Atos 5

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ أَنَانِييَاسْ، أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ نّسْ، قَّارنْ أَسْ سَافِّيرَا، إِزّنْزْ إِيَّارْ نّسْ.

¹ Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno

² نتَّا إِكْسِي إِجّْ ن وزْينْ ن ثْمنْيَاثْ ن تَّامَانْ ن ييَّارْ، أَمْ ثسّنْ ثمْغَارْثْ نّسْ مَانْ أَيَا، ؤُشَا إِسّْنُوفَارْ إِ-ث. خَاسْ ؤُشَا يِيوِي-د شَا ن ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ زَّايسْ، إِسَّارْسْ إِ-ت غَارْ إِضَارنْ ن رُّوسُولْ.

² e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.

³ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”أَ أَنَانِييَاسْ، مَايمِّي إِشُّورْ شِّيطَانْ ؤُڒْ نّشْ حِيمَا أَذْ ثسّْخَارْقذْ خْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثْنُوفَّارذْ شَا ن ثْمنْيَاثْ ذڭْ إِيَّارْ؟

³ Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?

⁴ مَا وَارْ إِدْجِي يِييَّارْ نّشْ قْبڒْ إِتّْوَامّنْزْ؟ ؤُ ڒَامِي إِتّْوَامّنْزْ، ثُوغَا صُّولْطَا خْ تَّامَانْ نّسْ عَاذْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ! مِينْ شكْ إِذعْونْ ثتّڭّذْ مَانْ أَيَا ذڭْ وُوڒْ نّشْ؟ أَقَا شكْ وَارْ ثسّْخَارْقذْ شَا خْ إِوْذَانْ مَاشَا خْ أَربِّي.“

⁴ Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!

⁵ ؤُمِي إِسْڒَا أَنَانِييَاسْ أَوَاڒنْ-أَ، إِوْضَا غَارْ ثمُّورْثْ، إِمُّوثْ، ؤُشَا ثذْوڒْ ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ خْ مَارَّا إِنِّي إِسْڒِينْ أَيَا.

⁵ Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.

⁶ كَّارنْ إِبْڒِيغنْ، شفْننْ ث، أَرْبُونْ ث غَارْ بَارَّا، نضْڒنْ ث.

⁶ Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.

⁷ أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْثْ عْڒَاحَاڒْ ثْڒَاثَا ن ثْسَاعّثِينْ، ثُوذفْ-د ثمْغَارْثْ نّسْ، وَارْ ثسِّينْ مِينْ إِمْسَارنْ.

⁷ A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.

⁸ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”إِنِي أَيِي، مَا أَقَا ثزّنْزمْ إِيَّارْ س وَانشْثْ ؤُيَا؟“ ثنَّا أَسْ: ”وَاهْ، س وَانشْثْ ؤُيَا!“

⁸ Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.

⁹ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”مِينْ كنِّيوْ إِذعْونْ ثتَّافْقمْ جَارْ أَومْ مَاحنْذْ أَذْ ثْجَارّْبمْ أَرُّوحْ ن سِيذِي؟ خْزَارْ، إِضَارنْ ن يِينِّي إِنضْڒنْ أَرْيَازْ نّمْ، أَقَا أَثنْ غَارْ ثوَّارْثْ، أَذْ شمْ كْسِينْ بَارَّا عَاوذْ.“

⁹ Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.

¹⁰ ڒخْذنِّي ثوْضَا غَارْ إِضَارنْ نّسْ ؤُشَا ثمُّوثْ. ؤُذْفنْ-د إِبْڒِيغنْ نِّي، ؤُفِينْ ت ثمُّوثْ، كْسِينْ ت، أَرْبُونْ ت غَارْ بَارَّا ؤُشَا نضْڒنْ ت زَّاثْ إِ ورْيَازْ نّسْ،

¹⁰ No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.

¹¹ ؤُشَا ثذْوڒْ ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ؤُ غَارْ مَارَّا إِنِّي إِسْڒِينْ مَانْ أَيَا.

¹¹ E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.

¹² مْسَارنْثْ وَاطَّاسْ ن ڒعْڒَامَاثْ ذ ڒعْجَايبْ جَارْ إِوْذَانْ س إِفَاسّنْ ن رُّوسُولْ ؤُشَا مَارَّا نِيثْنِي ثُوغَا مُوننْ س وُوڒْ ذ إِجّنْ ذڭْ ؤُسقِّيفْ أَكْ-ذ ؤُكُولْوَارْ ذ إِپِيلَارنْ ن سُولِيمَانْ.

¹² Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .

¹³ مَاشَا زڭْ إِوْذَانْ إِنّغْنِي وَارْ إِزْعِيمْ حذْ أَذْ كِيسنْ إِڭّْ أَزدْجِيفْ، مَاشَا ڒْڭنْسْ إِوقَّارْ ثنْ أَطَّاسْ.

¹³ Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.

¹⁴ مَّارنْينْ-د كْثَارْ عَاذْ غَارْ يِينِّي يُومْننْ ذِي سِيذِي، إِبَارُّوثنْ ن يرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ،

¹⁴ Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.

¹⁵ أَڒَامِي ثُوغَا كسِّينْ إِمهْڒَاشْ بَارَّا غَارْ زّْنَاقِي، سّْرُوسَانْ ثنْ خْ ثَاسُّوثْ حِيمَا، خْمِي د غَا يَاسْ شِيمْعُونْ، بَالَاكْ أَذْ ثكّْ مْغِيرْ ثِيڒِي نّسْ خَاسنْ.

¹⁵ Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.

¹⁶ ؤُسِينْ-د ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ زِي ثْندَّامْ نّغْنِي إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ، إِوْينْ-د إِمهْڒَاشْ نْسنْ ذ يِينِّي ذَايْسنْ ڒَارْيَاحْ إِمنْڭَاسْ، ؤُشَا مَارَّا ڭّنْفَانْ.

¹⁶ Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.

¹⁷ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ، إِنِّي إِدْجَانْ زِي ثبْرِيذْثْ ن إِصَاذُوقِييّنْ، ذوْڒنْ شُّورنْ س ڒحْسذْ.

¹⁷ Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.

¹⁸ نِيثْنِي سَّارْسنْ إِفَاسّنْ خْ رُّوسُولْ، طّْفنْ ثنْ ؤُشَا أَرِّينْ ثنْ ذِي ڒقْيُوذْ ذِي ڒحْبسْ.

¹⁸ Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.

¹⁹ مَاشَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي يَارْزمْ ثِيوُّورَا ن ڒحْبسْ س دْجِيڒثْ، إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ غَارْ بَارَّا، إِنَّا أَسنْ:

¹⁹ Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:

²⁰ ”رُوحمْ، خنِّي ثْبدّمْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، سِيوْڒمْ إِ ڒْڭنْسْ س مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ن ثُوذَارْثْ!“

²⁰ — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.

²¹ فّْغنْ-د نِيثْنِي غَارْ ونْقَارْ ن ثْفُوشْثْ، ؤُذْفنْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، بْذَانْ سّڒْمَاذنْ. مَاشَا إِكَّارْ-د أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذ يِينِّي أَكِيذسْ إِدْجَانْ، ؤُشَا ڒَاغَانْ خْ يِينِّي إِبدّنْ أَكِيذْسنْ ؤُ خْ إِمْغَارنْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا سّكّنْ إِمْسخَّارنْ نْسنْ غَارْ ڒحْبسْ حِيمَا أَذْ ثنْ د-أَوْينْ.

²¹ Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do

²² ؤُمِي د-فّْغنْ إِنِّي زَّايْسنْ د-إِتّْوَاسّكّنْ ذِينِّي، وَارْ ثنْ ؤُفِينْ شَا ذِي ڒحْبسْ، ؤُشَاعقْبنْ، نَّانْ:

²² Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido

²³ ”أَقَا نُوفَا ڒحْبسْ إِبلّعْ مْلِيحْ ؤُ إِعسَّاسنْ بدّنْ بَارَّا غَارْ ثوُّورَا، مَاشَا ؤُمِي نَارْزمْ ثَاوَّارْثْ، وَارْ ذِينْ نُوفِي حذْ ذَاخڒْ.“

²³ e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.

²⁴ ڒَامِي سْڒِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمقّْرَاننْ ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَوَاڒنْ-أَ، ثْبهْثنْ أَطَّاسْ، إِودَّارْ أَسنْ مِينْ غَا ڭّنْ.

²⁴ Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.

²⁵ ؤُشَا يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ إِخبَّارْ إِ-ثنْ، إِقَّارْ: ”خْزَارْ، إِرْيَازنْ نِّي ثڭِّيمْ ذِي ڒحْبسْ، أَقَا بدّنْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، سّڒْمَاذنْ إِوْذَانْ!“

²⁵ Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!

²⁶ ڒخْذنِّي رُوحنْ ذِينْ ڒْقُويَاذْ أَكْ-ذ إِعسَّاسنْ، إِوْينْ ثنْ-د، وَارْ ث ڭِّينْ س ؤُغِيڒْ مِينْزِي ثُوغَا ڭّْوذنْ أَقَا ڒْڭنْسْ أَذْ ثنْ إِحجَّارْ.

²⁶ Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.

²⁷ ؤُمِي ثنْ د-إِوْينْ، سّْبدّنْ ثنْ زَّاثْ إِ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ. إِسّقْسَا ثنْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقَّارْ:

²⁷ Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:

²⁸ ”مَا وَارْ كنِّيوْ نُومُورْ س جّهْذْ مَاحنْذْ وَارْ ثسّْغَارَامْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ س يِيسمْ-أَ؟ ؤُ خْزَارْ، أَقَا كنِّيوْ ثشُّورمْ ؤُرْشَالِيمْ س ثْغُورِي نْومْ، كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ خَانغْ ثَارّمْ إِذَامّنْ ن بْنَاذمْ-أَ!“

²⁸ — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!

²⁹ شِيمْعُونْ ذ رُّوسُولْ أَرِّينْ-د، نَّانْ: ”إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نتَّاعْ أَربِّي كْثَارْ زڭْ إِوْذَانْ.

²⁹ Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.

³⁰ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّغْ إِسّْنكَّارْ-د يَاسُوع ونِّي ثنْغِيمْ كنِّيوْ، ثُويْڒمْ ث خْ ثفْڒَاوْثْ.

³⁰ Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.

³¹ أَربِّي إِڭَّا إِ-ث ذ أَزدْجِيفْ ذ ونِّي إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ، ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِ-ث غَارْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُفُوسِي مَاحنْذْ أَذْ إِوْشْ تُّوبثْ ذ وغْفَارْ ن دّْنُوبْ إِ إِسْرَائِيل.

³¹ E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.

³² نشِّينْ ذ ڒشْهُوذْ خْ مَانْ أَيَا ؤُشَا ؤُڒَا ذ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، إِ يوْشَا أَربِّي إِ يِينِّي ذَايسْ يُومْننْ.“

³² Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.

³³ ڒَامِي سْڒِينْ أَيَا، هَاجنْ أَطَّاسْ ؤُشَا تّمْشَاوَارنْ حِيمَا أَذْ ثنْ نْغنْ.

³³ Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.

³⁴ مَاشَا إِكَّارْ إِجّنْ زڭْ إِفَارِيسِييّنْ، قَّارنْ أَسْ ڭَامَالِييَالْ. نتَّا ذ أَمْسڒْمَاذْ ن شَّارِيعَا ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِتّْوقَّارْ إِ-ث. يُومُورْ نتَّا حِيمَا أَذْ نذْهنْ رُّوسُولْ غَارْ بَارَّا إِ شْوَايْثْ ن ڒْوقْثْ.

³⁴ Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.

³⁵ إِنَّا أَسنْ: ”أَ إِرْيَازنْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، حْضَامْ إِخفْ نْومْ، خْزَارمْ مْلِيحْ أَقَا مَارَّا مِينْ غَا ثڭّمْ س إِوْذَانْ-أَ أَذْ يِيڒِي س ڒْحقّْ.

³⁵ Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.

³⁶ مِينْزِي قْبڒْ ڒْوقْثْ-أَ ثُوغَا إِكَّارْ ثُودَّاسْ، إِنَّا أَقَا نتَّا ذ شَا، ڒصْقنْ ذَايسْ عْڒَاحَاڒْ شَا ن أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ. أَقَا نْغِينْ ث ؤُ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا ث إِضفَّارنْ، ذوْڒنْ تّْوَازُوزَّارنْ، إِكمّڒْ أَرَّايْ نْسنْ.

³⁶ Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.

³⁷ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِكَّارْ يَاهُوذَا أَجَالِيلِي ذڭْ وُوسَّانْ ن ؤُزمّمْ إِ ؤُخدْجصْ ن ضَّارِيبَا إِ كُوڒْ ؤُزدْجِيفْ إِ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ؤُشَا إِسّغْوَا أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ ذِي ڒْڭنْسْ أَوَارْنِي أَسْ. ؤُشَا نتَّا إِمُّوثْ ؤُشَا مَارَّا إِنِّي إِ-ث-إِ-د-إِضْفَارنْ، ذوْڒنْ تّْوَازدْجْعنْ.

³⁷ Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.

³⁸ ڒخُّو أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ”سْبعّْذمْ إِخفْ نْومْ خْ إِوْذَانْ-أَ، جّمْ ثنْ أَذْ رَاحنْ، مِينْزِي مَاڒَا أَخَارّصْ-أَ نِيغْ ڒْخذْمثْ-أَ زڭْ إِوْذَانْ إِ يدْجَا، خنِّي أَذْ إِقْضَا.

³⁸ Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.

³⁹ مَاشَا مَاڒَا ثُوغَا-ث زِي أَربِّي، وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ث ثْبطّْڒمْ، حِيمَا أَذْ ثَاغْ كنِّيوْ وَارْ ثتّْوِيفِيمْ ذ إِنِّي إِتّْمنْغَانْ أَكْ-ذ أَربِّي.“

³⁹ Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.

⁴⁰ ڭِّينْ أَذْ تّْوَاسّْقنْعنْ زَّايسْ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي ذ ڒَاغَانْ خْ رُّوسُولْ، جِّينْ أَذْ ثنْ هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ،عڒْمنْ أَسنْ حِيمَا وَارْ سِّيوِيڒنْ عَاذْ س يِيسمْ ن يَاسُوع، خنِّي أَرْخُونْ أَسنْ.

⁴⁰ Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.

⁴¹ نِيثْنِي رُوحنْ زَّايْسنْ، فَارْحنْ ڒَامِي ؤُفِينْ بلِّي نِيثْنِي تّْوَاحسْبنْ أَذْ سْذَاهدْجنْ أَبهْذڒْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ نّسْ.

⁴¹ Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.

⁴² وَارْ سّْبدّنْ شَا زڭْ ؤُسڒْمَاذْ ذِي مْكُوڒْ أَسّْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ ذِي ثُوذْرِينْ ؤُ زڭْ ؤُبَارّحْ س سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

⁴² E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →