Êxodo 13

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ إِسِّيوڒْ سِيذِي أَكْ-ذ مُوسَا، إِنَّا:

¹ Então, falou o Senhor a Moisés, dizendo:

² ”سْقدّسْ أَيِي كُوڒْ أَمنْزُو، ونِّي زِي جَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل يَارزْمنْ ڒمْڒَاوثْ ذ أَمزْوَارُو، أَمْ زڭْ إِوْذَانْ أَمْ زِي ڒبْهَايمْ. نتَّا أَقَا إِنُو.“

² Santifica-me todo primogênito, o que abrir toda madre entre os filhos de Israel, de homens e de animais; porque meu é.

³ إِنَّا مُوسَا إِ ڒْڭنْسْ: ”إِذَارمْ أَسّْ-أَ مِينْ ذِي ثفّْغمْ زِي مِيصْرَا، زِي ثَادَّارْثْ ن ثسْمُوغِي، مِينْزِي سِيذِي إِسُّوفّغْ-د كنِّيوْ زَّايسْ س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ. ذڭْ وَاسّْ-أَ وَارْ ثتّتّمْ وَالُو مِينْ ذِي إِدْجَا ونْثُونْ.

³ E Moisés disse ao povo: Lembrai-vos deste mesmo dia, em que saístes do Egito, da casa da servidão; pois, com mão forte, o Senhor vos tirou daqui; portanto, não comereis pão levedado.

⁴ أَسّْ-أَ أَذْ ثفّْغمْ، ذڭْ ؤُيُورْ ن أَبِيبْ.

⁴ Hoje, no mês de abibe, vós saís.

⁵ مَاڒَا سِيذِي إِسِّيذفْ إِ شكْ غَارْ ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ ذ إِحِيتِّييّنْ ذ إِمُورِييّنْ ذ إِحِيوِييّنْ ذ إِيابُوسِييّنْ، خْ ثنِّي إِجُّودْجْ إِ ڒجْذُوذْ نْومْ أَذْ أَشْ ت إِوْشْ، ثَامُّورْثْ إِفيّْضنْ س ؤُغِي ذ ثَامّنْثْ، خنِّي أَذْ ثحْضَامْ أَعْبَاذْ-أَ ن ڒِيذَارثْ ذڭْ ؤُيُورْ-أَ.

⁵ E acontecerá que, quando o Senhor te houver metido na terra dos cananeus, e dos heteus, e dos amorreus, e dos heveus, e dos jebuseus, a qual jurou a teus pais que ta daria, terra que mana leite e mel, guardarás este culto neste mês.

⁶ سبْعَا ن وُوسَّانْ أَذْ ثشّذْ أَغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ ؤُشَا ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ سبْعَا أَذْ ذِينْ يِيڒِي إِجّْ ن ڒْعِيذْ إِ سِيذِي.

⁶ Sete dias comerás pães asmos; e ao sétimo dia haverá festa ao Senhor .

⁷ سبْعَا ن وُوسَّانْ أَذْ إِتّْوَاشّْ وغْرُومْ بْڒَا أَنْثُونْ ؤُشَا وَارْ غَاركْ إِتّْوِيفِّي مِينْ إِخمّْرنْ. ذِي مَارَّا جّْوَايهْ نّشْ وَارْ إِتّْوِيفِي ونْثُونْ غَاركْ.

⁷ Sete dias se comerão pães asmos, e o levedado não se verá contigo, nem ainda fermento será visto em todos os teus termos.

⁸ ذڭْ وَاسّْ نِّي أَذْ ثْحَاجِيذْ إِ مِّيشْ، أَذْ أَسْ ثِينِيذْ: مَانْ أَيَا ذِي طّْوعْ ن مِينْ ذ أَيِي إِڭَّا سِيذِي ؤُمِي د-فّْغغْ زِي مِيصْرَا.

⁸ E, naquele mesmo dia, farás saber a teu filho, dizendo: Isto é pelo que o Senhor me tem feito, quando eu saí do Egito.

⁹ أَذْ أَشْ يِيڒِي أَمْ يِيجّْ ن ؤُشيَّارْ خْ ؤُفُوسْ نّشْ ؤُ إِ ڒِيذَارثْ جَارْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، مَاحنْذْ شَّارِيعَا ن سِيذِي أَذْ ثِيڒِي ذڭْ ؤُقمُّومْ نّشْ، مِينْزِي س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ إِسُّوفّغْ سِيذِي إِ كنِّيوْ زِي مِيصْرَا.

⁹ E te será por sinal sobre tua mão e por lembrança entre teus olhos; para que a lei do Senhor esteja em tua boca; porquanto, com mão forte, o Senhor te tirou do Egito.

¹⁰ س ؤُيَا إِ غَا ثحْضِيذْ ثَاوْسِييّثْ-أَ ذِي ڒْوقْثْ نّسْ إِ ذ أَسْ إِتّْوَاڭّنْ، زڭْ ؤُسڭّْوَاسْ غَارْ ؤُسڭّْوَاسْ.

¹⁰ Portanto, tu guardarás este estatuto a seu tempo, de ano em ano.

¹¹ أَذْ يِيڒِي خْمِي شكْ غَا إِسِّيذفْ سِيذِي ذِي ثمُّورْثْ ن أَيْثْ ن كنْعَانْ، أَمْ مَامّشْ إِ ذ أَشْ إِجُّودْجْ ؤُڒَا إِ ڒجْذُوذْ نّشْ، ؤُشَا إِوْشَا أَشْ ت،

¹¹ Também acontecerá que, quando o Senhor te houver metido na terra dos cananeus, como jurou a ti e a teus pais, quando te houver dado,

¹² خنِّي أَذْ ثسّعْذُوذْ غَارْ سِيذِي كُوڒْ أَمنْزُو إِ يَارزْمنْ ڒمْڒَاوثْ ذ أَمزْوَارُو ؤُڒَا ذ كُوڒْ أَمنْزُو ن ڒبْهَايمْ إِ يَارزْمنْ ڒمْڒَاوثْ ذ أَمزْوَارُو: إِوثْمَانْ أَذْ إِڒِينْ إِ سِيذِي.

¹² apartarás para o Senhor tudo o que abrir a madre e tudo o que abrir a madre do fruto dos animais que tiveres; os machos serão do Senhor .

¹³ مَاشَا كُوڒْ أَمنْزُو إِ يَارزْمنْ ڒمْڒَاوْڒثْ ن وغْيُوڒْ ذ أَمزْوَارُو، أَذْ ث ثفْذِيذْ س يِيجّْ زڭْ وُودْجِي. مَاڒَا وَارْ ث ثفْذِيذْ، أَذْ أَسْ ثَارْژذْ إِرِي. كُوڒْ أَمنْزُو ن بْنَاذمْ زڭْ إِحنْجِيرنْ نّشْ أَذْ ث ثفْذِيذْ.

¹³ Porém tudo o que abrir a madre da jumenta resgatarás com cordeiro; e, se o não resgatares, cortar-lhe-ás a cabeça; mas todo primogênito do homem entre teus filhos resgatarás.

¹⁴ ؤُشَا أَذْ إِمْسَارْ، خْمِي شكْ غَا إِسّقْسَا مِّيشْ ثِيوشَّا، أَذْ يِينِي: ’مَانَاوْيَا؟‘، أَذْ أَسْ ثِينِيذْ: ’أَقَا إِسُّوفُّوغْ أَنغْ-د سِيذِي زِي مِيصْرَا س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ، زِي ثَادَّارْثْ ن ثسْمُوغِي.

¹⁴ Se acontecer que teu filho no tempo futuro te pergunte, dizendo: Que é isto? Dir-lhe-ás: O Senhor nos tirou com mão forte do Egito, da casa da servidão.

¹⁵ ڒَْامِي ذ أَنغْ إِبدّْ فِيرْعُونْ ذڭْ وبْرِيذْ إِ وُوفُّوغْ نّغْ، إِمْسَارْ أَقَا سِيذِي إِنْغَا مَارَّا إِمنْزَا ذِي ثمُّورْثْ ن مِيصْرَا، زڭْ ؤُمنْزُو ن بْنَاذمْ أَڒْ أَمنْزُو ن ڒبْهِيمثْ. خْ ؤُيَا قدّْمغْ كُوڒْ أَمنْزُو إِ يَارزْمنْ ڒمْڒَاوثْ ذ أَمزْوَارُو ذ ثَاغْرَاصْثْ إِ سِيذِي، مَاشَا كُوڒْ أَمنْزُو جَارْ إِحنْجِيرنْ إِنُو، أَذْ ث فْذِيغْ.

¹⁵ Porque sucedeu que, endurecendo-se Faraó, para não nos deixar ir, o Senhor matou todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito do homem até ao primogênito dos animais; por isso, eu sacrifico ao Senhor os machos de tudo o que abre a madre; porém, a todo primogênito de meus filhos, eu resgato.

¹⁶ أَذْ يِيڒِي ذ أَشيَّارْ خْ ؤُفُوسْ نّشْ ذ إِجّْ ن ؤُفِيڒُو ن ؤُسڭّمْ جَارْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، مِينْزِي سِيذِي أَقَا إِسُّوفّغْ أَنغْ-د زِي مِيصْرَا س ؤُفُوسْ إِجهْذنْ.‘ “

¹⁶ E será por sinal sobre tua mão e por frontais entre os teus olhos; porque o Senhor nos tirou do Egito com mão forte.

¹⁷ ؤُمِي إِجَّا فِيرْعُونْ ڒْڭنْسْ أَذْ إِرَاحْ، وَارْ ثنْ إِنْذِيهْ أَربِّي غَارْ وبْرِيذْ ن ثمُّورْثْ ن إِفِيلِيسْطِينِييّنْ، وَاخَّا نتَّاثْ ثُوذسْ، مِينْزِي أَربِّي إِنَّا: ”مَاحنْذْ وَارْ إِتّنْذمِّي ڒْڭنْسْ خْمِي غَا إِژَارْ ڒْبَارُوضْ ؤُشَا أَذْ د-إِذْوڒْ غَارْ مِيصْرَا.“

¹⁷ E aconteceu que, quando Faraó deixou ir o povo, Deus não os levou pelo caminho da terra dos filisteus, que estava mais perto; porque Deus disse: Para que, porventura, o povo não se arrependa, vendo a guerra, e tornem ao Egito.

¹⁸ إِنْذهْ أَربِّي ڒْڭنْسْ، مَاحنْذْ أَذْ إِكّْ خْ وبْرِيذْ ن ڒخْڒَا غَارْ ڒبْحَارْ ن ثلْڭَا. ؤُشَا ڭعّْذنْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل زِي مِيصْرَا وجْذنْ إِ ؤُمنْغِي.

¹⁸ Mas Deus fez rodear o povo pelo caminho do deserto perto do mar Vermelho; e subiram os filhos de Israel da terra do Egito armados.

¹⁹ إِكْسِي مُوسَا أَكِيذسْ إِغْسَانْ ن يُوسُوفْ، مِينْزِي نتَّا إِسّْجُودْجْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل س إِشْثْ ن ثْژَادْجِيثْ، إِنَّا: ”س ثِيذتّْ أَذْ غَارْومْ د-يَارْزفْ أَربِّي، ؤُشَا أَذْ ثسّْڭعّْذمْ إِغْسَانْ إِنُو سَّا أَكِيذْومْ!“

¹⁹ E tomou Moisés os ossos de José consigo, porquanto havia este estreitamente ajuramentado aos filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará; fazei, pois, subir daqui os meus ossos convosco.

²⁰ ؤُشَا فسْينْ إِقِيضَانْ نْسنْ، ڭّْوجنْ خْ سُوكُّوثْ ؤُشَا وْثِينْ إِقِيضَانْ نْسنْ ذِي إِثَامْ، غَارْ طَّارْفْ ن ڒخْڒَا.

²⁰ Assim, partiram de Sucote e acamparam em Etã, à entrada do deserto.

²¹ سِيذِي إِزْوَارْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ ذڭْ ؤُژِيڒْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن ؤُسيْنُو، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِڭوّذْ ذڭْ وبْرِيذْ، ؤُ ذِي دْجِيڒثْ ذڭْ إِجّْ ن ؤُقلِّيجْ ن ثْمسِّي، حِيمَا أَذْ غَارْسنْ إِڭّْ ثَافَاوْثْ، حِيمَا أَذْ ثَافْ زمَّارنْ أَذْ ؤُيُورنْ أَسّْ ذ دْجِيڒثْ.

²¹ E o Senhor ia adiante deles, de dia numa coluna de nuvem, para os guiar pelo caminho, e de noite numa coluna de fogo, para os alumiar, para que caminhassem de dia e de noite.

²² ذڭْ وَاسّْ وَارْ د-إِكِّيسْ أَقلِّيجْ ن ؤُسيْنُو زَّاثْ إِ ؤُغمْبُوبْ ن ڒْڭنْسْ ؤُڒَا ذِي دْجِيڒثْ وَارْ د-إِكِّيسْ أَقلِّيجْ ن ثْمسِّي.

²² Nunca tirou de diante da face do povo a coluna de nuvem, de dia, nem a coluna de fogo, de noite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Êxodo 13 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →