Esdras 9
rifa (RIFA) vs BKJ
1 أَوَارْنِي ڒَامِي إِتّْوَاكمّڒْ مَانْ أَيَا مَارَّا، ؤُسِينْ-د غَارِي ڒْحُوكَّامْ، نَّانْ: ”ڒْڭنْسْ ن إِسْرَائِيل ذ إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ وَارْ قِّيمنْ تّْوَامْسبْضَانْ خْ ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورَا-يَا، مَاغَارْ جّْعَايفْ نْسنْ أَمْ ثِينِّي ن أَيْثْ ن كنْعَانْ ذ إِحِيتِّييّنْ ذ إِفِيرِيزِييّنْ ذ إِيابُوسِييّنْ ذ أَيْثْ ن عَامُّونْ ذ أَيْثْ ن مُوآبَ ذ إِمِيصْرِييّنْ ذ إِمُورِييّنْ.
1 Ora, quando estas coisas estavam feitas, os príncipes vieram até mim, dizendo: O povo de Israel, e os sacerdotes, e os levitas, não se separaram das abominações dos povos das terras, a saber, dos cananeus, dos heteus, dos ferezeus, dos jebuseus, dos amonitas, dos moabitas, dos egípcios e dos amorreus.
2 نِيثْنِي إِوْينْ زڭْ يسِّيثْسنْ ثِيمْغَارِينْ إِ يِيخفْ نْسنْ ؤُ إِ إِحنْجِيرنْ نْسنْ أَڒَامِي صُورنْ زَّارِيعثْ ذ ثَامْقدَّاسْثْ س ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورَا-يَا، وَاهْ، أَفُوسْ ن ڒْحُوكَّامْ ذ إِمْضبَّارنْ ثُوغَا-ث ذ أَمزْوَارُو ذِي ڒغْذَارْ-أَ.“
2 Pois tomaram das suas filhas para si e para os seus filhos; de modo que a semente santa tem se misturado com os povos daquelas terras; sim, a mão dos príncipes e soberanos que foram os primeiros nesta transgressão.
3 ؤُمِي سْڒِيغْ أَيَا، شَارّْڭغْ أَرُّوضْ إِنُو ذ ؤُسڒْهَامْ إِنُو، قڒْعغْ-د أَشُوَّافْ ن ؤُزدْجِيفْ ؤُ ن ثْمَارْثْ ؤُشَا قِّيمغْ جعَّارغْ.
3 E quando eu ouvi esta coisa, rasguei as minhas vestes e o meu manto, e arranquei os cabelos da minha cabeça e da minha barba, e sentei-me atônito.
4 خنِّي مُوننْ-د خَافِي مَارَّا، إِنِّي إِتَّارْجِيجنْ زِي أَربِّي ن إِسْرَائِيل، ذِي سِّيبّثْ ن ڒغْذَارْ ن أَيْثْ ن لْمنْفَا، مَاشَا نشّْ قِّيمغْ جعَّارغْ أَڒْ ڒْْوقْثْ ن ثوْهِيبْثْ ن ثْمذِّيثْ.
4 Então foram reunidos a mim cada um que tremia diante das palavras do Deus de Israel, por causa da transgressão daqueles que haviam sido levados embora; e sentei-me atônito até o sacrifício da tarde.
5 غَارْ ثوْهِيبْثْ ن ثْمذِّيثْ كَّارغْ زڭْ ؤُسْوَاضعْ إِنُو س وَارُّوضْ إِنُو ذ ؤُسڒْهَامْ إِنُو إِشَارّْڭنْ ؤُشَا ؤُضَارغْ خْ إِفَادّنْ ؤُ سّْوِيژّْضغْ إِفَاسّنْ إِنُو غَارْ سِيذِي، أَربِّي إِنُو.
5 E diante do sacrifício da tarde eu me levantei da minha tristeza; e tendo rasgado as minhas vestes e o meu manto, cai sobre os meus joelhos, e estendi as minhas mãos ao SENHOR meu Deus,
6 نِّيغْ: ”أَربِّي إِنُو، نشّْ سذْحِيغْ ؤُ تّْوَاسّْبهْذْڒغْ أَڒْ وَارْ زْعِيمغْ أَذْ غَاركْ د-سّْڭعّْذغْ ؤُذمْ إِنُو، أَ أَربِّي إِنُو، مِينْزِي ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ ثمْغَارْ أَنغْ خْ ؤُزدْجِيفْ ؤُ أَمَارْوَاسْ نّغْ إِمْغَارْ أَڒْ أَجنَّا.
6 e disse: Ó meu Deus, estou envergonhado e confuso ao erguer o meu rosto a ti, meu Deus; porque as nossas iniquidades estão aumentadas sobre a nossa cabeça, e a nossa transgressão cresceu até os céus.
7 زڭْ وُوسَّانْ ن ڒجْذُوذْ نّغْ أَڒْ أَسّْ-أَ أَقَا أَنغْ ذڭْ ؤُمَارْوَاسْ ذ أَمقّْرَانْ ؤُ خْ ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ نمّوْشْ نشِّينْ ذ إِجدْجِيذنْ نّغْ ذ إِكهَّاننْ نّغْ ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِجدْجِيذنْ ن ثمُّورَا، أَقَا نمّوْشْ إِ سِّيفْ، إِ ثْمحْبَاسْثْ، إِ ؤُكشّضْ ؤُ إِ ڒفْضِيحثْ خْ وُوذْمَاونْ نّغْ، أَمْ مَامّشْ إِ ثدْجَا أَسّْ-أَ.
7 Desde os dias dos nossos pais nós temos estado em uma grande transgressão até este dia; e por causa das nossas iniquidades nós, os nossos reis, e os nossos sacerdotes, fomos entregues na mão dos reis das terras, à espada, ao cativeiro, e ao despojo e à confusão de rosto, como é neste dia.
8 ڒخُّو ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْزحْزِيحْثْ ذ ثَامژْيَانْثْ ن أَرْضَا ن سِيذِي، أَربِّي نّغْ، حِيمَا أَذْ أَنغْ يجّْ شَا ن يِينِّي إِنّجْمنْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَنغْ إِوْشْ إِجّْ ن ڒوْثذْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ نّسْ إِقدّْسنْ ؤُ ثْفَاوْثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نّغْ، أَ أَربِّي نّغْ، ؤُ حِيمَا أَذْ أَنغْ د-يَارّْ نّفْسْ شْوَايْثْ ذِي ثسْمُوغِي نّغْ.
8 E, agora, por um breve momento se manifestou a graça da parte do SENHOR nosso Deus, para deixar com que um remanescente nosso escape, e para nos dar um prego no seu santo lugar, para que o nosso Deus possa alumiar os nossos olhos, e nos dar um pouco de reavivamento à nossa servidão.
9 أَقَا نشِّينْ ذ إِسمْغَانْ، مَاشَا ذِي ثسْمُوغِي نّغْ وَارْ ذَايْنغْ إِسْمِيحْ أَربِّي نّغْ، مَاشَا نتَّا إِذْڒَا أَنغْ س ثْمخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن إِجدْجِيذنْ ن لْفُورْسْ مَاحنْذْ أَذْ أَنغْ د-يَارّْ نّفْسْ إِ ؤُسْبذِّي ن ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ثْوَاڒَاثْ نّغْنِي، إِ وعْذَاڒْ ن ڒْخِيرْبَاثْ ؤُ حِيمَا أَذْ أَنغْ إِوْشْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِتّْوَانّْضنْ س ڒْحِيضْ ذِي يَاهُوذَا ؤُ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.“
9 Porque nós éramos servos; todavia o nosso Deus não nos abandonou em nossa servidão, mas tem estendido misericórdia a nós à vista dos reis da Pérsia, para nos dar um reavivamento, para estabelecer a casa do nosso Deus, e para reparar as suas desolações, e para nos dar uma muralha em Judá e em Jerusalém.
10 ”ؤُشَا ڒخُّو، مِينْ غَا نِينِي أَوَارْنِي ؤُيَا عَاذْ، أَ أَربِّي نّغْ، مِينْزِي نسْمحْ ذِي ڒُومُورَاثْ نّشْ،
10 E agora, ó Deus nosso, o que diremos depois disto? Porque abandonamos os teus mandamentos,
11 ثِينِّي ثُومُورذْ س ثْسخَّارْثْ ن إِمْسخَّارنْ نّشْ، إِنَابِييّنْ، إِنِّي إِنَّانْ: ’ثَامُّورْثْ ثنِّي إِ غَا ثَاذْفمْ مَاحنْذْ أَذْ ت ثطّْفمْ ذ ڒْوَارْثْ، ذ إِشْثْ ن ثمُّورْثْ ثتّْوَاسّخْمجْ س ڒخْمجْ ن ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورَا، س جّْعَايفْ نْسنْ إِ زِي ت شُّورنْ زِي طَّارْفْ أَڒْ طَّارْفْ نّغْنِي س ثخْمُوجِي نْسنْ‘،
11 os quais tu tens ordenado pelos teus servos, os profetas, dizendo: A terra, à qual vós ides possuir, é uma terra imunda com a imundície dos povos das terras, com as suas abominações, que a encheram de uma extremidade à outra com a sua impureza.
12 ذ إِنِّي إِقَّارنْ ؤُڒَا عَاذْ ڒخُّو: ’وَارْ تِّيشمْ ثِيحنْجِيرِينْ نْومْ ذ ثِيمْغَارِينْ إِ إِحنْجِيرنْ نْسنْ، ؤُڒَا ذ ثِيحنْجِيرِينْ نْسنْ وَارْ ثنْثْ تِّيوْيمْ إِ إِحنْجِيرنْ نْومْ ؤُشَا وَارْ أَرزُّومْ خْ ڒَامَانْ نْسنْ نِيغْ ڒْخَارْ نْسنْ إِ ڒبْذَا، حِيمَا أَذْ ثْذوْڒمْ ثْجهْذمْ ؤُ أَذْ ثشّمْ مُومُّو ن ڒْغِيدْجثْ ن ثمُّورْثْ ؤُ أَذْ ت ثوْشمْ ذ ڒْوَارْثْ إِ ڒبْذَا إِ إِحنْجِيرنْ نْومْ.‘ “
12 Agora, portanto, não deis as vossas filhas aos filhos deles, nem tomeis as suas filhas para os vossos filhos, nem busqueis a paz ou as suas riquezas para sempre; para que vós possais ser fortes, e comais o bom da terra, e a deixeis por herança para os vossos filhos para sempre.
13 ”ؤُشَا أَوَارْنِي مَارَّا مِينْ إِ ذ أَنغْ إِمْسَارنْ ذِي سِّيبّثْ ن ثْمڭَّا نّغْ ثِيعفَّانِينْ ذ ؤُمَارْوَاسْ نّغْ أَمقّْرَانْ، أَ أَربِّي نّغْ، أَقَا شكْ وَارْ ذ أَنغْ ثْخدْجْصذْ شَا مْغِيرْ ذْرُوسْ وَاهَا أَڒَامِي وَارْ نتّْوَاهلّكْ شَا س ڒْمُوعْصِييّثْ نّغْ ؤُ ثوْشِيذْ أَنغْ عَاذْ إِنَا إِنِّي إِنّجْمنْ أَمْ ت ثدْجَا ڒخُّو.
13 E depois de tudo o que nos tem sucedido por causa das nossas más obras, e por causa da nossa grande transgressão, vendo que tu, nosso Deus, tens-nos castigado menos do que merecem as nossas iniquidades, e tens-nos concedido tamanho livramento como este;
14 مَا نْزمَّارْ ڒخُّو أَذْ نَارْژْ ثْوَاڒَا نّغْنِيثْ ثِيوصَّا نّشْ ؤُ أَذْ نڭّْ أَذْ نذْوڒْ ذ إِضڭّْوَاڒنْ أَكْ-ذ ڒڭْنُوسْ نِّي إِڭِّينْ جّْعَايفْ-أَ؟ مَا خنِّي شكْ وَارْ خَانغْ ثْسعَّارذْ أَڒَامِي خَانغْ إِ غَا ثقْضِيذْ أَڒْ مَانِي وَارْ إِتّْغِيمِي إِجّْ ن ڒْبَاقِي ؤُڒَا ذ ونِّي إِنّجْمنْ؟
14 deveríamos voltar a violar os teus mandamentos, e a aparentar-nos com os povos destas abominações? Não ficarias tu irado conosco até teres nos consumido, de modo que não haveria remanescente, nem quem escapasse?
15 أَ سِيذِي، أَربِّي ن إِسْرَائِيل، شكْ ذ أَمْسڭّذْ، مِينْزِي نشِّينْ ذ إِنِّي إِقِّيمنْ نّجْمنْ أَمْ ثدْجَا أَسّْ-أَ. أَقَا نشِّينْ س ؤُمَارْوَاسْ إِ ندْجَا زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ، مِينْزِي ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِبدّْ زَّاثْ إِ وُوذمْ نّشْ ذِي سِّيبّثْ-أَ.“
15 Ó SENHOR Deus de Israel, tu és reto; porque nós permanecemos ainda escapos, como é neste dia; eis que estamos diante de ti em nossas transgressões; porquanto não podemos estar na tua presença, por causa disto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.