Atos 9

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ مَاشَا شَاوُولْ ثُوغَا عَاذْ إِتّْسُوضْ س ؤُعذِّي ذ ڒْموْثْ ضِيدّْ ن إِمحْضَارنْ ن سِيذِيثْنغْ.

¹ Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote

² إِتَّارْ زڭْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ثِيبْرَاثِينْ إِ ثمْزِيذَاوِينْ ن ذِيمَاشْقْ، مَاحنْذْ، مَاڒَا يُوفَا شَا ن يِينِّي إِضفَّارنْ ’أَبْرِيذْ-أَ‘، إِرْيَازنْ نِيغْ ثِيمْغَارِينْ، إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِشدّْ ؤُ أَذْ ثنْ د-إِنْذهْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.

² e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.

³ ڒَامِي ذِينْ إِرُوحْ، إِمْسَارْ، أَمْ ثُوغَا إِتّْقَارَّابْ غَارْ ذِيمَاشْقْ، ثَاڒْغَا-د خَاسْ ذغْيَا إِشْثْ ن ثْفَاوْثْ زڭْ ؤُجنَّا.

³ Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.

⁴ إِوْضَا غَارْ ثمُّورْثْ، خنِّي إِسْڒَا إِ يِيشْثْ ن ثْمِيجَّا ثقَّارْ أَسْ: ”شَاوُولْ، شَاوُولْ مَايمِّي خَافِي ثْذَارَّاشذْ؟ ثْزيَّارذْ خْ يِيخفْ نّشْ ؤُمِي ثشَّاثذْ ذِي سْڒكْ ن بُويْكُوشْضَانْ.“

⁴ Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:

⁵ يَارَّا-د، إِنَّا: ”مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَ سِيذِي؟“ إِنَّا أَسْ سِيذِيثْنغْ: ”أَقَا ذ نشّْ، يَاسُوع ونِّي خْ ثْذَارّْشذْ.

⁵ Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:

⁶ كَّارْ، ثُوذْفذْ غَارْ ثنْذِينْثْ، أَذْ أَشْ إِتّْوَانَّا ذِينِّي مِينْ إِتّْخصَّا أَذْ ثڭّذْ!“

⁶ Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.

⁷ ؤُشَا إِرْيَازنْ إِنِّي كِيسْ إِسَافَارنْ، بدّنْ تّْبهْثنْ، مِينْزِي نِيثْنِي سْڒِينْ ثْمِيجَّا، مَاشَا وَارْ ژْرِينْ حذْ.

⁷ Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.

⁸ إِكَّارْ-د شَاوُولْ زِي ثمُّورْثْ، وَاخَّا أَرْزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاڒَا، ؤُ نِيثْنِي ڭوّْذنْ ث زڭْ ؤُفُوسْ، نذْهنْ ث غَارْ ذِيمَاشْقْ.

⁸ Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.

⁹ ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ثُوغَا وَارْ إِتّْوِيڒِي، وَارْ إِشِّي، وَارْ إِسْوِي.

⁹ Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.

¹⁰ ثُوغَا ذِينْ ذِي ذِيمَاشْقْ إِجّْ ن ؤُمحْضَارْ قَّارنْ أَسْ أَنَانِييَاسْ. سِيذِي إِنَّا أَسْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ: ”أَ أَنَانِييَاسْ!“ إِنَّا أَسْ: ”أَقَا أَيِي ذَا، أَ سِيذِي إِنُو!“

¹⁰ Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!

¹¹ إِنَّا أَسْ سِيذِيثْنغْ: ”كَّارْ، ثْرُوحذْ غَارْ وبْرِيذْ ؤُمِي قَّارنْ ’أَبْرِيذْ إِسّڭّْذنْ‘، خنِّي غَارْ ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا، سقْسَا خْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثَارْسُوسْ، قَّارنْ أَسْ شَاوُولْ، خْزَارْ، أَقَا إِتّْژَادْجْ ذِينْ،

¹¹ Então o Senhor lhe disse:

¹² ؤُشَا يُوسَا-د غَارسْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ، أَقَا إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ أَنَانِييَاسْ يُوذفْ-د، إِسَّارْسْ خَاسْ أَفُوسْ نّسْ حِيمَا أَذْ تّْوَارْزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ.“

¹² e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.

¹³ يَارَّا-د أَنَانِييَاسْ: ”أَ سِيذِي، أَقَا سْڒِيغْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ خْ ورْيَازْ-أَ، مشْحَاڒْ ذ ڒْغَارْ إِ إِڭَّا ذڭْ إِمْقدَّاسنْ نّشْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹³ Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.

¹⁴ أَقَا ذَا، عَاوذْ ذَانِيثَا غَارسْ تّسْرِيحْ زڭْ ؤُغزْذِيسْ ن إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ، مَاحنْذْ أَذْ إِحبّسْ مَارَّا إِنِّي إِتّْڒَاغَانْ خْ يِيسمْ نّشْ.“

¹⁴ E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.

¹⁵ مَاشَا سِيذِي إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ مِينْزِي وَا أَقَا-ث غَارِي ذ ڒْقشْعثْ إِفَارْزنْ حِيمَا أَذْ يَارْبُو إِسمْ إِنُو غَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُ غَارْ إِجدْجِيذنْ ؤُ جَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل،

¹⁵ Mas o Senhor disse a Ananias:

¹⁶ مِينْزِي أَذْ أَسْ سّشْنغْ مشْحَاڒْ إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِودّبْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ إِنُو.“

¹⁶ Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.

¹⁷ إِرُوحْ أَنَانِييَاسْ، يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِسَّارْسْ خَاسْ أَفُوسْ نّسْ، إِنَّا: ”أَ ؤُمَا شَاوُولْ، أَقَا سِيذِيثْنغْ يَاسُوع، ونِّي ذ أَشْ د-إِضْهَارنْ ذڭْ وبْرِيذْ إِ زِي د-ثُوسِيذْ، إِسّكّْ أَيِي-د، حِيمَا أَذْ ثتّْوَاڒِيذْ عَاوذْ ؤُ أَذْ ثتّْوَاشُّورذْ س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.“

¹⁷ Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.

¹⁸ ڒخْذنِّي ثوْضَا-د شَا أَمْ ثقْشُورْثْ زِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، تّْوَارْزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ. إِكَّارْ ؤُشَا إِتّْوَاسّغْضصْ.

¹⁸ Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.

¹⁹ ؤُمِي إِشَّا، إِمْحضْ ؤُشَا إِقِّيمْ شَا ن وُوسَّانْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ ذِي ذِيمَاشْقْ.

¹⁹ E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.

²⁰ ڒخْذنِّي إِبْذَا إِتّْبَارّحْ ذِي ثمْزِيذَا ن وُوذَاينْ خْ يَاسُوع، بلِّي نتَّا ذ مِّيسْ ن أَربِّي.

²⁰ E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.

²¹ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِتّسْڒَانْ، تّْبهْثنْ، قَّارنْ: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ وَانِيثَا إِ ثُوغَا إِمَارّْثنْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِتّْڒَاغَانْ س يِيسمْ-أَ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ مَا وَارْ إِدْجِي ذ وَانِيثَا إِ د-إِتّْوَاسّكّنْ عَاذْ ذَانِيثَا زِي سِّيبّثْ ذ إِشْثْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِشَارْفْ ؤُ أَذْ ثنْ إِڭوّذْ غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ؟“

²¹ Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?

²² شَاوُولْ ثُوغَا يَارنِّي ذِي جّهْذْ، إِسّذْهشْ ؤُذَاينْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ذِيمَاشْقْ أَمْ ذ أَسنْ إِسّْشنْ بلِّي يشُّو وَانِيثَا ذ لْمَاسِيحْ.

²² Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.

²³ ؤُمِي عْذُونْ وُوسَّانْ، ڭِّينْ وُوذَاينْ إِجّْ ن ونْوَايْ س ثحْرَايْمشْثْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ.

²³ Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,

²⁴ مَاشَا ثَاحِيڒثْ نْسنْ إِ زِي ثُوغَا أَرزُّونْ أَذْ ث نْغنْ، ثتّْوَاسَّارْڭبْ إِ شَاوُولْ. مَاشَا نِيثْنِي ثُوغَا حطَّانْ ثِيوُّورَا ن ثنْذِينْثْ س ؤُزِيڒْ ذ دْجِيڒثْ، مَاحنْذْ أَذْ أَوْضنْ أَذْ ث نْغنْ.

²⁴ mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.

²⁵ مَاشَا إِمحْضَارنْ نّسْ ڭِّينْ ث ذڭْ إِشْثْ ن ثْسُودْجثْ ؤُشَا سّهْوَانْ ث زِي ڒْحِيضْ س دْجِيڒثْ.

²⁵ Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.

²⁶ يُويُورْ نتَّا غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، يَارْزُو أَذْ إِمُونْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ، مَاشَا نِيثْنِي مَارَّا ڭّْوذنْ زَّايسْ، وَارْ تِّيقّنْ شَا بلِّي نتَّا إِذْوڒْ ذ أَمحْضَارْ.

²⁶ Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.

²⁷ مَاشَا بَارْ-نَابَا إِكْسِي ث غَارسْ ؤُشَا إِنْذهْ إِ-ث غَارْ رُّوسُولْ ؤُشَا شَاوُولْ إِخبَّارْ إِ-ثنْ مَامّشْ إِژْرَا سِيذِي ذڭْ وبْرِيذْ ؤُ مَامّشْ كِيسْ إِسِّيوڒْ ؤُ مَامّشْ ثُوغَا إِتّْبَارّحْ س ثرْيَاسْثْ س يِيسمْ ن يَاسُوع ذِي ذِيمَاشْقْ.

²⁷ Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.

²⁸ ثُوغَا إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ إِتَّاذفْ إِتّفّغْ زِي ؤُرْشَالِيمْ،

²⁸ E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.

²⁹ ؤُشَا إِتّْبَارّحْ س ثرْيَاسْثْ س يِيسمْ ن يَاسُوع، إِتّْقَاشَاحْ أَكْ-ذ وُوذَاينْ إِنِّي إِسّْننْ إِڒسْ ن ثْيُونَانِيثْ، مَاشَا نِيثْنِي أَرْزُونْ أَذْ ث نْغنْ.

²⁹ Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.

³⁰ ؤُمِي سّْننْ ثَاوْمَاثْ مَانْ أَيَا، نذْهنْ ث غَارْ قَايْصَارِييَا ذِي دْجِيڒثْ ؤُشَا سكّنْ ث سّنِّي غَارْ ثَارْسُوسْ.

³⁰ Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.

³¹ ثَامسْمُونْثْ ذِي مَارَّا يَاهُوذِييَّا ذ لْجَالِيلْ ذ سَامَارْيَا ثُوغَا ذَايسْ ڒهْنَا، ثتّْوَابْنَا ذِي لْ-إِيمَانْ، ثڭُّورْ ذِي ثِيڭّْوُوذِي ن أَربِّي ؤُشَا ثْرُوحْ ذِي ثْيُومِي س ؤُفوّجْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.

³¹ Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.

³² ڒَامِي ثُوغَا شِيمْعُونْ إِڭُّورْ ذِي ثْندَّامْ، إِهْوَا-د غَارْ إِمْقدَّاسنْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ثنْذِينْثْ ن لِيدَّا.

³² Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.

³³ يُوفَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ، قَّارنْ أَسْ أَنِييَاسْ، إِزّڒْ س ثَاسُّوثْ ؤُ ثعْذُو خَاسْ ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا ذ أَنعْضَابْ.

³³ Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.

³⁴ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”أَ أَنِييَاسْ، يَاسُوع لْمَاسِيحْ أَذْ شكْ إِسّْڭنْفَا. كَّارْ، ثسُّوذْ إِ إِخفْ نّشْ!“ ڒخْذنِّي إِكَّارْ ذغْيَا.

³⁴ Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.

³⁵ ؤُشَا ژْرِينْ ث مَارَّا إِمزْذَاغْ ن لِيدَّا ذ سَارُونْ، ؤُشَا ذوْڒنْ-د غَارْ أَربِّي.

³⁵ Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.

³⁶ ثُوغَا ذِي ثنْذِينْثْ ن يَافَّا إِشْثْ ن ثْمحْضَارْثْ، قَّارنْ أَسْ ثَابِيثَا، مَاشَا س يِيڒسْ ن ثْيُونَانِيثْ قَّارنْ أَسْ ’ذُورْكَا‘، إِخْسْ أَذْ يِينِي ’غَازَالَا‘. ثَا ثُوغَا ثشُّورْ س ڒخْذَايمْ ثِيصبْحَانِينْ إِ ثُوغَا ثتّڭّْ ؤُ س صّْذَاقِي إِ ثُوغَا ثسُّوفُّوغْ.

³⁶ Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.

³⁷ ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثهْڒشْ ؤُشَا ثمُّوثْ. سِيرْذنْ ت ؤُشَا سَّارْسنْ ت ذِي ثْغُورْفثْ.

³⁷ Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.

³⁸ مَاشَا إِمحْضَارنْ سْڒِينْ بلِّي شِيمْعُونْ أَقَا-ث ذِي ثنْذِينْثْ ن لِيدَّا، ثنِّي زَّاثْ ن يَافَّا. خنِّي سّكّنْ نِيثْنِي ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ حِيمَا أَذْ زَّايسْ حشّْمنْ، حِيمَا وَارْ إِتّْعطَّاڒْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذْسنْ يُويُورْ!

³⁸ Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.

³⁹ إِكَّارْ شِيمْعُونْ، يُويُورْ أَكِيذْسنْ. ڒَامِي د-يِيوضْ، نذْهنْ ث غَارْ ثْغُورْفثْ سنّجْ. بدّنْثْ-إِ-د غَارسْ مَارَّا ثِيجَّاڒْ، رُونْثْ، سّْشَاننْثْ أَسْ ثْشَامِيرَاثْ ذ إِجدْجَابنْ إِ ذ أَسنْثْ ثوْشَا ثَابِيثَا أَڒَامِي ثُوغَا-ت عَاذْ ثدَّارْ.

³⁹ Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.

⁴⁰ مَاشَا شِيمْعُونْ إِسُّوفّغْ إِ-ثنْثْ مَارَّا غَارْ بَارَّا، إِسْجذْ، إِژُّودْجْ ؤُشَا إِنّقْڒبْ-د غَارْ ڒْخشْبثْ إِنَّا: ”ثَابِيثَا، كَّارْ!“ نتَّاثْ ثَارْزمْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا ڒَامِي ثژْرَا شِيمْعُونْ، ثقِّيمْ.

⁴⁰ Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.

⁴¹ إِسّْوِيژّضْ غَارسْ أَفُوسْ نّسْ، إِسّْنكَّارْ إِ-ت-إِ-ذ، خنِّي إِڒَاغَا-د خْ إِمْقدَّاسنْ ذ ثِيجَّاڒْ، إِسّْشنْ أَسنْ ت، بلِّي أَقَا ثدَّارْ.

⁴¹ Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.

⁴² إِفّغْ-د ڒخْبَارْ-أَ غَارْ ثنْذِينْثْ مَارَّا ؤُشَا أَطَّاسْ ؤُمْننْ ذِي سِيذِيثْنغْ.

⁴² Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.

⁴³ ؤُشَا إِقِّيمْ ذِي يَافَّا، وَارْ إِدْجِي ذْرُوسْ ن وُوسَّانْ، غَارْ إِجّْ ن ورْيَازْ نِّي ثُوغَا إِعدّڒْ إِڒْمَاونْ، قَّارنْ أَسْ شِيمْعُونْ.

⁴³ Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 9 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →