Esdras 3

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ؤُمِي د-يِيوضْ ؤُيُورْ وِيسّْ سبْعَا ؤُ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل ثُوغَا أَثنْ ذِي ثْندَّامْ، إِسّْمُونْ ڒْڭنْسْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹ Chegando, pois, o sétimo mês, e estando os filhos de Israel já nas cidades, ajuntou-se o povo, como um só homem, em Jerusalém.

² إِكَّارْ يَاهُوشَاعْ، مِّيسْ ن يُوصَاذَاقْ، أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ، إِكهَّاننْ، ذ زَارُوبَّابِيلْ، مِّيسْ ن شَاعَالْثِييِيلْ، أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ، ؤُشَا بْنَانْ أَعَالْطَارْ ن أَربِّي ن إِسْرَائِيل، حِيمَا أَذْ خَاسْ قدّْمنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ أَمْ مَامّشْ ثُورَا ذِي شَّارِيعَا ن مُوسَا، أَرْيَازْ ن أَربِّي.

² E levantou-se Jesuá, filho de Jozadaque, e seus irmãos, os sacerdotes, e Zorobabel, filho de Sealtiel, e seus irmãos, e edificaram o altar do Deus de Israel, para oferecerem sobre ele holocaustos, como está escrito na lei de Moisés, o homem de Deus.

³ نِيثْنِي سّْبدّنْ أَعَالْطَارْ خْ ذْسُوسَا نّسْ مَانِي ث ثُوغَا ذ أَمزْوَارُو، وَاخَّا ثوْضَا-د خَاسنْ ثِيڭّْوُوذِي زِي ڒڭْنُوسْ ن ثمُّورَا، ؤُشَا قدّْمنْ خَاسْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ سِيذِي، ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ ثُوفُّوثْ ؤُ إِ ثْمذِّيثْ.

³ E firmaram o altar sobre as suas bases, porque o terror estava sobre eles, por causa dos povos das terras; e ofereceram sobre ele holocaustos ao Senhor, holocaustos pela manhã e à tarde.

⁴ نِيثْنِيعيّْذنْ عَاوذْ ڒْعِيذْ ن إِعُوشُّوثنْ، أَمْ مَامّشْ ث يُورَا، ؤُشَا قدّْمنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ، أَسّْ إِضْفَارْ ؤُمَاسْ. ثُوغَا ڒْقدّْ نْسنْثْ إِ يِيجّْ ن وَاسّْ عْلَاحْسَابْ مِينْ إِتّْوَاڭّنْ إِ وَاسّْ نِّي.

⁴ E celebraram a festa dos tabernáculos, como está escrito; ofereceram holocaustos cada dia, por ordem, conforme ao rito, cada coisa em seu dia.

⁵ أَوَارْنِي أَسْ قدّْمنْ نِيثْنِي ثَاغَارْصْثْ ن وشْمَاضْ نْ ڒبْذَا، ثِيغَارْصَا إِ وُوسَّانْ ن ؤُيُورْ ن جْذِيذْ ؤُ إِ مَارَّا ڒعْيُوذَاثْ إِتّْوَاڭّنْ ن سِيذِي إِنِّي ثُوغَا إِتّْوَاقدّْسنْ، ؤُ عَاوذْ ثِيغَارْصَا ن كُوڒْ إِجّْ ونِّي إِطّوْعنْ حِيمَا أَذْ إِقدّمْ إِشْثْ ن ثوْهِيبْثْ س ڒْخَاضَارْ إِ سِيذِي.

⁵ E depois disto o holocausto contínuo, e os das luas novas e de todas as solenidades consagradas ao Senhor; como também de qualquer que oferecia oferta voluntária ao Senhor;

⁶ زڭْ وَاسّْ أَمزْوَارُو ن ؤُيُورْ وِيسّْ سبْعَا بْذَانْ نِيثْنِي أَذْ قدّْمنْ ثِيغَارْصَا ن وشْمَاضْ إِ سِيذِي، مَاشَا ذْسَاسْ ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن سِيذِي وَارْ إِتّْوَاڭّْ عَاذْ.

⁶ Desde o primeiro dia do sétimo mês começaram a oferecer holocaustos ao SENHOR; porém ainda não estavam postos os fundamentos do templo do SENHOR.

⁷ وْشِينْ نُّوقَارْثْ إِ إِمَاصُّوثنْ ؤُ إِ يِينِّي إِنقّْشنْ أَكشُّوضْ، ؤُشَا إِ أَيْثْ ن سِيذُونْ ؤُ إِ أَيْثْ ن صُورْ وْشِينْ نِيثْنِي مَاشَّا ذ ثِيسِّيثْ ذ زّشْثْ، مَاحنْذْ أَذْ أَوْينْ أَكشُّوضْ ن ثْنڭْلِينْ ن لُوبْنَانْ غَارْ ڒبْحَارْ غَارْ يَافَا عْلَاحْسَابْ تّسْرِيحْ إِ ذ أَسنْ إِوْشَا كُورَاشْ، أَجدْجِيذْ ن لْفُورْسْ.

⁷ Deram, pois, o dinheiro aos pedreiros e carpinteiros, como também comida e bebida, e azeite aos sidônios, e aos tírios, para trazerem do Líbano madeira de cedro ao mar, para Jope, segundo a concessão que lhes tinha feito Ciro, rei da Pérsia.

⁸ ذڭْ ؤُسڭّْوَاسْ وِيسّْ ثْنَاينْ أَوَارْنِي وَاوَاضْ نْسنْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ذڭْ ؤُيُورْ وِيسّْ ثْنَاينْ، بْذَانْ زَارُوبَّابِيلْ، مِّيسْ ن شَاعَالْثِييِيلْ، ذ يَاهُوشَاعْ، مِّيسْ ن يُوصَاذَاقْ، ذ أَيْثْمَاسْ نْسنْ إِ إِقِّيمنْ، إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ ذ مَارَّا إِنِّي د-يُوسِينْ زِي ثْمحْبَاسْثْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ذِي ڒْخذْمثْ. نِيثْنِي ڭِّينْ إِلَاوِييّنْ زِي عِيشْڒِينْ إِسڭّْوُوسَا سنّجْ مَاحنْذْ أَذْ طّْفنْ أَشْبَارْ خْ ڒْخذْمثْ ن ثَادَّارْثْ ن سِيذِي.

⁸ E no segundo ano da sua vinda à casa de Deus em Jerusalém, no segundo mês, Zorobabel, filho de Sealtiel, e Jesuá, filho de Jozadaque, e os outros seus irmãos, os sacerdotes e os levitas, e todos os que vieram do cativeiro a Jerusalém, começaram a obra da casa do Senhor, e constituíram os levitas da idade de vinte anos para cima, para que a dirigissem.

⁹ ؤُشَا إِكَّارْ يشُوعَا ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ ذ أَيْثْمَاسْ، أَكْ-ذ قَاذْمْيِيلْ ذ إِحنْجِيرنْ نّسْ، أَيْثْ ن يَاهُوذَا، أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ مَاحنْذْ أَذْ طّْفنْ أَشْبَارْ خْ يِينِّي إِڭِّينْ ڒْخذْمثْ ذِي ثَادَّارْثْ ن أَربِّي، ؤُ عَاوذْ إِحنْجِيرنْ ن حِينَاذَاذْ أَكْ-ذ إِحنْجِيرنْ نْسنْ ذ أَيْثْمَاثْسنْ إِلَاوِييّنْ.

⁹ Então se levantou Jesuá, seus filhos, e seus irmãos, Cadmiel e seus filhos, os filhos de Judá, como um só homem, para dirigirem os que faziam a obra na casa de Deus, bem como os filhos de Henadade, seus filhos e seus irmãos, os levitas.

¹⁰ ؤُمِي ثُوغَا إِبنَّاينْ سّْرُوسَانْ ذْسَاسْ إِ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ن سِيذِي، سّْبدّنْ نِيثْنِي إِكهَّاننْ س وَارُّوضْ نْسنْ أَكْ-ذ ڒبْوَاقْ، ؤُڒَا ذ إِلَاوِييّنْ، أَيْثْ ن أَسَافْ، س ثدْجُونِينْ ن وُوزَّاڒْ، حِيمَا أَذْ سّمْغَارنْ سِيذِي أَمْ مَامّشْ ثُوغَا إِ ذ أَسنْ إِسّْشنْ ؤُفُوسْ ن ذَاوُوذْ، أَجدْجِيذْ ن إِسْرَائِيل.

¹⁰ Quando, pois, os edificadores lançaram os alicerces do templo do Senhor, então apresentaram-se os sacerdotes, já vestidos e com trombetas, e os levitas, filhos de Asafe, com címbalos, para louvarem ao Senhor conforme à instituição de Davi, rei de Israel.

¹¹ نِيثْنِيغنّْجنْ س نُّوبْثَاثْ إِ سِيذِي س ؤُسمْغَارْ ذ ؤُقَاذِي، أَقَا نتَّا إِصْبحْ مِينْزِي ثَامخْسِيوْثْ نّسْ إِشوَّارنْ خْ إِسْرَائِيل ثتّْغِيمَا إِ ڒبْذَا. ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِسْغُويْ س يِيجّْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ إِمْغَارْ إِ ؤُسمْغَارْ ن سِيذِي مَاغَارْ ذْسَاسْ إِ ثَادَّارْثْ ن سِيذِي ثُوغَا إِمَّارْسْ.

¹¹ E cantavam juntos por grupo, louvando e rendendo graças ao Senhor, dizendo: porque é bom; porque a sua benignidade dura para sempre sobre Israel. E todo o povo jubilou com altas vozes, quando louvaram ao Senhor, pela fundação da casa do Senhor.

¹² أَطَّاسْ ن إِكهَّاننْ ذ إِلَاوِييّنْ ذ إِزدْجِيفنْ خْ إِبَابَاثنْ ن ڒَادْجَاثْ، إِوسُّورَا إِنِّي إِژْرِينْ ثَادَّارْثْ ثَامزْوَارُوثْ، رُونْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ ؤُمِي إِتّْوَاڭّْ ذْسَاسْ ن ثَادَّارْثْ-أَ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ أَرنْينْ ذِي ثْمِيجَّا نْسنْ س ؤُسْڒِيوْڒوْ ؤُ س ڒفْرَاحثْ،

¹² Porém muitos dos sacerdotes, e levitas e chefes dos pais, já idosos, que viram a primeira casa, choraram em altas vozes quando à sua vista foram lançados os fundamentos desta casa; mas muitos levantaram as vozes com júbilo e com alegria.

¹³ أَڒَامِي وَارْ إِزمَّارْ ڒْڭنْسْ أَذْ ميّْزنْ جَارْ ڒْحسّْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ ذ ڒْحسّْ ن إِغُويَّانْ س إِمطَّاونْ نْ ڒْڭنْسْ، مِينْزِي ڒْڭنْسْ إِسْغُويْ س يِيجّْ ن ؤُسْڒِيوْڒوْ إِمْغَارْ أَڒَامِي إِتّْوَاسڒْ ڒْحسّْ زِي ڒَاڭّْوَاجْ.

¹³ De maneira que não discernia o povo as vozes do júbilo de alegria das vozes do choro do povo; porque o povo jubilava com tão altas vozes, que o som se ouvia de muito longe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Esdras 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Esdras 3 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →