Eclesiastes 6
rifa (RIFA) vs ARA
1 أَقَا ذِينْ إِجّْ نْ ڒْغَارْ نِّي ژْرِيغْ سَاذُو ثْفُوشْثْ نِّي إِمْسَارنْ أَطَّاسْ جَارْ إِوْذَانْ:
1 Há um mal que vi debaixo do sol e que pesa sobre os homens:
2 إِجّنْ يَارْزفْ أَسْ أَربِّي أَڭْڒَا ذ ثْخُوبَايْ ذ شَّانْ. أَقَا وَارْ إِتّْخصِّي وَالُو إِ ڒعْمَارْ نّسْ زِي مَارَّا مِينْ ذَايسْ ذ مژْرِي، مَاشَا أَربِّي وَارْ ث إِجِّي أَذْ زَّايسْ إِشّْ، مَاغَارْ إِجّْ ن ؤُبَارَّانِي أَذْ ث إِشّْ. أَقَا ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا ذِي ڒْبَاطڒْ ذ إِجّْ ن ڒْغَارْ ذ أَعفَّانْ.
2 o homem a quem Deus conferiu riquezas, bens e honra, e nada lhe falta de tudo quanto a sua alma deseja, mas Deus não lhe concede que disso coma; antes, o estranho o come; também isto é vaidade e grave aflição.
3 مَاڒَا إِجّْ ن ورْيَازْ يجّْ-د مْيَا ن إِحنْجِيرنْ ؤُ إِدَّارْ أَطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا، أَڒَامِي ذوْڒنْ وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ ذڭْ وَاطَّاسْ، مَاشَا ڒعْمَارْ نّسْ وَارْ إِجِّيونْ شَا س ڒْخَارْ ؤُ وَارْ إِتّْوِيفْ ونْضڒْ إِ نتَّا، نشّْ أَذْ إِنِيغْ: إِجّْ ن وغْرَايْ إِشْنَا أَسْ خْ نتَّا.
3 Se alguém gerar cem filhos e viver muitos anos, até avançada idade, e se a sua alma não se fartar do bem, e além disso não tiver sepultura, digo que um aborto é mais feliz do que ele;
4 مَاغَارْ يُوسَا-د ذِي ڒْبَاطڒْ ؤُشَا إِفّغْ ذِي ثَادْجسْثْ ؤُ س ثَادْجسْثْ إِتّْوَاڒحّفْ إِسمْ نّسْ.
4 pois debalde vem o aborto e em trevas se vai, e de trevas se cobre o seu nome;
5 نتَّا عَاوذْ وَارْ إِژْرِي ثَافُوشْثْ ؤُ وَارْ ت إِسِّينْ. أَمُّو غَارْ وغْرَايْ-أَ ڒْهُوذْنثْ كْثَارْ خْ ورْيَازْ نِّي،
5 não viu o sol, nada conhece. Todavia, tem mais descanso do que o outro,
6 وَاخَّا نتَّا إِدَّارْ أَڒْفَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا، مَاشَا بْڒَا مَا أَذْ إِژَارْ ڒْخَارْ! مَا وَارْ إِڭُّورنْ كُوڒْ إِجّْ غَارْ ومْشَانْ ذ إِجّْ؟
6 ainda que aquele vivesse duas vezes mil anos, mas não gozasse o bem. Porventura, não vão todos para o mesmo lugar?
7 مَارَّا أَمَارّثْ ن بْنَاذمْ إِ ؤُقمُّومْ نّسْ، وَاخَّا أَمنِّيعمَّارْصْ وَارْ إِتّْشُّورِي ڒعْمَارْ نّسْ.
7 Todo trabalho do homem é para a sua boca; e, contudo, nunca se satisfaz o seu apetite.
8 مَاغَارْ مَانْ ڒفْضڒْ إِ ؤُمِيغِيسْ خْ ؤُبُوهَاڒِي؟ مَانْ ڒفْضڒْ إِ ؤُمزْڒُوضْ نِّي إِسّْننْ أَذْ يُويُورْ قِيبَاتْشْ إِ يِينِّي إِدَّارنْ؟
8 Pois que vantagem tem o sábio sobre o tolo? Ou o pobre que sabe andar perante os vivos?
9 إِحْڒَا أَذْ ثژْرِيذْ مِينْ إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ثِيطَّاوِينْ خْ وثْلَاعْ ن ڒعْمَارْ. ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا ذِي ڒْبَاطڒْ ذ وضْفَارْ ن ؤُسمِّيضْ.
9 Melhor é a vista dos olhos do que o andar ocioso da cobiça; também isto é vaidade e correr atrás do vento.
10 مِينْ مَا إِدْجَا شَا ن إِجّنْ، أَقَا إِسمْ نّسْ إِتّْوَاڒَاغَا قْبڒْ، ؤُ ثُوغَا إِتّْوَاسّنْ مِينْ غَا يِيڒِي بْنَاذمْ: نتَّا وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِمْشُوبّشْ أَكْ-ذ ونِّي خَاسْ إِجهْذنْ.
10 A tudo quanto há de vir já se lhe deu o nome, e sabe-se o que é o homem, e que não pode contender com quem é mais forte do que ele.
11 مَاغَارْ أَقَا ذِينْ أَطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ نِّي يَارنّْينْ ذِي مِينْ إِدْجَانْ ذِي ڒْبَاطڒْ. مَانْ ڒفْضڒْ ن ؤُيَا إِ بْنَاذمْ؟
11 É certo que há muitas coisas que só aumentam a vaidade, mas que aproveita isto ao homem?
12 مَاغَارْ وِي إِزمَّارنْ أَذْ إِسّنْ مِينْ إِحْڒَانْ إِ بْنَاذمْ ذِي ثُوذَارْثْ نّسْ ذِي ڒْوقْثْ ن ڒْقدّْ ن وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ إِفنَّانْ نِّي إِسّْعدُّو أَمْ ثِيڒِي؟ مَاغَارْ وِي إِزمَّارنْ أَذْ إِسّْشنْ إِ بْنَاذمْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ أَوَارْنِي أَسْ سَاذُو ثْفُوشْثْ؟
12 Pois quem sabe o que é bom para o homem durante os poucos dias da sua vida de vaidade, os quais gasta como sombra? Quem pode declarar ao homem o que será depois dele debaixo do sol?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.