Eclesiastes 10
rifa (RIFA) vs ARA
1 إِزَانْ إِنقّنْ تَّارَّانْ زّشْثْ ن وذْهَانْ ن ؤُعطَّارْ أَذْ ثَارْصُوضْ ؤُ أَذْ ثسْممْ. ذْرُوسْ ن ثُوبُّوهڒْيَا ثْوزّنْ أَطَّاسْ خْ ثِيغِيثْ ذ شَّانْ.
1 Qual a mosca morta faz o unguento do perfumador exalar mau cheiro, assim é para a sabedoria e a honra um pouco de estultícia.
2 ؤُڒْ ن ؤُمِيغِيسْ أَقَا-ث إِ نتَّا أَفُوسْ نّسْ أَفُوسِي، مَاشَا ؤُڒْ ن ؤُبُوهَاڒِي إِ وَانِيثَا أَفُوسْ نّسْ أَزڒْمَاضْ.
2 O coração do sábio se inclina para o lado direito, mas o do estulto, para o da esquerda.
3 ؤُڒَا ذڭْ وبْرِيذْ مِينْ خفْ إِڭُّورْ ؤُبُوهَاڒِي، ؤُڒْ نّسْ وَارْ إِمْثِينْ، إِقَّارْ إِ مَارَّا أَقَا نتَّا ذ أَبُوهَاڒِي.
3 Quando o tolo vai pelo caminho, falta-lhe o entendimento; e, assim, a todos mostra que é estulto.
4 مَاڒَا خَاكْ إِخيّقْ بُوحْبڒْ ن بُو-جّهْذْ، وَارْ تّڭّْوِيجْ خْ ومْشَانْ نّشْ، مَاغَارْ مَانْ أَيَا ذ دّْوَا، يَارسَّا دّْنُوبْ إِمقّْرَاننْ.
4 Levantando-se contra ti a indignação do governador, não deixes o teu lugar, porque o ânimo sereno acalma grandes ofensores.
5 أَقَا ذِينْ إِجّْ نْ ڒْغَارْ نّغْنِي نِّي ژْرِيغْ سَاذُو ثْفُوشْثْ، أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ؤُودَّارْ إِ د-إِفّْغنْ زڭْ إِجّْ ن بُو-صُّولْطَا:
5 Ainda há um mal que vi debaixo do sol, erro que procede do governador:
6 أَسْڭعَّاذْ أَطَّاسْ ن ثُوبُّوهڒْيَا، أَمْ تّْغِيمَانْ أَيْثْ ن بُو-وَاڭْڒَا سْوَادَّايْ.
6 o tolo posto em grandes alturas, mas os ricos assentados em lugar baixo.
7 نشّْ ژْرِيغْ إِمْسخَّارنْ نْيِينْ خْ ييْسَانْ ؤُڒَا ذ ڒْحُوكَّامْ نِّي إِڭُّورنْ أَمْ يِيمْسخَّارنْ خْ إِضَارنْ نْسنْ خْ ثمُّورْثْ.
7 Vi servos a cavalo e príncipes andando a pé como servos sobre a terra.
8 ونِّي إِتّقَّازنْ أَحْفُورْ، أَذْ ذَايسْ إِوْضَا س يِيخفْ نّسْ، ونِّي إِسّْنُوقّْبنْ ڒْحِيضْ، إِزمَّارْ أَذْ أَسْ إِقّسْ ؤُفِيغَارْ.
8 Quem abre uma cova nela cairá, e quem rompe um muro, mordê-lo-á uma cobra.
9 ونِّي إِكّْسنْ إِژْرَا، أَذْ زَّايْسنْ إِيْزمْ إِخفْ نّسْ، ونِّي إِتّْفتّْقنْ أَكشُّوضْ، أَذْ يِيڒِي ذِي لْخَاطَارْ.
9 Quem arranca pedras será maltratado por elas, e o que racha lenha expõe-se ao perigo.
10 مَاڒَا ؤُزَّاڒْ ن شَّاقُورْ إِذْوڒْ إِحْفَا ؤُ بَابْ نّسْ وَارْ ث إِسّقْضعْ، خنِّي إِتّْخصَّا أَسْ جّْهذْ كْثَارْ، مَاشَا ثِيغِيثْ ثشْنَا أَطَّاسْ حِيمَا أَذْ إِفْڒحْ بْنَاذمْ.
10 Se o ferro está embotado, e não se lhe afia o corte, é preciso redobrar a força; mas a sabedoria resolve com bom êxito.
11 مَاڒَا إِزْعفْ ؤُفِيغَارْ قْبڒْ أَعزّمْ، وَارْ ذِينْ ڒفْضڒْ إِ ؤُعزَّامْ.
11 Se a cobra morder antes de estar encantada, não há vantagem no encantador.
12 أَوَاڒنْ زڭْ ؤُقمُّومْ ن ؤُمِيغِيسْ ذَايْسنْ أَرْضَا، مَاشَا إِينْشِيشنْ ن ؤُبُوهَاڒِي صَارْضنْ ث سِيمَانْثْ نّسْ.
12 Nas palavras do sábio há favor, mas ao tolo os seus lábios devoram.
13 بدُّو ن وَاوَاڒنْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ ذ ثُوبُّوهڒْيَا ؤُ أَنڭَّارُو ن مِينْ د-إِفّْغنْ زڭْ ؤُقمُّومْ نّسْ ذ أَطمّسْ أَعفَّانْ.
13 As primeiras palavras da boca do tolo são estultícia, e as últimas, loucura perversa.
14 أَبُوهَاڒِي إِتّْكتَّارْ ڒْهَارْذْ أَطَّاسْ، مَاشَا بْنَاذمْ وَارْ إِسِّينْ مِينْ غَا إِمْسَارنْ، ؤُ مِينْ غَا إِمْسَارنْ أَوَارْنِي أَسْ، وِي ذ أَسْ ث إِ غَا إِعَاوْذنْ؟
14 O estulto multiplica as palavras, ainda que o homem não sabe o que sucederá; e quem lhe manifestará o que será depois dele?
15 أَمَارّثْ ن إِبُوهَاڒِييّنْ إِتَّارَّا إِ-ثنْ ؤُحْڒنْ، مَاغَارْ نِيثْنِي وَارْ سِّيننْ مَامّشْ غَا يُويُورنْ غَارْ ثنْذِينْثْ.
15 O trabalho do tolo o fatiga, pois nem sabe ir à cidade.
16 ؤُشْثْ خَامْ، أَ ثَامُّورْثْ، مَاڒَا أَجدْجِيذْ نّمْ ذ أَحنْجِيرْ عَاذْ، ؤُ ڒْحُوكَّامْ نّمْ غَارْ ثفُّوثْ تّتّنْ!
16 Ai de ti, ó terra cujo rei é criança e cujos príncipes se banqueteiam já de manhã.
17 سّعْذْ نّمْ، أَ ثَامُّورْثْ، مَاڒَا أَجدْجِيذْ نّمْ ذ مِّيسْ ن ثَارْوَا ن ثَاصِيڒثْ، ؤُ ڒْحُوكَّامْ نّمْ تّتّنْ غَارْ ڒْوقْثْ إِتّْوَاڭّنْ، مَاحنْذْ أَذْ تّْوَامحْذنْ، وَارْ إِدْجِي مَاحنْذْ أَذْ سْكَارنْ.
17 Ditosa, tu, ó terra cujo rei é filho de nobres e cujos príncipes se sentam à mesa a seu tempo para refazerem as forças e não para bebedice.
18 س ڒعْڭزْ إِ هكّْوَانْثْ ثِيحنْيَا ؤُ س إِفَاسّنْ يَارهْفنْ أَذْ ثُوذُومْ ثَادَّارْثْ.
18 Pela muita preguiça desaba o teto, e pela frouxidão das mãos goteja a casa.
19 بْنَاذمْ إِتّڭّْ أَغْرُومْ مَاحنْذْ أَذْ إِضْحشْ، بِينُو إِسّْفَارَّاحْ إِنِّي إِدَّارنْ ؤُ ثْمنْيَاثْ نفّْعنْثْ إِ مَارَّا مِينْ إِدْجَانْ.
19 O festim faz-se para rir, o vinho alegra a vida, e o dinheiro atende a tudo.
20 وَارْ نعّڒْ أَجدْجِيذْ عَاذْ ذِي ڒْبَاڒْ نّشْ، ذڭْ وخَّامْ ن يِيضصْ وَارْ نعّڒْ بُو-وَاڭْڒَا، مَاغَارْ إِجْضَاضْ ن ؤُجنَّا زمَّارنْ أَذْ سُّويُورنْ ڒْحسّْ ن وَاوَاڒنْ نّشْ ؤُ أَمُّو مَارَّا وِي غَارْ دْجَانْ وَافْرِيونْ إِزمَّارْ أَذْ إِسّعْذُو أَوَاڒْ.
20 Nem no teu pensamento amaldiçoes o rei, nem tampouco no mais interior do teu quarto, o rico; porque as aves dos céus poderiam levar a tua voz, e o que tem asas daria notícia das tuas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Eclesiastes 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.