Eclesiastes 1
rifa (RIFA) vs NVT
1 أَوَاڒنْ ن ؤُمْبَارّحْ، مِّيسْ ن ذَاوُوذْ، أَجدْجِيذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.
1 Estas são as palavras do Mestre, filho de Davi, que reinou em Jerusalém.
2 ذ إِبطَّاڒنْ قَاعْ، إِقَّارْ ؤُمْبَارّحْ، ذ إِبطَّاڒنْ قَاعْ، أَقَا كُوڒْشِي ذِي ڒْبَاطڒْ.
2 “Nada faz sentido”, diz o Mestre. “Nada faz o menor sentido.”
3 مَانْ ڒفْضڒْ إِ إِدْجَانْ غَارْ بْنَاذمْ ذِي مَارَّا أَرْبرْ إِ زِي إِتّْمَارّثْ سَاذُو ثْفُوشْثْ؟
3 O que as pessoas ganham com todo o seu árduo trabalho debaixo do sol?
4 جِّيڒْ إِڭُّورْ، إِجّْ ن جِّيڒْ نّغْنِي إِتَّاسْ-د، مَاشَا ثَامُّورْثْ أَذْ ثقِّيمْ ثْبدّْ إِ ڒبْذَا.
4 Gerações vêm e gerações vão, mas a terra permanece a mesma.
5 ثْنقَّارْ-د ثْفُوشْثْ ؤُ ثْغدْجِي ثْفُوشْثْ عَاوذْ، خنِّي أَذْ د-ثذْوڒْ ذغْيَا غَارْ مَانِيسْ إِ د-ثْنقَّارْ.
5 O sol nasce, o sol se põe e, logo, retorna a seu lugar para nascer outra vez.
6 إِڭُّورْ ؤُسمِّيضْ غَارْ لْجَانُوبْ ؤُ إِتّنّضْ عَاوذْ غَارْ شَّامَالْ. أَمْ إِڭُّورْ إِتّنّضْ، إِتّنّضْ ؤُسمِّيضْ، ؤُشَا إِتّْغِيمَا ؤُسمِّيضْ إِدَّاكّْوَاڒْ-د غَارْ ؤُذُووَّارْ نّسْ.
6 O vento sopra para o sul, depois para o norte; dá voltas e mais voltas, soprando em círculos.
7 مَارَّا إِغزْرَانْ تّْكبَّانْ ذِي ڒبْحَارْ، مَاشَا وَارْ إِتّْشُّورِي ڒبْحَارْ. غَارْ مَانِيسْ د-تَّازّْڒنْ إِغزْرَانْ، ذِينِّي تّْغِيمنْ تَّازّْڒنْ عَاوذْ.
7 Os rios correm para o mar, mas ele nunca se enche; a água retorna aos rios e corre novamente para o mar.
8 مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ سَّاحَاڒنْثْ بْڒَا قطُّو، ؤُڒَا ذ إِجّنْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ خَاسْ يِينِي شَا.عمَّارْصْ ثِيطّْ أَذْ ثجَّاونْ زڭْ وژْرِي ؤُشَا أَمزُّوغْعمَّارْصْ أَذْ إِجَّاونْ زڭْ ؤُثسْڒِي.
8 Tudo é tão cansativo que não há como descrever. Não importa quanto vemos, nunca ficamos satisfeitos; não importa quanto ouvimos, nunca nos contentamos.
9 مِينْ ثُوغَا إِدْجَانْ أَذْ يِيڒِي، مِينْ إِتّْوَاڭّنْ أَذْ إِتّْوَاڭّْ عَاوذْ. وَارْ ذِينْ إِدْجِي جْذِيذْ سَاذُو ثْفُوشْثْ.
9 A história simplesmente se repete. O que foi feito antes será feito outra vez. Nada debaixo do sol é realmente novo.
10 مَا أَقَا ذِينْ شَا ن ڒْحَاجّثْ قَّارنْ خَاسْ: ”خْزَارْ، مَانْ أَيَا ذ جْذِيذْ!“؟، أَقَا-ت ذِينْ ذِي زّْمَانَاثْ نِّي ثُوغَا إِدْجَانْ قْبڒْ إِ نشِّينْ.
10 De vez em quando, alguém diz: “Isto é novidade!”. O fato, porém, é que nada é realmente novo.
11 وَارْ ذِينْ دْجِينْ ذ إِخَارِّيصنْ خْ يِينِّي ثُوغَا ذ إِمزْوُورَا، ؤُشَا ؤُڒَا خْ يِينِّي إِ غَا يِيڒِينْ ذ إِنڭُّورَا، وَارْ خَاسنْ تِّيڒِينْ إِخَارِّيصنْ غَارْ يِينِّي د غَا يَاسنْ أَوَارْنِي أَسنْ عَاذْ.
11 Não nos lembramos do que aconteceu no passado, e as gerações futuras tampouco se lembrarão do que fazemos hoje.
12 نشّْ، أَمْبَارّحْ، ثُوغَا أَيِي ذ أَجدْجِيذْ خْ إِسْرَائِيل، ذِي ؤُرْشَالِيمْ.
12 Eu, o Mestre, fui rei de Israel e vivi em Jerusalém.
13 نشّْ ثُوغَا كّْسغْ ذڭْ وُوڒْ إِنُو أَذْ أَرْزُوغْ ؤُ أَذْ بقّْشغْ س ثِيغِيثْ ذِي مَارَّا مِينْ إِمْسَارنْ سَاذُو ؤُجنَّا. مَانْ أَيَا ذ إِجّْ ن شّْغڒْ إِوْعَارْ، إِوْشَا إِ-ث أَربِّي إِ ثَارْوَا ن بْنَاذمْ حِيمَا أَذْ ذَايسْ ڒْهَانْ.
13 Dediquei-me a buscar o entendimento e a usar a sabedoria para examinar tudo que se faz debaixo do céu. Descobri que Deus deu uma existência trágica à humanidade.
14 نشّْ ژْرِيغْ مَارَّا ثِيمڭَّا إِ إِتّْوَاڭّنْ سَاذُو ثْفُوشْثْ، ؤُ خْزَارْ، مَارَّا أَيَا ثُوغَا-ث ذِي ڒْبَاطڒْ ذ وضْفَارْ ن ؤُسمِّيضْ.
14 Observei tudo que acontece debaixo do sol e, de fato, nada faz sentido; é como correr atrás do vento.
15 مِينْ إِفَارْغنْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاسڭّمْ، ؤُ مِينْ إِتّْخصَّانْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاحْسبْ.
15 O que está errado não pode ser corrigido; o que ainda falta não pode ser recuperado.
16 نشّْ نِّيغْ ذڭْ وُوڒْ إِنُو: ”خْزَارْ، نشّْ سّمْغَارغْ ثِيغِيثْ إِنُو ؤُشَا أَرْنِيغْ ذَايسْ، مَاهُو مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ قْبڒْ إِنُو. ؤُڒْ إِنُو إِژْرَا أَطَّاسْ ن ثِيغِيثْ ذ ثُوسّْنَا.
16 Disse a mim mesmo: “Sou mais sábio que todos os reis que governaram em Jerusalém antes de mim. Tenho mais sabedoria e conhecimento que eles”.
17 نشّْ ڭِّيغْ ؤُڒْ إِنُو، مَاحنْذْ أَذْ د-أَوْيغْ ثِيغِيثْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْنغْ ثُوبُّوهڒْيَا ذ جّْهڒْ. نشّْ ؤُفِيغْ ؤُڒَا ذ مَانْ أَيَا أَقَا ذ أَضْفَارْ ن ؤُسمِّيضْ.
17 Então me dediquei a aprender de tudo: desde a sabedoria até a loucura e a insensatez. Descobri, por experiência, que procurar essas coisas também é como correr atrás do vento.
18 مَاغَارْ ذڭْ وَاطَّاسْ ن ثِيغِيثْ، ذَايسْ أَطَّاسْ ن ڒْهمّْ، ؤُ ونِّي يَارنِّينْ ذِي ثُوسّْنَا، يَارنِّي ذڭْ ومْنُوسْ.
18 Quanto maior a sabedoria, maior a aflição; quanto maior o conhecimento, maior a tristeza.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.