Eclesiastes 5
rifa (RIFA) vs NAA
1 وَارْ ثْقدْجِيقْ س ؤُقمُّومْ نّشْ ؤُ حْضَا أَقَا ؤُڒْ نّشْ وَارْ إِتّمْحِيزْوَارْ أَذْ إِنْطقْ أَوَاڒْ زَّاثْ إِ أَربِّي. مَاغَارْ أَربِّي ذڭْ ؤُجنَّا، مَاشَا شكْ ذِي ثمُّورْثْ. خْ ؤُيَا أجّْ أَذْ إِڒِينْ وَاوَاڒنْ نّشْ ؤُذْرُوسنْ.
1 Guarde o pé, quando você entrar na Casa de Deus. Chegar-se para ouvir é melhor do que oferecer um sacrifício de tolos, que fazem o mal sem se dar conta.
2 مَاغَارْ أَمْ ثَارْجِيثْ ثتَّاسْ-د س وَاطَّاسْ ن ڒهُّو، أَمُّو ؤُڒَا ذ ڒْهَارْذْ ن ؤُبُوهَاڒِي س وَاطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ.
2 Que a sua boca não se precipite, nem se apresse o seu coração em pronunciar uma palavra diante de Deus. Porque Deus está nos céus, e você, aqui na terra. Portanto, sejam poucas as suas palavras.
3 مَاڒَا شكْ ثڭِّيذْ إِ أَربِّي إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ، وَارْ تّْرَاجَا شَا خنِّي مَاحنْذْ أَذْ ت ثْكمّْڒذْ، مَاغَارْ وَارْ ذ أَسْ تّعْجِيبنْ إِبُوهَاڒِييّنْ. مِينْ ثْوَاعْذذْ، إِتّْخصَّا أَذْ ث تّْكمّْڒذْ.
3 Porque das muitas preocupações vêm os sonhos, e do muito falar, palavras tolas.
4 إِهْڒَا مَاڒَا وَارْ ثْوَاعْذذْ خْ مَاڒَا شكْ ثْوَاعْذذْ، مَاشَا وَارْ ثْكمّْڒذْ.
4 Quando você fizer algum voto a Deus, não demore a cumpri-lo, pois ele não se agrada de tolos. Cumpra o voto que você faz.
5 وَارْ تّجِّي أَقَا أَقمُّومْ نّشْ أَذْ يَارّْ أَرِّيمثْ نّشْ أَذْ ثخْضَا ؤُ وَارْ ثقَّارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن لْمَالَاكْ، أَقَا مَانْ أَيَا ذ أَودَّارْ وَاهَا. مَايمِّي غَا إِفُّوڭمْ أَربِّي خْ مِينْ ثقَّارذْ ؤُ أَذْ يَاردّدْجْ ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نّشْ؟
5 Melhor é não fazer voto do que fazer e não cumprir.
6 مَاغَارْ ذڭْ وَاطَّاسْ ن ثِيرْجَا، أَقَا ذَايْسنْثْ مِينْ إِدْجَانْ ذِي ڒْبَاطڒْ، أَمُّو ؤُڒَا ذڭْ وَاطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ. س ؤُيَا: ڭّْوذْ أَربِّي!
6 Não consinta que a sua boca o leve a pecar, nem diga ao mensageiro de Deus que foi descuido. Por que fazer com que Deus fique irado por causa do que você diz e deixar que ele destrua o que você fez?
7 مَاڒَا شكْ ثْحكَّارذْ ڒحْصَارثْ ن إِمزْڒَاضْ ؤُڒَا ذ أَمْنَاعْ نْ ڒْحقّْ ذ ثْسڭْذَا ذِي لْعَامَالَا، وَارْ تَّارْجِيفْ شَا أَقَا مَانْ أَيَا يُوسَا-د أَسنْ س ڒْخَاضَارْ، مَاغَارْ خْ يِيجّْ ن ؤُمقّْرَانْ أَقَا ذِينْ ونِّي ذ أَمقّْرَانْ خَاسْ ؤُشَا خَاسنْ بدّنْ إِنِّي ذ إِمقّْرَاننْ عَاذْ.
7 Porque, como na multidão dos sonhos há vaidade, assim também nas muitas palavras. Portanto, tema a Deus.
8 إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ إِتّْشطَّارنْ إِ ثمُّورْثْ ن ثْفدْجَاحْثْ، أَقَا نتَّا ذْ ڒفْضڒْ إِ ثمُّورْثْ ذِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ.
8 Se você notar em alguma província opressão de pobres e roubo em lugar do direito e da justiça, não fique admirado com isso; porque o que está num posto elevado tem acima de si outro mais elevado que o explora, e sobre estes há ainda outros mais elevados que também exploram.
9 ونِّي إِتّخْسنْ ثْمنْيَاثْ، وَارْ إِتّْجِيوِينْعمَّارْصْ ثْمنْيَاثْ، ؤُ ونِّي إِتّخْسنْ أَڭْڒَا،عمَّارْصْ وَارْ إِتّْجِيوِينْ ڒْمُونثْ نّسْ. ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا أَقَا-ث ذِي ڒْبَاطڒْ.
9 O proveito da terra é para todos; até o rei se serve do campo.
10 مَانِي إِتّْمَارْنِي وَاڭْڒَا، أَمُّو تّْمَارْنِينْ ؤُڒَا ذ إِنِّي ث إِ غَا إِشّنْ. مَانْ ڒفْضڒْ إِ غَا إِقِّيمنْ إِ أَيْثْبَابْ نّسْ مْغِيرْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ زمَّارنْثْ أَذْ خْزَارنْثْ أَيَا؟
10 Quem ama o dinheiro jamais se fartará de dinheiro; e quem ama a abundância nunca ficará satisfeito com o que ganha. Também isto é vaidade.
11 إِضصْ ن ؤُخدَّامْ ذ مِيژِيذْ، مَا نتَّا غَارسْ ذْرُوسْ نِيغْ أَطَّاسْ ن مَاشَّا، مَاشَا إِ بُو-وَاڭْڒَا أَفيّضْ نّسْ وَارْ ث إِتّجِّي أَذْ إِطّصْ.
11 Onde os bens se multiplicam, também se multiplicam os que deles comem. E que proveito têm os donos, a não ser o de ver esses bens com os seus olhos?
12 أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ڒْغَارْ إِ ژْرِيغْ سَاذُو ثْفُوشْثْ، إِجّْ ن ڒْغَارْ إِتّڭّْ أَمْ ڒهْڒَاشْ: أَڭْڒَا إِتّْعسّْ خَاسْ بَابْ نّسْ إِ ذْرُوشْثْ إِ إِخفْ نّسْ.
12 Doce é o sono do trabalhador, quer coma pouco, quer muito; mas a fartura do rico não o deixa dormir.
13 إِفْنَا زعْمَا وَاڭْڒَا نّسْ س إِشْثْ ن ثمْسَارْثْ ذ ثَاعفَّانْثْ ؤُشَا نتَّا ثُوغَا يجّْ-د مِّيسْ، خنِّي وَارْ غَارسْ إِقِّيمْ وَالُو عَاذْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.
13 Há um grave mal que vi debaixo do sol: as riquezas que os seus donos guardam para o seu próprio prejuízo.
14 أَمْ مَامّشْ د-إِفّغْ نتَّا زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ، أَمُّو إِ غَا إِعْقبْ ذ أَعَارْيَانْ. أَذْ يُويُورْ أَمْ مَامّشْ إِ د-يُوسَا. س مَارَّا أَمَارّثْ نّسْ إِ زِي إِمَارّثْ، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ كِيذسْ إِكْسِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ڒْحَاجّثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.
14 E, se essas riquezas se perdem num mau negócio, o filho que esse homem gerou ficará de mãos vazias.
15 ؤُڒَا ذ ثَا ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ ذ ثَاعفَّانْثْ: نِيشَانْ مَامّشْ إِ د-يُوسَا نتَّا، أَذْ يُويُورْ. مَانْ ڒفْضڒْ نّسْ خنِّي إِ ونِّي إِمَارّْثنْ إِ ؤُسمِّيضْ وَاهَا؟
15 Como saiu do ventre de sua mãe, a saber, nu, assim voltará, indo-se como veio; e do seu trabalho nada poderá levar consigo.
16 عَاوذْ إِتّْغِيمَا إِتّتّْ ذِي ثَادْجسْثْ مَارَّا ؤُسَّانْ نّسْ أَمْ كمْڒنْ. إِتّْوَامَارّثْ س ڒحْڒَاشْ نّسْ ذ ؤُذُوقّزْ نّسْ ن وغْضَابْ.
16 Também isto é um grave mal: precisamente como veio, assim ele vai. E que proveito terá de haver trabalhado para o vento?
17 خْزَارْ، مِينْ تّْوَاڒِيغْ ذ مَانْ أَيَا: أَقَا ذ لمْلِيحْ ؤُ إِشْنَا أَقَا إِجّْ أَذْ إِشّْ، أَذْ إِسُو ؤُ أَذْ إِژَارْ مَارَّا ڒْخَارْ إِ مَارَّا أَمَارّثْ نّسْ إِ ؤُمِي إِتّْمَارَّاثْ بْنَاذمْ سَاذُو ثَافُوشْثْ ذِي ڒْقدّْ ن وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ إِ ذ أَسْ د-يَارْزفْ أَربِّي، مَاغَارْ ثَا ذ ثَاسْغَارْثْ نّسْ.
17 Em todos os seus dias, comeu o seu pão nas trevas, com muito enfado, com enfermidades e indignação.
18 عَاوذْ كُوڒْ بْنَاذمْ إِ ؤُمِي إِوْشَا أَربِّي أَڭْڒَا ذ ثْخُوبَايْ ؤُ إِ ؤُمِي إِوْشَا ثِيزمَّارْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ إِشّْ ؤُ أَذْ زَّايسْ يَارْبُو ثَاسْغَارْثْ نّسْ ؤُ أَذْ زَّايسْ إِفَارْحْ غَارْ ؤُمَارّثْ نّسْ، أَقَا-ت ذ ثَارْزفْثْ ن أَربِّي.
18 Eis o que eu vi: boa e bela coisa é comer e beber e desfrutar o que conseguiu de todo o seu trabalho, com que se afadigou debaixo do sol, durante os poucos dias da vida que Deus lhe deu; porque esta é a sua porção.
19 مَاغَارْ نتَّا وَارْ إِتِّيذَارْ عَاذْ أَطَّاسْ ذڭْ وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ، مِينْزِي أَربِّي إِسْڒَا أَسْ ؤُمِي ذ أَسْ إِوْشَا ڒفْرَاحثْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ.
19 Quanto àquele a quem Deus conferiu riquezas e bens e lhe deu poder para deles comer, receber a sua porção e desfrutar do seu trabalho, isto é dom de Deus.
20 — ausente —
20 Porque não ficará pensando muito nos dias da sua vida, pois Deus lhe enche o coração de alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.