Atos 2

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ ؤُمِي كمّْڒنْ وُوسَّانْ أَڒْ ڒْعِيذْ ن خمْسِينْ ن وُوسَّانْ، ثُوغَا أَثنْ مَارَّا جْمِيعْ مُوننْ.

¹ Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.

² خْ إِشْثْ ن ڒْغفْڒثْ يُوسَا-د إِجّْ ن زّْهِيرْ زڭْ ؤُجنَّا، إِڭَّا أَخْمِي ذ أَسمِّيضْ إِجهْذنْ أَطَّاسْ، إِشُّورْ مَارَّا ثَادَّارْثْ مَانِي ثُوغَا قِّيمنْ.

² De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.

³ ؤُشَا ضْهَارنْ أَسنْ-د إِڒْسَاونْ أَمْ ن ثْمسِّي نِّي إِتّمْسبْضَانْ، أَرْسِينْ خْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ،

³ Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.

⁴ ؤُ مَارَّا نِيثْنِي ذوْڒنْ شُّورنْ س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، بْذَانْ أَذْ سِّيوْڒنْ س إِجّْ ن يِيڒسْ نّغْنِي أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ إِوْشَا أَرُّوحْ أَذْ زَّايْسنْ نطْقنْ.

⁴ Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.

⁵ ثُوغَا تّْغِيمَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ إِرْيَازنْ نِّي إِتّڭْوذنْ أَربِّي، ؤُذَاينْ زِي مَارَّا ڒڭْنُوسْ سَاذُو ؤُجنَّا.

⁵ Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.

⁶ ؤُمِي إِكَّارْ زّْهِيرْ-أَ، إِمُونْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ذِينِّي ؤُشَا ثْبهْثنْ، مِينْزِي كُوڒْ إِجّْ ثُوغَا إِتّسْڒَا أَسنْ سَّاوَاڒنْ س يِيڒْسَاونْ نْسنْ إِفَارْزنْ.

⁶ Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.

⁷ ذهْشنْ، ثْبهْثنْ مَارَّا، نَّانْ جَارْ أَسنْ: ”مَا وَارْ دْجِينْ مَارَّا إِنَا إِنِّي ذِينْ إِسَّاوَاڒنْ ذ إِجَالِيلِييّنْ؟

⁷ Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?

⁸ مَامّشْ ذ أَسنْ نسْڒَا نشِّينْ، كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ، سَّاوَاڒنْ س يِيڒسْ إِ زِي د-نثْوَاخْڒقْ؟

⁸ Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?

⁹ إِبَارْثِييّنْ ذ إِمِيذِييّنْ ذ إِعِيلَامِييّنْ ذ إِمزْذَاغْ ن مِيسُوپُوثَامْيَا، ثنِّي ذ ثَامُّورْثْ جَارْ ثْنَاينْ ن إِغزْرَانْ، ذ وُوذَاينْ ذ إِنِّي زِي كَابَّاذُوكِييَا، إِنِّي د-يُوسِينْ زِي جّْوَايهْ ن بُونْطُوسْ ذ أَسِييَا،

⁹ Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,

¹⁰ زِي جّْوَايهْ ن فْرِيخِييَا، بَامْفِيلِييَا ذ مِيصْرَا ؤُ زِي جّْوَايهْ ن لِيبِييَا غَارْ قَايْرَاوَانْ، ؤُڒَا ذ إِنِّي د-يُوسِينْ زِي رُومَا، أَمْ ؤُذَاينْ أَمْ يِينِّي إِذوْڒنْ ذ إِمْعَاشَارنْ ن دِّينْ ن وُوذَاينْ،

¹⁰ a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,

¹¹ إِنِّيد-يُوسِينْ زِي كْرِيثَا ؤُ زِي عَارَابِييَّا، أَقَا نشِّينْ نسْڒَا أَسنْ سَّاوَاڒنْ س يِيڒسْ نّغْ خْ ڒعْجَايبْ إِمقّْرَاننْ ن أَربِّي!“

¹¹ judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!

¹² مَارَّا ثْبهْثنْ ؤُشَا نَّانْ إِجّْ إِ ونّغْنِي: ”مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي مَانْ أَيَا؟“

¹² Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?

¹³ مَاشَا إِنّغْنِي سْثْهزَّانْ زَّايْسنْ، نَّانْ: ”نِيثْنِي سْوِينْ بِينُو ن جْذِيذْ.“

¹³ Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.

¹⁴ أَوَارْنِي أَسْ إِكَّارْ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ، أَكْ-ذ حِيطَاشْ ن رُّوسُولْ. نتَّا إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹⁴ Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.

¹⁵ إِوْذَانْ-أَ وَارْ سْشَارنْ شَا أَمْ مَامّشْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ، مِينْزِي أَقَا-ت ذ ثَاسَاعّثْ ذ ثْڒَاثَا ن وَاسّْ.

¹⁵ Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.

¹⁶ مَاشَا أَيَا مِينْ إِتّْوَانَّانْ زڭْ ؤُنَابِي يُووِيلْ:

¹⁶ Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:

¹⁷ ’أَذْ يِيڒِي ذڭْ وُوسَّانْ إِنڭُّورَا،

¹⁷ Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.

¹⁸ ؤُڒَا خْ إِمْسخَّارنْ إِنُو ؤُ خْ ثِييَّا إِنُو

¹⁸ Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.

¹⁹ أَذْ وْشغْ لْمُوعْجِيزَاثْ ذڭْ ؤُجنَّا

¹⁹ Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.

²⁰ أَذْ ثذْوڒْ ثْفُوشْثْ غَارْ ثَادْجسْثْ،

²⁰ O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.

²¹ ؤُشَا أَذْ يِيڒِي،

²¹ E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.

²² أَ إِرْيَازنْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، سْڒمْ أَوَاڒنْ-أَ: يَاسُوع نَّاصِيرِي، أَقَا-ث ذ بْنَاذمْ إِ ذ أَومْ د-إِتّْوَاسّْشَاننْ زِي أَربِّي س ثْمڭَّا ثِيمقّْرَانِينْ ذ ڒعْڒَامَاثْ ذ لْمُوعْجِيزَاثْ إِ يڭَّا أَربِّي س ؤُفُوسْ نّسْ ذِي ڒْوسْطْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ ثسّْنمْ كنِّيوْ،

²² Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,

²³ أَقَا وَانِيثَا، ونِّي إِتّْوَاحُوزنْ إِ مَانْ أَيَا إِ نتَّا عْلَاحْسَابْ ثُوسّْنَا ن أَربِّي قْبڒْ ؤُ عْلَاحْسَابْ ڒْخَاضَارْ نّسْ، أَقَا كنِّيوْ ثْسلّْممْ ث ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِعفَّاننْ ؤُ ثْصلّْبمْ ث ؤُ ثنْغِيمْ ث.

²³ depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.

²⁴ مَاشَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د أَربِّي ؤُشَا إِسَّارْخُو إِسغْوَانْ ن ڒَاخَارْثْ، مَاغَارْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاطّفْ ذِي ڒَاخَارْثْ.

²⁴ Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.

²⁵ مِينْزِي ذَاوُوذْ إِنَّا خَاسْ:

²⁵ Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.

²⁶ س ؤُيَا إِفَارّهْ ؤُڒْ إِنُو

²⁶ Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,

²⁷ مِينْزِي وَارْ ثتّجِّيذْ ڒعْمَارْ إِنُو ذِي ڒَاخَارْثْ،

²⁷ pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.

²⁸ شكْ ثسّشْنذْ أَيِي أَبْرِيذْ ن ثُوذَارْثْ،

²⁸ Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.

²⁹ أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، أَقَا ثعْذڒْ أَيِي أَذْ أَومْ سِّيوْڒغْ س بْطَايْطَايْ خْ أَرَّايْسْ ن ڒجْذُوذْ نّغْ ذَاوُوذْ، ونِّي أَقَا إِمُّوثْ، إِتّْوَانْضڒْ، ؤُشَا أَنْضڒْ نّسْ أَقَا-ث غَارْنغْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²⁹ Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.

³⁰ مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا ذ أَنَابِي، إِسّنْ بلِّي أَربِّي إِجُّودْجْ أَسْ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ:

³⁰ Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.

³¹ أَمُّو ثُوغَا نتَّا إِزْوَارْ إِژْرَا ؤُشَا إِسِّيوڒْ خْ ثْنُوكْرَا ن لْمَاسِيحْ، بلِّي وَارْ إِتّْوَاجِّي شَا ذِي ڒَاخَارْثْ ؤُشَا أَرِّيمثْ نّسْ وَارْ ثتَّاشِي أَكِيشُّو.

³¹ É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.

³² يَاسُوع وَانِيثَا أَقَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د أَربِّي ؤُ نشِّينْ مَارَّا ذ ڒشْهُوذْ نّسْ.

³² A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.

³³ نتَّا إِتّْوَاسّْڭعّذْ أَڒْ أَفُوسْ أَفُوسِي ن أَربِّي ؤُشَا إِطّفْ لْوَاعْذْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ زِي بَابَاسْ. أَقَا إِفَارّغْ ثَاوْهِيبْثْ-أَ ڒخُّو أَمْ مَامّشْ ثتّْوَاڒَامْ ؤُ ثتّسْڒَامْ.

³³ Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.

³⁴ ذَاوُوذْ مَاشَا وَارْ إِڭعّذْ شَا غَارْ إِجنْوَانْ، مَاغَارْ إِنَّا:

³⁴ Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita

³⁵ أَڒْ ذ غَا ڭّغْ ڒْعذْيَانْ نّشْ

³⁵ até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.

³⁶ أَذْ ثسّنْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل نِيشَانْ، بلِّي أَربِّي إِڭَّا يَاسُوع وَانِيثَا، ونِّي ثْصلّْبمْ كنِّيوْ، ذ سِيذِي ذ لْمَاسِيحْ.“

³⁶ Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.

³⁷ ڒَامِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، ثُوذفْ أَسنْ ذڭْ وُوڒْ نْسنْ ذَاخڒْ، نَّانْ إِ شِيمْعُونْ ؤُ إِ رُّوسُولْ نّغْنِي: ”مِينْ غَا نڭّْ، أَ ثَاوْمَاثْ نّغْ؟“

³⁷ Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?

³⁸ إِنَّا أَسنْ شِيمْعُونْ: ”ثُوبمْ، أجّْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ إِتّْوَاسّغْضصْ س يِيسمْ ن سِيذِي يَاسُوع إِ وغْفَارْ ن دّْنُوبْ، ؤُشَا أَذْ ثْقبْڒمْ ثَاوْهِيبْثْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.

³⁸ Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.

³⁹ مِينْزِي لْوَاعْذْ إِ كنِّيوْ ؤُ إِ ثَارْوَا نْومْ ؤُ إِ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، إِنِّي خْ إِ ذ غَا إِڒَاغَا أَربِّي نّغْ.“

³⁹ Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.

⁴⁰ ؤُشَا س وَاوَاڒنْ نّغْنِي أَطَّاسْ ثُوغَا إِسّقْنعْ ؤُ إِعْڒمْ أَسنْ، إِنَّا: ”نجْممْ زِي ثَاصِيڒثْ-أَ إِفَارْغنْ.“

⁴⁰ Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!

⁴¹ ثُوغَا جَارْ أَسنْ إِنِّي إِوجْذنْ أَذْ قبْڒنْ أَوَاڒْ نّسْ ؤُشَا تّْوَاسّْغضْصنْ نِيثْنِي. مَّارْنِينْ-د ذڭْ وَاسّْ نِّي عْڒَاحَاڒْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن ڒعْمُورْ.

⁴¹ que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.

⁴² نِيثْنِي قِّيمنْ صْبَارنْ ذِي ثْغُورِي ن رُّوسُولْ ؤُ شَارّْشنْ ذِي ثْژَادْجِيثْ ؤُ ذِي ثَارژِّيثْ ن وغْرُومْ ن نِّيعْمثْ.

⁴² Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.

⁴³ كُوڒْ إِجّنْ ثُوذفْ إِ-ث ثِيڭّْوُوذِي ؤُشَا مْسَارنْثْ لْمُوعْجِيزَاثْ ذ ڒعْڒَامَاثْ أَطَّاسْ س إِفَاسّنْ ن رُّوسُولْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

⁴³ De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.

⁴⁴ مَارَّا إِنِّي يُومْننْ ثُوغَا أَثنْ مُوننْ جْمِيعْ، ؤُ مَارَّا مِينْ غَارْسنْ ثُوغَا إِشَارْشْ.

⁴⁴ Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.

⁴⁵ إِنِّي غَارْ إِدْجَا وَاڭْڒَا ثُوغَا زّْنُوزَانْ مَانْ أَيَا ؤُشَا بطَّانْ أَرْبحْ عْلَاحْسَابْ مِينْ إِحْذَاجْ كُوڒْ إِجّْ.

⁴⁵ Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.

⁴⁶ ثُوغَا تّْمُوننْ كُوڒْ أَسّْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ س ذْمَامْ ذ إِجّنْ، تَّارژَّانْ أَغْرُومْ ذِي ثُوذْرِينْ، كْسِينْ مَاشَّا نْسنْ س ڒفْرَاحثْ ؤُ س وُوڒْ إِصْفَا،

⁴⁶ Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,

⁴⁷ أَمْ سّمْغَارَانْ ذِي أَربِّي ؤُ ثُوغَا تّْوَاسّْعِيزّنْ غَارْ مَارَّا إِوْذَانْ. كُوڒْ أَسّْ ثُوغَا سِيذِيثْنغْ يَارنِّي غَارْ ثْمسْمُونْثْ إِنِّي إِوْضنْ غَارْ ثُوذَارْثْ.

⁴⁷ louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →