Eclesiastes 4
rifa (RIFA) vs ARIB
1 ژْرِيغْ عَاوذْ مَارَّا دّدْجْ إِ إِتّْوَاڭّنْ سَاذُو ثْفُوشْثْ. خْزَارْ، أَقَا ذَا إِمطَّاونْ ن يِينِّي إِتّْوَاذدْجنْ، مَاشَا وَارْ غَارْسنْ بُو ؤُمْفوّجْ. إِفّغْ-د لْعُونْفْ زڭْ ؤُفُوسْ ن يِينِّي ثنْ إِتّذْدْجَانْ، مَاشَا وَارْ غَارْسنْ بُو ؤُمْفوّجْ.
1 Depois volvi-me, e atentei para todas as opressões que se fazem debaixo do sol; e eis as lágrimas dos oprimidos, e eles não tinham consolador; do lado dos seus opressores havia poder; mas eles não tinham consolador.
2 خنِّي صبّْحغْ إِمتِّيننْ نِّي إِمُّوثنْ عَاذْ أَطَّاسْ زڭْ وَامِي، زڭْ إِنِّي إِدَّارنْ، إِنِّي عَاذْ إِدَّارنْ.
2 Pelo que julguei mais felizes os que já morreram, do que os que vivem ainda.
3 مَاشَا إِحْڒَانْ خَاسنْ س ثْنَاينْ إِذْسنْ نِّي ذ ونِّي وَارْ إِدْجِينْ عَاذْ، ذ ونِّي وَارْ إِژْرِينْ عَاذْ ثِيمڭَّا ثِيعفَّانِينْ نِّي إِتّْوَاڭّنْثْ سَاذُو ثْفُوشْثْ.
3 E melhor do que uns e outros é aquele que ainda não é, e que não viu as más obras que se fazem debaixo do sol.
4 ؤُشَا نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا أَمَارّثْ ذ مَارَّا ثِيزمَّارْ ذِي ڒْخذْمثْ، أَقَا-ث مْغِيرْ ذ أَمْعَانَاذْ ن إِجّْ أَكْ-ذ ونّغْنِي. ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا أَقَا-ث ذِي ڒْبَاطڒْ ذ وضْفَارْ ن ؤُسمِّيضْ.
4 Também vi eu que todo trabalho e toda destreza em obras provêm da inveja que o homem tem do seu próximo. Também isso é e vaidade e desejo vão.
5 أَبُوهَاڒِي إِضْفسْ إِفَاسّنْ نّسْ ؤُشَا إِتّتّْ أَيْسُومْ ن إِخفْ نّسْ.
5 O tolo cruza as mãos, e come a sua; própria carne.
6 إِحْڒَا إِجّْ ن وُورُو ن ؤُفُوسْ إِشُّورْ س ڒْهُوذْنثْ ؤُڒَا ثْنَاينْ ن إِفَاسّنْ شُّورنْ س ؤُمَارّثْ ذ وضْفَارْ ن ؤُسمِّيضْ.
6 Melhor é um punhado com tranqüilidade do que ambas as mãos cheias com trabalho e vão desejo.
7 عَاوذْ ژْرِيغْ شَا مِينْ إِدْجَانْ ذِي ڒْبَاطڒْ سَاذُو ثْفُوشْثْ.
7 Outra vez me volvi, e vi vaidade debaixo do sol.
8 أَقَا ذِينْ إِجّنْ أَقَا ث حَافِي ؤُ وَارْ ذِينْ ونِّي ذ وِيسّْ ثْنَاينْ إِ إِبدّنْ غَارسْ. ؤُڒَا وَارْ غَارسْ إِدْجِي ؤُحنْجِيرْ ؤُ وَارْ غَارسْ ؤُمَاسْ. وَارْ إِدْجِي ؤُنڭَّارْ غَارْ مَارَّا أَمَارّثْ نّسْ، ؤُڒَا وَارْ ثتّْيِيوِيننْثْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ زڭْ وَاڭْڒَا. ”إِ ؤُمِي تّڭّغْ ثَامَارَا ؤُ سّكِّيغْ ت ذِي ڒعْمَارْ إِنُو زِي ثْشُونِي؟“ ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا ذِي ڒْبَاطڒْ ذ إِجّْ ن شّْغڒْ إِوْعَارْ إِ يدْجَا.
8 Há um que é só, não tendo parente; não tem filho nem irmão e, contudo, de todo o seu trabalho não há fim, nem os seus olhos se fartam de riquezas. E ele não pergunta: Para quem estou trabalhando e privando do bem a minha alma? Também isso é vaidade a e enfadonha ocupação.
9 ثْنَاينْ حْسنْ زڭْ إِجّنْ وَاهَا، مَاغَارْ نِيثْنِي غَارْسنْ ڒْمُونثْ ذ لمْلِيحْ ذڭْ ؤُمَارّثْ نْسنْ.
9 Melhor é serem dois do que um, porque têm melhor paga do seu trabalho.
10 مَاغَارْ مَاڒَا نِيثْنِي وْضَانْ، أَذْ إِسّْنكَّارْ إِجّنْ زڭْ ؤُمْعَاشَارْ نّسْ عَاوذْ. مَاشَا أَخيّبْ إِ ونِّي إِدْجَانْ وحّْذسْ مَاڒَا نتَّا إِوْضَا، مِينْزِي وَارْ ذِينْ إِتِّيڒِي حذْ، مَاحنْذْ أَذْ ث إِسّْنكَّارْ أَذْ إِبدّْ.
10 Pois se caírem, um levantará o seu companheiro; mas ai do que estiver só, pois, caindo, não haverá outro que o levante.
11 عَاوذْ مَاڒَا ثْنَاينْ طّْسنْ مُوننْ، أَذْ غَارْسنْ يِيڒِي ڒحْمُو، مَاشَا مَامّشْ غَا إِڭّْ إِجّنْ وحّْذسْ أَذْ إِحْمَا؟
11 Também, se dois dormirem juntos, eles se aquentarão; mas um só como se aquentará?
12 مَاڒَا ذِينْ إِجّنْ يَارْنَا خْ إِجّنْ إِ إِدْجَانْ وحّْذسْ، مَاشَا ثْنَاينْ أَذْ غَارسْ بدّنْ جْمِيعْ. إِجّْ ن وسْغُونْ إِمُوذنْ خْ ثْڒَاثَا وَارْ إِقطُّو ذغْيَا.
12 E, se alguém quiser prevalecer contra um, os dois lhe resistirão; e o cordão de três dobras não se quebra tão depressa.
13 إِحْرَا إِجّْ ن ؤُحُوذْرِي ذ أَمزْڒُوضْ ذ أَمِيغِيسْ زڭْ إِجّْ ن ؤُجدْجِيذْ إِوْسَارْ ذ أَبُوهَاڒِي إِ وَارْ إِفهّْمنْ عَاذْ إِ وعْڒَامْ.
13 Melhor é o mancebo pobre e sábio do que o rei velho e insensato, que não se deixa mais admoestar,
14 مَاغَارْ أَذْ د-إِفّغْ زِي ڒحْبسْ مَاحنْذْ أَذْ إِذْوڒْ ذ أَجدْجِيذْ وَاخَّا نتَّا إِتّْوَاخْڒقْ-د ذ أَمزْڒُوضْ ذِي ثْڭلْذِيثْ نّسْ.
14 embora tenha saído do cárcere para reinar, ou tenha nascido pobre no seu próprio reino.
15 نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا إِنِّي إِدَّارنْ إِ إِڭُّورنْ سَاذُو ثْفُوشْثْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ ؤُحُوذْرِي، ونِّي ذ وِيسّْ ثْنَاينْ نِّي إِ غَا إِبدّنْ ذڭْ ومْشَانْ نّسْ.
15 Vi a todos os viventes que andavam debaixo do sol, e eles estavam com o mancebo, o sucessor, que havia de ficar no lugar do rei.
16 وَارْ ذِينْ أَنڭَّارْ غَارْ ڒْڭنْسْ نِّي أَمْ إِكْمڒْ نِّي زِي إِزْوَارْ نتَّا أَمْ يِيخفْ. وَاخَّا أَمنِّي ؤُڒَا ذ إِنِّي د غَا يَاسنْ أَوَارْنِي أَسْ، وَارْ زَّايسْ فَارّْحنْ. ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا أَقَا-ث ذِي ڒْبَاطڒْ ذ وضْفَارْ ن ؤُسمِّيضْ.
16 Todo o povo, à testa do qual se achava, era inumerável; contudo os que lhe sucederam não se regozijarão a respeito dele. Na verdade também isso é vaidade e desejo vão.
17 حْضَا أَصُورِيفْ نّشْ مَاڒَا شكْ ثڭُّورذْ غَارْ ثَادَّارْثْ ن أَربِّي. أَقَارّبْ حِيمَا أَذْ ثسْحسّذْ، حْسنْ زڭْ ؤُوهّبْ ن ثْغَارْصْثْ س ؤُفُوسْ ن إِپُوهَاڒِييّنْ، مَاغَارْ نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ أَقَا نِيثْنِي تّڭّنْ ثُوعفّْنَا.
17 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.