Atos 5

rifa (RIFA) vs NVI

NVI Nova Versão Internacional

¹ إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ أَنَانِييَاسْ، أَكْ-ذ ثمْغَارْثْ نّسْ، قَّارنْ أَسْ سَافِّيرَا، إِزّنْزْ إِيَّارْ نّسْ.

¹ Um homem chamado Ananias, juntamente com Safira, sua mulher, também vendeu uma propriedade.

² نتَّا إِكْسِي إِجّْ ن وزْينْ ن ثْمنْيَاثْ ن تَّامَانْ ن ييَّارْ، أَمْ ثسّنْ ثمْغَارْثْ نّسْ مَانْ أَيَا، ؤُشَا إِسّْنُوفَارْ إِ-ث. خَاسْ ؤُشَا يِيوِي-د شَا ن ثْمنْيَاثْ ن نُّوقَارْثْ زَّايسْ، إِسَّارْسْ إِ-ت غَارْ إِضَارنْ ن رُّوسُولْ.

² Ele reteve parte do dinheiro para si, sabendo disso também sua mulher; e o restante levou e colocou aos pés dos apóstolos.

³ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”أَ أَنَانِييَاسْ، مَايمِّي إِشُّورْ شِّيطَانْ ؤُڒْ نّشْ حِيمَا أَذْ ثسّْخَارْقذْ خْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثْنُوفَّارذْ شَا ن ثْمنْيَاثْ ذڭْ إِيَّارْ؟

³ Então perguntou Pedro: "Ananias, como você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, a ponto de você mentir ao Espírito Santo e guardar para si uma parte do dinheiro que recebeu pela propriedade?

⁴ مَا وَارْ إِدْجِي يِييَّارْ نّشْ قْبڒْ إِتّْوَامّنْزْ؟ ؤُ ڒَامِي إِتّْوَامّنْزْ، ثُوغَا صُّولْطَا خْ تَّامَانْ نّسْ عَاذْ ذڭْ ؤُفُوسْ نّشْ! مِينْ شكْ إِذعْونْ ثتّڭّذْ مَانْ أَيَا ذڭْ وُوڒْ نّشْ؟ أَقَا شكْ وَارْ ثسّْخَارْقذْ شَا خْ إِوْذَانْ مَاشَا خْ أَربِّي.“

⁴ Ela não lhe pertencia? E, depois de vendida, o dinheiro não estava em seu poder? O que o levou a pensar em fazer tal coisa? Você não mentiu aos homens, mas sim a Deus".

⁵ ؤُمِي إِسْڒَا أَنَانِييَاسْ أَوَاڒنْ-أَ، إِوْضَا غَارْ ثمُّورْثْ، إِمُّوثْ، ؤُشَا ثذْوڒْ ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ خْ مَارَّا إِنِّي إِسْڒِينْ أَيَا.

⁵ Ouvindo isso, Ananias caiu e morreu. Grande temor apoderou-se de todos os que ouviram o que tinha acontecido.

⁶ كَّارنْ إِبْڒِيغنْ، شفْننْ ث، أَرْبُونْ ث غَارْ بَارَّا، نضْڒنْ ث.

⁶ Então os moços vieram, envolveram seu corpo, levaram-no para fora e o sepultaram.

⁷ أَوَارْنِي ڒَامِي عْذُونْثْ عْڒَاحَاڒْ ثْڒَاثَا ن ثْسَاعّثِينْ، ثُوذفْ-د ثمْغَارْثْ نّسْ، وَارْ ثسِّينْ مِينْ إِمْسَارنْ.

⁷ Cerca de três horas mais tarde, entrou sua mulher, sem saber o que havia acontecido.

⁸ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”إِنِي أَيِي، مَا أَقَا ثزّنْزمْ إِيَّارْ س وَانشْثْ ؤُيَا؟“ ثنَّا أَسْ: ”وَاهْ، س وَانشْثْ ؤُيَا!“

⁸ Pedro lhe perguntou: "Diga-me, foi esse o preço que vocês conseguiram pela propriedade? " Respondeu ela: "Sim, foi esse mesmo".

⁹ إِنَّا أَسْ شِيمْعُونْ: ”مِينْ كنِّيوْ إِذعْونْ ثتَّافْقمْ جَارْ أَومْ مَاحنْذْ أَذْ ثْجَارّْبمْ أَرُّوحْ ن سِيذِي؟ خْزَارْ، إِضَارنْ ن يِينِّي إِنضْڒنْ أَرْيَازْ نّمْ، أَقَا أَثنْ غَارْ ثوَّارْثْ، أَذْ شمْ كْسِينْ بَارَّا عَاوذْ.“

⁹ Pedro lhe disse: "Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Veja! Estão à porta os pés dos que sepultaram seu marido, e eles a levarão também".

¹⁰ ڒخْذنِّي ثوْضَا غَارْ إِضَارنْ نّسْ ؤُشَا ثمُّوثْ. ؤُذْفنْ-د إِبْڒِيغنْ نِّي، ؤُفِينْ ت ثمُّوثْ، كْسِينْ ت، أَرْبُونْ ت غَارْ بَارَّا ؤُشَا نضْڒنْ ت زَّاثْ إِ ورْيَازْ نّسْ،

¹⁰ Naquele mesmo instante, ela caiu aos pés dele e morreu. Então os moços entraram e, encontrando-a morta, levaram-na e a sepultaram ao lado de seu marido.

¹¹ ؤُشَا ثذْوڒْ ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ غَارْ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ ؤُ غَارْ مَارَّا إِنِّي إِسْڒِينْ مَانْ أَيَا.

¹¹ E grande temor apoderou-se de toda a igreja e de todos os que ouviram falar desses acontecimentos.

¹² مْسَارنْثْ وَاطَّاسْ ن ڒعْڒَامَاثْ ذ ڒعْجَايبْ جَارْ إِوْذَانْ س إِفَاسّنْ ن رُّوسُولْ ؤُشَا مَارَّا نِيثْنِي ثُوغَا مُوننْ س وُوڒْ ذ إِجّنْ ذڭْ ؤُسقِّيفْ أَكْ-ذ ؤُكُولْوَارْ ذ إِپِيلَارنْ ن سُولِيمَانْ.

¹² Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos os que creram costumavam reunir-se no Pórtico de Salomão.

¹³ مَاشَا زڭْ إِوْذَانْ إِنّغْنِي وَارْ إِزْعِيمْ حذْ أَذْ كِيسنْ إِڭّْ أَزدْجِيفْ، مَاشَا ڒْڭنْسْ إِوقَّارْ ثنْ أَطَّاسْ.

¹³ Dos demais, ninguém ousava juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alto conceito.

¹⁴ مَّارنْينْ-د كْثَارْ عَاذْ غَارْ يِينِّي يُومْننْ ذِي سِيذِي، إِبَارُّوثنْ ن يرْيَازنْ ذ ثمْغَارِينْ،

¹⁴ Em número cada vez maior, homens e mulheres criam no Senhor e lhes eram acrescentados,

¹⁵ أَڒَامِي ثُوغَا كسِّينْ إِمهْڒَاشْ بَارَّا غَارْ زّْنَاقِي، سّْرُوسَانْ ثنْ خْ ثَاسُّوثْ حِيمَا، خْمِي د غَا يَاسْ شِيمْعُونْ، بَالَاكْ أَذْ ثكّْ مْغِيرْ ثِيڒِي نّسْ خَاسنْ.

¹⁵ de modo que o povo também levava os doentes às ruas e os colocava em camas e macas, para que pelo menos a sombra de Pedro se projetasse sobre alguns, enquanto ele passava.

¹⁶ ؤُسِينْ-د ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ زِي ثْندَّامْ نّغْنِي إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ إِ ؤُرْشَالِيمْ، إِوْينْ-د إِمهْڒَاشْ نْسنْ ذ يِينِّي ذَايْسنْ ڒَارْيَاحْ إِمنْڭَاسْ، ؤُشَا مَارَّا ڭّنْفَانْ.

¹⁶ Afluíam também multidões das cidades próximas a Jerusalém, trazendo seus doentes e os que eram atormentados por espíritos imundos; e todos eram curados.

¹⁷ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ، إِنِّي إِدْجَانْ زِي ثبْرِيذْثْ ن إِصَاذُوقِييّنْ، ذوْڒنْ شُّورنْ س ڒحْسذْ.

¹⁷ Então o sumo sacerdote e todos os seus companheiros, membros do partido dos saduceus, ficaram cheios de inveja.

¹⁸ نِيثْنِي سَّارْسنْ إِفَاسّنْ خْ رُّوسُولْ، طّْفنْ ثنْ ؤُشَا أَرِّينْ ثنْ ذِي ڒقْيُوذْ ذِي ڒحْبسْ.

¹⁸ Por isso, mandaram prender os apóstolos, colocando-os numa prisão pública.

¹⁹ مَاشَا لْمَالَاكْ ن سِيذِي يَارْزمْ ثِيوُّورَا ن ڒحْبسْ س دْجِيڒثْ، إِسُّوفّغْ إِ-ثنْ غَارْ بَارَّا، إِنَّا أَسنْ:

¹⁹ Mas durante a noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere, levou-os para fora e

²⁰ ”رُوحمْ، خنِّي ثْبدّمْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، سِيوْڒمْ إِ ڒْڭنْسْ س مَارَّا أَوَاڒنْ-أَ ن ثُوذَارْثْ!“

²⁰ disse: "Dirijam-se ao templo e relatem ao povo toda a mensagem desta Vida".

²¹ فّْغنْ-د نِيثْنِي غَارْ ونْقَارْ ن ثْفُوشْثْ، ؤُذْفنْ غَارْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، بْذَانْ سّڒْمَاذنْ. مَاشَا إِكَّارْ-د أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ ذ يِينِّي أَكِيذسْ إِدْجَانْ، ؤُشَا ڒَاغَانْ خْ يِينِّي إِبدّنْ أَكِيذْسنْ ؤُ خْ إِمْغَارنْ ن أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، ؤُشَا سّكّنْ إِمْسخَّارنْ نْسنْ غَارْ ڒحْبسْ حِيمَا أَذْ ثنْ د-أَوْينْ.

²¹ Ao amanhecer, eles entraram no pátio do templo, como haviam sido instruídos, e começaram a ensinar o povo. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que os seus companheiros, convocaram o Sinédrio — toda a assembléia dos líderes religiosos de Israel — e mandaram buscar os apóstolos na prisão.

²² ؤُمِي د-فّْغنْ إِنِّي زَّايْسنْ د-إِتّْوَاسّكّنْ ذِينِّي، وَارْ ثنْ ؤُفِينْ شَا ذِي ڒحْبسْ، ؤُشَاعقْبنْ، نَّانْ:

²² Todavia, ao chegarem à prisão, os guardas não os encontraram ali. Então, voltaram e relataram:

²³ ”أَقَا نُوفَا ڒحْبسْ إِبلّعْ مْلِيحْ ؤُ إِعسَّاسنْ بدّنْ بَارَّا غَارْ ثوُّورَا، مَاشَا ؤُمِي نَارْزمْ ثَاوَّارْثْ، وَارْ ذِينْ نُوفِي حذْ ذَاخڒْ.“

²³ "Encontramos a prisão trancada com toda a segurança, com os guardas diante das portas; mas, quando as abrimos não havia ninguém".

²⁴ ڒَامِي سْڒِينْ إِمقّْرَاننْ ن إِكهَّاننْ ذ إِمقّْرَاننْ ن زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَوَاڒنْ-أَ، ثْبهْثنْ أَطَّاسْ، إِودَّارْ أَسنْ مِينْ غَا ڭّنْ.

²⁴ Diante desse relato, o capitão da guarda do templo e os chefes dos sacerdotes ficaram perplexos, imaginando o que teria acontecido.

²⁵ ؤُشَا يُوسَا-د إِجّْ ن ورْيَازْ إِخبَّارْ إِ-ثنْ، إِقَّارْ: ”خْزَارْ، إِرْيَازنْ نِّي ثڭِّيمْ ذِي ڒحْبسْ، أَقَا بدّنْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، سّڒْمَاذنْ إِوْذَانْ!“

²⁵ Nesse momento chegou alguém e disse: "Os homens que os senhores puseram na prisão estão no pátio do templo, ensinando o povo".

²⁶ ڒخْذنِّي رُوحنْ ذِينْ ڒْقُويَاذْ أَكْ-ذ إِعسَّاسنْ، إِوْينْ ثنْ-د، وَارْ ث ڭِّينْ س ؤُغِيڒْ مِينْزِي ثُوغَا ڭّْوذنْ أَقَا ڒْڭنْسْ أَذْ ثنْ إِحجَّارْ.

²⁶ Então, indo para lá com os guardas, o capitão trouxe os apóstolos, mas sem o uso de força, pois temiam que o povo os apedrejasse.

²⁷ ؤُمِي ثنْ د-إِوْينْ، سّْبدّنْ ثنْ زَّاثْ إِ مَارَّا جْمَاعثْ ثَامقّْرَانْثْ. إِسّقْسَا ثنْ أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، إِقَّارْ:

²⁷ Tendo levado os apóstolos, apresentaram-nos ao Sinédrio para serem interrogados pelo sumo sacerdote,

²⁸ ”مَا وَارْ كنِّيوْ نُومُورْ س جّهْذْ مَاحنْذْ وَارْ ثسّْغَارَامْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ س يِيسمْ-أَ؟ ؤُ خْزَارْ، أَقَا كنِّيوْ ثشُّورمْ ؤُرْشَالِيمْ س ثْغُورِي نْومْ، كنِّيوْ ثخْسمْ أَذْ خَانغْ ثَارّمْ إِذَامّنْ ن بْنَاذمْ-أَ!“

²⁸ que lhes disse: "Demos ordens expressas a vocês para que não ensinassem neste nome. Todavia, vocês encheram Jerusalém com sua doutrina e nos querem tornar culpados do sangue desse homem".

²⁹ شِيمْعُونْ ذ رُّوسُولْ أَرِّينْ-د، نَّانْ: ”إِتّْخصَّا أَنغْ أَذْ نتَّاعْ أَربِّي كْثَارْ زڭْ إِوْذَانْ.

²⁹ Pedro e os outros apóstolos responderam: "É preciso obedecer antes a Deus do que aos homens!

³⁰ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ نّغْ إِسّْنكَّارْ-د يَاسُوع ونِّي ثنْغِيمْ كنِّيوْ، ثُويْڒمْ ث خْ ثفْڒَاوْثْ.

³⁰ O Deus dos nossos antepassados ressuscitou Jesus, a quem os senhores mataram, suspendendo-o num madeiro.

³¹ أَربِّي إِڭَّا إِ-ث ذ أَزدْجِيفْ ذ ونِّي إِتِّيشنْ ثُوذَارْثْ، ؤُشَا إِسّْڭعّذْ إِ-ث غَارْ ؤُفُوسْ نّسْ ؤُفُوسِي مَاحنْذْ أَذْ إِوْشْ تُّوبثْ ذ وغْفَارْ ن دّْنُوبْ إِ إِسْرَائِيل.

³¹ Deus o exaltou, colocando-o à sua direita como Príncipe e Salvador, para dar a Israel arrependimento e perdão de pecados.

³² نشِّينْ ذ ڒشْهُوذْ خْ مَانْ أَيَا ؤُشَا ؤُڒَا ذ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، إِ يوْشَا أَربِّي إِ يِينِّي ذَايسْ يُومْننْ.“

³² Nós somos testemunhas destas coisas, bem como o Espírito Santo, que Deus concedeu aos que lhe obedecem".

³³ ڒَامِي سْڒِينْ أَيَا، هَاجنْ أَطَّاسْ ؤُشَا تّمْشَاوَارنْ حِيمَا أَذْ ثنْ نْغنْ.

³³ Ouvindo isso, eles ficaram furiosos e queriam matá-los.

³⁴ مَاشَا إِكَّارْ إِجّنْ زڭْ إِفَارِيسِييّنْ، قَّارنْ أَسْ ڭَامَالِييَالْ. نتَّا ذ أَمْسڒْمَاذْ ن شَّارِيعَا ؤُ مَارَّا ڒْڭنْسْ إِتّْوقَّارْ إِ-ث. يُومُورْ نتَّا حِيمَا أَذْ نذْهنْ رُّوسُولْ غَارْ بَارَّا إِ شْوَايْثْ ن ڒْوقْثْ.

³⁴ Mas um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, levantou-se no Sinédrio e pediu que os homens fossem retirados por um momento.

³⁵ إِنَّا أَسنْ: ”أَ إِرْيَازنْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، حْضَامْ إِخفْ نْومْ، خْزَارمْ مْلِيحْ أَقَا مَارَّا مِينْ غَا ثڭّمْ س إِوْذَانْ-أَ أَذْ يِيڒِي س ڒْحقّْ.

³⁵ Então lhes disse: "Israelitas, considerem cuidadosamente o que pretendem fazer a esses homens.

³⁶ مِينْزِي قْبڒْ ڒْوقْثْ-أَ ثُوغَا إِكَّارْ ثُودَّاسْ، إِنَّا أَقَا نتَّا ذ شَا، ڒصْقنْ ذَايسْ عْڒَاحَاڒْ شَا ن أَربْعَا-مْيَا ن يرْيَازنْ. أَقَا نْغِينْ ث ؤُ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا ث إِضفَّارنْ، ذوْڒنْ تّْوَازُوزَّارنْ، إِكمّڒْ أَرَّايْ نْسنْ.

³⁶ Há algum tempo, apareceu Teudas, reivindicando ser alguém, e cerca de quatrocentos homens se juntaram a ele. Ele foi morto, todos os seus seguidores se dispersaram e acabaram em nada.

³⁷ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِكَّارْ يَاهُوذَا أَجَالِيلِي ذڭْ وُوسَّانْ ن ؤُزمّمْ إِ ؤُخدْجصْ ن ضَّارِيبَا إِ كُوڒْ ؤُزدْجِيفْ إِ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ، ؤُشَا إِسّغْوَا أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ ذِي ڒْڭنْسْ أَوَارْنِي أَسْ. ؤُشَا نتَّا إِمُّوثْ ؤُشَا مَارَّا إِنِّي إِ-ث-إِ-د-إِضْفَارنْ، ذوْڒنْ تّْوَازدْجْعنْ.

³⁷ Depois dele, nos dias do recenseamento, apareceu Judas, o galileu, que liderou um grupo em rebelião. Ele também foi morto, e todos os seus seguidores foram dispersos.

³⁸ ڒخُّو أَذْ أَومْ إِنِيغْ: ”سْبعّْذمْ إِخفْ نْومْ خْ إِوْذَانْ-أَ، جّمْ ثنْ أَذْ رَاحنْ، مِينْزِي مَاڒَا أَخَارّصْ-أَ نِيغْ ڒْخذْمثْ-أَ زڭْ إِوْذَانْ إِ يدْجَا، خنِّي أَذْ إِقْضَا.

³⁸ Portanto, neste caso eu os aconselho: deixem esses homens em paz e soltem-nos. Se o propósito ou atividade deles for de origem humana, fracassará;

³⁹ مَاشَا مَاڒَا ثُوغَا-ث زِي أَربِّي، وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ث ثْبطّْڒمْ، حِيمَا أَذْ ثَاغْ كنِّيوْ وَارْ ثتّْوِيفِيمْ ذ إِنِّي إِتّْمنْغَانْ أَكْ-ذ أَربِّي.“

³⁹ se proceder de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los, pois se acharão lutando contra Deus".

⁴⁰ ڭِّينْ أَذْ تّْوَاسّْقنْعنْ زَّايسْ ؤُشَا أَوَارْنِي ڒَامِي ذ ڒَاغَانْ خْ رُّوسُولْ، جِّينْ أَذْ ثنْ هتّْكنْ س ؤُركُّوضْ،عڒْمنْ أَسنْ حِيمَا وَارْ سِّيوِيڒنْ عَاذْ س يِيسمْ ن يَاسُوع، خنِّي أَرْخُونْ أَسنْ.

⁴⁰ Eles foram convencidos pelo discurso de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram-lhes que não falassem em nome de Jesus e os deixaram sair em liberdade.

⁴¹ نِيثْنِي رُوحنْ زَّايْسنْ، فَارْحنْ ڒَامِي ؤُفِينْ بلِّي نِيثْنِي تّْوَاحسْبنْ أَذْ سْذَاهدْجنْ أَبهْذڒْ ذِي طّْوعْ ن يِيسمْ نّسْ.

⁴¹ Os apóstolos saíram do Sinédrio, alegres por terem sido considerados dignos de serem humilhados por causa do Nome.

⁴² وَارْ سّْبدّنْ شَا زڭْ ؤُسڒْمَاذْ ذِي مْكُوڒْ أَسّْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ ؤُ ذِي ثُوذْرِينْ ؤُ زڭْ ؤُبَارّحْ س سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

⁴² Todos os dias, no templo e de casa em casa, não deixavam de ensinar e proclamar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 5 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →