Esdras 3
rifa (RIFA) vs VC
1 ؤُمِي د-يِيوضْ ؤُيُورْ وِيسّْ سبْعَا ؤُ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا أَثنْ ذِي ثْندَّامْ، إِسّْمُونْ ڒْڭنْسْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.
1 Tendo chegado o sétimo mês, e estando os filhos de Israel instalados em suas cidades, todo o povo se reuniu como um só homem em Jerusalém.
2 إِكَّارْ يَاهُوشَاعْ، مِّيسْ ن يُوصَاذَاقْ، أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ، إِكهَّاننْ، ذ زَارُوبَّابِيلْ، مِّيسْ ن شَاعَالْثِييِيلْ، أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ، ؤُشَا بْنَانْ أَعَالْطَارْ ن أَربِّي ن إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ خَاسْ قدّْمنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ أَمْ مَامّشْ ثُورَا ذِي شَّارِيعَا ن مُوسَا، أَرْيَازْ ن أَربِّي.
2 Então Josué, filho de Josedec, e seus irmãos sacerdotes, bem como Zorobabel, filho de Salatiel, e seus irmãos principiaram a reconstrução do altar do Deus de Israel e ofereceram holocaustos, como a lei de Moisés, homem de Deus, prescrevia.
3 نِيثْنِي سّْبدّنْ أَعَالْطَارْ خْ ذْسُوسَا نّسْ مَانِي ث ثُوغَا ذ أَمزْوَارُو، وَاخَّا ثوْضَا-د خَاسنْ ثِيڭّْوُوذِي زِي ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورَا، ؤُشَا قدّْمنْ خَاسْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ سِيذِي، ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ ثُوفُّوثْ ؤُ إِ ثْمذِّيثْ.
3 Reconstruíram o altar sobre as antigas bases, porque tinham medo dos habitantes vizinhos, e ofereceram holocaustos ao Senhor pela manhã e pela tarde.
4 نِيثْنِيعيّْذنْ عَاوذْ ڒْعِيذْ ن إِعُوشُّوثنْ، أَمْ مَامّشْ ث يُورَا، ؤُشَا قدّْمنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ، أَسّْ إِضْفَارْ ؤُمَاسْ. ثُوغَا ڒْقدّْ نْسنْثْ إِ يِيجّْ ن وَاسّْ عْلَاحْسَابْ مِينْ إِتّْوَاڭّنْ إِ وَاسّْ نِّي.
4 Em seguida celebraram a festa dos Tabernáculos, como estava prescrito, e, diariamente, ofereciam holocaustos de acordo com o número prescrito para cada dia.
5 أَوَارْنِي أَسْ قدّْمنْ نِيثْنِي ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نْ ڒبْذَا، ثِيغَارْصَا إِ وُوسَّانْ ن ؤُيُورْ ن جْذِيذْ ؤُ إِ مَارَّا ڒعْيُوذَاثْ إِتّْوَاڭّنْ ن سِيذِي إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَاقدّْسنْ، ؤُ عَاوذْ ثِيغَارْصَا ن كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِطّوْعنْ حِيمَا أَذْ إِقدّمْ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ س ڒْخَاضَارْ إِ سِيذِي.
5 Depois disso, ofereceram o holocausto perpétuo, os das neomênias e de todas as solenidades consagradas ao Senhor, assim como os daqueles que faziam uma oferta ao Senhor.
6 زڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن ؤُيُورْ وِيسّْ سبْعَا بْذَانْ نِيثْنِي أَذْ قدّْمنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ سِيذِي، مَاشَا ذْسَاسْ ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن سِيذِي وَارْ إِتّْوَاڭّْ عَاذْ.
6 No primeiro dia do sétimo mês começaram a oferecer holocaustos ao Senhor, mas os fundamentos do templo do Senhor não estavam ainda colocados.
7 وْشِينْ نُّوقَارْثْ إِ إِمَاصُّوثنْ ؤُ إِ يِينِّي إِنقّْشنْ أَكشُّوضْ، ؤُشَا إِ أَيْثْ ن سِيذُونْ ؤُ إِ أَيْثْ ن صُورْ وْشِينْ نِيثْنِي مَاشَّا ذ ثِيسِّيثْ ذ زّشْثْ، مَاحنْذْ أَذْ أَوْينْ أَكشُّوضْ ن ثْنڭْلِينْ ن لُوبْنَانْ غَارْ ڒبْحَارْ غَارْ يَافَا عْلَاحْسَابْ تّسْرِيحْ إِ ذ أَسنْ إِوْشَا كُورَاشْ، أَجدْجِيذْ ن لْفُورْسْ.
7 Foram então contratados canteiros e carpinteiros; deram aos sidônios e tírios víveres, azeite e vinho para que trouxessem por mar a madeira dos cedros desde o Líbano até Jope, segundo a autorização que lhes tinha dado Ciro, rei da Pérsia.
8 ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ أَوَارْنِي وَاوَاضْ نْسنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ، بْذَانْ زَارُوبَّابِيلْ، مِّيسْ ن شَاعَالْثِييِيلْ، ذ يَاهُوشَاعْ، مِّيسْ ن يُوصَاذَاقْ، ذ أَيْثْمَاسْ نْسنْ إِ إِقِّيمنْ، إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ ذ مَارَّا إِنِّي د-يُوسِينْ زِي ثْمحْبَاسْثْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ذِي ڒْخذْمثْ. نِيثْنِي ڭِّينْ إِلَاوِييّنْ زِي عِيشْڒِينْ إِسڭّْوُوسَا سنّجْ مَاحنْذْ أَذْ طّْفنْ أَشْبَارْ خْ ڒْخذْمثْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.
8 No segundo ano de sua chegada ao templo de Deus em Jerusalém, no segundo mês, Zorobabel, filho de Salatiel, e Josué, filho de Josedec, tendo consigo seus irmãos, os sacerdotes, os levitas e todos os que haviam voltado do cativeiro para Jerusalém, puseram-se a trabalhar; os levitas de vinte anos para cima foram encarregados da direção dos trabalhos do templo do Senhor;
9 ؤُشَا إِكَّارْ يشُوعَا ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ أَيْثْمَاسْ، أَكْ-ذ قَاذْمْيِيلْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، أَيْثْ ن يَاهُوذَا، أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ مَاحنْذْ أَذْ طّْفنْ أَشْبَارْ خْ يِينِّي إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ ذِي ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، ؤُ عَاوذْ إِحنْجِيرنْ ن حِينَاذَاذْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ذ أَيْثْمَاثْسنْ إِلَاوِييّنْ.
9 Josué, com seus filhos e irmãos, Cedmiel, com seus filhos, filhos de Judá, propuseram-se unanimemente a dirigir os que trabalhavam na construção da casa de Deus; o mesmo fizeram os filhos de Henadad com seus filhos e seus irmãos que eram levitas.
10 ؤُمِي ثُوغَا إِبنَّاينْ سّْرُوسَانْ ذْسَاسْ إِ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن سِيذِي، سّْبدّنْ نِيثْنِي إِكهَّاننْ س وَارُّوضْ نْسنْ أَكْ-ذ ڒبْوَاقْ، ؤُڒَا ذ إِلَاوِييّنْ، أَيْثْ ن أَسَافْ، س ثدْجُونِينْ ن وُوزَّاڒْ، حِيمَا أَذْ سّمْغَارنْ سِيذِي أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِ ذ أَسنْ إِسّْشنْ ؤُفُوسْ ن ذَاوُوذْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.
10 Logo que os pedreiros lançaram os fundamentos do templo do Senhor, apresentaram-se os sacerdotes ornamentados para assistir à cerimônia, com as trombetas, e os levitas, filhos de Asaf, com os címbalos, para louvarem o Senhor, segundo as ordens de Davi, rei de Israel.
11 نِيثْنِيغنّْجنْ س نُّوبْثَاثْ إِ سِيذِي س ؤُسمْغَارْ ذ ؤُقَاذِي، أَقَا نتَّا إِصْبحْ مِينْزِي ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ خْ إِسْرَائِيل ثتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا. ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِسْغُويْ س يِيجّْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ إِمْغَارْ إِ ؤُسمْغَارْ ن سِيذِي مَاغَارْ ذْسَاسْ إِ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ثُوغَا إِمَّارْسْ.
11 Entoaram ao Senhor este refrão de louvor: Porque ele é bom, e porque sua misericórdia com Israel permanece para sempre! E todo o povo soltou aclamações de alegria para celebrar o Senhor, por ocasião do lançamento dos alicerces de sua casa.
12 أَطَّاسْ ن إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ ذ إِزدْجِيفنْ خْ إِبَابَاثنْ ن ڒَادْجَاثْ، إِوسُّورَا إِنِّي إِژْرِينْ ثَادَّارْثْ ثَامزْوَارُوثْ، رُونْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ ؤُمِي إِتّْوَاڭّْ ذْسَاسْ ن ثَادَّارْثْ-أَ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ أَرنْينْ ذِي ثْمِيجَّا نْسنْ س ؤُسْڒِيوْڒوْ ؤُ س ڒفْرَاحثْ،
12 Mas, enquanto muitos gritavam de alegria e júbilo, muitos sacerdotes, levitas e chefes de família, já idosos, que tinham visto o primeiro templo, choravam em alta voz, enquanto diante deles eram lançados os alicerces do novo edifício.
13 أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ ڒْڭنْسْ أَذْ ميّْزنْ جَارْ ڒْحسّْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ ذ ڒْحسّْ ن إِغُويَّانْ س إِمطَّاونْ نْ ڒْڭنْسْ، مِينْزِي ڒْڭنْسْ إِسْغُويْ س يِيجّْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ إِمْغَارْ أَڒَامِي إِتّْوَاسڒْ ڒْحسّْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ.
13 Era impossível distinguir os gritos de alegria dos clamores daqueles que choravam, pois todo o povo gritava em altos brados, e o eco de suas vozes se podia ouvir de longe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.