Eclesiastes 9
rifa (RIFA) vs ARIB
1 مَاغَارْ نشّْ ڭِّيغْ مَارَّا أَيَا غَارْ وُوڒْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ أَرْزُوغْ ذِي مَارَّا أَيَا، أَقَا إِمْسڭَّاذنْ ذ إِمِيغِيسنْ ذ ثْمڭَّا نْسنْ ذڭْ ؤُفُوسْ ن أَربِّي. ثَايْرِي ذ وشْرَاهْ وَارْ ثنْ إِسِّينْ بْنَاذمْ، أَقَا مَارَّا إِدْجَا زَّاثسْ.
1 Deveras a tudo isto apliquei o meu coração, para claramente entender tudo isto: que os justos, e os sábios, e as suas obras, estão nas mãos de Deus; se é amor ou se é ódio, não o sabe o homem; tudo passa perante a sua face.
2 مَارَّا إِدْجَا أَمْ مَامّشْ إِدْجَا غَارْ مَارَّا: ثِيرَا ذ إِشْثْ ثْڒقّفْ أَمْسڭّذْ ذ ؤُعفَّانْ، أَمْ ؤُصبْحَانْ ذ ؤُمزْذَاڭْ أَمْ ؤُمخْمُوجْ، ونِّي إِقدّْمنْ ثَاغَارْصْثْ ذ ونِّي وَارْ إِقدّْمنْ ثَاغَارْصْثْ، أَصبْحَانْ ذ ؤُمذْنُوبْ، ونِّي إِتّْجَّادْجَانْ ذ ونِّي إِتّڭّْوذنْ مَاحنْذْ أَذْ إِجَّادْجْ.
2 Tudo sucede igualmente a todos: o mesmo sucede ao justo e ao ímpio, ao bom e ao mau, ao puro e ao impuro; assim ao que sacrifica como ao que não sacrifica; assim ao bom como ao pecador; ao que jura como ao que teme o juramento.
3 مَانْ أَيَا ذ إِجّْ ن ڒْغَارْ غَارْ مَارَّا مِينْ إِمْسَارنْ سَاذُو ثْفُوشْثْ، أَقَا مَارَّا إِوْذَانْ إِڒْقفْ إِ-ثنْ ثِيرَا ذ إِشْثْ، ؤُشَا ؤُڒَا ؤُڒْ نْ ثَارْوَا ن بْنَاذمْ إِشُّورْ س ڒْغَارْ، ؤُ أَقَا ذِينْ أَطمّسْ ذڭْ وُوڒْ نْسنْ ذِي ڒْوقْثْ ن ثُوذَارْثْ نْسنْ، ؤُ أَوَارْنِي إِ ؤُيَا أَذْ ؤُيُورنْ نِيثْنِي غَارْ إِمتِّيننْ.
3 Este é o mal que há em tudo quanto se faz debaixo do sol: que a todos sucede o mesmo. Também o coração dos filhos dos homens está cheio de maldade; há desvarios no seu coração durante a sua vida, e depois se vão aos mortos.
4 مَاغَارْ إِ ونِّي إِقّْننْ إِ مَارَّا إِنِّي إِدَّارنْ أَقَا ذِينْ أَسِيثمْ، مِينْزِي ڒْحَاڒْ إِ وقْزِينْ إِدَّارنْ حْسنْ زِي ڒْحَاڒْ إِ ويْرَاذْ إِمُّوثنْ.
4 Ora, para aquele que está na companhia dos vivos há esperança; porque melhor é o cão vivo do que o leão morto.
5 مَاغَارْ إِنِّي إِدَّارنْ سّْننْ، أَقَا نِيثْنِي أَذْ مّْثنْ، مَاشَا إِمتَّانْ وَارْ سِّيننْ وَالُو قَاعْ. نِيثْنِي وَارْ تّطّْفنْ وَالُو زِي ڒْمُونثْ، مَاغَارْ ڒِيذَارثْ خَافْسنْ ثتّْوَاتُّو.
5 Pois os vivos sabem que morrerão, mas os mortos não sabem coisa nenhuma, nem tampouco têm eles daí em diante recompensa; porque a sua memória ficou entregue ao esquecimento.
6 أَقَا ثَايْرِي نْسنْ ذ وشْرَاهْ نْسنْ ذ ثُوسْمِي نْسنْ فْنَانْ. إِ ڒبْذَا وَارْ غَارْسنْ بُو ثسْغَارْثْ عَاذْ ذِي مَارَّا مِينْ إِتّمْسَارنْ سَاذُو ثْفُوشْثْ.
6 Tanto o seu amor como o seu ódio e a sua inveja já pereceram; nem têm eles daí em diante parte para sempre em coisa alguma do que se faz debaixo do sol.
7 ؤُيُورْ خنِّي، إِوَا أشّْ س ڒفْرَاحثْ أَغْرُومْ نّشْ، سُو س وُوڒْ إِفَارْحنْ بِينُو نّشْ، مَاغَارْ إِعْجبْ أَسْ إِ أَربِّي ثِيمڭَّا نّشْ أَطَّاسْ زڭْ وَامِي.
7 Vai, pois, come com alegria o teu pão .e bebe o teu vinho com coração contente; pois há muito que Deus se agrada das tuas obras.
8 أجّْ أَذْ يِيڒِي أَرُّوضْ نّشْ ذ أَشمْڒَاڒْ ڒبْذَا ؤُعمَّارْصْ وَارْ إِتّْخصِّي زّشْثْ خْ ؤُزدْجِيفْ نّشْ.
8 Sejam sempre alvas as tuas vestes, e nunca falte o óleo sobre a tua cabeça.
9 بَارّعْ خْ ثُوذَارْثْ أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ نِّي ثتّخْسذْ، مَارَّا ؤُسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّشْ إِفنَّانْ نِّي ذ أَسْ إِوْشَا أَربِّي سَاذُو ثْفُوشْثْ، مَاڒَا ؤُسَّانْ ن لْحَاضَارْ نّشْ إِفنَّانْ ذَانِيثَا، مَاغَارْ ثَا ذ ثَاسْغَارْثْ نّشْ ذِي ثُوذَارْثْ-أَ ؤُ غَارْ ؤُمَارّثْ إِ زِي ثْمَارّْثذْ سَاذُو ثْفُوشْثْ.
9 Goza a vida com a mulher que amas, todos os dias da tua vida vã, os quais Deus te deu debaixo do sol, todos os dias da tua vida vã; porque este é o teu quinhão nesta vida, e do teu trabalho, que tu fazes debaixo do sol.
10 مَارَّا مِينْ غَا يَافْ ؤُفُوسْ نّشْ مَاحنْذْ أَذْ ث يڭّْ، أڭّْ إِ-ث عْلَاحْسَابْ جّهْذْ نّشْ، مَاغَارْ وَارْ إِدْجِي ذِي ڒَاخَارْثْ مَانِي غَا ثُويُورذْ مِينْ غَا ثڭّذْ، نِيغْ أَخَارّصْ نِيغْ ثُوسّْنَا ؤُڒَا ذ ثِيغِيثْ.
10 Tudo quanto te vier à mão para fazer, faze-o conforme as tuas forças; porque no Seol, para onde tu vais, não há obra, nem projeto, nem conhecimento, nem sabedoria alguma.
11 عَاوذْ ژْرِيغْ سَاذُو ثْفُوشْثْ أَقَا أَيْثْ ن بُو-ثَازْڒَا وَارْغدْجْبنْ ڒبْذَا ذِي حَامَاثْ، نِيغْ أَيْثْ ن بُو-ثغْرُوضْثْ ڒبْذَا ذڭْ ؤُمنْغِي، ؤُ إِمِيغِيسنْ وَارْ غَارْسنْ إِدْجِي وغْرُومْ ڒبْذَا ؤُ يِينِّي س ڒعْقڒْ وَارْ غَارْسنْ إِدْجِي وَاڭْڒَا ڒبْذَا، ؤُڒَا ذ إِنِّي س ڒفْهَامثْ وَارْ غَارْسنْ إِدْجِي أَرْضَا ڒبْذَا، مَاغَارْ ڒْحَاڒْ ذ ثِيرَا ڒقّْفنْ ؤُڒَا ذ مَارَّا نِيثْنِي.
11 Observei ainda e vi que debaixo do sol não é dos ligeiros a carreira, nem dos fortes a peleja, nem tampouco dos sábios o pão, nem ainda dos prudentes a riqueza, nem dos entendidos o favor; mas que a ocasião e a sorte ocorrem a todos.
12 مَاغَارْ بْنَاذمْ وَارْ إِسِّينْ ڒْمِيجَاڒْ نّسْ، أَمْ يِيسڒْمَانْ إِنْحصْرنْ ذِي ثْرَاشَّا ن أَرْژِييّثْ، ؤُ أَمْ يِيجْضَاضْ إِنّْحصْرنْ ذِي ڒْفخْ. أَمُّو ؤُڒَا ذ ثَارْوَا ن بْنَاذمْ تّْوَاطّْفنْ ذِي ڒْفخْ ذڭْ إِشْثْ ن ڒْوقْثْ ذ ثَاعفَّانْثْ، خْمِي خَاسنْ د-ثْوطَّا ثْرَاشَّا ذغْيَا.
12 Pois o homem não conhece a sua hora. Como os peixes que se apanham com a rede maligna, e como os passarinhos que se prendem com o laço, assim se enlaçam também os filhos dos homens no mau tempo, quando este lhes sobrevém de repente.
13 ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا بْذِيغْ أَذْ ذَايسْ ژْرِيغْ ثِيغِيثْ سَاذُو ثْفُوشْثْ، ثُوسَا أَيِي-د ذ ثَامقّْرَانْثْ أَطَّاسْ.
13 Também vi este exemplo de sabedoria debaixo do sol, que me pareceu grande:
14 ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ذ ثَامژْيَانْثْ ذَايسْ ذْرُوسْ ن يوْذَانْ وَاهَا. إِفّغْ خَاسْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ ذ أَمقّْرَانْ، إِحوّسْ إِ-ت، ؤُ إِسّْبدّْ خَاسْ لْبَارَاجَاثْ ثِيمقّْرَانِينْ.
14 Houve uma pequena cidade em que havia poucos homens; e veio contra ela um grande rei, e a cercou e levantou contra ela grandes tranqueiras.
15 إِتّْوَافّْ ذَايسْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ أَمزْڒُوضْ ذ أَمِيغِيسْ ونِّي إِفكّنْ ثَانْذِينْثْ س ثِيغِيثْ نّسْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ إِعْقڒْ عَاذْعمَّارْصْ خْ ورْيَازْ نِّي.
15 Ora, achou-se nela um sábio pobre, que livrou a cidade pela sua sabedoria; contudo ninguém se lembrou mais daquele homem pobre.
16 خنِّي نِّيغْ نشّْ: ”ثِيغِيثْ ثحْڒَا خْ جّْهذْ!“، وَاخَّا ثتّْوَاسّحْقَارْ ثِيغِيثْ ن ؤُمزْڒُوضْ ؤُ أَوَاڒنْ نّسْ وَارْ ثتّْوَاسْڒنْ.
16 Então disse eu: Melhor é a sabedoria do que a força; todavia a sabedoria do pobre é desprezada, e as suas palavras não são ouvidas.
17 أَوَاڒنْ ن إِمِيغِيسنْ نِّي غَارْ تّسْڒَانْ إِوْذَانْ ذِي ڒْهُوذْنثْ، حْسنْ زڭْ ؤُغُويِّي نْ ڒْحَاكمْ جَارْ إِبُوهَاڒِييّنْ.
17 As palavras dos sábios ouvidas em silêncio valem mais do que o clamor de quem governa entre os tolos.
18 ثِيغِيثْ ثحْڒَا خْ ڒسْنَاحْ ن ؤُمنْغِي، مَاشَا إِجّْ ن ؤُمذْنُوبْ وَاهَا إِهدّمْ أَطَّاسْ.
18 Melhor é a sabedoria do que as armas de guerra; mas um só pecador faz grande dano ao bem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.