Atos 9
rifa (RIFA) vs ARIB
1 مَاشَا شَاوُولْ ثُوغَا عَاذْ إِتّْسُوضْ س ؤُعذِّي ذ ڒْموْثْ ضِيدّْ ن إِمحْضَارنْ ن سِيذِيثْنغْ.
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 إِتَّارْ زڭْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ثِيبْرَاثِينْ إِ ثمْزِيذَاوِينْ ن ذِيمَاشْقْ، مَاحنْذْ، مَاڒَا يُوفَا شَا ن يِينِّي إِضفَّارنْ ’أَبْرِيذْ-أَ‘، إِرْيَازنْ نِيغْ ثِيمْغَارِينْ، إِزمَّارْ أَذْ ثنْ إِشدّْ ؤُ أَذْ ثنْ د-إِنْذهْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 ڒَامِي ذِينْ إِرُوحْ، إِمْسَارْ، أَمْ ثُوغَا إِتّْقَارَّابْ غَارْ ذِيمَاشْقْ، ثَاڒْغَا-د خَاسْ ذغْيَا إِشْثْ ن ثْفَاوْثْ زڭْ ؤُجنَّا.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 إِوْضَا غَارْ ثمُّورْثْ، خنِّي إِسْڒَا إِ يِيشْثْ ن ثْمِيجَّا ثقَّارْ أَسْ: ”شَاوُولْ، شَاوُولْ مَايمِّي خَافِي ثْذَارَّاشذْ؟ ثْزيَّارذْ خْ يِيخفْ نّشْ ؤُمِي ثشَّاثذْ ذِي سْڒكْ ن بُويْكُوشْضَانْ.“
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 يَارَّا-د، إِنَّا: ”مِينْ ثعْنِيذْ شكْ، أَ سِيذِي؟“ إِنَّا أَسْ سِيذِيثْنغْ: ”أَقَا ذ نشّْ، يَاسُوع ونِّي خْ ثْذَارّْشذْ.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 كَّارْ، ثُوذْفذْ غَارْ ثنْذِينْثْ، أَذْ أَشْ إِتّْوَانَّا ذِينِّي مِينْ إِتّْخصَّا أَذْ ثڭّذْ!“
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 ؤُشَا إِرْيَازنْ إِنِّي كِيسْ إِسَافَارنْ، بدّنْ تّْبهْثنْ، مِينْزِي نِيثْنِي سْڒِينْ ثْمِيجَّا، مَاشَا وَارْ ژْرِينْ حذْ.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 إِكَّارْ-د شَاوُولْ زِي ثمُّورْثْ، وَاخَّا أَرْزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاڒَا، ؤُ نِيثْنِي ڭوّْذنْ ث زڭْ ؤُفُوسْ، نذْهنْ ث غَارْ ذِيمَاشْقْ.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 ثْڒَاثَا ن وُوسَّانْ ثُوغَا وَارْ إِتّْوِيڒِي، وَارْ إِشِّي، وَارْ إِسْوِي.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 ثُوغَا ذِينْ ذِي ذِيمَاشْقْ إِجّْ ن ؤُمحْضَارْ قَّارنْ أَسْ أَنَانِييَاسْ. سِيذِي إِنَّا أَسْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ: ”أَ أَنَانِييَاسْ!“ إِنَّا أَسْ: ”أَقَا أَيِي ذَا، أَ سِيذِي إِنُو!“
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 إِنَّا أَسْ سِيذِيثْنغْ: ”كَّارْ، ثْرُوحذْ غَارْ وبْرِيذْ ؤُمِي قَّارنْ ’أَبْرِيذْ إِسّڭّْذنْ‘، خنِّي غَارْ ثَادَّارْثْ ن يَاهُوذَا، سقْسَا خْ إِجّْ ن ورْيَازْ زِي ثَارْسُوسْ، قَّارنْ أَسْ شَاوُولْ، خْزَارْ، أَقَا إِتّْژَادْجْ ذِينْ،
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 ؤُشَا يُوسَا-د غَارسْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ، أَقَا إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ أَنَانِييَاسْ يُوذفْ-د، إِسَّارْسْ خَاسْ أَفُوسْ نّسْ حِيمَا أَذْ تّْوَارْزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ.“
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 يَارَّا-د أَنَانِييَاسْ: ”أَ سِيذِي، أَقَا سْڒِيغْ أَطَّاسْ ن ثْمسْڒَايِينْ خْ ورْيَازْ-أَ، مشْحَاڒْ ذ ڒْغَارْ إِ إِڭَّا ذڭْ إِمْقدَّاسنْ نّشْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 أَقَا ذَا، عَاوذْ ذَانِيثَا غَارسْ تّسْرِيحْ زڭْ ؤُغزْذِيسْ ن إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ، مَاحنْذْ أَذْ إِحبّسْ مَارَّا إِنِّي إِتّْڒَاغَانْ خْ يِيسمْ نّشْ.“
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 مَاشَا سِيذِي إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ مِينْزِي وَا أَقَا-ث غَارِي ذ ڒْقشْعثْ إِفَارْزنْ حِيمَا أَذْ يَارْبُو إِسمْ إِنُو غَارْ ڒڭْنُوسْ ؤُ غَارْ إِجدْجِيذنْ ؤُ جَارْ أَيْثْ ن إِسْرَائِيل،
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 مِينْزِي أَذْ أَسْ سّشْنغْ مشْحَاڒْ إِتّْخصَّا أَسْ أَذْ إِودّبْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ إِنُو.“
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 إِرُوحْ أَنَانِييَاسْ، يُوذفْ غَارْ ثَادَّارْثْ، إِسَّارْسْ خَاسْ أَفُوسْ نّسْ، إِنَّا: ”أَ ؤُمَا شَاوُولْ، أَقَا سِيذِيثْنغْ يَاسُوع، ونِّي ذ أَشْ د-إِضْهَارنْ ذڭْ وبْرِيذْ إِ زِي د-ثُوسِيذْ، إِسّكّْ أَيِي-د، حِيمَا أَذْ ثتّْوَاڒِيذْ عَاوذْ ؤُ أَذْ ثتّْوَاشُّورذْ س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.“
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 ڒخْذنِّي ثوْضَا-د شَا أَمْ ثقْشُورْثْ زِي ثِيطَّاوِينْ نّسْ، تّْوَارْزْمنْثْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ. إِكَّارْ ؤُشَا إِتّْوَاسّغْضصْ.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 ؤُمِي إِشَّا، إِمْحضْ ؤُشَا إِقِّيمْ شَا ن وُوسَّانْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ ذِي ذِيمَاشْقْ.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 ڒخْذنِّي إِبْذَا إِتّْبَارّحْ ذِي ثمْزِيذَا ن وُوذَاينْ خْ يَاسُوع، بلِّي نتَّا ذ مِّيسْ ن أَربِّي.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِتّسْڒَانْ، تّْبهْثنْ، قَّارنْ: ”مَا وَارْ إِدْجِي ذ وَانِيثَا إِ ثُوغَا إِمَارّْثنْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِتّْڒَاغَانْ س يِيسمْ-أَ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ؤُ مَا وَارْ إِدْجِي ذ وَانِيثَا إِ د-إِتّْوَاسّكّنْ عَاذْ ذَانِيثَا زِي سِّيبّثْ ذ إِشْثْ، مَاحنْذْ أَذْ ثنْ إِشَارْفْ ؤُ أَذْ ثنْ إِڭوّذْ غَارْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ؟“
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 شَاوُولْ ثُوغَا يَارنِّي ذِي جّهْذْ، إِسّذْهشْ ؤُذَاينْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ذِيمَاشْقْ أَمْ ذ أَسنْ إِسّْشنْ بلِّي يشُّو وَانِيثَا ذ لْمَاسِيحْ.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 ؤُمِي عْذُونْ وُوسَّانْ، ڭِّينْ وُوذَاينْ إِجّْ ن ونْوَايْ س ثحْرَايْمشْثْ حِيمَا أَذْ ث نْغنْ.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 مَاشَا ثَاحِيڒثْ نْسنْ إِ زِي ثُوغَا أَرزُّونْ أَذْ ث نْغنْ، ثتّْوَاسَّارْڭبْ إِ شَاوُولْ. مَاشَا نِيثْنِي ثُوغَا حطَّانْ ثِيوُّورَا ن ثنْذِينْثْ س ؤُزِيڒْ ذ دْجِيڒثْ، مَاحنْذْ أَذْ أَوْضنْ أَذْ ث نْغنْ.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 مَاشَا إِمحْضَارنْ نّسْ ڭِّينْ ث ذڭْ إِشْثْ ن ثْسُودْجثْ ؤُشَا سّهْوَانْ ث زِي ڒْحِيضْ س دْجِيڒثْ.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 يُويُورْ نتَّا غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، يَارْزُو أَذْ إِمُونْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ، مَاشَا نِيثْنِي مَارَّا ڭّْوذنْ زَّايسْ، وَارْ تِّيقّنْ شَا بلِّي نتَّا إِذْوڒْ ذ أَمحْضَارْ.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 مَاشَا بَارْ-نَابَا إِكْسِي ث غَارسْ ؤُشَا إِنْذهْ إِ-ث غَارْ رُّوسُولْ ؤُشَا شَاوُولْ إِخبَّارْ إِ-ثنْ مَامّشْ إِژْرَا سِيذِي ذڭْ وبْرِيذْ ؤُ مَامّشْ كِيسْ إِسِّيوڒْ ؤُ مَامّشْ ثُوغَا إِتّْبَارّحْ س ثرْيَاسْثْ س يِيسمْ ن يَاسُوع ذِي ذِيمَاشْقْ.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 ثُوغَا إِقِّيمْ أَكِيذْسنْ إِتَّاذفْ إِتّفّغْ زِي ؤُرْشَالِيمْ،
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 ؤُشَا إِتّْبَارّحْ س ثرْيَاسْثْ س يِيسمْ ن يَاسُوع، إِتّْقَاشَاحْ أَكْ-ذ وُوذَاينْ إِنِّي إِسّْننْ إِڒسْ ن ثْيُونَانِيثْ، مَاشَا نِيثْنِي أَرْزُونْ أَذْ ث نْغنْ.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 ؤُمِي سّْننْ ثَاوْمَاثْ مَانْ أَيَا، نذْهنْ ث غَارْ قَايْصَارِييَا ذِي دْجِيڒثْ ؤُشَا سكّنْ ث سّنِّي غَارْ ثَارْسُوسْ.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 ثَامسْمُونْثْ ذِي مَارَّا يَاهُوذِييَّا ذ لْجَالِيلْ ذ سَامَارْيَا ثُوغَا ذَايسْ ڒهْنَا، ثتّْوَابْنَا ذِي لْ-إِيمَانْ، ثڭُّورْ ذِي ثِيڭّْوُوذِي ن أَربِّي ؤُشَا ثْرُوحْ ذِي ثْيُومِي س ؤُفوّجْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 ڒَامِي ثُوغَا شِيمْعُونْ إِڭُّورْ ذِي ثْندَّامْ، إِهْوَا-د غَارْ إِمْقدَّاسنْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي ثنْذِينْثْ ن لِيدَّا.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 يُوفَا ذِينْ إِجّْ ن بْنَاذمْ، قَّارنْ أَسْ أَنِييَاسْ، إِزّڒْ س ثَاسُّوثْ ؤُ ثعْذُو خَاسْ ثْمنْيَا ن إِسڭّْوُوسَا ذ أَنعْضَابْ.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”أَ أَنِييَاسْ، يَاسُوع لْمَاسِيحْ أَذْ شكْ إِسّْڭنْفَا. كَّارْ، ثسُّوذْ إِ إِخفْ نّشْ!“ ڒخْذنِّي إِكَّارْ ذغْيَا.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 ؤُشَا ژْرِينْ ث مَارَّا إِمزْذَاغْ ن لِيدَّا ذ سَارُونْ، ؤُشَا ذوْڒنْ-د غَارْ أَربِّي.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 ثُوغَا ذِي ثنْذِينْثْ ن يَافَّا إِشْثْ ن ثْمحْضَارْثْ، قَّارنْ أَسْ ثَابِيثَا، مَاشَا س يِيڒسْ ن ثْيُونَانِيثْ قَّارنْ أَسْ ’ذُورْكَا‘، إِخْسْ أَذْ يِينِي ’غَازَالَا‘. ثَا ثُوغَا ثشُّورْ س ڒخْذَايمْ ثِيصبْحَانِينْ إِ ثُوغَا ثتّڭّْ ؤُ س صّْذَاقِي إِ ثُوغَا ثسُّوفُّوغْ.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي ثهْڒشْ ؤُشَا ثمُّوثْ. سِيرْذنْ ت ؤُشَا سَّارْسنْ ت ذِي ثْغُورْفثْ.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 مَاشَا إِمحْضَارنْ سْڒِينْ بلِّي شِيمْعُونْ أَقَا-ث ذِي ثنْذِينْثْ ن لِيدَّا، ثنِّي زَّاثْ ن يَافَّا. خنِّي سّكّنْ نِيثْنِي ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ حِيمَا أَذْ زَّايسْ حشّْمنْ، حِيمَا وَارْ إِتّْعطَّاڒْ مَاحنْذْ أَذْ كِيذْسنْ يُويُورْ!
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 إِكَّارْ شِيمْعُونْ، يُويُورْ أَكِيذْسنْ. ڒَامِي د-يِيوضْ، نذْهنْ ث غَارْ ثْغُورْفثْ سنّجْ. بدّنْثْ-إِ-د غَارسْ مَارَّا ثِيجَّاڒْ، رُونْثْ، سّْشَاننْثْ أَسْ ثْشَامِيرَاثْ ذ إِجدْجَابنْ إِ ذ أَسنْثْ ثوْشَا ثَابِيثَا أَڒَامِي ثُوغَا-ت عَاذْ ثدَّارْ.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 مَاشَا شِيمْعُونْ إِسُّوفّغْ إِ-ثنْثْ مَارَّا غَارْ بَارَّا، إِسْجذْ، إِژُّودْجْ ؤُشَا إِنّقْڒبْ-د غَارْ ڒْخشْبثْ إِنَّا: ”ثَابِيثَا، كَّارْ!“ نتَّاثْ ثَارْزمْ ثِيطَّاوِينْ نّسْ ؤُشَا ڒَامِي ثژْرَا شِيمْعُونْ، ثقِّيمْ.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 إِسّْوِيژّضْ غَارسْ أَفُوسْ نّسْ، إِسّْنكَّارْ إِ-ت-إِ-ذ، خنِّي إِڒَاغَا-د خْ إِمْقدَّاسنْ ذ ثِيجَّاڒْ، إِسّْشنْ أَسنْ ت، بلِّي أَقَا ثدَّارْ.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 إِفّغْ-د ڒخْبَارْ-أَ غَارْ ثنْذِينْثْ مَارَّا ؤُشَا أَطَّاسْ ؤُمْننْ ذِي سِيذِيثْنغْ.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 ؤُشَا إِقِّيمْ ذِي يَافَّا، وَارْ إِدْجِي ذْرُوسْ ن وُوسَّانْ، غَارْ إِجّْ ن ورْيَازْ نِّي ثُوغَا إِعدّڒْ إِڒْمَاونْ، قَّارنْ أَسْ شِيمْعُونْ.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.