Ester 6
rifa (RIFA) vs VC
1 ذِي دْجِيڒثْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ ثُوغَا يُوڭِي أَذْ إِكّْ إِضصْ خْ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا إِنَّا أَذْ أَسْ د-أَوْينْ أَذْلِيسْ ن ڒِيذَارثْ ن إِمزْرُوينْ ؤُشَا غْرِينْ زَّايْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.
1 Naquela noite o rei não pôde conciliar o sono. Mandou que lhe trouxessem o livro dos Anais, as Crônicas, que lhe foram lidas.
2 إِتّْوَافْ ؤُرَانْ ذَايسْ، أَقَا مُورْذَاخَايْ إِخبَّارْ خْ بِيغْثَانَا ذ ثَارَاشْ، ثْنَاينْ ن إِمْسخَّارنْ إِشنّْعنْ ن ؤُجدْجِيذْ، زڭْ إِعسَّاسنْ ن ثوَّارْثْ، إِنِّي ثُوغَا يَارزُّونْ أَذْ وْثنْ أَفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ.
2 Achava-se aí consignada a narração da denúncia que tinha feito Mardoqueu {da conjuração} de Bigtã e Tares, os dois eunucos do rei que tinham querido levantar sua mão contra o rei.
3 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”مَانْ شَّانْ ذ ڒمْغَارثْ إِ إِتّْوَاڭّنْ إِ مُورْذَاخَايْ خْ مَانْ أَيَا؟“ إِمْسخَّارنْ إِحُوضْرِييّنْ ن ؤُجدْجِيذْ نِّي ثُوغَا إِ ذ أَسْ إِتّْسخَّارنْ، نَّانْ: ”وَارْ ذ أَسْ إِتّْوَاڭّْ وَالُو ذِي طّْوعْ نّسْ!“
3 Que honras, disse então o rei, e que distinções recebeu Mardoqueu por isso? - Nenhuma, responderam os servos do rei.
4 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”وِي ذِينْ بَارَّا ذڭْ وَازَّايْ؟“ هَامَانْ ثُوغَا عَاذْ مَامّشْ د-إِتَّاذفْ غَارْ وَازَّايْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ إِدْجَانْ غَارْ بَارَّا قَاعْ حِيمَا أَذْ يِينِي إِ ؤُجدْجِيذْ حِيمَا أَذْ يَايڒْ مُورْذَاخَايْ غَارْ ثْحنَاشْثْ ن وَايَاڒْ، ثنِّي إِ ذ أَسْ إِسّوْجذْ.
4 E o rei perguntou: Quem está no pátio? Ora, nesse mesmo instante entrava Amã no pátio exterior do palácio para pedir ao rei que mandasse suspender Mardoqueu na forca que tinha feito levantar.
5 إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ نَّانْ أَسْ: ”أَقَا ذ هَامَانْ إِ ذَا إِبدّنْ ذڭْ وَازَّايْ.“ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أجّْ إِ-ث أَذْ يَاذفْ!“
5 Os servos do rei responderam: É Amã que está no pátio. - Que entre!, retornou o rei.
6 خْمِي يُوذفْ هَامَانْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِينْ غَا إِتّْوَاڭّنْ أَكْ-ذ ورْيَازْ إِ ؤُمِي إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ث إِشنّعْ؟“ إِخمّمْ هَامَانْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ: ”مَانْ ونْ إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ إِشنّعْ كْثَارْ زَّايِي؟“
6 Entrou, pois, Amã e o rei lhe disse: Que se deveria fazer para um homem que o rei quer honrar? - A quem, senão a mim, quererá o rei honrar?, pensou Amã.
7 س ؤُينِّي يَارَّا-د هَامَانْ خْ ؤُجدْجِيذْ: ”أَرْيَازْ إِ إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ث إِشنّعْ،
7 Por isso respondeu ao rei: Para um homem a quem o rei deseja honrar
8 أَذْ أَسْ إِمّوْشْ ثْشَامِيرْ إِڭلّْذنْ إِ زِي إِنُّومْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ يَارْضْ ؤُڒَا ذ أَيِيسْ إِ خفْ إِنُّومْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ إِنِييْ ؤُشَا أَذْ سَّارْسنْ إِجّْ ن تَّاجْ إِڭلّْذنْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.
8 convém que lhe tragam as vestes com que se adorna o rei, o cavalo que o rei monta, e sobre sua cabeça se coloque a coroa real.
9 أَذْ ڭّنْ ثْشَامِيرْ ذ ؤُيِيسْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِجّْ زِي ڒْحُوكَّامْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِجّنْ زِي ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ، ؤُشَا أَذْ زَّايسْ سّْيَارْضنْ أَرْيَازْ نِّي إِ إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ إِشنّعْ ؤُشَا أَذْ ث سّْنذْهنْ خْ ؤُيِيسْ ذڭْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُشَا أَذْ بَارّْحنْ: ’أَمُّو إِ غَا إِتّْوَاڭّْ أَكْ-ذ ورْيَازْ، ونِّي إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ث إِشنّعْ!‘ “
9 As vestes e o cavalo se darão a um dos senhores da corte e este revestirá o homem a quem o rei quer honrar e o passeará a cavalo pela praça da cidade, dizendo em altas vozes diante dele: É assim que é tratado o homem a quem o rei quer honrar.
10 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ هَامَانْ: ”قدْجقْ، كْسِي ثْشَامِيرْ ذ ؤُيِيسْ أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ ؤُشَا أڭّْ أَمنِّي أَكْ-ذ مُورْذَاخَايْ ونِّي إِقِّيمنْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ وَارْ تّجِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ أَذْ إِوْضَا زِي مَارَّا مِينْ ثسِّيوْڒذْ.“
10 O rei replicou: Toma, pois, depressa as vestes e o cavalo, como disseste, e faze tudo isso para Mardoqueu, o judeu que está assentado em minha antecâmara. E que nada se omita de tudo o que disseste.
11 إِكْسِي هَامَانْ ثْشَامِيرْ ذ ؤُيِيسْ ؤُشَا إِسّْيَارْضْ مُورْذَاخَايْ س ثْشَامِيرْ ؤُ إِسّْنذْهْ إِ-ث خْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ ؤُشَا إِسّكَّارْ أَبَارّحْ قِيبَاتْشْ نّسْ: ”أَمُّو إِ غَا إِتّْوَاڭّْ أَكْ-ذ ورْيَازْ ونِّي ؤُمِي إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ أَسْ إِشنّعْ!‘“
11 Amã tomou as vestes e o cavalo, revestiu Mardoqueu e o conduziu a cavalo pela praça da cidade, clamando diante dele: É assim que é tratado o homem a quem o rei quer honrar.
12 أَوَارْنِي أَيَا إِعْقبْ مُورْذَاخَايْ عَاوذْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، مَاشَا هَامَانْ يُويُورْ ذغْيَا غَارْ ثَادَّارْثْ، إِحْزنْ ؤُ ثُوغَا أَزدْجِيفْ نّسْ إِڒحّفْ.
12 Depois Mardoqueu voltou à porta do palácio, enquanto Amã se retirava precipitadamente para casa, consternado e de cabeça coberta,
13 إِعَاوذْ هَامَانْ إِ زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ، ؤُ إِ مَارَّا إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ مَارَّا مِينْ إِ ذ أَسْ إِمْسَارنْ. خنِّي نَّانْ أَسْ إِمِيغِيسنْ نّسْ ذ زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ: ”مَاڒَا مُورْذَاخَايْ، ونِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ثبْذِيذْ أَذْ ثوْضِيذْ، زِي زَّارِيعثْ ن وُوذَاينْ إِ يدْجَا، وَارْ ذ أَسْ ثْزمَّارذْ، مَاشَا س ثِيذتّْ أَذْ ثوْضِيذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.“
13 para contar a Zarés, sua mulher, e a todos os seus amigos o que lhe tinha acontecido. Seus conselheiros e sua mulher Zarés lhe responderam: Se Mardoqueu, diante do qual começou tua queda, pertence ao povo judeu, não o vencerás, mas sucumbirás diante dele.
14 ؤُمِي نِيثْنِي سِّيوْڒنْ عَاذْ أَكِيذسْ، ؤُسِينْ-د إِمْسخَّارنْ إِشنّْعنْ ذ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا قدْجْقنْ أَذْ أَوْينْ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ نِّي ثسّوْجذْ إِسْثِيرْ.
14 Eles falavam ainda, quando sobrevieram os eunucos do rei para levá-lo imediatamente ao banquete que Ester tinha preparado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.