Atos 8

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ شَاوُولْ يَارْضَا خْ ڒْموْثْ نّسْ ؤُشَا إِشَارْشْ ذڭْ ؤُنقِّي نّسْ. ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِمْسَارْ إِجّْ ن ؤُمَارّثْ إِمْغَارْ خْ ثْمسْمُونْثْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ ؤُ مَارَّا تّْوَازُوزَّارنْ غَارْ ذْشُورَاثْ ن يَاهُوذِييَّا ذ سَامَارْيَا، مْغِيرْ رُّوسُولْ لَّا.

¹ E Saulo concordou inteiramente com a morte de Estêvão. Uma grande onda de perseguição começou naquele dia e varreu a igreja de Jerusalém. Todos eles, com exceção dos apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e de Samaria.

² شَا ن يرْيَازنْ يُومْننْ كْسِينْ ث، أَرْبُونْ سْثِيفَانُوسْ غَارْ ونْضڒْ ؤُشَا ڭِّينْ خَاسْ إِجّْ ن وشْضَانْ أَمقّْرَانْ.

² (Alguns homens devotos vieram e, com grande tristeza, sepultaram Estêvão.)

³ مَاشَا شَاوُولْ ثُوغَا إِتّْذَارّشْ ثَامسْمُونْثْ خْمِي إِتَّاذفْ غَارْ ثُوذْرِينْ، إِتّْجَارَّا إِرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ، إِندّهْ إِ-ثنْ غَارْ ڒحْبسْ.

³ Saulo, porém, procurava destruir a igreja. Ia de casa em casa, arrastava para fora homens e mulheres e os lançava na prisão.

⁴ إِنِّي إِتّْوَازُوزَّارنْ ثُوغَا ڭُّورنْ، تّنّْضنْ، تّْبَارّْحنْ س وَاوَاڒْ ن أَربِّي.

⁴ Os que haviam sido dispersos, porém, anunciavam as boas-novas a respeito de Jesus por onde quer que fossem.

⁵ أَمُو إِهْوَا-د فِيلِيبُّوسْ عَاوذْ غَارْ إِشْثْ ن ثنْذِينْثْ ن إِسَامَارِييّنْ، إِبَارّحْ إِ-ثنْ س لْمَاسِيحْ.

⁵ Filipe foi para a cidade de Samaria e ali falou ao povo sobre o Cristo.

⁶ ؤُمِي سْڒِينْ إِ وَاوَاڒْ نّسْ، تّْوَاسّْقنْعنْ إِوْذَانْ إِ ثُوغَا إِتّسْڒَانْ س مَارَّا مِينْ إِتّْوَانَّانْ زِي فِيلِيبُّوسْ، مَاغَارْ ژْرِينْ ڒعْڒَامَاثْ إِ إِڭَّا.

⁶ Quando as multidões ouviram sua mensagem e viram os sinais que ele realizava, deram total atenção às suas palavras.

⁷ مِينْزِي أَطَّاسْ ن يِينِّي إِتّْوَاطّْفنْ زِي ڒَارْيَاحْ إِمنْڭَاسْ، سْغُويُّونْ س ثْمِيجَّا إِجهْذنْ ؤُشَا فّْغنْ زَّايْسنْ. إِنّغْنِي إِ ثُوغَا ذ إِنعْضَابنْ ذ إِقجْذَاحنْ تّْوَاسّْڭنْفَانْ.

⁷ Muitos espíritos impuros eram expulsos e, aos gritos, deixavam suas vítimas, e muitos paralíticos e aleijados eram curados.

⁸ ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ڒفْرَاحثْ ثمْغَارْ ذِي ثنْذِينْثْ نِّي.

⁸ Por isso, houve grande alegria naquela cidade.

⁹ ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ، قَّارنْ أَسْ شِيمُونْ، ثُوغَا إِزدّغْ ذِي ثنْذِينْثْ نِّي أَطَّاسْ زڭْ وَامِي. نتَّا ثُوغَا إِسّْغكّْوَا ڒْڭنْسْ ن إِسَامَارِييّنْ س ثْسحَّارْثْ نّسْ، إِتّْبَارّنْ خْ يِيخفْ نّسْ، إِنَّا: ”نشّْ، أَقَا نشّْ ذ ونِّي إِمْغَارنْ!“

⁹ Um homem chamado Simão praticava feitiçaria ali havia anos. Ele deixava o povo de Samaria admirado, e afirmava ser alguém importante.

¹⁰ مَارَّا سْڒِينْ غَارسْ، أَمْ ؤُمژْيَانْ، أَمْ ؤُمقّْرَانْ، نَّانْ: ”وَانِيثَا ذ جّهْذْ إِمْغَارنْ ن أَربِّي.“

¹⁰ Todos, dos mais simples aos mais importantes, se referiam a ele como “o Grande Poder de Deus”.

¹¹ إِسّقْنعْ إِ-ثنْ مَارَّا س مِينْزِي ثُوغَا إِسَّارْجفْ إِ-ثنْ س سّْحُورْ نّسْ أَطَّاسْ زڭْ وَامِي.

¹¹ Ouviam-no com atenção, pois, durante muito tempo, ele os tinha deixado admirados com sua magia.

¹² مَاشَا ؤُمِي يُومْننْ ذِي فِيلِيبُّوسْ ونِّي ثُوغَا إِتّْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي ؤُ س يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ، تّْوَاسّْغضْصنْ نِيثْنِي، أَمْ يرْيَازنْ أَمْ ثمْغَارِينْ.

¹² No entanto, quando Filipe lhes levou a mensagem sobre as boas-novas do reino de Deus e sobre o nome de Jesus Cristo, eles creram e, como resultado, muitos homens e mulheres foram batizados.

¹³ شِيمُونْ س يِيخفْ نّسْ عَاوذْ يُومنْ، إِتّْوَاسّغْضصْ ؤُشَا إِقِّيمْ إِضفَّارْ فِيلِيبُّوسْ. ڒَامِي إِژْرَا لْمُوعْجِيزَاثْ ذ ڒعْڒَامَاثْ إِمْغَارنْ إِ إِمْسَارنْ س ؤُفُوسْ نّسْ، إِثبْهثْ، يَارْجفْ.

¹³ O próprio Simão creu e foi batizado. Começou a seguir Filipe por toda parte, admirando-se dos sinais e milagres que ele realizava.

¹⁴ ؤُمِي سْڒِينْ رُّوسُولْ إِنِّي إِدْجَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ بلِّي ڒْڭنْسْ ن سَامَارْيَا إِقْبڒْ أَوَاڒْ ن أَربِّي، سّكّنْ غَارْسنْ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ ذ يُوحَانَّا.

¹⁴ Quando os apóstolos em Jerusalém souberam que o povo de Samaria havia aceitado a mensagem de Deus, enviaram para lá Pedro e João.

¹⁵ نِيثْنِي هْوَانْ-د غَارْسنْ، ژُّودْجنْ أَسنْ حِيمَا أَذْ طّْفنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ،

¹⁵ Assim que os dois chegaram, oraram para que aqueles convertidos recebessem o Espírito Santo,

¹⁶ مِينْزِي وَانِيثَا ثُوغَا عَاذْ وَارْ د-يُوسِي خْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زَّايْسنْ، ثُوغَا تّْوَاسّْغضْصنْ وَاهَا س يِيسمْ ن سِيذِي يَاسُوع.

¹⁶ pois, apesar de terem sido batizados em nome do Senhor Jesus, o Espírito Santo ainda não havia descido sobre nenhum deles.

¹⁷ خنِّي سَّارْسنْ خَاسنْ إِفَاسّنْ ؤُشَا نِيثْنِي طّْفنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.

¹⁷ Então Pedro e João impuseram as mãos sobre eles, e receberam o Espírito Santo.

¹⁸ ؤُمِي إِژْرَا شِيمُونْ بلِّي س ؤُسَارْسِي ن إِفَاسّنْ ن رُّوسُولْ إِمّوْشْ أَسنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، خنِّي إِخْسْ أَذْ أَسنْ إِوْشْ ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ،

¹⁸ Simão viu que as pessoas recebiam o Espírito quando os apóstolos impunham as mãos sobre elas. Então ofereceu-lhes dinheiro,

¹⁹ إِنَّا: ”أوْشْ أَيِي عَاوذْ صُّولْطَا-يَا، حِيمَا مَانْ ونْ إِ خْ غَا سَّارْسغْ أَفُوسْ إِنُو، أَذْ إِقْبڒْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.“

¹⁹ dizendo: “Deem-me este poder também, para que, quando eu impuser as mãos sobre as pessoas, elas recebam o Espírito Santo!”.

²⁰ مَاشَا إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ: ”أَذْ ثتّحَّا نُّوقَارْثْ نّشْ أَكِيذكْ، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَشْ أَذْ ثْكسْبذْ ثَاوْهِيبْثْ ن أَربِّي س وَاڭْڒَا ن دُّونشْثْ!

²⁰ Pedro, porém, respondeu: “Que seu dinheiro seja destruído com você, por imaginar que o dom de Deus pode ser comprado!

²¹ وَارْ غَاركْ بُو ثسْغَارْثْ ؤُڒَا ذ شَا ذِي لْ-إِيمَانْ وَانِيثَا، مِينْزِي ؤُڒْ نّشْ وَارْ إِدْجِي إِسڭّذْ زَّاثْ إِ أَربِّي.

²¹ Você não tem parte nem direito neste ministério, pois seu coração não é justo diante de Deus.

²² ثُوبْ زِي ثُوعفّْنَا نّشْ ؤُشَا تَّارْ زِي أَربِّي مَاحنْذْ أَذْ خَاكْ ثتّْوَاغْفَارْ ثحْرَايْمشْثْ-أَ ن وُوڒْ نّشْ،

²² Arrependa-se de sua maldade e ore ao Senhor. Talvez ele perdoe esses seus maus pensamentos,

²³ مِينْزِي تّْوَاڒِيغْ أَقَا شكْ ثوْضِيذْ-د ذڭْ إِجّْ ن ؤُحْرِيرْ ذ أَمرْزَاڭْ ؤُ ذڭْ إِجّْ ن ؤُشذِّي ن ثُوعفّْنَا.“

²³ pois vejo que você está cheio de amarga inveja e é prisioneiro do pecado”.

²⁴ يَارَّا-د شِيمُونْ، إِنَّا: ”تَّارمْ إِ أَربِّي خَافِي حِيمَا وَارْ د-إِتِّيسْ خَافِي شَا زِي مِينْ ثنَّامْ.“

²⁴ Simão exclamou: “Orem ao Senhor por mim, para que essas coisas terríveis não me aconteçam!”.

²⁵ أَوَارْنِي ڒَامِي شهْذنْ شِيمْعُونْ ذ يُوحَانَّا ؤُ سّْڒمْذنْ أَوَاڒْ ن أَربِّي،عقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، بَارّْحنْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ذڭْ وَاطَّاسْ ن ڒذْشُورْ ن إِسَامَارِييّنْ.

²⁵ Depois de terem testemunhado e proclamado a palavra do Senhor em Samaria, Pedro e João voltaram a Jerusalém. Ao longo do caminho, pararam em muitas vilas samaritanas para anunciar as boas-novas.

²⁶ ؤُشَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي إِسِّيوڒْ أَكْ-ذ فِيلِيبُّوسْ، إِنَّا: ”كَّارْ، ثْرُوحذْ غَارْ لْجَانُوبْ ذڭْ وبْرِيذْ نْ ڒخْڒَا إِ د-إِهْوَانْ زِي ؤُرْشَالِيمْ غَارْ غَازَّا.“

²⁶ Um anjo do Senhor disse a Filipe: “Vá para o sul, para a estrada no deserto que liga Jerusalém a Gaza”.

²⁷ إِكَّارْ إِرُوحْ، ؤُشَا إِمّڒْقَا أَكْ-ذ إِجّْ ن ڒوْزِيرْ زِي ثمُّورْثْ ن كُوشْ، إِجّْ ن ڒوْزِيرْ ن كَانْذَاكِي، ثَاجدْجِيذْثْ ن أَيْثْ ن كُوشْ. ثُوغَا-ث غَارسْ صُّولْطَا خْ مَارَّا ڒكْنُوزْ نّسْ، يُوسَا-د غَارْ ؤُرْشَالِيمْ حِيمَا أَذْ ذِينْ إِعْبذْ.

²⁷ Filipe partiu e encontrou no caminho um alto oficial etíope, o eunuco responsável pelos tesouros de Candace, rainha da Etiópia. Ele tinha ido a Jerusalém para participar da adoração

²⁸ ؤُمِي د-إِعْقبْ، إِقِّيمْ خْ إِجّْ ن ؤُكَارُّو، إِقَّارْ ذڭْ وذْلِيسْ ن ؤُنَابِي إِشَاعْيَا.

²⁸ e estava no caminho de volta. Sentado em sua carruagem, lia em voz alta o livro do profeta Isaías.

²⁹ خنِّي إِنَّا أَرُّوحْ إِ فِيلِيبُّوسْ: ”زِيذْ، ثْمُونذْ أَكْ-ذ ؤُكَارُّو-يَا.“

²⁹ Então o Espírito disse a Filipe: “Aproxime-se e acompanhe a carruagem”.

³⁰ إِقَارّبْ-د غَارسْ فِيلِيبُّوسْ، إِسْڒَا أَسْ مِينْ إِقَّارْ زڭْ وذْلِيسْ ن ؤُنَابِي إِشَاعْيَا، إِنَّا أَسْ: ”مَا ثْفهْمذْ مِينْ ثقَّارذْ؟“

³⁰ Filipe correu até a carruagem e, ouvindo que o homem lia o profeta Isaías, perguntou-lhe: “O senhor compreende o que lê?”.

³¹ إِنَّا أَسْ: ”مَامّشْ زمَّارغْ أَذْ فهْمغْ مَاڒَا وَارْ ذِينْ حذْ إِ ذ أَيِي غَا إِسّفْهمنْ؟“ ؤُشَا إِتَّارْ زِي فِيلِيبُّوسْ مَاحنْذْ أَذْ ينْيَا ؤُشَا أَذْ كِيسْ إِقِّيمْ.

³¹ O homem respondeu: “Como posso entender sem que alguém me explique?”. E convidou Filipe a subir na carruagem e sentar-se ao seu lado.

³² ؤُذمْ إِ ثُوغَا إِقَّارْ زڭْ وذْلِيسْ ذ وَا:

³² Era esta a passagem das Escrituras que ele estava lendo: “Ele foi levado como ovelha para o matadouro; como cordeiro mudo diante dos tosquiadores, não abriu a boca.

³³ ذڭْ ؤُسحْقَارْ نّسْ إِتّْوَاكّسْ

³³ Foi humilhado e a justiça lhe foi negada. Quem pode falar de seus descendentes? Pois sua vida foi tirada da terra”.

³⁴ يَارَّا-د ڒوْزِيرْ خْ فِيلِيبُّوسْ، إِنَّا: ”أَذْ شكْ سّقْسِيغْ، خْ وِي خفْ إِسَّاوَاڒْ ؤُنَابِي مَانْ أَيَا، مَا خْ يِيخفْ نّسْ نِيغْ خْ إِجّنْ نّغْنِي؟“

³⁴ O eunuco perguntou a Filipe: “Diga-me, o profeta estava falando de si mesmo ou de outro?”.

³⁵ يَارْزمْ فِيلِيبُّوسْ أَقمُّومْ نّسْ، ؤُشَا إِبْذَا إِتّْبَارّحْ أَسْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع س وَاوَاڒْ-أَ زِي ثِيرَا إِقدّْسنْ.

³⁵ Então Filipe, começando com essa mesma passagem das Escrituras, anunciou-lhe as boas-novas a respeito de Jesus.

³⁶ أَمْ ثُوغَا ڭُّورنْ نِيثْنِي ذڭْ وبْرِيذْ، إِوْضنْ غَارْ إِجّْ ن ومْشَانْ مَانِي ثُوغَا دْجَانْ وَامَانْ. إِنَّا ڒوْزِيرْ: ”خْزَارْ، أَقَا ذِينْ أَمَانْ. مِينْ ذَايِي إِطّْفنْ وَارْ تّْوَاسّغْضَاصغْ؟“

³⁶ Prosseguindo, chegaram a um lugar onde havia água. Então o eunuco disse: “Veja, aqui tem água! O que me impede de ser batizado?”.

³⁷ إِنَّا فِيلِيبُّوسْ: ”مَاڒَا ثُومْنذْ س وُوڒْ نّشْ مَارَّا، ثْحدْجڒْ!“ ؤُشَا نتَّا يَارَّا-د، إِنَّا: ”ؤُمْنغْ أَقَا يَاسُوع لْمَاسِيحْ ذ مِّيسْ ن أَربِّي.“

³⁷ Filipe disse: “Nada o impede, se você crê de todo o coração”. O eunuco respondeu: “Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus”.

³⁸ يُومُورْ أَذْ إِبدّْ ؤُكَارُّو، هْوَانْ ثْنَاينْ إِذْسنْ ذڭْ وَامَانْ ؤُشَا فِيلِيبُّوسْ إِسّغْضصْ ڒوْزِيڒْ.

³⁸ Então mandou parar a carruagem, os dois desceram até a água e Filipe o batizou.

³⁹ أَڒَامِي د-ڭعّْذنْ زڭْ وَامَانْ، إِخْضفْ أَرُّوحْ ن سِيذِي فِيلِيبُّوسْ. ؤُشَا ڒوْزِيرْ وَارْ ث إِژْرِي عَاذْ، مَاشَا إِرُوحْ ذڭْ وبْرِيذْ نّسْ س ڒفْرَاحثْ.

³⁹ Quando saíram da água, o Espírito do Senhor tomou Filipe e o levou. O eunuco não tornou a vê-lo, mas seguiu viagem cheio de alegria.

⁴⁰ مَاشَا فِيلِيبُّوسْ إِتّْوَافْ ذِي أَشْذُوذْ ؤُ سّنِّي إِتّْشُوقَا ذِي ثمُّورْثْ، إِتّْبَارّحْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ ذِي مَارَّا ثِيندَّامْ أَڒَامِي د-يِيوضْ غَارْ قَايْصَارِييَا.

⁴⁰ Então Filipe apareceu mais ao norte, na cidade de Azoto. Anunciou as boas-novas ali e em todas as cidades ao longo do caminho, até chegar a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →