Ester 6
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ذِي دْجِيڒثْ نِّي سِيمَانْثْ نّسْ ثُوغَا يُوڭِي أَذْ إِكّْ إِضصْ خْ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا إِنَّا أَذْ أَسْ د-أَوْينْ أَذْلِيسْ ن ڒِيذَارثْ ن إِمزْرُوينْ ؤُشَا غْرِينْ زَّايْسنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن ؤُجدْجِيذْ.
1 Naquela mesma noite fugiu do rei o sono; então ele mandou trazer o livro de registro das crônicas, as quais se leram diante do rei.
2 إِتّْوَافْ ؤُرَانْ ذَايسْ، أَقَا مُورْذَاخَايْ إِخبَّارْ خْ بِيغْثَانَا ذ ثَارَاشْ، ثْنَاينْ ن إِمْسخَّارنْ إِشنّْعنْ ن ؤُجدْجِيذْ، زڭْ إِعسَّاسنْ ن ثوَّارْثْ، إِنِّي ثُوغَا يَارزُّونْ أَذْ وْثنْ أَفُوسْ ن ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ.
2 E achou-se escrito que Mordecai tinha denunciado Bigtã e Teres, dois dos eunucos do rei, guardas da porta, que tinham procurado tirar a vida ao rei Assuero.
3 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”مَانْ شَّانْ ذ ڒمْغَارثْ إِ إِتّْوَاڭّنْ إِ مُورْذَاخَايْ خْ مَانْ أَيَا؟“ إِمْسخَّارنْ إِحُوضْرِييّنْ ن ؤُجدْجِيذْ نِّي ثُوغَا إِ ذ أَسْ إِتّْسخَّارنْ، نَّانْ: ”وَارْ ذ أَسْ إِتّْوَاڭّْ وَالُو ذِي طّْوعْ نّسْ!“
3 E o rei perguntou: Que honra, ou dignidade, foi conferida a Mordecai por Isso? Responderam os moços do rei que o serviam: Coisa nenhuma se lhe fez.
4 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”وِي ذِينْ بَارَّا ذڭْ وَازَّايْ؟“ هَامَانْ ثُوغَا عَاذْ مَامّشْ د-إِتَّاذفْ غَارْ وَازَّايْ ن ثَادَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ إِدْجَانْ غَارْ بَارَّا قَاعْ حِيمَا أَذْ يِينِي إِ ؤُجدْجِيذْ حِيمَا أَذْ يَايڒْ مُورْذَاخَايْ غَارْ ثْحنَاشْثْ ن وَايَاڒْ، ثنِّي إِ ذ أَسْ إِسّوْجذْ.
4 Então disse o rei: Quem está no pátio? Ora, Hamã acabara de entrar no pátio exterior do palácio real para falar com o rei, a fim de que se enforcasse Mordecai na forca que lhe tinha preparado.
5 إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ نَّانْ أَسْ: ”أَقَا ذ هَامَانْ إِ ذَا إِبدّنْ ذڭْ وَازَّايْ.“ خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ: ”أجّْ إِ-ث أَذْ يَاذفْ!“
5 E os servos do rei lhe responderam: Eis que Hamã está esperando no pátio. E disse o rei que entrasse.
6 خْمِي يُوذفْ هَامَانْ، إِنَّا أَسْ ؤُجدْجِيذْ: ”مِينْ غَا إِتّْوَاڭّنْ أَكْ-ذ ورْيَازْ إِ ؤُمِي إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ث إِشنّعْ؟“ إِخمّمْ هَامَانْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ: ”مَانْ ونْ إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ إِشنّعْ كْثَارْ زَّايِي؟“
6 Hamã, pois, entrou. Perguntou-lhe o rei: Que se fará ao homem a quem o rei se agrada honrar? Então Hamã disse consigo mesmo: A quem se agradaria o rei honrar mais do que a mim?
7 س ؤُينِّي يَارَّا-د هَامَانْ خْ ؤُجدْجِيذْ: ”أَرْيَازْ إِ إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ث إِشنّعْ،
7 Pelo que disse Hamã ao rei: Para o homem a quem o rei se agrada honrar,
8 أَذْ أَسْ إِمّوْشْ ثْشَامِيرْ إِڭلّْذنْ إِ زِي إِنُّومْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ يَارْضْ ؤُڒَا ذ أَيِيسْ إِ خفْ إِنُّومْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ إِنِييْ ؤُشَا أَذْ سَّارْسنْ إِجّْ ن تَّاجْ إِڭلّْذنْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّسْ.
8 sejam trazidos trajes reais que o rei tenha usado, e o cavalo em que o rei costuma andar, e ponha-se-lhe na cabeça uma coroa real;
9 أَذْ ڭّنْ ثْشَامِيرْ ذ ؤُيِيسْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن إِجّْ زِي ڒْحُوكَّامْ ن ؤُجدْجِيذْ، إِجّنْ زِي ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ، ؤُشَا أَذْ زَّايسْ سّْيَارْضنْ أَرْيَازْ نِّي إِ إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ إِشنّعْ ؤُشَا أَذْ ث سّْنذْهنْ خْ ؤُيِيسْ ذڭْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ، ؤُشَا أَذْ بَارّْحنْ: ’أَمُّو إِ غَا إِتّْوَاڭّْ أَكْ-ذ ورْيَازْ، ونِّي إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ث إِشنّعْ!‘ “
9 sejam entregues os trajes e o cavalo à mão dum dos príncipes mais nobres do rei, e vistam deles aquele homem a quem o rei se agrada honrar, e façam-no andar montado pela praça da cidade, e proclamem diante dele: Assim se faz ao homem a quem o rei se agrada honrar!
10 خنِّي إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ هَامَانْ: ”قدْجقْ، كْسِي ثْشَامِيرْ ذ ؤُيِيسْ أَمْ مَامّشْ ثنِّيذْ ؤُشَا أڭّْ أَمنِّي أَكْ-ذ مُورْذَاخَايْ ونِّي إِقِّيمنْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ ؤُ وَارْ تّجِّي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن وَاوَاڒْ أَذْ إِوْضَا زِي مَارَّا مِينْ ثسِّيوْڒذْ.“
10 Então disse o rei a Hamã: Apressa-te, toma os trajes e o cavalo como disseste, e faze assim para com o judeu Mordecai, que está sentado à porta do rei; e não deixes falhar coisa alguma de tudo quanto disseste.
11 إِكْسِي هَامَانْ ثْشَامِيرْ ذ ؤُيِيسْ ؤُشَا إِسّْيَارْضْ مُورْذَاخَايْ س ثْشَامِيرْ ؤُ إِسّْنذْهْ إِ-ث خْ وَازَّايْ ن ثنْذِينْثْ ؤُشَا إِسّكَّارْ أَبَارّحْ قِيبَاتْشْ نّسْ: ”أَمُّو إِ غَا إِتّْوَاڭّْ أَكْ-ذ ورْيَازْ ونِّي ؤُمِي إِخْسْ ؤُجدْجِيذْ أَذْ أَسْ إِشنّعْ!‘“
11 Hamã, pois, tomou os trajes e o cavalo e vestiu a Mordecai, e o fez andar montado pela praça da cidade, e proclamou diante dele: Assim se faz ao homem a quem o rei se agrada honrar!
12 أَوَارْنِي أَيَا إِعْقبْ مُورْذَاخَايْ عَاوذْ غَارْ ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، مَاشَا هَامَانْ يُويُورْ ذغْيَا غَارْ ثَادَّارْثْ، إِحْزنْ ؤُ ثُوغَا أَزدْجِيفْ نّسْ إِڒحّفْ.
12 Depois disto Mordecai voltou para a porta do rei; porém Hamã se recolheu a toda pressa para sua casa, lamentando-se e de cabeça coberta.
13 إِعَاوذْ هَامَانْ إِ زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ، ؤُ إِ مَارَّا إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ مَارَّا مِينْ إِ ذ أَسْ إِمْسَارنْ. خنِّي نَّانْ أَسْ إِمِيغِيسنْ نّسْ ذ زَارَاشْ، ثَامْغَارْثْ نّسْ: ”مَاڒَا مُورْذَاخَايْ، ونِّي زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ ثبْذِيذْ أَذْ ثوْضِيذْ، زِي زَّارِيعثْ ن وُوذَاينْ إِ يدْجَا، وَارْ ذ أَسْ ثْزمَّارذْ، مَاشَا س ثِيذتّْ أَذْ ثوْضِيذْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّسْ.“
13 E contou Hamã a Zerés, sua mulher, e a todos os seus amigos tudo quanto lhe tinha sucedido. Então os seus sábios e Zerés, sua mulher, lhe disseram: Se Mordecai, diante de quem já começaste a cair, é da linhagem dos judeus, não prevalecerás contra ele, antes certamente cairás diante dele.
14 ؤُمِي نِيثْنِي سِّيوْڒنْ عَاذْ أَكِيذسْ، ؤُسِينْ-د إِمْسخَّارنْ إِشنّْعنْ ذ ؤُجدْجِيذْ ؤُشَا قدْجْقنْ أَذْ أَوْينْ هَامَانْ غَارْ زَّارْذثْ نِّي ثسّوْجذْ إِسْثِيرْ.
14 Enquanto estes ainda falavam com ele, chegaram os eunucos do rei, e se apressaram a levar Hamã ao banquete que Ester preparara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.