Eclesiastes 5
rifa (RIFA) vs ARA
1 وَارْ ثْقدْجِيقْ س ؤُقمُّومْ نّشْ ؤُ حْضَا أَقَا ؤُڒْ نّشْ وَارْ إِتّمْحِيزْوَارْ أَذْ إِنْطقْ أَوَاڒْ زَّاثْ إِ أَربِّي. مَاغَارْ أَربِّي ذڭْ ؤُجنَّا، مَاشَا شكْ ذِي ثمُّورْثْ. خْ ؤُيَا أجّْ أَذْ إِڒِينْ وَاوَاڒنْ نّشْ ؤُذْرُوسنْ.
1 Guarda o pé, quando entrares na Casa de Deus; chegar-se para ouvir é melhor do que oferecer sacrifícios de tolos, pois não sabem que fazem mal.
2 مَاغَارْ أَمْ ثَارْجِيثْ ثتَّاسْ-د س وَاطَّاسْ ن ڒهُّو، أَمُّو ؤُڒَا ذ ڒْهَارْذْ ن ؤُبُوهَاڒِي س وَاطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ.
2 Não te precipites com a tua boca, nem o teu coração se apresse a pronunciar palavra alguma diante de Deus; porque Deus está nos céus, e tu, na terra; portanto, sejam poucas as tuas palavras.
3 مَاڒَا شكْ ثڭِّيذْ إِ أَربِّي إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ، وَارْ تّْرَاجَا شَا خنِّي مَاحنْذْ أَذْ ت ثْكمّْڒذْ، مَاغَارْ وَارْ ذ أَسْ تّعْجِيبنْ إِبُوهَاڒِييّنْ. مِينْ ثْوَاعْذذْ، إِتّْخصَّا أَذْ ث تّْكمّْڒذْ.
3 Porque dos muitos trabalhos vêm os sonhos, e do muito falar, palavras néscias.
4 إِهْڒَا مَاڒَا وَارْ ثْوَاعْذذْ خْ مَاڒَا شكْ ثْوَاعْذذْ، مَاشَا وَارْ ثْكمّْڒذْ.
4 Quando a Deus fizeres algum voto, não tardes em cumpri-lo; porque não se agrada de tolos. Cumpre o voto que fazes.
5 وَارْ تّجِّي أَقَا أَقمُّومْ نّشْ أَذْ يَارّْ أَرِّيمثْ نّشْ أَذْ ثخْضَا ؤُ وَارْ ثقَّارْ زَّاثْ إِ وُوذمْ ن لْمَالَاكْ، أَقَا مَانْ أَيَا ذ أَودَّارْ وَاهَا. مَايمِّي غَا إِفُّوڭمْ أَربِّي خْ مِينْ ثقَّارذْ ؤُ أَذْ يَاردّدْجْ ڒْخذْمثْ ن إِفَاسّنْ نّشْ؟
5 Melhor é que não votes do que votes e não cumpras.
6 مَاغَارْ ذڭْ وَاطَّاسْ ن ثِيرْجَا، أَقَا ذَايْسنْثْ مِينْ إِدْجَانْ ذِي ڒْبَاطڒْ، أَمُّو ؤُڒَا ذڭْ وَاطَّاسْ ن وَاوَاڒنْ. س ؤُيَا: ڭّْوذْ أَربِّي!
6 Não consintas que a tua boca te faça culpado, nem digas diante do mensageiro de Deus que foi inadvertência; por que razão se iraria Deus por causa da tua palavra, a ponto de destruir as obras das tuas mãos?
7 مَاڒَا شكْ ثْحكَّارذْ ڒحْصَارثْ ن إِمزْڒَاضْ ؤُڒَا ذ أَمْنَاعْ نْ ڒْحقّْ ذ ثْسڭْذَا ذِي لْعَامَالَا، وَارْ تَّارْجِيفْ شَا أَقَا مَانْ أَيَا يُوسَا-د أَسنْ س ڒْخَاضَارْ، مَاغَارْ خْ يِيجّْ ن ؤُمقّْرَانْ أَقَا ذِينْ ونِّي ذ أَمقّْرَانْ خَاسْ ؤُشَا خَاسنْ بدّنْ إِنِّي ذ إِمقّْرَاننْ عَاذْ.
7 Porque, como na multidão dos sonhos há vaidade, assim também, nas muitas palavras; tu, porém, teme a Deus.
8 إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ إِتّْشطَّارنْ إِ ثمُّورْثْ ن ثْفدْجَاحْثْ، أَقَا نتَّا ذْ ڒفْضڒْ إِ ثمُّورْثْ ذِي مَارَّا إِغزْذِيسنْ.
8 Se vires em alguma província opressão de pobres e o roubo em lugar do direito e da justiça, não te maravilhes de semelhante caso; porque o que está alto tem acima de si outro mais alto que o explora, e sobre estes há ainda outros mais elevados que também exploram.
9 ونِّي إِتّخْسنْ ثْمنْيَاثْ، وَارْ إِتّْجِيوِينْعمَّارْصْ ثْمنْيَاثْ، ؤُ ونِّي إِتّخْسنْ أَڭْڒَا،عمَّارْصْ وَارْ إِتّْجِيوِينْ ڒْمُونثْ نّسْ. ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا أَقَا-ث ذِي ڒْبَاطڒْ.
9 O proveito da terra é para todos; até o rei se serve do campo.
10 مَانِي إِتّْمَارْنِي وَاڭْڒَا، أَمُّو تّْمَارْنِينْ ؤُڒَا ذ إِنِّي ث إِ غَا إِشّنْ. مَانْ ڒفْضڒْ إِ غَا إِقِّيمنْ إِ أَيْثْبَابْ نّسْ مْغِيرْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ زمَّارنْثْ أَذْ خْزَارنْثْ أَيَا؟
10 Quem ama o dinheiro jamais dele se farta; e quem ama a abundância nunca se farta da renda; também isto é vaidade.
11 إِضصْ ن ؤُخدَّامْ ذ مِيژِيذْ، مَا نتَّا غَارسْ ذْرُوسْ نِيغْ أَطَّاسْ ن مَاشَّا، مَاشَا إِ بُو-وَاڭْڒَا أَفيّضْ نّسْ وَارْ ث إِتّجِّي أَذْ إِطّصْ.
11 Onde os bens se multiplicam, também se multiplicam os que deles comem; que mais proveito, pois, têm os seus donos do que os verem com seus olhos?
12 أَقَا ذِينْ إِجّْ ن ڒْغَارْ إِ ژْرِيغْ سَاذُو ثْفُوشْثْ، إِجّْ ن ڒْغَارْ إِتّڭّْ أَمْ ڒهْڒَاشْ: أَڭْڒَا إِتّْعسّْ خَاسْ بَابْ نّسْ إِ ذْرُوشْثْ إِ إِخفْ نّسْ.
12 Doce é o sono do trabalhador, quer coma pouco, quer muito; mas a fartura do rico não o deixa dormir.
13 إِفْنَا زعْمَا وَاڭْڒَا نّسْ س إِشْثْ ن ثمْسَارْثْ ذ ثَاعفَّانْثْ ؤُشَا نتَّا ثُوغَا يجّْ-د مِّيسْ، خنِّي وَارْ غَارسْ إِقِّيمْ وَالُو عَاذْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.
13 Grave mal vi debaixo do sol: as riquezas que seus donos guardam para o próprio dano.
14 أَمْ مَامّشْ د-إِفّغْ نتَّا زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ، أَمُّو إِ غَا إِعْقبْ ذ أَعَارْيَانْ. أَذْ يُويُورْ أَمْ مَامّشْ إِ د-يُوسَا. س مَارَّا أَمَارّثْ نّسْ إِ زِي إِمَارّثْ، وَارْ إِزمَّارْ أَذْ كِيذسْ إِكْسِي ؤُڒَا ذ إِشْثْ ڒْحَاجّثْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّسْ.
14 E, se tais riquezas se perdem por qualquer má aventura, ao filho que gerou nada lhe fica na mão.
15 ؤُڒَا ذ ثَا ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ ذ ثَاعفَّانْثْ: نِيشَانْ مَامّشْ إِ د-يُوسَا نتَّا، أَذْ يُويُورْ. مَانْ ڒفْضڒْ نّسْ خنِّي إِ ونِّي إِمَارّْثنْ إِ ؤُسمِّيضْ وَاهَا؟
15 Como saiu do ventre de sua mãe, assim nu voltará, indo-se como veio; e do seu trabalho nada poderá levar consigo.
16 عَاوذْ إِتّْغِيمَا إِتّتّْ ذِي ثَادْجسْثْ مَارَّا ؤُسَّانْ نّسْ أَمْ كمْڒنْ. إِتّْوَامَارّثْ س ڒحْڒَاشْ نّسْ ذ ؤُذُوقّزْ نّسْ ن وغْضَابْ.
16 Também isto é grave mal: precisamente como veio, assim ele vai; e que proveito lhe vem de haver trabalhado para o vento?
17 خْزَارْ، مِينْ تّْوَاڒِيغْ ذ مَانْ أَيَا: أَقَا ذ لمْلِيحْ ؤُ إِشْنَا أَقَا إِجّْ أَذْ إِشّْ، أَذْ إِسُو ؤُ أَذْ إِژَارْ مَارَّا ڒْخَارْ إِ مَارَّا أَمَارّثْ نّسْ إِ ؤُمِي إِتّْمَارَّاثْ بْنَاذمْ سَاذُو ثَافُوشْثْ ذِي ڒْقدّْ ن وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ إِ ذ أَسْ د-يَارْزفْ أَربِّي، مَاغَارْ ثَا ذ ثَاسْغَارْثْ نّسْ.
17 Nas trevas, comeu em todos os seus dias, com muito enfado, com enfermidades e indignação.
18 عَاوذْ كُوڒْ بْنَاذمْ إِ ؤُمِي إِوْشَا أَربِّي أَڭْڒَا ذ ثْخُوبَايْ ؤُ إِ ؤُمِي إِوْشَا ثِيزمَّارْ مَاحنْذْ أَذْ زَّايسْ إِشّْ ؤُ أَذْ زَّايسْ يَارْبُو ثَاسْغَارْثْ نّسْ ؤُ أَذْ زَّايسْ إِفَارْحْ غَارْ ؤُمَارّثْ نّسْ، أَقَا-ت ذ ثَارْزفْثْ ن أَربِّي.
18 Eis o que eu vi: boa e bela coisa é comer e beber e gozar cada um do bem de todo o seu trabalho, com que se afadigou debaixo do sol, durante os poucos dias da vida que Deus lhe deu; porque esta é a sua porção.
19 مَاغَارْ نتَّا وَارْ إِتِّيذَارْ عَاذْ أَطَّاسْ ذڭْ وُوسَّانْ ن ثُوذَارْثْ نّسْ، مِينْزِي أَربِّي إِسْڒَا أَسْ ؤُمِي ذ أَسْ إِوْشَا ڒفْرَاحثْ ذڭْ وُوڒْ نّسْ.
19 Quanto ao homem a quem Deus conferiu riquezas e bens e lhe deu poder para deles comer, e receber a sua porção, e gozar do seu trabalho, isto é dom de Deus.
20 — ausente —
20 Porque não se lembrará muito dos dias da sua vida, porquanto Deus lhe enche o coração de alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.