Êxodo 2
rifa (RIFA) vs ARA
1 ؤُشَا إِفّغْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي رَادْجْ ن ثَادَّارْثْ ن لَاوِي، يِيوِي إِشْثْ ن ثْحنْجِيرْثْ ن لَاوِي ذ ثَامْغَارْثْ.
1 Foi-se um homem da casa de Levi e casou com uma descendente de Levi.
2 ثكْسِي ثمْغَارْثْ س دّيْسثْ ؤُشَا ثُورُووْ-د أَحنْجِيرْ. ؤُمِي ثژْرَا بلِّي إِصْبحْ ؤُحنْجِيرْ، ثفَّارْ إِ-ث ثْڒَاثَا ن إِيُورنْ.
2 E a mulher concebeu e deu à luz um filho; e, vendo que era formoso, escondeu-o por três meses.
3 ؤُمِي وَارْ ثزْمَارْ عَاذْ أَذْ ث ثفَّارْ، ثكْسِي أَسْ-د إِشْثْ ن ثْسنْذُوقْثْ ن ؤُغَانِيمْ، ثبْرَا إِ-ت س ؤُشَارْمُوضْ ذ ثِيزفْثْ ؤُشَا ثسَّارْسْ ذَايسْ أَحنْجِيرْ، ثڭَّا ثَاسنْذُوقْثْ نِّي جَارْ ؤُغَانِيمْ خْ ثْمَا ن إِغْزَارْ.
3 Não podendo, porém, escondê-lo por mais tempo, tomou um cesto de junco, calafetou-o com betume e piche e, pondo nele o menino, largou-o no carriçal à beira do rio.
4 ثْبدّْ وُوتْشْمَاسْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، مَاحنْذْ أَذْ ثْژَارْ مِينْ زَّايسْ غَا ڭّنْ.
4 A irmã do menino ficou de longe, para observar o que lhe haveria de suceder.
5 ؤُ خْزَارْ، ثهْوَا يدْجِيسْ ن فِيرْعُونْ، مَاحنْذْ أَذْ ثسِّيرْذْ إِخفْ نّسْ ذڭْ إِغْزَارْ. ثُوغَا ثِيمْسخَّارِينْ ثِيبْڒِيغِينْ نّسْ ڭُّورنْثْ خْ ثْمَا ن إِغْزَارْ. نتَّاثْ ثژْرَا ثَاسنْذُوقْثْ ذڭْ ؤُغَانِيمْ ؤُشَا ثسّكّْ ثِيسْمغْثْ نّسْ ؤُشَا ثكْسِي ت-إِ-د.
5 Desceu a filha de Faraó para se banhar no rio, e as suas donzelas passeavam pela beira do rio; vendo ela o cesto no carriçal, enviou a sua criada e o tomou.
6 أَڒَامِي ت ثَارْزمْ، ثژْرَا أَحنْجِيرْ نِّي، ؤُشَا خْزَارْ، أَحنْجِيرْ ثُوغَا إِتّْرُو. يُوذفْ إِ-ت ؤُزِيدْجزْ، ثنَّا: ”وَا ذ إِجّْ زڭْ إِحنْجِيرنْ ن إِعِيبْرَانِييّنْ!“
6 Abrindo-o, viu a criança; e eis que o menino chorava. Teve compaixão dele e disse: Este é menino dos hebreus.
7 ڒخْذنِّي ثنَّا ؤُتْشْمَاسْ إِ يدْجِيسْ ن فِيرْعُونْ: ”مَا أَذْ رَاحغْ أَذْ ڒَاغِيغْ خْ إِشْثْ ن ثمْسُوضضْثْ زِي ثْعِيبْرَانِييِّينْ مَاحنْذْ أَذْ أَمْ ثسُّوطّضْ أَحنْجِيرْ؟“
7 Então, disse sua irmã à filha de Faraó: Queres que eu vá chamar uma das hebreias que sirva de ama e te crie a criança?
8 ثنَّا أَسْ يدْجِيسْ ن فِيرْعُونْ: ”رُوحْ!“ ثْرُوحْ ثعْزَارشْثْ، ثْڒَاغَا إِ يمَّاسْ ن ؤُحنْجِيرْ.
8 Respondeu-lhe a filha de Faraó: Vai. Saiu, pois, a moça e chamou a mãe do menino.
9 ڒخْذنِّي ثنَّا أَسْ يدْجِيسْ ن فِيرْعُونْ: ”أَوِي-د أَحنْجِيرْ-أَ، ثسُّوطّضْ إِ-ث إِ نشّْ ؤُ نشّْ أَذْ شمْ خدْجْصغْ.“ ثكْسِي ثمْغَارْثْ أَحنْجِيرْ ؤُشَا ثسُّوطّضْ إِ-ث.
9 Então, lhe disse a filha de Faraó: Leva este menino e cria-mo; pagar-te-ei o teu salário. A mulher tomou o menino e o criou.
10 ؤُمِي إِڭْمَا ؤُحنْجِيرْ، ثِيوْيِي إِ-ث غَارْ يدْجِيسْ ن فِيرْعُونْ، إِذْوڒْ أَسْ أَمْ مِّيسْ ؤُشَا ثڭَّا أَسْ مُوسَا، ثنَّا: ”أَقَا جبْذغْ ث-إِ-د زڭْ وَامَانْ.“
10 Sendo o menino já grande, ela o trouxe à filha de Faraó, da qual passou ele a ser filho. Esta lhe chamou Moisés e disse: Porque das águas o tirei.
11 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِمْسَارْ، ؤُمِي إِڭْمَا مُوسَا، أَقَا إِفّغْ-د غَارْ أَيْثْمَاسْ، ؤُشَا إِژْرَا دّْقُوڒَاثْ إِ خَاسنْ سَّاربُّونْ. إِژْرَا إِجّْ ن ؤُمِيصْرِي إِشَّاثْ إِجّْ ن ؤُعِيبْرَانِي، إِجّنْ زڭْ أَيْثْمَاسْ.
11 Naqueles dias, sendo Moisés já homem, saiu a seus irmãos e viu os seus labores penosos; e viu que certo egípcio espancava um hebreu, um do seu povo.
12 إِخْزَارْ ذَا ذ ذِيهَا، إِژْرَا بلِّي وَارْ ذِينْ حذْ، خنِّي إِنْغَا أَمِيصْرِي نِّي ؤُشَا إِسّْنُوفَّارْ إِ-ث ذڭْ إِجْذِي.
12 Olhou de um e de outro lado, e, vendo que não havia ali ninguém, matou o egípcio, e o escondeu na areia.
13 ؤُمِي د-إِفّغْ ثِيوشَّا نّسْ، إِژْرَا ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ إِعِيبْرَانِييّنْ تّْمنْغَانْ. إِنَّا مُوسَا إِ ؤُعفَّانْ نِّي إِتّْعدَّانْ: ”مَاغَارْ ثشَّاثذْ جَّارْ نّشْ؟“
13 Saiu no dia seguinte, e eis que dois hebreus estavam brigando; e disse ao culpado: Por que espancas o teu próximo?
14 إِنَّا نتَّا: ”وِي إِ شكْ إِڭِّينْ ذ ڒْحَاكمْ ذ ڒْقَاضِي خَانغْ؟ مَا شكْ ثقَّارذْ أَيَا ؤُمِي شكْ ثنْوِيذْ أَذْ أَيِي ثنْغذْ أَمْ مَامّشْ ثنْغِيذْ أَمِيصْرِي؟“ ڒخْذنِّي إِڭّْوذْ مُوسَا، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ ثَامسْڒَاشْثْ ثتّْوَاسّنْ!“
14 O qual respondeu: Quem te pôs por príncipe e juiz sobre nós? Pensas matar-me, como mataste o egípcio? Temeu, pois, Moisés e disse: Com certeza o descobriram.
15 ؤُمِي إِسْڒَا فِيرْعُونْ مَانْ أَيَا، يَارْزُو أَذْ إِنغْ مُوسَا. مَاشَا مُوسَا يَارْوڒْ زِي فِيرْعُونْ ؤُشَا إِزْذغْ ذِي ثمُّورْثْ ن مِيذْيَانْ ؤُشَا إِقِّيمْ ذِينْ غَارْ إِجّْ ن وَانُو.
15 Informado desse caso, procurou Faraó matar a Moisés; porém Moisés fugiu da presença de Faraó e se deteve na terra de Midiã; e assentou-se junto a um poço.
16 أَكهَّانْ ن مِيذْيَانْ ثُوغَا غَارسْ سبْعَا ن يسِّيسْ، ثِينِّي إِ د-يُوسِينْ أَذْ أَيْمنْثْ أَمَانْ ذِينْ ؤُشَا شُّورنْثْ سّْوَارجْ، حِيمَا أَذْ وَارْذنْثْ ؤُدْجِي ن بَابَاثْسنْثْ.
16 O sacerdote de Midiã tinha sete filhas, as quais vieram a tirar água e encheram os bebedouros para dar de beber ao rebanho de seu pai.
17 ؤُسِينْ-د إِمكْسَاونْ ؤُشَا ؤُژّْڒنْ خَاسنْثْ. إِكَّارْ مُوسَا ڒخْذنِّي، إِفكّْ إِ-ثنْثْ، إِوَارْذْ ؤُدْجِي نْسنْثْ.
17 Então, vieram os pastores e as enxotaram dali; Moisés, porém, se levantou, e as defendeu, e deu de beber ao rebanho.
18 ؤُمِي ذوْڒنْثْ غَارْ بَابَاثْسنْثْ ؤُمِي قَّارنْ رَاعُويِيلْ، إِنَّا أَسنْثْ: ”مَايمِّي د-تّْعقْبنْثْ أَسّْ-أَ ذغْيَا؟“
18 Tendo elas voltado a Reuel, seu pai, este lhes perguntou: Por que viestes, hoje, mais cedo?
19 نِيثنْثِي أَرِّينْثْ-إِ-د خَاسْ: ”إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمِيصْرِي إِفكّْ أَنغْ زڭْ إِفَاسّنْ ن إِمكْسَاونْ ؤُشَا عَاوذْ يُويمْ أَنغْ-د أَطَّاسْ ن وَامَانْ ؤُشَا إِوَارْذْ ؤُدْجِي.“
19 Responderam elas: Um egípcio nos livrou das mãos dos pastores, e ainda nos tirou água, e deu de beber ao rebanho.
20 إِنَّا إِ يسِّيسْ: ”إِ مَانِي يدْجَا؟ مَايمِّي ثجِّينْثْ أَرْيَازْ نِّي ذِينْ؟ رُوحنْثْ ڒَاغَانْثْ-إِ-د خَاسْ حِيمَا أَذْ إِشّْ أَغْرُومْ!“
20 E onde está ele?, disse às filhas; por que deixastes lá o homem? Chamai-o para que coma pão.
21 ؤُشَا إِقْبڒْ مُوسَا أَذْ إِزْذغْ أَكْ-ذ ورْيَازْ نِّي ؤُشَا نتَّا إِوْشَا أَسْ إِ مُوسَا يدْجِيسْ صَافُّورَا ذ ثَامْغَارْثْ.
21 Moisés consentiu em morar com aquele homem; e ele deu a Moisés sua filha Zípora,
22 ثجَّا أَسْ-د أَحنْجِيرْ، إِڭَّا أَسْ جَارْشُومْ، مِينْزِي إِنَّا: ”نشّْ ثُوغَا أَيِي ذ أَغْرِيبْ ذڭْ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ذ ثَاغْرِيبْثْ خَافِي.“
22 a qual deu à luz um filho, a quem ele chamou Gérson, porque disse: Sou peregrino em terra estranha.
23 ڒَامِي ثعْذُو وَاطَّاسْ ن ڒْوقْثْ، إِمُّوثْ ؤُجدْجِيذْ ن مِيصْرَا ؤُشَا وحْوحنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ذِي ثسْمُوغِي إِ ذِي ثُوغَا دَّارنْ، سّْغُوينْ ؤُشَا إِغُويَّانْ نْسنْ ڭعّْذنْ غَارْ أَربِّي زِي ثسْمُوغِي نْسنْ.
23 Decorridos muitos dias, morreu o rei do Egito; os filhos de Israel gemiam sob a servidão e por causa dela clamaram, e o seu clamor subiu a Deus.
24 ؤُشَا إِسّْحسّْ أَربِّي إِ ثْغُويِّيثْ نْسنْ ؤُشَا إِخَارّصْ أَربِّي ذِي ڒْعَاهْذْ نّسْ أَكْ-ذ إِبْرَاهِيمْ ؤُ أَكْ-ذ إِسْحَاقْ ؤُ أَكْ-ذ يَاعْقُوبْ.
24 Ouvindo Deus o seu gemido, lembrou-se da sua aliança com Abraão, com Isaque e com Jacó.
25 إِخْزَارْ أَربِّي غَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ؤُشَا يَارْڭبْ أَربِّي خْ ڒغْبنْ نْسنْ.
25 E viu Deus os filhos de Israel e atentou para a sua condição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.