Ester 3

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِكَّارْ ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ، إِڭَّا شَّانْ ذ أَمقّْرَانْ ذِي هَامَانْ، مِّيسْ ن هَامَّاذَاثَا، أَجَاجِي، ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِ-ث ؤُشَا يَارَّا ڒْكُورْسِي نّسْ سنّجْ إِ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ نِّي غَارسْ إِدْجَانْ.

¹ Depois disso, o rei Xerxes colocou um homem chamado Hamã no cargo de primeiro-ministro. Hamã era filho de Hamedata e descendente de Agague .

² مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ نِّي ثُوغَا غَارْ ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُضَارنْ، قوْسنْ زَّاثْ إِ هَامَانْ، مِينْزِي أَمُّو إِ ث يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ. مَاشَا مُورْذَاخَايْ وَارْ إِوْضِي خْ إِفَادّنْ نّسْ ؤُ وَارْ إِبنْذِيقْ.

² O rei ordenou que todos os funcionários do palácio se curvassem e se ajoelhassem diante de Hamã em sinal de respeito. E todos os funcionários começaram a fazer isso, menos Mordecai; ele não se curvava, nem se ajoelhava.

³ نَّانْ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ إِدْجَانْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ مُورْذَاخَايْ: ”مَايمِّي ثْعذِّيذْ خْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ؟“

³ Aí os outros funcionários perguntaram a Mordecai por que ele não obedecia à ordem do rei.

⁴ ؤُمِي خَاسْ نَّانْ أَيَا زڭْ وَاسّْ غَارْ وَاسّْ ؤُ نتَّا وَارْ ذ أَسنْ إِسْڒِي شَا، إِمْسَارْ أَقَا نِيثْنِي خبَّارنْ أَيَا إِ هَامَانْ حِيمَا أَذْ ژَترنْ مَا أَذْ قِّيمنْ بدّنْ أَوَاڒنْ ن مُورْذَاخَايْ إِ زِي إِوّثْ خْ يِيخفْ نّسْ، مِينْزِي إِسَّارْڭبْ إِ-ثنْ بلِّي أَقَا نتَّا ذ ؤُذَايْ.

⁴ Todos os dias eles insistiam com ele para que obedecesse, mas não adiantava. Ele explicava que não obedecia porque era judeu. Então eles foram contar isso a Hamã, para ver se Mordecai continuaria a desobedecer à ordem do rei.

⁵ ڒَْامِي إِژْرَا هَامَانْ بلِّي مُورْذَاخَايْ وَارْ يِيوْضِي خْ إِفَادّنْ نّسْ ؤُ وَارْ ذ أَسْ إِبنْذِيقْ، إِسْعَارْ هَامَانْ س وَاطَّاسْ.

⁵ Hamã ficou furioso quando viu que Mordecai não se ajoelhava em honra dele.

⁶ مَاشَا إِتّْغِيڒْ أَسْ أَيَا ذ أَسحْقَارْ مَاحنْذْ أَذْ إِسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ غَارْ مُورْذَاخَايْ وَاهَا، مِينْزِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ خْ ڒْڭنْسْ ن مُورْذَاخَايْ. س ؤُيَا يَارزُّو هَامَانْ أَذْ إِهلّكْ مَارَّا ؤُذَاينْ نِّي إِدْجَانْ ذِي مَارَّا ثَاڭلْذِيثْ ن أَحَاشْوِيرُوشْ، ڒْڭنْسْ ن مُورْذَاخَايْ.

⁶ E, quando lhe disseram que Mordecai era judeu, Hamã achou que não bastava matar somente Mordecai; ele fez planos para matar também todos os judeus que havia no reino de Xerxes.

⁷ ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ونِّي ذ أَيُورْ ن نِيسَانْ، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثنْعَاشْ ن ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ، ڭِّينْ نِيثْنِي ’بُورْ‘، إِخْسْ. أَذْ يِينِي ’ثَاقدُّوحْثْ‘، زَّاثْ إِ وُوذمْ ن هَامَانْ، إِ كُوڒْ أَسّْ ؤُ إِ كُوڒْ أَيُورْ، أَڒْ د-إِوْضَا ثْقدُّوحْثْ خْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثنْعَاشْ، ونِّي ذ أَيُورْ ن أَذَارْ.

⁷ No ano doze do reinado de Xerxes, no primeiro mês, o mês de nisã , Hamã ordenou que tirassem a sorte (chamava-se isso de “purim”), para decidir o dia e o mês em que os judeus seriam mortos. Foi sorteado o dia treze do décimo segundo mês, o mês de adar .

⁸ مِينْزِي إِنَّا هَامَانْ إِ ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ: ”أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْطَارّشْ ؤُ إِتّْوَابْضَا جَارْ ڒڭْنُوسْ ذِي مَارَّا لْعَامَالَاثْ ن ثْڭلْذِيثْ نّشْ. إِزرْفَانْ نْسنْ فَارّْقنْ خْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ طِّيفنْ شَا ذڭْ إِزرْفَانْ ن ؤُجدْجِيذْ. س ؤُينِّي وَارْ ذ أَسْ إِعدّڒْ إِ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ثنْ يجّْ أَمُّو.

⁸ Hamã foi e disse ao rei: — Por todas as

⁹ مَاڒَا ثُوسَا أَسْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ س ڒْخَاضَارْ، خنِّي أَذْ أَرِينْ إِجّْ ن ڒُومُورْ، حِيمَا أَذْ ثنْ أَردّْدْجنْ، خنِّي نشّْ أَذْ ڭّغْ أَذْ سّْوزْنغْ إِجّْ ن ڒْقدّْ نعشْرَا-أَڒَافْ ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ، أَذْ ڭّغْ أَيَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن يِينِّي إِ غَا إِحْضَانْ ڒْخذْمثْ، مَاحنْذْ أَذْ ث سِّيذْفنْ ذڭْ إِخَّامنْ ن ثْخُوبَايْ ن ؤُجدْجِيذْ.“

⁹ Se o senhor quiser, assine um decreto ordenando que eles sejam mortos. E eu prometo depositar nos cofres reais trezentos e quarenta e dois mil quilos de prata para pagar as despesas do governo.

¹⁰ إِكّسْ ؤُجدْجِيذْ ثَاخَاذنْثْ ن ؤُشمِّيعْ إِ زِي يَارشّمْ زڭْ ؤُضَاضْ ن ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِوْشَا إِ-ت إِ هَامَانْ، مِّيسْ ن هَامَّاذَاثَا، أَجَاجِي، ڒعْذُو ن وُوذَاينْ.

¹⁰ O rei tirou o seu anel-sinete , que servia para carimbar as suas ordens, e o deu a Hamã, filho de Hamedata e descendente de Agague, o inimigo dos judeus.

¹¹ إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ هَامَانْ: ”نُّوقَارْثْ جِّيغْ أَشْ ت، ؤُڒَا ذ ڒْڭنْسْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثڭّذْ مِينْ ثْوَارِيذْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“

¹¹ E o rei lhe disse: — Fique com o seu dinheiro, e essa gente eu entrego nas suas mãos. Faça com eles o que quiser.

¹² ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ذڭْ وَاسّْ نّسْ وِيسّْ ثْڒطَّاشْ، مْڒَاغَانْ إِمَارِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُرَانْ مَارَّا عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن هَامَانْ إِ إِجدْجِيذنْ إِ إِدْجَانْ سَاذُو ؤُجدْجِيذْ ؤُ إِ لْوُولَاثْ نِّي إِدْجَانْ خْ كُوڒْ لْعَامَالَا ؤُ إِ ڒْحُوكَّامْ ن كُوڒْ ڒْڭنْسْ. نِيثْنِي ؤُرَانْ إِ كُوڒْ لْعَامَالَا س ثِيرَا نّسْ ؤُ إِ كُوڒْ ڒْڭنْسْ س إِڒسْ نّسْ. ثُوغَا ثَابْرَاثْ ثُورَا س يِيسمْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُ ثتّْوَاشمّعْ س ثْخَاذنْثْ ن ؤُشمِّيعْ ن ؤُجدْجِيذْ.

¹² No dia treze do primeiro mês, Hamã mandou chamar os secretários do palácio e ditou a ordem. Ele ordenou que fosse traduzida para todas as línguas faladas no reino e que cada tradução seguisse a escrita usada em cada província. A ordem devia ser enviada a todos os representantes do rei, aos governadores das províncias e aos chefes dos vários povos. Ela foi escrita em nome do rei, carimbada com o seu anel-sinete

¹³ سّكّنْ ثِيبْرَاثِينْ أَكْ-ذ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا غَارْ مَارَّا لْعَامَالَاثْ ن ؤُجدْجِيذْ، حِيمَا أَذْ ثحَّانْ، أَذْ نْغنْ ؤُ أَذْ هلّْكنْ مَارَّا ؤُذَاينْ، أَمْ ؤُمژْيَانْ أَمْ ؤُمقّْرَانْ، إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ ذ ثمْغَارِينْ، ذڭْ وَاسّْ ذ إِجّنْ، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒطَّاشْ ن ؤُيُورْ وِيسّْ ثنْعَاشْ، ونِّي ذ أَيُورْ ن أَذَارْ، ؤُ خنِّي أَذْ كشّْضنْ مَارَّا مِينْ غَارْسنْ ذ ثَاكشَّاضْثْ.

¹³ e levada por mensageiros a todas as províncias do reino. A ordem era matar todos os judeus num dia só, o dia treze do décimo segundo mês, o mês de adar. Que todos os judeus fossem mortos, sem dó nem piedade: os moços e os velhos, as mulheres e as crianças. E a ordem mandava também que todos os bens dos judeus ficassem para o governo.

¹⁴ ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ سُّوفّْغنْ مِينْ إِدْجَانْ ذِي ثِيرَا أَمْ يِيجّْ ن ؤُزرْفْ، زڭْ إِشْثْ ن لْعَامَالَا أَڒْ ثنّغْنِي س بْطَايْطَايْ إِ مَارَّا ڒڭْنُوسْ، حِيمَا أَذْ إِڒِينْ حزّْمنْ إِ ؤُيَا ذڭْ وَاسّْ نِّي.

¹⁴ Em cada província deveria ser feita uma leitura em público dessa ordem, a fim de que, quando chegasse o dia marcado, todos estivessem prontos.

¹⁵ فّْغنْ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا، تّْوَاشجّْعنْ س ؤُزيَّارْ س وَاوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُشَا إِتّْوَاسُّوفّغْ ؤُزرْفْ عَاوذْ ذِي لْقلْعَا ن شُوشَانْ. ثُوغَا أَجدْجِيذْ ذ هَامَامْ قِّيمنْ سسّنْ، مَاشَا ثَانْذِينْثْ ن شُوشَانْ ثُوغَا-ت ثهْوڒْ.

¹⁵ O rei deu a ordem, e os mensageiros foram depressa a todas as províncias; e em Susã, a capital, a ordem foi lida em público. O rei e Hamã se assentaram para beber, enquanto a confusão se espalhava pela cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Ester 3 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →