Eclesiastes 11
rifa (RIFA) vs ARA
1 سكّْ أَغْرُومْ نّشْ ثِيوَا إِ وَامَانْ، مَاغَارْ أَوَارْنِي إِ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ أَذْ ث ثَافذْ عَاوذْ.
1 Lança o teu pão sobre as águas, porque depois de muitos dias o acharás.
2 بْضَا ث ذِي سبْعَا نِيغْ عَاذْ ذِي ثْمنْيَا، مَاغَارْ شكْ وَارْ ثسِّينذْ مَانْ ڒْغَارْ إِ غَا يِيڒِينْ ذِي ثمُّورْثْ.
2 Reparte com sete e ainda com oito, porque não sabes que mal sobrevirá à terra.
3 مَاڒَا شُّورنْ إِسيْنُوثنْ، تّْزدْجَاعنْ أَنْژَارْ خْ ثمُّورْثْ. مَا ثَاشجَّارْثْ ثوْضَا غَارْ لْجَانُوبْ نِيغْ غَارْ شَّامَالْ، ذڭْ ومْشَانْ مَانِي ثوْضَا، ثتّْغِيمَا ذِينْ ثزّڒْ.
3 Estando as nuvens cheias, derramam aguaceiro sobre a terra; caindo a árvore para o sul ou para o norte, no lugar em que cair, aí ficará.
4 ونِّي إِخزَّارنْ ڒبْذَا غَارْ ؤُسمِّيضْ، وَارْ إِتِّيوِيضْ أَذْ إِزَارْعْ، ونِّي إِحطَّانْ ڒبْذَا إِسيْنُوثنْ، وَارْ إِتِّيوِيضْ أَذْ إِمْجَارْ.
4 Quem somente observa o vento nunca semeará, e o que olha para as nuvens nunca segará.
5 أَمْ مَامّشْ شكْ وَارْ ثسِّينذْ أَبْرِيذْ ن ؤُسمِّيضْ، أَمُّو إِ وَارْ ثسِّينذْ ؤُڒَا مَامّشْ تّْوَاڭّنْ إِغْسَانْ ذڭْ ؤُعذِّيسْ ن ثمْغَارْثْ س دّيْسثْ. أَمُّو إِ وَارْ ثسِّينذْ ؤُڒَا ذ ثْمڭَّا ن أَربِّي ونِّي إِتّڭّنْ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ.
5 Assim como tu não sabes qual o caminho do vento, nem como se formam os ossos no ventre da mulher grávida, assim também não sabes as obras de Deus, que faz todas as coisas.
6 زَارْعْ زَّارِيعثْ نّشْ غَارْ ثُوفُّوثْ ؤُ وَارْ تّكّسْ أَفُوسْ نّشْ غَارْ ثْمذِّيثْ، مَاغَارْ شكْ وَارْ ثسِّينذْ مِينْ إِ غَا إِفْڒحْ، ثَا نِيغْ ثَا، نِيغْ عَاذْ س ثْنَاينْ إِذْسنْثْ أَذْ إِڒِينْثْ صبْحنْثْ.
6 Semeia pela manhã a tua semente e à tarde não repouses a mão, porque não sabes qual prosperará; se esta, se aquela ou se ambas igualmente serão boas.
7 ثَافَاوْثْ ذ ثْمِيژِيذْثْ ؤُشَا مْلِيحْ إِ ثِيطَّاوِينْ أَذْ ژَترنْثْ ثْفُوشْثْ.
7 Doce é a luz, e agradável aos olhos, ver o sol.
8 وَاهْ، مَاڒَا أَرْيَازْ إِدَّارْ أَطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا، أجّْ إِ-ث أَذْ إِفَارْحْ ذِي مَارَّا إِسڭّْوُوسَا نِّي، ؤُ أجّْ إِ-ث أَذْ إِعْقڒْ عَاوذْ، أَقَا ؤُسَّانْ إِبَارْشَاننْ أَذْ إِڒِينْ ذڭْ وَاطَّاسْ. مَارَّا مِينْ إِ ذ غَا يَاسنْ عَاذْ، أَقَا-ث ذِي ڒْبَاطڒْ.
8 Ainda que o homem viva muitos anos, regozije-se em todos eles; contudo, deve lembrar-se de que há dias de trevas, porque serão muitos. Tudo quanto sucede é vaidade.
9 فَارْحْ، أَ شكْ أَحُوذْرِي، ذِي ثمْژِي نّشْ، سْفَارْحْ ؤُڒْ نّشْ ذڭْ وُوسَّانْ ن ثمْژِي نّشْ. ؤُيُورْ ذڭْ إِبْرِيذنْ ن وُوڒْ نّشْ ؤُ ذِي مِينْ تّْوَاڒَانْثْ ثِيطَّاوِينْ نّشْ، مَاشَا سّنْ أَقَا سِيذِي أَذْ شكْ إِسّكّْ خْ مَارَّا أَيَا إِ شّْرعْ.
9 Alegra-te, jovem, na tua juventude, e recreie-se o teu coração nos dias da tua mocidade; anda pelos caminhos que satisfazem ao teu coração e agradam aos teus olhos; sabe, porém, que de todas estas coisas Deus te pedirá contas.
10 سِيڭّْوجْ ڒْهمّْ خْ وُوڒْ نّشْ ؤُ سْحيّذْ ڒْغَارْ خْ أَرِّيمثْ نّشْ، مَاغَارْ ثمْژِي ذ ڒْوقْثْ س ؤُشُوَّافْ أَبَارْشَانْ ن ثمْژِي أَقَا أَثنْ ذِي ڒْبَاطڒْ.
10 Afasta, pois, do teu coração o desgosto e remove da tua carne a dor, porque a juventude e a primavera da vida são vaidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.