Êxodo 8
rifa (RIFA) vs ARC
1 إِنَّا سِيذِي عَاوذْ إِ مُوسَا: ”إِنِي إِ هَارُونْ: ’سْوِيژّضْ أَفُوسْ نّشْ س ثغَّارْشْثْ نّشْ خْ إِغزْرَانْ، خْ ثْغزْرَاثِينْ ؤُڒَا خْ إِيڒْمَامنْ، سْڭعّذْ إِقَارْقْرِيونْ خْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.‘ “
1 Depois, disse o Senhor a Moisés: Entra a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor : Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 ؤُشَا إِسّْوِيژّضْ هَارُونْ أَفُوسْ نّسْ خْ وَامَانْ ن مِيصْرَا ؤُشَا ڭعّْذنْ-د إِقَارْقْرِيونْ ؤُشَا ذْڒِينْ ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا.
2 E, se recusares deixá-lo ir, eis que ferirei com rãs todos os teus termos.
3 ؤُشَا ؤُڒَا ذ ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ڭِّينْ أَمنِّي س ثْمڭَّا نْسنْ ن سْوَادَّايْ سْوَادَّايْ ذ إِشْثْ، ؤُشَا سّْڭعّْذنْ-د عَاوذْ إِقَارْقْرِيونْ خْ ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا.
3 E o rio criará rãs, que subirão e virão à tua casa, e ao teu dormitório, e sobre a tua cama, e às casas dos teus servos, e sobre o teu povo, e aos teus fornos, e às tuas amassadeiras.
4 إِڒَاغَا-د فِيرْعُونْ خْ مُوسَا ذ هَارُونْ، إِنَّا أَسنْ: ”ژَتدْجمْ س ڒَادْجَاغْ إِ سِيذِي حِيمَا أَذْ خَافِي إِكْسِي إِقَارْقْرِيونْ ؤُ خْ ڒْڭنْسْ إِنُو، ؤُشَا خنِّي أَذْ جّغْ أَذْ إِفّغْ ڒْڭنْسْ، مَاحنْذْ أَذْ قدّْمنْ ثِيغَارْصَا إِ سِيذِي.“
4 E as rãs subirão sobre ti, e sobre o teu povo, e sobre todos os teus servos.
5 إِنَّا مُوسَا إِ فِيرْعُونْ: ”طّفْ خَافِي ڒْحُورْمثْ مڒْمِي ذ أَيِي غَا ثِينِيذْ أَذْ خَاكْ ژَّادْجغْ ؤُ خْ إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ، مَاحنْذْ أَذْ خَاكْ قضْعغْ إِقَارْقْرِيونْ ؤُ خْ ثُوذْرِينْ نّشْ، أَذْ قِّيمنْ ذڭْ إِغْزَارْ وَاهَا.“
5 Disse mais o Senhor a Moisés: Dize a Arão: Estende a tua mão com tua vara sobre as correntes, e sobre os rios, e sobre os tanques, e faze subir rãs sobre a terra do Egito.
6 يَارَّا-د خَاسْ: ”ثِيوشَّا!“ إِنَّا مُوسَا: ”أَذْ يِيڒِي أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ بلِّي وَارْ ذِينْ إِدْجِي حذْ أَمْ سِيذِي، أَربِّي نّغْ.
6 E Arão estendeu a mão sobre as águas do Egito, e subiram rãs e cobriram a terra do Egito.
7 ؤُشَا إِقَارْقْرِيونْ أَذْ مّكْسِينْ خَاكْ ؤُ خْ ثُوذْرِينْ نّشْ ؤُڒَا خْ إِمْسخَّارنْ نّشْ ؤُ خْ ڒْڭنْسْ نّشْ، أَذْ قِّيمنْ ذڭْ إِغْزَارْ وَاهَا.“
7 Então, os magos fizeram o mesmo com os seus encantamentos; e fizeram subir rãs sobre a terra do Egito.
8 ڒخْذنِّي إِفّغْ مُوسَا ذ هَارُونْ خْ فِيرْعُونْ ؤُشَا إِڒَاغَا مُوسَا إِ سِيذِي ذِي سِّيبّثْ ن جّْرِيحشْثْ ن إِقَارْقْرِيونْ نِّي ثُوغَا إِڭَّا خْ فِيرْعُونْ.
8 E Faraó chamou a Moisés e a Arão e disse: Rogai ao Senhor que tire as rãs de mim e do meu povo; depois, deixarei ir o povo, para que sacrifiquem ao Senhor .
9 ؤُشَا إِڭَّا سِيذِي أَمْ مَامّشْ د-إِتَّاسْ أَكْ-ذ وَاوَاڒْ ن مُوسَا ؤُشَا مُّوثنْ إِقَارْقْرِيونْ ؤُشَا ودَّارنْ زِي ثُوذْرِينْ، زِي ڒمْرَاحَاثْ ؤُ زڭْ إِيَّارنْ.
9 E Moisés disse a Faraó: Tu tenhas glórias sobre mim. Quando orarei por ti, e pelos teus servos, e por teu povo, para tirar as rãs de ti e das suas casas, de sorte que somente fiquem no rio?
10 ؤُشَا سّْمُوننْ ثنْ ذ إِعُورَّاشْ ؤُشَا ثُورْصُوضْ زَّايْسنْ ثمُّورْثْ.
10 E ele disse: Amanhã. E Moisés disse: Seja conforme a tua palavra, para que saibas que ninguém há como o Senhor , nosso Deus.
11 ڒَْامِي إِژْرَا فِيرْعُونْ بلِّي أَقَا بْنَاذمْ إِزمَّارْ أَذْ يَارّْ نّفْسْ، إِسّقْسحْ ؤُڒْ نّسْ ؤُشَا وَارْ غَارْسنْ إِسّْحسّْ، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي.
11 E as rãs apartar-se-ão de ti, e das tuas casas, e dos teus servos, e do teu povo; somente ficarão no rio.
12 ڒخْذنِّي إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”إِنِي إِ هَارُونْ: ’سْوِيژّضْ ثَاغَّارْشْثْ نّشْ، ثوْثذْ زَّايسْ أَشَاڒْ ن ثمُّورْثْ. خنِّي أَذْ إِذْوڒْ ذ نَّامُوسْ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا.‘ “
12 Então, saiu Moisés e Arão de Faraó; e Moisés clamou ao Senhor por causa das rãs que tinha posto sobre Faraó.
13 ؤُشَا أَمُّو إِ ڭِّينْ نِيثْنِي. إِسّْوِيژّضْ هَارُونْ أَفُوسْ نّسْ س ثغَّارْشْثْ نّسْ إِ ذَايسْ، إِوْثَا أَشَاڒْ ن ثمُّورْثْ. ؤُشَا يُوسَا-د نَّامُوسْ أَمْ خْ إِوْذَانْ أَمْ خْ ڒْمَاڒْ. مَارَّا أَشَاڒْ ن ثمُّورْثْ إِذْوڒْ ذ نَّامُوسْ ذِي مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا.
13 E o Senhor fez conforme a palavra de Moisés; e as rãs morreram nas casas, nos pátios e nos campos.
14 ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ ڭِّينْ ثِيزمَّارْ نْسنْ أَمنِّي عَاوذْ س ثْمڭَّا نْسنْ ن سْوَادَّايْ سْوَادَّايْ، مَاحنْذْ أَذْ سُّوفّْغنْ نَّامُوسْ، مَاشَا وَارْ زمَّارنْ. ؤُشَا ثُوغَا نَّامُوسْ خْ إِوْذَانْ ذ ڒْمَاڒْ.
14 E ajuntaram-nas em montões, e a terra cheirou mal.
15 ڒخْذنِّي نَّانْ ثَارْوَا ن ثْسحَّارْثْ إِ فِيرْعُونْ: ”مَانْ أَيَا ذ أَضَاضْ ن أَربِّي!“ مَاشَا إِسّقْسحْ ؤُڒْ ن فِيرْعُونْ ؤُشَا وَارْ د غَارْسنْ إِسدْجْ شَا، أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِنَّا سِيذِي.
15 Vendo, pois, Faraó que havia descanso, agravou o seu coração e não os ouviu, como o Senhor tinha dito.
16 ؤُشَا إِنَّا سِيذِي إِ مُوسَا: ”ثِيوشَّا كَّارْ زِيشْ، أَذْ ثْبدّذْ زَّاثْ إِ فِيرْعُونْ. خْزَارْ، نتَّا أَذْ إِفّغْ غَارْ ثْمَا ن وَامَانْ، أَذْ أَسْ ثِينِيذْ: ’أَمُّو إِ إِقَّارْ سِيذِي: أجّْ أَذْ إِرَاحْ ڒْڭنْسْ إِنُو، حِيمَا أَذْ أَيِي إِعْبذْ!
16 Disse mais o Senhor a Moisés: Dize a Arão: Estende a tua vara e fere o pó da terra, para que se torne em piolhos por toda a terra do Egito.
17 مِينْزِي مَاڒَا وَارْ ثجِّيذْ ڒْڭنْسْ إِنُو أَذْ إِرَاحْ، خْزَارْ، نشّْ أَذْ خَاكْ سّكّغْ إِيْڒَافنْ ن إِبعَّاشْ، خْ إِمْسخَّارنْ نّشْ، خْ ڒْڭنْسْ نّشْ، خْ ثُوذْرِينْ نّشْ، أَڒْ غَا تّْوَاشُّورنْثْ ثُوذْرِينْ ن إِمِيصْرِييّنْ س إِيْڒَافنْ ن إِبعَّاشْ ؤُشَا أَمنِّي ؤُڒَا ذ ثَامُّورْثْ مَانِي زدّْغنْ.
17 E fizeram assim; porque Arão estendeu a mão com a sua vara e feriu o pó da terra, e havia muitos piolhos nos homens e no gado; todo o pó da terra se tornou em piolhos em toda a terra do Egito.
18 ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ سّْحُوزغْ ثَامُّورْثْ ن جُوشَانْ مَانِي إِزدّغْ ڒْڭنْسْ إِنُو، حِيمَا وَارْ ذِينْ تِّيڒِينْ ويْڒَافنْ ن إِبعَّاشْ حِيمَا أَذْ ثسّْنذْ بلِّي نشّْ ذ سِيذِي ذِي ڒْوسْطْ ن ثمُّورْثْ.
18 E os magos fizeram também assim com os seus encantamentos para produzirem piolhos, mas não puderam; e havia piolhos nos homens e no gado.
19 ؤُشَا أَذْ ڭّغْ إِجّْ ن \+bdit تَّامَانْ ن\+bdit* وصْڒَاحْ جَارْ ڒْڭنْسْ إِنُو ذ ونِّي نّشْ. ثِيوشَّا أَذْ ثِيڒِي ڒعْڒَامثْ-أَ.‘ “
19 Então, disseram os magos a Faraó: Isto é o dedo de Deus. Porém o coração de Faraó se endureceu, e não os ouvia, como o Senhor tinha dito.
20 ؤُشَا أَمُّو إِ إِڭَّا سِيذِي. ؤُسِينْ-د إِيْڒَافنْ إِمقّْرَاننْ ن إِبعَّاشْ خْ ثَادَّارْثْ ن فِيرْعُونْ، خْ ثُوذْرِينْ ن إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُ خْ مَارَّا ثَامُّورْثْ ن مِيصْرَا ؤُشَا ثتّْوَاخَارّبْ ثمُّورْثْ س إِيْڒَافنْ ن إِبعَّاشْ.
20 Disse mais o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, e põe-te diante de Faraó; eis que ele sairá às águas, e dize-lhe: Assim diz o Senhor : Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
21 ڒخْذنِّي إِڒَاغَا فِيرْعُونْ إِ مُوسَا ذ هَارُونْ، إِنَّا أَسنْ: ”رُوحمْ، ثْقدّْممْ ثَاغَارْصْثْ إِ أَربِّي نْومْ ذِي ثمُّورْثْ-أَ.“
21 Porque, se não deixares ir o meu povo, eis que enviarei enxames de moscas sobre ti, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, e às tuas casas; e as casas dos egípcios se encherão destes enxames, e também a terra em que eles estiverem.
22 إِنَّا مُوسَا: ”وَارْ د-يُوسِي أَذْ نڭّْ أَمُّو، مِينْزِي أَذْ نْقدّمْ ثَاغَارْصْثْ إِ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، مِينْ إِدْجَانْ ذ إِشْثْ ن جّْعِيفشْثْ غَارْ إِمِيصْرِييّنْ. خْزَارْ، مَاڒَا نْقدّمْ ذ ثَاغَارْصْثْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ ن إِمِيصْرِييّنْ مِينْ ذ أَسنْ إِتّْغِيڒْ ذْ جّْعِيفشْثْ، مَا وَارْ ذ أَنغْ ثَارجّْمنْ شَا؟
22 E, naquele dia, eu separarei a terra de Gósen, em que meu povo habita, a fim de que nela não haja enxames de moscas, para que saibas que eu sou o Senhor no meio desta terra.
23 أجّْ أَنغْ أَذْ نْرَاحْ ثِيشْڒِي ن ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ذِي ڒخْڒَا، حِيمَا أَذْ نْقدّمْ ثَاغَارْصْثْ إِ سِيذِي، أَربِّي نّغْ، أَمْ مَامّشْ ذ أَنغْ يُومُورْ نتَّا.“
23 E porei separação entre o meu povo e o teu povo; amanhã será este sinal.
24 خنِّي إِنَّا فِيرْعُونْ: ”نشّْ أَذْ كنِّيوْ جّغْ أَذْ ثْرَاحمْ ؤُشَا أَذْ ثْقدّْممْ ثَاغَارْصْثْ إِ سِيذِي، أَربِّي نْومْ، ذِي ڒخْڒَا، مَاشَا وَارْ إِعدّڒْ أَذْ ثِيڭّْوِيجمْ أَطَّاسْ. ژَتدْجمْ ؤُڒَا خَافِي.“
24 E o Senhor fez assim; e vieram grandes enxames de moscas à casa de Faraó, e às casas dos seus servos, e sobre toda a terra do Egito; a terra foi corrompida destes enxames.
25 مُوسَا إِنَّا: ”أَقَا أَذْ خَاكْ فّْغغْ، أَذْ ژَّادْجغْ إِ سِيذِي، حِيمَا أَذْ إِكّسْ ثِيوشَّا إِيْڒَافنْ ن إِبعَّاشْ خْ فِيرْعُونْ، خْ إِمْسخَّارنْ نّسْ ؤُڒَا خْ ڒْڭنْسْ نّسْ. مَاشَا إِتّْخصَّا فِيرْعُونْ وَارْ إِخدّعْ ثْوَاڒَا نّغْنِي، وَارْ إِتّجِّي أَذْ إِرَاحْ ڒْڭنْسْ، مَاحنْذْ أَذْ إِقدّمْ ثَاغَارْصْثْ إِ سِيذِي.“
25 Então, chamou Faraó a Moisés e a Arão e disse: Ide e sacrificai ao vosso Deus nesta terra.
26 ڒخْذنِّي إِفّغْ مُوسَا خْ فِيرْعُونْ ؤُشَا إِژُّودْجْ إِ سِيذِي.
26 E Moisés disse: Não convém que façamos assim, porque sacrificaríamos ao Senhor , nosso Deus, a abominação dos egípcios; eis que, se sacrificássemos a abominação dos egípcios perante os seus olhos, não nos apedrejariam eles?
27 إِڭَّا سِيذِي عْلَاحْسَابْ أَوَاڒْ إِ إِنَّا مُوسَا ؤُشَا إِكّسْ إِيْڒَافنْ ن إِبعَّاشْ خْ فِيرْعُونْ، خْ إِمْسخَّارنْ نّسْ، ؤُڒَا خْ ڒْڭنْسْ نّسْ. وَارْ إِقِّيمْ ؤُڒَا ذ إِجّْ ن ؤُبعُّوشْ.
27 Deixa-nos ir caminho de três dias ao deserto, para que sacrifiquemos ao Senhor , nosso Deus, como ele nos dirá.
28 مَاشَا فِيرْعُونْ إِسّقْسحْ ؤُڒْ نّسْ ثْوَاڒَا-يَا عَاوذْ، وَارْ إِجِّي أَذْ إِرَاحْ ڒْڭنْسْ.
28 Então, disse Faraó: Deixar-vos-ei ir, para que sacrifiqueis ao Senhor , vosso Deus, no deserto; somente que indo, não vades longe; orai também por mim.
29 — ausente —
29 E Moisés disse: Eis que saio de ti e orarei ao Senhor , que estes enxames de moscas se retirem amanhã de Faraó, dos seus servos e do seu povo; somente que Faraó não mais me engane, não deixando ir a este povo para sacrificar ao Senhor .
30 — ausente —
30 Então, saiu Moisés de Faraó e orou ao Senhor .
31 — ausente —
31 E fez o Senhor conforme a palavra de Moisés, e os enxames de moscas se retiraram de Faraó, dos seus servos e do seu povo; não ficou uma só.
32 — ausente —
32 Mas endureceu Faraó ainda esta vez seu coração e não deixou ir o povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.