Eclesiastes 7
rifa (RIFA) vs ARIB
1 إِسمْ إِصْبحْ إِحْڒَا خْ زّشْثْ إِصبْحنْ، أَسّْ ن ڒْموْثْ إِحْڒَا خْ وَاسّْ ن ثَارْوَا.
1 Melhor é o bom nome do que o melhor ungüento, e o dia da morte do que o dia do nascimento.
2 ثحْڒَا ثْوَاحِيثْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن وشْضَانْ خْ ثْوَاحِيثْ غَارْ ثَادَّارْثْ مَانِي تّْقدَّامنْ إِشْثْ ن زَّارْذثْ، مِينْزِي ذِينْ إِدْجَا قطُّو ن بْنَاذمْ مَارَّا، ؤُ ونِّي إِدَّارنْ إِتّڭّْ إِ-ت ذڭْ وُوڒْ نّسْ.
2 Melhor é ir à casa onde há luto do que ir a casa onde há banquete; porque naquela se vê o fim de todos os homens, e os vivos o aplicam ao seu coração.
3 إِحْڒَا وشْضَانْ خْ ثْذحَّاشْثْ، مَاغَارْ س إِجّْ ن ؤُغمْبُوبْ إِشضْننْ إِدَّاكّْوَاڒْ وُوڒْ حْسنْ.
3 Melhor é a mágoa do que o riso, porque a tristeza do rosto torna melhor o coração.
4 ؤُڒْ ن إِمِيغِيسنْ أَقَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ ن وشْضَانْ، مَاشَا ؤُڒْ نْ إِبُوهَاڒِييّنْ أَقَا-ث ذِي ثَادَّارْثْ ن ڒفْرَاحثْ.
4 O coração dos sábios está na casa do luto, mas o coração dos tolos na casa da alegria.
5 إِحْڒَا أَذْ ثسْڒذْ غَارْ ؤُوبّخْ زڭْ إِمِيغِيسنْ خْ وسْحسِّي إِ يزْڒِي ن إِبُوهَاڒِييّنْ.
5 Melhor é ouvir a repreensão do sábio do que ouvir alguém a canção dos tolos.
6 مَاغَارْ أَمْ ؤُثَارْثكْ ن إِسنَّاننْ سَاذُو ؤُمقْرَاجْ، أَمُّو إِ ثڭَّا ثْضحَّاشْثْ ن ؤُبُوهَاڒِي. ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا أَقَا-ث ذِي ڒْبَاطڒْ.
6 Pois qual o crepitar dos espinhos debaixo da panela, tal é o riso do tolo; também isso é vaidade.
7 مَاغَارْ ڒحْصَارثْ أَذْ ثسّْبُوهْڒِي أَمِيغِيسْ، ؤُ ثَارْزفْثْ ن أَرّشْوثْ ثسّخْسَارَا ؤُڒْ.
7 Verdadeiramente a opressão faz endoidecer até o sábio, e a peita corrompe o coração.
8 أَنڭَّارُو ن ثْمسْڒَاشْثْ ثحْڒَا خْ ؤُمزْوَارُو نّسْ. ونِّي غَارْ إِدْجَا تَّاسِيعْ نْ ڒْخَاضَارْ أَطَّاسْ إِحْڒَا خْ ؤُمْعفَّارْ.
8 Melhor é o fim duma coisa do que o princípio; melhor é o paciente do que o arrogante.
9 وَارْ سخّضْ ذغْيَا ذِي بُوحْبڒْ نّشْ، مَاغَارْ ذڭْ وحْسِينْ ن إِبُوهَاڒِييّنْ إِزدّغْ ؤُخيّقْ.
9 Não te apresses no teu espírito a irar-te, porque a ira abriga-se no seio dos tolos.
10 وَارْ ثقَّارْ: ”مِينْ ثُوغَا ذِينْ، أَقَا ؤُسَّانْ ن زِيشْ إِحْڒَانْ خْ مَامّشْ دْجَانْ وُوسَّانْ-أَ؟“ مَاغَارْ أَسقْسِي-يَا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِفّغْ زِي ثِيغِيثْ.
10 Não digas: Por que razão foram os dias passados melhores do que estes; porque não provém da sabedoria esta pergunta.
11 ثِيغِيثْ إِ د-إِتَّاسنْ أَكْ-ذ ثسْغَارْثْ ثشْنَا، ؤُ ثِيغِيثْ أَقَا ذ ڒفْضڒْ إِ يِينِّي إِتّْوَاڒَانْ ثَافُوشْثْ.
11 Tão boa é a sabedoria como a herança, e mesmo de mais proveito para os que vêem o sol.
12 مَاغَارْ أَمْ مَامّشْ ثِيغِيثْ ثدْجَا ذ ثَاسدَّارْثْ إِ ؤُسڒْقِي، أَمُّو ؤُڒَا ذ ثْمنْيَاثْ أَقَا أَثنْثْ ذ ثَاسدَّارْثْ إِ ؤُسڒْقِي. ڒفْضڒْ ن ثُوسّْنَا أَقَا ثِيغِيثْ ثتِّيشْ ثُوذَارْثْ إِ أَيْثْبَابْ نّسْ.
12 Porque a sabedoria serve de defesa, como de defesa serve o dinheiro; mas a excelência da sabedoria é que ela preserva a vida de quem a possui.
13 خْزَارْ مِينْ إِڭَّا أَربِّي، مَاغَارْ وِي إِزمَّارنْ أَذْ إِسڭّمْ مِينْ إِسّْفَارْغْ نتَّا؟
13 Considera as obras de Deus; porque quem poderá endireitar o que ele fez torto?
14 أَرّْ مژْرِي س ڒْخَارْ ذڭْ وَاسّْ ن وفْڒَاحْ، مَاشَا ذڭْ وَاسّْ ن أَرْژِييّثْ، خْزَارْ خنِّي، مَاغَارْ أَربِّي إِڭَّا وَا ؤُڒَا ذ ثَا، حِيمَا بْنَاذمْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ يَافْ أَوَارْنِي أَسْ وَالُو.
14 No dia da prosperidade regozija-te, mas no dia da adversidade considera; porque Deus fez tanto este como aquele, para que o homem nada descubra do que há de vir depois dele.
15 مَارَّا أَيَا إِ ژْرِيغْ ذڭْ وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ إِنُو إِفنَّانْ. أَقَا ذِينْ أَمْسڭّذْ نِّي إِتّْوَاهلّْكنْ ذِي ثْسڭْذَا نّسْ ؤُشَا أَقَا ذِينْ أَعفَّانْ نِّي إِسّْزُوڭَّارْثنْ ؤُسَّانْ نّسْ ذِي مَارَّا ثُوعفّْنَا نّسْ.
15 Tudo isto vi nos dias da minha vaidade: há justo que perece na sua justiça, e há ímpio que prolonga os seus dias na sua maldade.
16 وَارْ تّڭّْ إِخفْ نّشْ ذ أَمْسڭّذْ أَطَّاسْ، ؤُ وَارْ تّڭّْ إِخفْ نّشْ ذ أَمِيغِيسْ أَطَّاسْ. مَايمِّي غَا ثَاردّْدْجذْ إِخفْ نّشْ؟
16 Não sejas demasiadamente justo, nem demasiadamente sábio; por que te destruirias a ti mesmo?
17 وَارْ تِّيڒِي ذ أَعفَّانْ أَطَّاسْ ؤُ وَارْ تِّيڒِي عَاوذْ ذ أَبُوهَاڒِي أَطَّاسْ. مَايمِّي غَا ثمّْثذْ مَاڒَا وَارْ د-يِيوِيضْ عَاذْ ڒْمِيجَاڒْ نّشْ؟
17 Não sejas demasiadamente ímpio, nem sejas tolo; por que morrerias antes do teu tempo?
18 مْلِيحْ مَاڒَا شكْ ثْشبَّارذْ ذِي ثَا، أَمْ وَارْ يَارخُّو ؤُفُوسْ نّشْ ذِي ثِينْ، مَاغَارْ ونِّي إِتّڭّْوذنْ أَربِّي، أَذْ إِتّْوَافكّْ زِي مَارَّا أَيَا.
18 Bom é que retenhas isso, e que também daquilo não retires a tua mão; porque quem teme a Deus escapa de tudo isso.
19 ثِيغِيثْ ثسّجْهذْ أَمِيغِيسْ خْعشْرَا ن أَيْثْ ن بُو-صُّولْطَا نِّي إِدْجَانْ ذڭْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ.
19 A sabedoria fortalece ao sábio mais do que dez governadores que haja na cidade.
20 وَاهْ نِيشَانْ، وَارْ إِدْجِي ؤُڒَا ذ إِجّْ ن بْنَاذمْ ذ أَمْسڭّذْ خْ ثمُّورْثْ، ؤُڒَا ذ إِجّْ إِتّڭّْ ڒْخَارْ ؤُ وَارْ إِخطِّي شَا.
20 Pois não há homem justo sobre a terra, que faça o bem, e nunca peque.
21 وَارْ تِّيشْ ثَايْنِيثْ نّشْ إِ مَارَّا أَوَاڒنْ نِّي قَّارنْ إِوْذَانْ، حِيمَاعمَّارْصْ وَارْ ثتّسْڒِيذْ أَقَا أَمْسخَّارْ نّشْ أَذْ شكْ إِنْعڒْ.
21 Não escutes a todas as palavras que se disserem, para que não venhas a ouvir o teu servo amaldiçoar-te;
22 مَاغَارْ ؤُڒْ نّشْ يُوشَا أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ، أَقَا ؤُڒَا ذ شكْ ثْنعْڒذْ إِنّغْنِي.
22 pois tu sabes também que muitas vezes tu amaldiçoaste a outros.
23 مَارَّا أَيَا بقّْشغْ ث س ثِيغِيثْ. نشّْ نِّيغْ: ”خْسغْ أَذْ كسْبغْ ثِيغِيثْ!“، مَاشَا ثِيغِيثْ ثقِّيمْ أَيِي غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ.
23 Tudo isto provei-o pela sabedoria; e disse: Far-me-ei sábio; porém a sabedoria ainda ficou longe de mim.
24 مَاغَارْ مِينْ إِڭّْوجنْ ذ مِينْ يُودْجْغنْ، وَاهْ، يُودْجْغنْ، مَانْ ونْ إِزمَّارنْ أَذْ ث يَافْ؟
24 Longe está o que já se foi, e profundíssimo; quem o poderá achar?
25 نّْقڒْبغْ، ؤُڒَا ذ ؤُڒْ إِنُو أَكِيذِي، مَاحنْذْ أَذْ أَفغْ ثُوسّْنَا، مَاحنْذْ أَذْ بقّْشغْ، أَذْ أَرْزُوغْ ثِيغِيثْ ذ ونْوَايْ إِ ذَايسْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْنغْ س ثِيذتّْ أَقَا ڒْغَارْ ذ ثَاغْيُوڒِي ؤُ ثَاغْيُوڒِي ذَايسْ أَطمّسْ أَطَّاسْ.
25 Eu me volvi, e apliquei o meu coração para saber, e inquirir, e buscar a sabedoria e a razão de tudo, e para conhecer que a impiedade é insensatez e que a estultícia é loucura.
26 ؤُفِيغْ مِينْ إِدْجَانْ ذ أَمرْزَاڭْ خْ ڒْموْثْ: ثَامْغَارْثْ ثنِّي إِدْجَانْ أَمْ ثْرَاشَّاوِينْ ؤُ ؤُڒْ نّسْ أَمشْنَاوْ ڒفْخُوخْ إِنقّنْ ؤُ إِفَاسّنْ نّسْ أَمشْنَاوْ إِشذِّييّنْ. ونِّي يَارْضَانْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن أَربِّي، إِزمَّارْ أَذْ زَّايسْ إِنْفكّْ، مَاشَا أَمذْنُوبْ أَذْ زَّايسْ إِمْخُومْبرْ.
26 E eu achei uma coisa mais amarga do que a morte, a mulher cujo coração são laços e redes, e cujas mãos são grilhões; quem agradar a Deus escapará dela; mas o pecador virá a ser preso por ela.
27 خْزَارْ، أَيَا إِ ؤُفِيغْ، إِقَّارْ ؤُمْبَارّحْ، ؤُمِي أَرنْيغْ إِشْثْ ن ڒْحَاجّثْ إِ يِيشْثنْ نّغْنِي مَاحنْذْ أَمُّو إِ غَا يَافغْ ڒْحَاسُوڒْ نّسْ:
27 Vedes aqui, isto achei, diz o pregador, conferindo uma coisa com a outra para achar a causa;
28 مِينْ ثُوغَا يَارزُّو ڒعْمَارْ إِنُو عَاذْ، مَاشَا وَارْ ث ؤُفِيغْ. وَاهْ ؤُفِيغْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذڭْ وَاڒفْ، مَاشَا إِشْثْ ن ثمْغَارْثْ وَارْ ت ؤُفِيغْ جَارْ مَارَّا يِينَا.
28 causa que ainda busco, mas não a achei; um homem entre mil achei eu, mas uma mulher entre todas, essa não achei.
29 خْزَارْ، إِشْثْ وَاهَا إِ ؤُفِيغْ، أَقَا أَربِّي إِڭَّا بْنَاذمْ نِيشَانْ، مَاشَا نِيثْنِي أَرْزُونْ ذڭْ وَاطَّاسْ ن يبْرِيذنْ إِحْرَايْميّنْ.
29 Eis que isto tão-somente achei: que Deus fez o homem reto, mas os homens buscaram muitos artifícios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.