Esdras 9

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِتّْوَاكمّڒْ مَانْ أَيَا مَارَّا، ؤُسِينْ-د غَارِي ڒْحُوكَّامْ، نَّانْ: ”ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل ذ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ وَارْ قِّيمنْ تّْوَامْسبْضَانْ خْ ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورَا-يَا، مَاغَارْ جّْعَايفْ نْسنْ أَمْ ثِينِّي ن أَيْثْ ن كنْعَانْ ذ إِحِيتِّييّنْ ذ إِفِيرِيزِييّنْ ذ إِيابُوسِييّنْ ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ ذ إِمِيصْرِييّنْ ذ إِمُورِييّنْ.

¹ Depois que tudo isso foi feito, alguns líderes do povo de Israel vieram falar comigo. Eles me contaram que o povo, os sacerdotes e os levitas não tinham ficado separados das pessoas e dos costumes pagãos e nojentos dos cananeus, dos heteus, dos perizeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.

² نِيثْنِي إِوْينْ زڭْ يسِّيثْسنْ ثِيمْغَارِينْ إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُ إِ إِحنْجِيرنْ نْسنْ أَڒَامِي صُورنْ زَّارِيعثْ ذ ثَامْقدَّاسْثْ س ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورَا-يَا، وَاهْ، أَفُوسْ ن ڒْحُوكَّامْ ذ إِمْضبَّارنْ ثُوغَا-ث ذ أَمزْوَارُو ذِي ڒغْذَارْ-أَ.“

² Homens israelitas haviam casado com mulheres estrangeiras, e assim o povo escolhido por Deus tinha se misturado com gente de outros povos. E os chefes e líderes do povo haviam sido os primeiros a cometer esse pecado.

³ ؤُمِي سْڒِيغْ أَيَا، شَارّْڭغْ أَرُّوضْ إِنُو ذ ؤُسڒْهَامْ إِنُو، قڒْعغْ-د أَشُوَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ ؤُ ن ثْمَارْثْ ؤُشَا قِّيمغْ جعَّارغْ.

³ Quando ouvi isso, rasguei as minhas roupas em sinal de tristeza, arranquei os meus cabelos e a barba e me sentei, muito desgostoso.

⁴ خنِّي مُوننْ-د خَافِي مَارَّا، إِنِّي إِتَّارْجِيجنْ زِي أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ذِي سِّيبّثْ ن ڒغْذَارْ ن أَيْثْ ن لْمنْفَا، مَاشَا نشّْ قِّيمغْ جعَّارغْ أَڒْ ڒْْوقْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ثْمذِّيثْ.

⁴ Fiquei ali sentado, cheio de desgosto, até a hora do sacrifício da tarde . E o povo começou a se juntar em volta de mim. Eram os que estavam com medo por causa do que o Deus de Israel tinha dito a respeito dos pecados dos que tinham voltado da Babilônia.

⁵ غَارْ ثوْهِيبْثْ ن ثْمذِّيثْ كَّارغْ زڭْ ؤُسْوَاضعْ إِنُو س وَارُّوضْ إِنُو ذ ؤُسڒْهَامْ إِنُو إِشَارّْڭنْ ؤُشَا ؤُضَارغْ خْ إِفَادّنْ ؤُ سّْوِيژّْضغْ إِفَاسّنْ إِنُو غَارْ سِيذِي، أَربِّي إِنُو.

⁵ Quando chegou a hora do sacrifício da tarde, eu saí daquele abatimento e me ajoelhei para orar, usando ainda as roupas rasgadas. Então levantei as mãos para o Senhor , meu Deus,

⁶ نِّيغْ: ”أَربِّي إِنُو، نشّْ سذْحِيغْ ؤُ تّْوَاسّْبهْذْڒغْ أَڒْ وَارْ زْعِيمغْ أَذْ غَاركْ د-سّْڭعّْذغْ ؤُذمْ إِنُو، أَ أَربِّي إِنُو، مِينْزِي ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ ثمْغَارْ أَنغْ خْ ؤُزدْجِيفْ ؤُ أَمَارْوَاسْ نّغْ إِمْغَارْ أَڒْ أَجنَّا.

⁶ e disse: — Ó Deus, estou muito envergonhado e não tenho coragem de levantar a cabeça na tua presença. Estamos afundados nos nossos pecados, que sobem até o céu.

⁷ زڭْ وُوسَّانْ ن ڒجْذُوذْ نّغْ أَڒْ أَسّْ-أَ أَقَا أَنغْ ذڭْ ؤُمَارْوَاسْ ذ أَمقّْرَانْ ؤُ خْ ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ نمّوْشْ نشِّينْ ذ إِجدْجِيذنْ نّغْ ذ إِكهَّاننْ نّغْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِجدْجِيذنْ ن ثمُّورَا، أَقَا نمّوْشْ إِ سِّيفْ، إِ ثْمحْبَاسْثْ، إِ ؤُكشّضْ ؤُ إِ ڒفْضِيحثْ خْ وُوذْمَاونْ نّغْ، أَمْ مَامّشْ إِ ثدْجَا أَسّْ-أَ.

⁷ Desde o tempo dos nossos antepassados até hoje, nós, o teu povo, temos pecado muito. Por causa dos nossos pecados, nós, os nossos reis e os nossos sacerdotes temos caído nas mãos de reis estrangeiros. Temos sido mortos, roubados, levados embora como prisioneiros e até hoje temos sido desprezados.

⁸ ڒخُّو ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْزحْزِيحْثْ ذ ثَامژْيَانْثْ ن أَرْضَا ن سِيذِي، أَربِّي نّغْ، حِيمَا أَذْ أَنغْ يجّْ شَا ن يِينِّي إِنّجْمنْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَنغْ إِوْشْ إِجّْ ن ڒوْثذْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ نّسْ إِقدّْسنْ ؤُ ثْفَاوْثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّغْ، أَ أَربِّي نّغْ، ؤُ حِيمَا أَذْ أَنغْ د-يَارّْ نّفْسْ شْوَايْثْ ذِي ثسْمُوغِي نّغْ.

⁸ Mas agora, ó Senhor , nosso Deus, tu foste bondoso por algum tempo e deixaste que alguns de nós escapássemos e vivêssemos seguros neste lugar santo. Tu nos deixaste escapar da escravidão e nos deste uma vida nova.

⁹ أَقَا نشِّينْ ذ إِسمْغَانْ، مَاشَا ذِي ثسْمُوغِي نّغْ وَارْ ذَايْنغْ إِسْمِيحْ أَربِّي نّغْ، مَاشَا نتَّا إِذْڒَا أَنغْ س ثْمخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِجدْجِيذنْ ن لْفُورْسْ مَاحنْذْ أَذْ أَنغْ د-يَارّْ نّفْسْ إِ ؤُسْبذِّي ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ثْوَاڒَاثْ نّغْنِي، إِ وعْذَاڒْ ن ڒْخِيرْبَاثْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَنغْ إِوْشْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِتّْوَانّْضنْ س ڒْحِيضْ ذِي يَاهُوذَا ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.“

⁹ Éramos escravos, porém não nos deixaste na escravidão. Tu fizeste os reis da Pérsia terem boa vontade para conosco, e eles deixaram que reconstruíssemos o teu Templo, que estava arrasado, e que achássemos segurança aqui em Judá e em Jerusalém.

¹⁰ ”ؤُشَا ڒخُّو، مِينْ غَا نِينِي أَوَارْنِي ؤُيَا عَاذْ، أَ أَربِّي نّغْ، مِينْزِي نسْمحْ ذِي ڒُومُورَاثْ نّشْ،

¹⁰ — Mas agora, ó Deus, o que podemos dizer depois que tudo isso aconteceu? Nós desobedecemos a todos os mandamentos

¹¹ ثِينِّي ثُومُورذْ س ثْسخَّارْثْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ، إِنَابِييّنْ، إِنِّي إِنَّانْ: ’ثَامُّورْثْ ثنِّي إِ غَا ثَاذْفمْ مَاحنْذْ أَذْ ت ثطّْفمْ ذ ڒْوَارْثْ، ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثتّْوَاسّخْمجْ س ڒخْمجْ ن ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورَا، س جّْعَايفْ نْسنْ إِ زِي ت شُّورنْ زِي طَّارْفْ أَڒْ طَّارْفْ نّغْنِي س ثخْمُوجِي نْسنْ‘،

¹¹ que deste por meio dos teus servos , os profetas . Eles nos avisaram que a terra em que íamos entrar e que ia ser nossa era impura porque a gente que morava nela a havia enchido de ponta a ponta com as suas ações más e impuras.

¹² ذ إِنِّي إِقَّارنْ ؤُڒَا عَاذْ ڒخُّو: ’وَارْ تِّيشمْ ثِيحنْجِيرِينْ نْومْ ذ ثِيمْغَارِينْ إِ إِحنْجِيرنْ نْسنْ، ؤُڒَا ذ ثِيحنْجِيرِينْ نْسنْ وَارْ ثنْثْ تِّيوْيمْ إِ إِحنْجِيرنْ نْومْ ؤُشَا وَارْ أَرزُّومْ خْ ڒَامَانْ نْسنْ نِيغْ ڒْخَارْ نْسنْ إِ ڒبْذَا، حِيمَا أَذْ ثْذوْڒمْ ثْجهْذمْ ؤُ أَذْ ثشّمْ مُومُّو ن ڒْغِيدْجثْ ن ثمُّورْثْ ؤُ أَذْ ت ثوْشمْ ذ ڒْوَارْثْ إِ ڒبْذَا إِ إِحنْجِيرنْ نْومْ.‘ “

¹² Eles disseram que nunca deveríamos casar com essa gente. Disseram também que nunca deveríamos ajudá-los a ter paz e prosperidade, se quiséssemos comer os bons alimentos produzidos pela terra e passá-la aos nossos descendentes para sempre.

¹³ ”ؤُشَا أَوَارْنِي مَارَّا مِينْ إِ ذ أَنغْ إِمْسَارنْ ذِي سِّيبّثْ ن ثْمڭَّا نّغْ ثِيعفَّانِينْ ذ ؤُمَارْوَاسْ نّغْ أَمقّْرَانْ، أَ أَربِّي نّغْ، أَقَا شكْ وَارْ ذ أَنغْ ثْخدْجْصذْ شَا مْغِيرْ ذْرُوسْ وَاهَا أَڒَامِي وَارْ نتّْوَاهلّكْ شَا س ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ ؤُ ثوْشِيذْ أَنغْ عَاذْ إِنَا إِنِّي إِنّجْمنْ أَمْ ت ثدْجَا ڒخُّو.

¹³ Mas, depois de tudo o que aconteceu como castigo pelas nossas maldades e pelas nossas grandes culpas, nós sabemos que tu, ó Deus, nos castigaste menos do que merecíamos e nos deixaste com vida.

¹⁴ مَا نْزمَّارْ ڒخُّو أَذْ نَارْژْ ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ ثِيوصَّا نّشْ ؤُ أَذْ نڭّْ أَذْ نذْوڒْ ذ إِضڭّْوَاڒنْ أَكْ-ذ ڒڭْنُوسْ نِّي إِڭِّينْ جّْعَايفْ-أَ؟ مَا خنِّي شكْ وَارْ خَانغْ ثْسعَّارذْ أَڒَامِي خَانغْ إِ غَا ثقْضِيذْ أَڒْ مَانِي وَارْ إِتّْغِيمِي إِجّْ ن ڒْبَاقِي ؤُڒَا ذ ونِّي إِنّجْمنْ؟

¹⁴ Como então poderíamos desobedecer novamente aos teus mandamentos e casar com essas pessoas que fazem coisas tão nojentas? Se fizéssemos isso, tu ficarias tão irado conosco, que nos destruirias completamente e não deixarias que ninguém escapasse.

¹⁵ أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، شكْ ذ أَمْسڭّذْ، مِينْزِي نشِّينْ ذ إِنِّي إِقِّيمنْ نّجْمنْ أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ. أَقَا نشِّينْ س ؤُمَارْوَاسْ إِ ندْجَا زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ ذِي سِّيبّثْ-أَ.“

¹⁵ Ó Senhor , Deus de Israel, tu és justo, mas nos deixaste escapar com vida, como se pode ver hoje. Nós te confessamos que somos culpados. Não temos o direito de ficar na tua presença.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Esdras 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →