Atos 5

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ أَنَانِييَاسْ، أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ نّسْ، قَّارنْ أَسْ سَافِّيرَا، إِزّنْزْ إِيَّارْ نّسْ.

¹ Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.

² نتَّا إِكْسِي إِجّْ ن وزْينْ ن ثْمنْيَاثْ ن تَّامَانْ ن ييَّارْ، أَمْ ثسّنْ ثمْغَارْثْ نّسْ مَانْ أَيَا، ؤُشَا إِسّْنُوفَارْ إِ-ث. خَاسْ ؤُشَا يِيوِي-د شَا ن ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ زَّايسْ، إِسَّارْسْ إِ-ت غَارْ إِضَارنْ ن رُّوسُولْ.

² Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.

³ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”أَ أَنَانِييَاسْ، مَايمِّي إِشُّورْ شِّيطَانْ ؤُڒْ نّشْ حِيمَا أَذْ ثسّْخَارْقذْ خْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثْنُوفَّارذْ شَا ن ثْمنْيَاثْ ذڭْ إِيَّارْ؟

³ Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.

⁴ مَا وَارْ إِدْجِي يِييَّارْ نّشْ قْبڒْ إِتّْوَامّنْزْ؟ ؤُ ڒَامِي إِتّْوَامّنْزْ، ثُوغَا صُّولْطَا خْ تَّامَانْ نّسْ عَاذْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ! مِينْ شكْ إِذعْونْ ثتّڭّذْ مَانْ أَيَا ذڭْ وُوڒْ نّشْ؟ أَقَا شكْ وَارْ ثسّْخَارْقذْ شَا خْ إِوْذَانْ مَاشَا خْ أَربِّي.“

⁴ A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.

⁵ ؤُمِي إِسْڒَا أَنَانِييَاسْ أَوَاڒنْ-أَ، إِوْضَا غَارْ ثمُّورْثْ، إِمُّوثْ، ؤُشَا ثذْوڒْ ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ خْ مَارَّا إِنِّي إِسْڒِينْ أَيَا.

⁵ Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.

⁶ كَّارنْ إِبْڒِيغنْ، شفْننْ ث، أَرْبُونْ ث غَارْ بَارَّا، نضْڒنْ ث.

⁶ Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.

⁷ أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْثْ عْڒَاحَاڒْ ثْڒَاثَا ن ثْسَاعّثِينْ، ثُوذفْ-د ثمْغَارْثْ نّسْ، وَارْ ثسِّينْ مِينْ إِمْسَارنْ.

⁷ Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.

⁸ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”إِنِي أَيِي، مَا أَقَا ثزّنْزمْ إِيَّارْ س وَانشْثْ ؤُيَا؟“ ثنَّا أَسْ: ”وَاهْ، س وَانشْثْ ؤُيَا!“

⁸ Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.

⁹ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”مِينْ كنِّيوْ إِذعْونْ ثتَّافْقمْ جَارْ أَومْ مَاحنْذْ أَذْ ثْجَارّْبمْ أَرُّوحْ ن سِيذِي؟ خْزَارْ، إِضَارنْ ن يِينِّي إِنضْڒنْ أَرْيَازْ نّمْ، أَقَا أَثنْ غَارْ ثوَّارْثْ، أَذْ شمْ كْسِينْ بَارَّا عَاوذْ.“

⁹ Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.

¹⁰ ڒخْذنِّي ثوْضَا غَارْ إِضَارنْ نّسْ ؤُشَا ثمُّوثْ. ؤُذْفنْ-د إِبْڒِيغنْ نِّي، ؤُفِينْ ت ثمُّوثْ، كْسِينْ ت، أَرْبُونْ ت غَارْ بَارَّا ؤُشَا نضْڒنْ ت زَّاثْ إِ ورْيَازْ نّسْ،

¹⁰ No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.

¹¹ ؤُشَا ثذْوڒْ ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ؤُ غَارْ مَارَّا إِنِّي إِسْڒِينْ مَانْ أَيَا.

¹¹ Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.

¹² مْسَارنْثْ وَاطَّاسْ ن ڒعْڒَامَاثْ ذ ڒعْجَايبْ جَارْ إِوْذَانْ س إِفَاسّنْ ن رُّوسُولْ ؤُشَا مَارَّا نِيثْنِي ثُوغَا مُوننْ س وُوڒْ ذ إِجّنْ ذڭْ ؤُسقِّيفْ أَكْ-ذ ؤُكُولْوَارْ ذ إِپِيلَارنْ ن سُولِيمَانْ.

¹² Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.

¹³ مَاشَا زڭْ إِوْذَانْ إِنّغْنِي وَارْ إِزْعِيمْ حذْ أَذْ كِيسنْ إِڭّْ أَزدْجِيفْ، مَاشَا ڒْڭنْسْ إِوقَّارْ ثنْ أَطَّاسْ.

¹³ Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.

¹⁴ مَّارنْينْ-د كْثَارْ عَاذْ غَارْ يِينِّي يُومْننْ ذِي سِيذِي، إِبَارُّوثنْ ن يرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ،

¹⁴ Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.

¹⁵ أَڒَامِي ثُوغَا كسِّينْ إِمهْڒَاشْ بَارَّا غَارْ زّْنَاقِي، سّْرُوسَانْ ثنْ خْ ثَاسُّوثْ حِيمَا، خْمِي د غَا يَاسْ شِيمْعُونْ، بَالَاكْ أَذْ ثكّْ مْغِيرْ ثِيڒِي نّسْ خَاسنْ.

¹⁵ Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.

¹⁶ ؤُسِينْ-د ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ زِي ثْندَّامْ نّغْنِي إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ، إِوْينْ-د إِمهْڒَاشْ نْسنْ ذ يِينِّي ذَايْسنْ ڒَارْيَاحْ إِمنْڭَاسْ، ؤُشَا مَارَّا ڭّنْفَانْ.

¹⁶ Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.

¹⁷ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ، إِنِّي إِدْجَانْ زِي ثبْرِيذْثْ ن إِصَاذُوقِييّنْ، ذوْڒنْ شُّورنْ س ڒحْسذْ.

¹⁷ Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,

¹⁸ نِيثْنِي سَّارْسنْ إِفَاسّنْ خْ رُّوسُولْ، طّْفنْ ثنْ ؤُشَا أَرِّينْ ثنْ ذِي ڒقْيُوذْ ذِي ڒحْبسْ.

¹⁸ prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.

¹⁹ مَاشَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي يَارْزمْ ثِيوُّورَا ن ڒحْبسْ س دْجِيڒثْ، إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ غَارْ بَارَّا، إِنَّا أَسنْ:

¹⁹ Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.

²⁰ ”رُوحمْ، خنِّي ثْبدّمْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، سِيوْڒمْ إِ ڒْڭنْسْ س مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ن ثُوذَارْثْ!“

²⁰ “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.

²¹ فّْغنْ-د نِيثْنِي غَارْ ونْقَارْ ن ثْفُوشْثْ، ؤُذْفنْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، بْذَانْ سّڒْمَاذنْ. مَاشَا إِكَّارْ-د أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذ يِينِّي أَكِيذسْ إِدْجَانْ، ؤُشَا ڒَاغَانْ خْ يِينِّي إِبدّنْ أَكِيذْسنْ ؤُ خْ إِمْغَارنْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا سّكّنْ إِمْسخَّارنْ نْسنْ غَارْ ڒحْبسْ حِيمَا أَذْ ثنْ د-أَوْينْ.

²¹ Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,

²² ؤُمِي د-فّْغنْ إِنِّي زَّايْسنْ د-إِتّْوَاسّكّنْ ذِينِّي، وَارْ ثنْ ؤُفِينْ شَا ذِي ڒحْبسْ، ؤُشَاعقْبنْ، نَّانْ:

²² Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:

²³ ”أَقَا نُوفَا ڒحْبسْ إِبلّعْ مْلِيحْ ؤُ إِعسَّاسنْ بدّنْ بَارَّا غَارْ ثوُّورَا، مَاشَا ؤُمِي نَارْزمْ ثَاوَّارْثْ، وَارْ ذِينْ نُوفِي حذْ ذَاخڒْ.“

²³ “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.

²⁴ ڒَامِي سْڒِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمقّْرَاننْ ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَوَاڒنْ-أَ، ثْبهْثنْ أَطَّاسْ، إِودَّارْ أَسنْ مِينْ غَا ڭّنْ.

²⁴ Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.

²⁵ ؤُشَا يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ إِخبَّارْ إِ-ثنْ، إِقَّارْ: ”خْزَارْ، إِرْيَازنْ نِّي ثڭِّيمْ ذِي ڒحْبسْ، أَقَا بدّنْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، سّڒْمَاذنْ إِوْذَانْ!“

²⁵ Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.

²⁶ ڒخْذنِّي رُوحنْ ذِينْ ڒْقُويَاذْ أَكْ-ذ إِعسَّاسنْ، إِوْينْ ثنْ-د، وَارْ ث ڭِّينْ س ؤُغِيڒْ مِينْزِي ثُوغَا ڭّْوذنْ أَقَا ڒْڭنْسْ أَذْ ثنْ إِحجَّارْ.

²⁶ O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.

²⁷ ؤُمِي ثنْ د-إِوْينْ، سّْبدّنْ ثنْ زَّاثْ إِ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ. إِسّقْسَا ثنْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقَّارْ:

²⁷ Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.

²⁸ ”مَا وَارْ كنِّيوْ نُومُورْ س جّهْذْ مَاحنْذْ وَارْ ثسّْغَارَامْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ س يِيسمْ-أَ؟ ؤُ خْزَارْ، أَقَا كنِّيوْ ثشُّورمْ ؤُرْشَالِيمْ س ثْغُورِي نْومْ، كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ خَانغْ ثَارّمْ إِذَامّنْ ن بْنَاذمْ-أَ!“

²⁸ “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”

²⁹ شِيمْعُونْ ذ رُّوسُولْ أَرِّينْ-د، نَّانْ: ”إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نتَّاعْ أَربِّي كْثَارْ زڭْ إِوْذَانْ.

²⁹ Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.

³⁰ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّغْ إِسّْنكَّارْ-د يَاسُوع ونِّي ثنْغِيمْ كنِّيوْ، ثُويْڒمْ ث خْ ثفْڒَاوْثْ.

³⁰ O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.

³¹ أَربِّي إِڭَّا إِ-ث ذ أَزدْجِيفْ ذ ونِّي إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ، ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِ-ث غَارْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُفُوسِي مَاحنْذْ أَذْ إِوْشْ تُّوبثْ ذ وغْفَارْ ن دّْنُوبْ إِ إِسْرَائِيل.

³¹ Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.

³² نشِّينْ ذ ڒشْهُوذْ خْ مَانْ أَيَا ؤُشَا ؤُڒَا ذ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، إِ يوْشَا أَربِّي إِ يِينِّي ذَايسْ يُومْننْ.“

³² Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.

³³ ڒَامِي سْڒِينْ أَيَا، هَاجنْ أَطَّاسْ ؤُشَا تّمْشَاوَارنْ حِيمَا أَذْ ثنْ نْغنْ.

³³ Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.

³⁴ مَاشَا إِكَّارْ إِجّنْ زڭْ إِفَارِيسِييّنْ، قَّارنْ أَسْ ڭَامَالِييَالْ. نتَّا ذ أَمْسڒْمَاذْ ن شَّارِيعَا ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِتّْوقَّارْ إِ-ث. يُومُورْ نتَّا حِيمَا أَذْ نذْهنْ رُّوسُولْ غَارْ بَارَّا إِ شْوَايْثْ ن ڒْوقْثْ.

³⁴ Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.

³⁵ إِنَّا أَسنْ: ”أَ إِرْيَازنْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، حْضَامْ إِخفْ نْومْ، خْزَارمْ مْلِيحْ أَقَا مَارَّا مِينْ غَا ثڭّمْ س إِوْذَانْ-أَ أَذْ يِيڒِي س ڒْحقّْ.

³⁵ Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!

³⁶ مِينْزِي قْبڒْ ڒْوقْثْ-أَ ثُوغَا إِكَّارْ ثُودَّاسْ، إِنَّا أَقَا نتَّا ذ شَا، ڒصْقنْ ذَايسْ عْڒَاحَاڒْ شَا ن أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ. أَقَا نْغِينْ ث ؤُ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا ث إِضفَّارنْ، ذوْڒنْ تّْوَازُوزَّارنْ، إِكمّڒْ أَرَّايْ نْسنْ.

³⁶ Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.

³⁷ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِكَّارْ يَاهُوذَا أَجَالِيلِي ذڭْ وُوسَّانْ ن ؤُزمّمْ إِ ؤُخدْجصْ ن ضَّارِيبَا إِ كُوڒْ ؤُزدْجِيفْ إِ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ؤُشَا إِسّغْوَا أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ ذِي ڒْڭنْسْ أَوَارْنِي أَسْ. ؤُشَا نتَّا إِمُّوثْ ؤُشَا مَارَّا إِنِّي إِ-ث-إِ-د-إِضْفَارنْ، ذوْڒنْ تّْوَازدْجْعنْ.

³⁷ Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.

³⁸ ڒخُّو أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ”سْبعّْذمْ إِخفْ نْومْ خْ إِوْذَانْ-أَ، جّمْ ثنْ أَذْ رَاحنْ، مِينْزِي مَاڒَا أَخَارّصْ-أَ نِيغْ ڒْخذْمثْ-أَ زڭْ إِوْذَانْ إِ يدْجَا، خنِّي أَذْ إِقْضَا.

³⁸ “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.

³⁹ مَاشَا مَاڒَا ثُوغَا-ث زِي أَربِّي، وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ث ثْبطّْڒمْ، حِيمَا أَذْ ثَاغْ كنِّيوْ وَارْ ثتّْوِيفِيمْ ذ إِنِّي إِتّْمنْغَانْ أَكْ-ذ أَربِّي.“

³⁹ Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.

⁴⁰ ڭِّينْ أَذْ تّْوَاسّْقنْعنْ زَّايسْ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي ذ ڒَاغَانْ خْ رُّوسُولْ، جِّينْ أَذْ ثنْ هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ،عڒْمنْ أَسنْ حِيمَا وَارْ سِّيوِيڒنْ عَاذْ س يِيسمْ ن يَاسُوع، خنِّي أَرْخُونْ أَسنْ.

⁴⁰ Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.

⁴¹ نِيثْنِي رُوحنْ زَّايْسنْ، فَارْحنْ ڒَامِي ؤُفِينْ بلِّي نِيثْنِي تّْوَاحسْبنْ أَذْ سْذَاهدْجنْ أَبهْذڒْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ نّسْ.

⁴¹ Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.

⁴² وَارْ سّْبدّنْ شَا زڭْ ؤُسڒْمَاذْ ذِي مْكُوڒْ أَسّْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ ذِي ثُوذْرِينْ ؤُ زڭْ ؤُبَارّحْ س سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

⁴² E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →