ذڭْ إِيَّارْ، وَارْ ث سِّيذْفنْ غَارْ ذَاخڒْ ن ثَادَّارْثْ، أَذْ خَاسْ د-ثوْضَا ثبْرُورِّي ؤُشَا نِيثْنِي أَذْ مّْثنْ.‘ “

¹⁹ Agora, mande recolher os seus rebanhos e tudo o que você tem nos campos. Todos os homens e animais que estiverem nos campos, que não tiverem sido abrigados, serão atingidos pelo granizo e morrerão".

²⁰ ونِّي إِڭّْوذنْ أَوَاڒْ ن سِيذِي زڭْ إِمْسخَّارنْ ن فِيرْعُونْ، إِجَّا إِمْسخَّارنْ نْسنْ ذ ڒبْهَايمْ نْسنْ أَروْڒنْ غَارْ ذَاخڒْ ذِي ثُوذْرِينْ.

²⁰ Os conselheiros do faraó que temiam a palavra do Senhor apressaram-se em recolher aos abrigos os seus rebanhos e os seus escravos.

²¹ مَاشَا ونِّي وَارْ إِتِّيقّنْ أَوَاڒْ ن سِيذِي س وُوڒْ نّسْ، أَقَا إِجَّا إِمْسخَّارنْ نّسْ ذ ڒبْهَايمْ نّسْ ذڭْ إِيَّارْ.

²¹ Mas os que não se importaram com a palavra do Senhor deixaram os seus escravos e os seus rebanhos no campo.

²² خنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”سْوِيژّضْ أَفُوسْ نّشْ غَارْ ؤُجنَّا ؤُشَا أَذْ ثِيڒِي ثبْرُورِّي خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا، خْ إِوْذَانْ، خْ ڒْمَاڒْ ؤُ خْ مَارَّا أَفْسُو ذڭْ إِيَّارنْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.“

²² Então o Senhor disse a Moisés: "Estenda a mão para o céu, e cairá granizo sobre toda a terra do Egito: sobre homens, sobre animais e sobre toda a vegetação do Egito".

²³ خنِّي إِسّْوِيژّضْ مُوسَا ثَاغَّارْشْثْ نّسْ غَارْ ؤُجنَّا ؤُشَا سِيذِي إِڭَّا أَجَّاجْ ذ ثبْرُورِّي ؤُشَا ثسّْوِيژّضْ ثْمسِّي غَارْ ثمُّورْثْ. أَمُّو إِ إِڭَّا سِيذِي مَاحنْذْ أَذْ ثوّثْ ثبْرُورِّي خْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.

²³ Quando Moisés estendeu a vara para o céu, o Senhor fez vir trovões e granizo, e raios caíam sobre a terra. Assim o Senhor fez chover granizo sobre a terra do Egito.

²⁴ ثُوغَا ذِينْ ثَابْرُورِّي ذ ثْمسِّي إِخدْجْضنْ أَكْ-ذ ثبْرُورِّي. ثُوغَا ثجْهذْ أَطَّاسْ، وَارْ ت ثُوغِيعمَّارْصْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا زڭْ وَامِي ثُوغَا ثذْوڒْ ذ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ.

²⁴ Caiu granizo, e raios cortavam o céu em todas as direções. Nunca houve uma tempestade de granizo como aquela em todo o Egito, desde que este se tornou uma nação.

²⁵ ؤُشَا ثوْثَا ثبْرُورِّي خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا، خْ مَارَّا مِينْ ثُوغَا ذڭْ إِيَّارْ، خْ إِوْذَانْ ذ ڒْمَاڒْ. ثوْثَا ثبْرُورِّي عَاوذْ خْ مَارَّا أَفْسُو ذڭْ إِيَّارْ ؤُشَا تّْوَارْژنْثْ مَارَّا ثْشجُّورَا ن ڒخْڒَا.

²⁵ Em todo o Egito o granizo atingiu tudo o que havia nos campos, tanto homens como animais; destruiu toda a vegetação, além de quebrar todas as árvores.

²⁶ مْغِيرْ ذِي ثَامُّورْثْ ن جُوشَانْ، مَانِي دْجَانْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، وَارْ ثوْثِي ثبْرُورِّي.

²⁶ Somente na terra de Gósen, onde estavam os israelitas, não caiu granizo.

²⁷ ڒخْذنِّي إِسّكّْ فِيرْعُونْ أَذْ ڒَاغَانْ إِ مُوسَا ذ هَارُونْ ؤُشَا إِنَّا أَسنْ: ”نشّْ خْضِيغْ ثْوَاڒَا-يَا. سِيذِي، أَقَا-ث ذ أَمْسڭّذْ ؤُشَا نشّْ ذ ڒْڭنْسْ إِنُو ذ إِعفَّاننْ!

²⁷ Então o faraó mandou chamar Moisés e Arão e disse-lhes: "Desta vez eu pequei. O Senhor é justo; eu e o meu povo é que somos culpados.

²⁸ ژَتدْجمْ س ڒَادْجَاغْ إِ سِيذِي، مِينْزِي شْفَا، أَقَا أَجَّاجنْ ن أَربِّي ذ أَطَّاسْ ؤُڒَا ذ ثَابْرُورِّي. نشّْ أَذْ كنِّيوْ جّغْ أَذْ ثْرَاحمْ، وَارْ كنِّيوْ تّطّْفغْ شَا عَاذْ ذَانِيثَا.“

²⁸ Orem ao Senhor! Os trovões de Deus e o granizo já são demais. Eu os deixarei ir; não precisam mais ficar aqui".

²⁹ خنِّي إِنَّا أَسْ مُوسَا: ”مڒْمِي غَا فّْغغْ زِي ثنْذِينْثْ أَذْ سّْوِيژّْضغْ إِفَاسّنْ إِنُو غَارْ سِيذِي ؤُشَا أَذْ بدّنْ وَاجَّاجنْ، وَارْ ثتِّيڒِي عَاذْ ثبْرُورِّي، مَاحنْذْ أَذْ ثسّْنذْ بلِّي ثَامُّورْثْ أَقَا-ت ن سِيذِي.

²⁹ Moisés respondeu: "Assim que eu tiver saído da cidade, erguerei as mãos em oração ao Senhor. Os trovões cessarão e não cairá mais granizo, para que saibas que a terra pertence ao Senhor.

³⁰ مَاشَا خَاكْ ذ خْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، أَقَا سّْنغْ مَازَالْ وَارْ ثڭّْوذمْ شَا زِي سِيذِي أَربِّي.“

³⁰ Mas eu bem sei que tu e os teus conselheiros ainda não sabem o que é tremer diante do Senhor Deus! "

³¹ ثِيفّسْثْ ذ إِمنْذِي ثُوغَا تّْوَاڒقْفنْ، مِينْزِي إِمنْذِي ثُوغَا-ث س ثِيذْرِينْ ذ ثِيفّسْثْ ثْنوَّارْ.

³¹ ( O linho e a cevada foram destruídos, pois a cevada já havia amadurecido e o linho estava em flor.

³² مَاشَا إِرْذنْ ذ كَارْصَانَا وَارْ تّْوَاڒقْفنْ شَا، مِينْزِي ثُوغَا أَثنْ وَارْ د-فِّيغنْ عَاذْ.

³² Todavia, o trigo e o centeio nada sofreram, pois só amadurecem mais tarde. )

³³ خنِّي يُويُورْ مُوسَا زِي فِيرْعُونْ، إِفّغْ زِي ثنْذِينْثْ ؤُشَا إِكْسِي إِفَاسّنْ نّسْ غَارْ سِيذِي. ڒخْذنِّي بدّنْ وَاجَّاجنْ ذ ثبْرُورِّي ؤُڒَا ذ إِبُوذَا ن ونْژَارْ خْ ثمُّورْثْ.

³³ Assim Moisés deixou o faraó, saiu da cidade, e ergueu as mãos ao Senhor. Os trovões e o granizo cessaram, e a chuva parou.

³⁴ ؤُمِي إِژْرَا فِيرْعُونْ بلِّي أَنْژَارْ ذ ثبْرُورِّي ذ وَاجَّاجنْ بدّنْ، إِخْضَا عَاذْ كْثَارْ ؤُشَا إِسّقْسحْ ؤُڒْ نّسْ، نتَّا ذ إِمْسخَّارنْ نّسْ.

³⁴ Quando o faraó viu que a chuva, o granizo e os trovões haviam cessado, pecou novamente e obstinou-se em seu coração, ele e os seus conselheiros.

³⁵ ؤُڒْ ن فِيرْعُونْ يَارْنِي ذِي ڒقْسَاحثْ، وَارْ إِجِّي أَذْ إِرَاحْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي س ثْسخَّارْثْ ن مُوسَا.

³⁵ O coração do faraó continuou endurecido, e ele não deixou que os israelitas saíssem, como o Senhor tinha dito por meio de Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →