Ester 7
rifa (RIFA) vs BKJ
1 ؤُمِي د-يِيوضْ ؤُجدْجِيذْ أَكْ-ذ هَامَانْ حِيمَا أَذْ سْونْ أَكْ-ذ ثْجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ،
1 Assim, vieram o rei e Hamã para o banquete com a rainha Ester.
2 إِنَّا ؤُجدْجِيذْ، عَاوذْ ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْنَاينْ، أَكْ-ذ ثِيسِّيثْ ن بِينُو إِ إِسْثِيرْ: ”مِينْ ذَايمْ إِدْجَانْ ذ مژْرِي، أَ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ! أَذْ أَمْ إِمّوْشْ. ذ مِينْ إِدْجَانْ ذ ثُوثْرَا نّمْ؟ أَذْ غَارمْ ثِيڒِي وَاخَّا ذ أَزْينْ ن ثْڭلْذِيثْ.“
2 E o rei disse novamente a Ester, no segundo dia do banquete do vinho: Qual é a tua petição, rainha Ester? E te será concedida; e qual é o teu pedido? E ele será atendido, até a metade do reino.
3 خنِّي ثَارَّا-د خَاسْ ثْجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ، ثنَّا: ”مَاڒَا خنِّي ؤُفِيغْ أَرْضَا ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ، أَ أَجدْجِيذْ، ؤُ مَاڒَا ثُوسَا أَسْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ س ڒْخَاضَارْ، أجّْ أَذْ أَيِي وْشنْ ثُوذَارْثْ إِنُو خْ مژْرِي إِنُو ؤُ ڒْڭنْسْ إِنُو خْ ثُوثْرَا إِنُو.
3 Então respondeu a rainha Ester, e disse: Se tenho achado favor à tua vista, ó rei, e se aprouver ao rei, que a minha vida me seja dada diante da minha petição, e o meu povo diante do meu pedido;
4 مَاغَارْ نشِّينْ نمّنْزْ، نشّْ ذ ڒْڭنْسْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ نتّْوَاردّدْجْ ؤُ أَذْ نتّْوَاثحَّا. مَاڒَا نمّنْزْ أَمْ يِيسمْغَانْ ذ ثِييَّا، نشّْ أَذْ سُّوسْمغْ، مِينْزِي خْ ؤُيَا ڒحْصَارثْ وَارْ ثتِّيڒِي أَنشْثْ أَڒَامِي إِشُووَّارْ أَذْ صدّْعغْ أَجدْجِيذْ.“
4 porque fomos vendidos, eu e o meu povo, para sermos destruídos, para sermos mortos, e para perecer. Mas se tivéssemos sido vendidos como servos e servas, eu teria segurado a minha língua, embora o inimigo não pudesse compensar a injúria do rei.
5 خنِّي إِسِّيوڒْ ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ، إِنَّا إِ ثْجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ: ”مِينْ إِعْنَا نتَّا ؤُ مَانِي إِدْجَا ونِّي غَارْ إِدْجَا وُوڒْ إِشُّورْ مَاحنْذْ أَذْ إِڭّْ أَمُّو؟“
5 Então, o rei Assuero respondeu e disse a rainha Ester: Quem é ele, e onde está aquele que ousou presumir no seu coração fazer assim?
6 ثنَّا أَسْ إِسْثِيرْ: ”أَرْيَازْ نِّي إِ ذ أَنغْ إِحْصَارنْ ذ ڒعْذُو نّغْ، أَقَا ذ وَا ذ هَامَانْ أَعفَّانْ!“ خنِّي إِنّخْڒعْ هَامَانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ ثْجدْجِيذْثْ.
6 E Ester disse: O adversário e o inimigo é este iníquo Hamã. Então Hamã ficou temeroso diante do rei e da rainha.
7 إِكَّارْ ؤُجدْجِيذْ س وسْعَارْ، إِجَّا ثِيسِّيثْ ن بِينُو ؤُشَا يُويُورْ غَارْ وحْوِيشْ ن ڒقْصَارْ. هَامَانْ إِقِّيمْ إِبدّْ مَاحنْذْ أَذْ إِحشّمْ ثَاجدْجِيذْثْ إِسْثِيرْ ذِي طّْوعْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ، مَاغَارْ يُوشَا أَكْ-ذ ؤُجدْجِيذْ أَقَا إِعوّڒْ أَذْ أَسْ إِڭّْ ڒْغَارْ.
7 E o rei, na sua ira, levantando-se do banquete do vinho, adentrou o jardim do palácio; e Hamã se pôs em pé, para fazer pedido à rainha Ester pela sua vida; porque viu que já o mal lhe estava determinado pelo rei.
8 أَڒَامِي د-إِذْوڒْ إِجدْجِيذْ زڭْ وحْوِيشْ ن ڒقْصَارْ غَارْ ثَادَّارْثْ مَانِي ثدْجَا طَّابْڒَا ن بِينُو، يُوفَا هَامَانْ إِوْضَا خْ ڒمْطَارْبَاثْ إِ خْ ثُوغَا ثزّڒْ إِسْثِيرْ. خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”ڒخُّو أَقَا إِهكّْوڒْ ؤُڒَا ذ ثَاجدْجِيذْثْ غَارِي ذِي ثَادَّارْثْ!“ قَاعْ وَارْ د-إِفِّيغْ وَاوَاڒْ زڭْ ؤُقمُّونْ ن ؤُجدْجِيذْ، أَڒَامِي ثُوغَا إِمْسخَّارنْ ڒحّْفنْ أَسْ إِ هَامَانْ خْ ؤُغمْبُوبْ.
8 Então, o rei retornou do jardim do palácio para o local do banquete de vinho; e Hamã estava caído sobre o leito em que estava Ester. Então, disse o rei: Porventura quereria ele também forçar a rainha diante de mim nesta casa? Saindo esta palavra da boca do rei, eles cobriram a face de Hamã.
9 حَارْپُونَا، إِجّْ زڭْ إِمْسخَّارنْ إِشنّْعنْ، إِنِّي ثُوغَا إِبدّنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِنَّا: ”أَقَا ذِينْ ثَاحْنَاشْثْ ن وَايَاڒْ، ثنِّي إِ ثُوغَا إِڭَّا هَامَانْ إِ مُورْذَاخَايْ ونِّي ثُوغَا إِسِّيوڒْ مْلِيحْ ذڭْ ؤُجدْجِيذْ، ثْبدّْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن هَامَانْ ؤُ ڒُوعْڒَا نّسْ خمْسِينْ ن إِغِيڒنْ.“ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أَيْڒمْ غَارسْ هَامَانْ!“
9 E Harbona, um dos camareiros, disse diante do rei: Eis que também a forca de cinquenta côvados de altura que Hamã fizera para Mardoqueu, que havia falado o bem para o rei, está junto à casa de Hamã. Então, o rei disse: Enforcai-o nela.
10 ؤُيْڒنْ هَامَانْ غَارْ ثحْنَاشْثْ إِ ثُوغَا إِڭَّا نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ إِ مُورْذَاخَايْ ؤُشَا يَارْسَا وسْعَارْ ن ؤُجدْجِيذْ.
10 Assim, eles enforcaram Hamã na forca que ele havia preparado para Mardoqueu. Então, foi a ira do rei pacificada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.