Ester 3
rifa (RIFA) vs ACF
1 أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِكَّارْ ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ، إِڭَّا شَّانْ ذ أَمقّْرَانْ ذِي هَامَانْ، مِّيسْ ن هَامَّاذَاثَا، أَجَاجِي، ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِ-ث ؤُشَا يَارَّا ڒْكُورْسِي نّسْ سنّجْ إِ مَارَّا ڒْحُوكَّامْ نِّي غَارسْ إِدْجَانْ.
1 Depois destas coisas o rei Assuero engrandeceu a Hamã, filho de Hamedata, agagita, e o exaltou, e pôs o seu assento acima de todos os príncipes que estavam com ele.
2 مَارَّا إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ نِّي ثُوغَا غَارْ ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُضَارنْ، قوْسنْ زَّاثْ إِ هَامَانْ، مِينْزِي أَمُّو إِ ث يُومُورْ ؤُجدْجِيذْ. مَاشَا مُورْذَاخَايْ وَارْ إِوْضِي خْ إِفَادّنْ نّسْ ؤُ وَارْ إِبنْذِيقْ.
2 E todos os servos do rei, que estavam à porta do rei, se inclinavam e se prostravam perante Hamã; porque assim tinha ordenado o rei acerca dele; porém Mardoqueu não se inclinava nem se prostrava.
3 نَّانْ إِمْسخَّارنْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ إِدْجَانْ ذِي ثوَّارْثْ ن ؤُجدْجِيذْ إِ مُورْذَاخَايْ: ”مَايمِّي ثْعذِّيذْ خْ ڒُومُورْ ن ؤُجدْجِيذْ؟“
3 Então os servos do rei, que estavam à porta do rei, disseram a Mardoqueu: Por que transgrides o mandado do rei?
4 ؤُمِي خَاسْ نَّانْ أَيَا زڭْ وَاسّْ غَارْ وَاسّْ ؤُ نتَّا وَارْ ذ أَسنْ إِسْڒِي شَا، إِمْسَارْ أَقَا نِيثْنِي خبَّارنْ أَيَا إِ هَامَانْ حِيمَا أَذْ ژَترنْ مَا أَذْ قِّيمنْ بدّنْ أَوَاڒنْ ن مُورْذَاخَايْ إِ زِي إِوّثْ خْ يِيخفْ نّسْ، مِينْزِي إِسَّارْڭبْ إِ-ثنْ بلِّي أَقَا نتَّا ذ ؤُذَايْ.
4 Sucedeu, pois, que, dizendo-lhe eles isto, dia após dia, e não lhes dando ele ouvidos, o fizeram saber a Hamã, para verem se as palavras de Mardoqueu se sustentariam, porque ele lhes tinha declarado que era judeu.
5 ڒَْامِي إِژْرَا هَامَانْ بلِّي مُورْذَاخَايْ وَارْ يِيوْضِي خْ إِفَادّنْ نّسْ ؤُ وَارْ ذ أَسْ إِبنْذِيقْ، إِسْعَارْ هَامَانْ س وَاطَّاسْ.
5 Vendo, pois, Hamã que Mardoqueu não se inclinava nem se prostrava diante dele, Hamã se encheu de furor.
6 مَاشَا إِتّْغِيڒْ أَسْ أَيَا ذ أَسحْقَارْ مَاحنْذْ أَذْ إِسّْوِيژّضْ أَفُوسْ نّسْ غَارْ مُورْذَاخَايْ وَاهَا، مِينْزِي سِّيوْڒنْ أَكِيذسْ خْ ڒْڭنْسْ ن مُورْذَاخَايْ. س ؤُيَا يَارزُّو هَامَانْ أَذْ إِهلّكْ مَارَّا ؤُذَاينْ نِّي إِدْجَانْ ذِي مَارَّا ثَاڭلْذِيثْ ن أَحَاشْوِيرُوشْ، ڒْڭنْسْ ن مُورْذَاخَايْ.
6 Porém teve como pouco, nos seus propósitos, o pôr as mãos só em Mardoqueu (porque lhe haviam declarado de que povo era Mardoqueu); Hamã, pois, procurou destruir a todos os judeus, o povo de Mardoqueu, que havia em todo o reino de Assuero.
7 ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ونِّي ذ أَيُورْ ن نِيسَانْ، ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثنْعَاشْ ن ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ، ڭِّينْ نِيثْنِي ’بُورْ‘، إِخْسْ. أَذْ يِينِي ’ثَاقدُّوحْثْ‘، زَّاثْ إِ وُوذمْ ن هَامَانْ، إِ كُوڒْ أَسّْ ؤُ إِ كُوڒْ أَيُورْ، أَڒْ د-إِوْضَا ثْقدُّوحْثْ خْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثنْعَاشْ، ونِّي ذ أَيُورْ ن أَذَارْ.
7 No primeiro mês (que é o mês de Nisã), no ano duodécimo do rei Assuero, se lançou Pur, isto é, a sorte, perante Hamã, para cada dia, e para cada mês, até ao duodécimo mês, que é o mês de Adar.
8 مِينْزِي إِنَّا هَامَانْ إِ ؤُجدْجِيذْ أَحَاشْوِيرُوشْ: ”أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ إِمْطَارّشْ ؤُ إِتّْوَابْضَا جَارْ ڒڭْنُوسْ ذِي مَارَّا لْعَامَالَاثْ ن ثْڭلْذِيثْ نّشْ. إِزرْفَانْ نْسنْ فَارّْقنْ خْ مَارَّا ڒڭْنُوسْ ؤُ نِيثْنِي وَارْ طِّيفنْ شَا ذڭْ إِزرْفَانْ ن ؤُجدْجِيذْ. س ؤُينِّي وَارْ ذ أَسْ إِعدّڒْ إِ ؤُجدْجِيذْ أَذْ ثنْ يجّْ أَمُّو.
8 E Hamã disse ao rei Assuero: Existe espalhado e dividido entre os povos em todas as províncias do teu reino um povo, cujas leis são diferentes das leis de todos os povos, e que não cumpre as leis do rei; por isso não convém ao rei deixá-lo ficar.
9 مَاڒَا ثُوسَا أَسْ-د إِ ؤُجدْجِيذْ س ڒْخَاضَارْ، خنِّي أَذْ أَرِينْ إِجّْ ن ڒُومُورْ، حِيمَا أَذْ ثنْ أَردّْدْجنْ، خنِّي نشّْ أَذْ ڭّغْ أَذْ سّْوزْنغْ إِجّْ ن ڒْقدّْ نعشْرَا-أَڒَافْ ثَالِينْثْ ن نُّوقَارْثْ، أَذْ ڭّغْ أَيَا ذڭْ إِفَاسّنْ ن يِينِّي إِ غَا إِحْضَانْ ڒْخذْمثْ، مَاحنْذْ أَذْ ث سِّيذْفنْ ذڭْ إِخَّامنْ ن ثْخُوبَايْ ن ؤُجدْجِيذْ.“
9 Se bem parecer ao rei, decrete-se que os matem; e eu porei nas mãos dos que fizerem a obra dez mil talentos de prata, para que entrem nos tesouros do rei.
10 إِكّسْ ؤُجدْجِيذْ ثَاخَاذنْثْ ن ؤُشمِّيعْ إِ زِي يَارشّمْ زڭْ ؤُضَاضْ ن ؤُفُوسْ نّسْ ؤُشَا إِوْشَا إِ-ت إِ هَامَانْ، مِّيسْ ن هَامَّاذَاثَا، أَجَاجِي، ڒعْذُو ن وُوذَاينْ.
10 Então tirou o rei o anel da sua mão, e o deu a Hamã, filho de Hamedata, agagita, adversário dos judeus.
11 إِنَّا ؤُجدْجِيذْ إِ هَامَانْ: ”نُّوقَارْثْ جِّيغْ أَشْ ت، ؤُڒَا ذ ڒْڭنْسْ، حِيمَا أَذْ زَّايسْ ثڭّذْ مِينْ ثْوَارِيذْ ذ لمْلِيحْ ذِي ثِيطَّاوِينْ نّشْ.“
11 E disse o rei a Hamã: Essa prata te é dada como também esse povo, para fazeres dele o que bem parecer aos teus olhos.
12 ذڭْ ؤُيُورْ أَمزْوَارُو، ذڭْ وَاسّْ نّسْ وِيسّْ ثْڒطَّاشْ، مْڒَاغَانْ إِمَارِيرنْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُرَانْ مَارَّا عْلَاحْسَابْ ڒُومُورْ ن هَامَانْ إِ إِجدْجِيذنْ إِ إِدْجَانْ سَاذُو ؤُجدْجِيذْ ؤُ إِ لْوُولَاثْ نِّي إِدْجَانْ خْ كُوڒْ لْعَامَالَا ؤُ إِ ڒْحُوكَّامْ ن كُوڒْ ڒْڭنْسْ. نِيثْنِي ؤُرَانْ إِ كُوڒْ لْعَامَالَا س ثِيرَا نّسْ ؤُ إِ كُوڒْ ڒْڭنْسْ س إِڒسْ نّسْ. ثُوغَا ثَابْرَاثْ ثُورَا س يِيسمْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُ ثتّْوَاشمّعْ س ثْخَاذنْثْ ن ؤُشمِّيعْ ن ؤُجدْجِيذْ.
12 Então chamaram os escrivães do rei no primeiro mês, no dia treze do mesmo e, conforme a tudo quanto Hamã mandou, se escreveu aos príncipes do rei, e aos governadores que havia sobre cada província, e aos líderes, de cada povo; a cada província segundo a sua escrita, e a cada povo segundo a sua língua; em nome do rei Assuero se escreveu, e com o anel do rei se selou.
13 سّكّنْ ثِيبْرَاثِينْ أَكْ-ذ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا غَارْ مَارَّا لْعَامَالَاثْ ن ؤُجدْجِيذْ، حِيمَا أَذْ ثحَّانْ، أَذْ نْغنْ ؤُ أَذْ هلّْكنْ مَارَّا ؤُذَاينْ، أَمْ ؤُمژْيَانْ أَمْ ؤُمقّْرَانْ، إِحنْجِيرنْ إِمژْيَاننْ ذ ثمْغَارِينْ، ذڭْ وَاسّْ ذ إِجّنْ، ذڭْ وَاسّْ وِيسّْ ثْڒطَّاشْ ن ؤُيُورْ وِيسّْ ثنْعَاشْ، ونِّي ذ أَيُورْ ن أَذَارْ، ؤُ خنِّي أَذْ كشّْضنْ مَارَّا مِينْ غَارْسنْ ذ ثَاكشَّاضْثْ.
13 E enviaram-se as cartas por intermédio dos correios a todas as províncias do rei, para que destruíssem, matassem, e fizessem perecer a todos os judeus, desde o jovem até ao velho, crianças e mulheres, em um mesmo dia, a treze do duodécimo mês (que é o mês de Adar), e que saqueassem os seus bens.
14 ثُوغَا إِتّْخصَّا أَذْ سُّوفّْغنْ مِينْ إِدْجَانْ ذِي ثِيرَا أَمْ يِيجّْ ن ؤُزرْفْ، زڭْ إِشْثْ ن لْعَامَالَا أَڒْ ثنّغْنِي س بْطَايْطَايْ إِ مَارَّا ڒڭْنُوسْ، حِيمَا أَذْ إِڒِينْ حزّْمنْ إِ ؤُيَا ذڭْ وَاسّْ نِّي.
14 Uma cópia do despacho que determinou a divulgação da lei em cada província, foi enviada a todos os povos, para que estivessem preparados para aquele dia.
15 فّْغنْ إِرقَّاسنْ ن ثَازْڒَا، تّْوَاشجّْعنْ س ؤُزيَّارْ س وَاوَاڒْ ن ؤُجدْجِيذْ، ؤُشَا إِتّْوَاسُّوفّغْ ؤُزرْفْ عَاوذْ ذِي لْقلْعَا ن شُوشَانْ. ثُوغَا أَجدْجِيذْ ذ هَامَامْ قِّيمنْ سسّنْ، مَاشَا ثَانْذِينْثْ ن شُوشَانْ ثُوغَا-ت ثهْوڒْ.
15 Os correios, pois, impelidos pela palavra do rei, saíram, e a lei se proclamou na fortaleza de Susã. E o rei e Hamã se assentaram a beber, porém a cidade de Susã estava confusa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ester 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.