Eclesiastes 6
rifa (RIFA) vs VC
1 أَقَا ذِينْ إِجّْ نْ ڒْغَارْ نِّي ژْرِيغْ سَاذُو ثْفُوشْثْ نِّي إِمْسَارنْ أَطَّاسْ جَارْ إِوْذَانْ:
1 Vi um mal debaixo do sol, que calca pesadamente o homem.
2 إِجّنْ يَارْزفْ أَسْ أَربِّي أَڭْڒَا ذ ثْخُوبَايْ ذ شَّانْ. أَقَا وَارْ إِتّْخصِّي وَالُو إِ ڒعْمَارْ نّسْ زِي مَارَّا مِينْ ذَايسْ ذ مژْرِي، مَاشَا أَربِّي وَارْ ث إِجِّي أَذْ زَّايسْ إِشّْ، مَاغَارْ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي أَذْ ث إِشّْ. أَقَا ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا ذِي ڒْبَاطڒْ ذ إِجّْ ن ڒْغَارْ ذ أَعفَّانْ.
2 Isto é, um homem a quem Deus deu sorte, riquezas e honras; nada que possa desejar lhe falta, mas Deus não lhe concede o gozo, reservando-o a um estrangeiro. Isso é vaidade e dor.
3 مَاڒَا إِجّْ ن ورْيَازْ يجّْ-د مْيَا ن إِحنْجِيرنْ ؤُ إِدَّارْ أَطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا، أَڒَامِي ذوْڒنْ وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ ذڭْ وَاطَّاسْ، مَاشَا ڒعْمَارْ نّسْ وَارْ إِجِّيونْ شَا س ڒْخَارْ ؤُ وَارْ إِتّْوِيفْ ونْضڒْ إِ نتَّا، نشّْ أَذْ إِنِيغْ: إِجّْ ن وغْرَايْ إِشْنَا أَسْ خْ نتَّا.
3 Um homem, embora crie cem filhos, viva numerosos anos e numerosos dias nesses anos, se não pôde fartar-se de felicidade e não tiver tido sepultura, eu digo que um aborto lhe é preferível.
4 مَاغَارْ يُوسَا-د ذِي ڒْبَاطڒْ ؤُشَا إِفّغْ ذِي ثَادْجسْثْ ؤُ س ثَادْجسْثْ إِتّْوَاڒحّفْ إِسمْ نّسْ.
4 Porque é em vão o fato de o aborto ter vindo e ido para as trevas. Seu nome permanecerá na obscuridade,
5 نتَّا عَاوذْ وَارْ إِژْرِي ثَافُوشْثْ ؤُ وَارْ ت إِسِّينْ. أَمُّو غَارْ وغْرَايْ-أَ ڒْهُوذْنثْ كْثَارْ خْ ورْيَازْ نِّي،
5 e não terá visto nem conhecido o sol. Melhor é a sua sorte que a deste homem.
6 وَاخَّا نتَّا إِدَّارْ أَڒْفَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا، مَاشَا بْڒَا مَا أَذْ إِژَارْ ڒْخَارْ! مَا وَارْ إِڭُّورنْ كُوڒْ إِجّْ غَارْ ومْشَانْ ذ إِجّْ؟
6 E, mesmo que alguém vivesse duas vezes mil anos, sem provar a felicidade, não vão todos para o mesmo lugar?
7 مَارَّا أَمَارّثْ ن بْنَاذمْ إِ ؤُقمُّومْ نّسْ، وَاخَّا أَمنِّيعمَّارْصْ وَارْ إِتّْشُّورِي ڒعْمَارْ نّسْ.
7 Todo o trabalho do homem é para a sua boca, e, entretanto, seus desejos não são satisfeitos.
8 مَاغَارْ مَانْ ڒفْضڒْ إِ ؤُمِيغِيسْ خْ ؤُبُوهَاڒِي؟ مَانْ ڒفْضڒْ إِ ؤُمزْڒُوضْ نِّي إِسّْننْ أَذْ يُويُورْ قِيبَاتْشْ إِ يِينِّي إِدَّارنْ؟
8 Que superioridade tem o sábio sobre o louco? Que vantagem há para o pobre saber se comportar na vida?
9 إِحْڒَا أَذْ ثژْرِيذْ مِينْ إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ خْ وثْلَاعْ ن ڒعْمَارْ. ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا ذِي ڒْبَاطڒْ ذ وضْفَارْ ن ؤُسمِّيضْ.
9 Melhor é o que vêem os olhos do que a agitação dos desejos. Isso é ainda vaidade e vento que passa.
10 مِينْ مَا إِدْجَا شَا ن إِجّنْ، أَقَا إِسمْ نّسْ إِتّْوَاڒَاغَا قْبڒْ، ؤُ ثُوغَا إِتّْوَاسّنْ مِينْ غَا يِيڒِي بْنَاذمْ: نتَّا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِمْشُوبّشْ أَكْ-ذ ونِّي خَاسْ إِجهْذنْ.
10 A tudo que existe, desde há muito foi dado um nome: sabe-se o que é um homem, e ele não pode disputar com um mais forte do que ele.
11 مَاغَارْ أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ نِّي يَارنّْينْ ذِي مِينْ إِدْجَانْ ذِي ڒْبَاطڒْ. مَانْ ڒفْضڒْ ن ؤُيَا إِ بْنَاذمْ؟
11 Muitas palavras, muita vaidade. De tudo isso, qual é o proveito para o homem?
12 مَاغَارْ وِي إِزمَّارنْ أَذْ إِسّنْ مِينْ إِحْڒَانْ إِ بْنَاذمْ ذِي ثُوذَارْثْ نّسْ ذِي ڒْوقْثْ ن ڒْقدّْ ن وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ إِفنَّانْ نِّي إِسّْعدُّو أَمْ ثِيڒِي؟ مَاغَارْ وِي إِزمَّارنْ أَذْ إِسّْشنْ إِ بْنَاذمْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ أَوَارْنِي أَسْ سَاذُو ثْفُوشْثْ؟
12 Pois, quem pode saber o que é bom para o homem na vida, durante os dias de sua vã existência, que ele atravessa como uma sombra? Que poderá dizer ao homem o que acontecerá depois dele debaixo do sol?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.