Ester 6
rifa (RIFA) vs ACF
1 ذِي دْجِيڒثْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ ثُوغَا يُوڭِي أَذْ إِكّْ إِضصْ خْ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا إِنَّا أَذْ أَسْ د-أَوْينْ أَذْلِيسْ ن ڒِيذَارثْ ن إِمزْرُوينْ ؤُشَا غْرِينْ زَّايْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.
1 Naquela mesma noite fugiu o sono do rei; então mandou trazer o livro de registro das crônicas, as quais se leram diante do rei.
2 إِتّْوَافْ ؤُرَانْ ذَايسْ، أَقَا مُورْذَاخَايْ إِخبَّارْ خْ بِيغْثَانَا ذ ثَارَاشْ، ثْنَاينْ ن إِمْسخَّارنْ إِشنّْعنْ ن ؤُجدْجِيذْ، زڭْ إِعسَّاسنْ ن ثوَّارْثْ، إِنِّي ثُوغَا يَارزُّونْ أَذْ وْثنْ أَفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ.
2 E achou-se escrito que Mardoqueu tinha denunciado Bigtã e Teres, dois dos camareiros do rei, da guarda da porta, que tinham procurado lançar mão do rei Assuero.
3 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”مَانْ شَّانْ ذ ڒمْغَارثْ إِ إِتّْوَاڭّنْ إِ مُورْذَاخَايْ خْ مَانْ أَيَا؟“ إِمْسخَّارنْ إِحُوضْرِييّنْ ن ؤُجدْجِيذْ نِّي ثُوغَا إِ ذ أَسْ إِتّْسخَّارنْ، نَّانْ: ”وَارْ ذ أَسْ إِتّْوَاڭّْ وَالُو ذِي طّْوعْ نّسْ!“
3 Então disse o rei: Que honra e distinção se deu por isso a Mardoqueu? E os servos do rei, que ministravam junto a ele, disseram: Coisa nenhuma se lhe fez.
4 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”وِي ذِينْ بَارَّا ذڭْ وَازَّايْ؟“ هَامَانْ ثُوغَا عَاذْ مَامّشْ د-إِتَّاذفْ غَارْ وَازَّايْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ إِدْجَانْ غَارْ بَارَّا قَاعْ حِيمَا أَذْ يِينِي إِ ؤُجدْجِيذْ حِيمَا أَذْ يَايڒْ مُورْذَاخَايْ غَارْ ثْحنَاشْثْ ن وَايَاڒْ، ثنِّي إِ ذ أَسْ إِسّوْجذْ.
4 Então disse o rei: Quem está no pátio? E Hamã tinha entrado no pátio exterior da casa do rei, para dizer ao rei que enforcassem a Mardoqueu na forca que lhe tinha preparado.
5 إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ نَّانْ أَسْ: ”أَقَا ذ هَامَانْ إِ ذَا إِبدّنْ ذڭْ وَازَّايْ.“ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أجّْ إِ-ث أَذْ يَاذفْ!“
5 E os servos do rei lhe disseram: Eis que Hamã está no pátio. E disse o rei que entrasse.
6 خْمِي يُوذفْ هَامَانْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِينْ غَا إِتّْوَاڭّنْ أَكْ-ذ ورْيَازْ إِ ؤُمِي إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ث إِشنّعْ؟“ إِخمّمْ هَامَانْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ: ”مَانْ ونْ إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ إِشنّعْ كْثَارْ زَّايِي؟“
6 E, entrando Hamã, o rei lhe disse: Que se fará ao homem de cuja honra o rei se agrada? Então Hamã disse no seu coração: De quem se agradaria o rei para lhe fazer honra mais do que a mim?
7 س ؤُينِّي يَارَّا-د هَامَانْ خْ ؤُجدْجِيذْ: ”أَرْيَازْ إِ إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ث إِشنّعْ،
7 Assim disse Hamã ao rei: Para o homem, de cuja honra o rei se agrada,
8 أَذْ أَسْ إِمّوْشْ ثْشَامِيرْ إِڭلّْذنْ إِ زِي إِنُّومْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ يَارْضْ ؤُڒَا ذ أَيِيسْ إِ خفْ إِنُّومْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ إِنِييْ ؤُشَا أَذْ سَّارْسنْ إِجّْ ن تَّاجْ إِڭلّْذنْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.
8 Tragam a veste real que o rei costuma vestir, como também o cavalo em que o rei costuma andar montado, e ponha-se-lhe a coroa real na sua cabeça.
9 أَذْ ڭّنْ ثْشَامِيرْ ذ ؤُيِيسْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِجّْ زِي ڒْحُوكَّامْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِجّنْ زِي ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ، ؤُشَا أَذْ زَّايسْ سّْيَارْضنْ أَرْيَازْ نِّي إِ إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ إِشنّعْ ؤُشَا أَذْ ث سّْنذْهنْ خْ ؤُيِيسْ ذڭْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُشَا أَذْ بَارّْحنْ: ’أَمُّو إِ غَا إِتّْوَاڭّْ أَكْ-ذ ورْيَازْ، ونِّي إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ث إِشنّعْ!‘ “
9 E entregue-se a veste e o cavalo à mão de um dos príncipes mais nobres do rei, e vistam delas aquele homem a quem o rei deseja honrar; e levem-no a cavalo pelas ruas da cidade, e apregoe-se diante dele: Assim se fará ao homem a quem o rei deseja honrar!
10 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ هَامَانْ: ”قدْجقْ، كْسِي ثْشَامِيرْ ذ ؤُيِيسْ أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ ؤُشَا أڭّْ أَمنِّي أَكْ-ذ مُورْذَاخَايْ ونِّي إِقِّيمنْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ وَارْ تّجِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ أَذْ إِوْضَا زِي مَارَّا مِينْ ثسِّيوْڒذْ.“
10 Então disse o rei a Hamã: Apressa-te, toma a veste e o cavalo, como disseste, e faze assim para com o judeu Mardoqueu, que está assentado à porta do rei; e coisa nenhuma omitas de tudo quanto disseste.
11 إِكْسِي هَامَانْ ثْشَامِيرْ ذ ؤُيِيسْ ؤُشَا إِسّْيَارْضْ مُورْذَاخَايْ س ثْشَامِيرْ ؤُ إِسّْنذْهْ إِ-ث خْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ ؤُشَا إِسّكَّارْ أَبَارّحْ قِيبَاتْشْ نّسْ: ”أَمُّو إِ غَا إِتّْوَاڭّْ أَكْ-ذ ورْيَازْ ونِّي ؤُمِي إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ أَسْ إِشنّعْ!‘“
11 E Hamã tomou a veste e o cavalo, e vestiu a Mardoqueu, e o levou a cavalo pelas ruas da cidade, e apregoou diante dele: Assim se fará ao homem a quem o rei deseja honrar!
12 أَوَارْنِي أَيَا إِعْقبْ مُورْذَاخَايْ عَاوذْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، مَاشَا هَامَانْ يُويُورْ ذغْيَا غَارْ ثَادَّارْثْ، إِحْزنْ ؤُ ثُوغَا أَزدْجِيفْ نّسْ إِڒحّفْ.
12 Depois disto Mardoqueu voltou para a porta do rei; porém Hamã se retirou correndo à sua casa, triste, e de cabeça coberta.
13 إِعَاوذْ هَامَانْ إِ زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ، ؤُ إِ مَارَّا إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ مَارَّا مِينْ إِ ذ أَسْ إِمْسَارنْ. خنِّي نَّانْ أَسْ إِمِيغِيسنْ نّسْ ذ زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ: ”مَاڒَا مُورْذَاخَايْ، ونِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ثبْذِيذْ أَذْ ثوْضِيذْ، زِي زَّارِيعثْ ن وُوذَاينْ إِ يدْجَا، وَارْ ذ أَسْ ثْزمَّارذْ، مَاشَا س ثِيذتّْ أَذْ ثوْضِيذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.“
13 E contou Hamã a Zeres, sua mulher, e a todos os seus amigos, tudo quanto lhe tinha sucedido. Então os seus sábios e Zeres, sua mulher, lhe disseram: Se Mardoqueu, diante de quem já começaste a cair, é da descendência dos judeus, não prevalecerás contra ele, antes certamente cairás diante dele.
14 ؤُمِي نِيثْنِي سِّيوْڒنْ عَاذْ أَكِيذسْ، ؤُسِينْ-د إِمْسخَّارنْ إِشنّْعنْ ذ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا قدْجْقنْ أَذْ أَوْينْ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ نِّي ثسّوْجذْ إِسْثِيرْ.
14 E estando eles ainda falando com ele, chegaram os camareiros do rei, e se apressaram a levar Hamã ao banquete que Ester preparara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.