Atos 2

rifa (RIFA) vs NAA

NAA Nova Almeida Atualizada 2017

¹ ؤُمِي كمّْڒنْ وُوسَّانْ أَڒْ ڒْعِيذْ ن خمْسِينْ ن وُوسَّانْ، ثُوغَا أَثنْ مَارَّا جْمِيعْ مُوننْ.

¹ Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.

² خْ إِشْثْ ن ڒْغفْڒثْ يُوسَا-د إِجّْ ن زّْهِيرْ زڭْ ؤُجنَّا، إِڭَّا أَخْمِي ذ أَسمِّيضْ إِجهْذنْ أَطَّاسْ، إِشُّورْ مَارَّا ثَادَّارْثْ مَانِي ثُوغَا قِّيمنْ.

² De repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.

³ ؤُشَا ضْهَارنْ أَسنْ-د إِڒْسَاونْ أَمْ ن ثْمسِّي نِّي إِتّمْسبْضَانْ، أَرْسِينْ خْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ،

³ E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.

⁴ ؤُ مَارَّا نِيثْنِي ذوْڒنْ شُّورنْ س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، بْذَانْ أَذْ سِّيوْڒنْ س إِجّْ ن يِيڒسْ نّغْنِي أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ إِوْشَا أَرُّوحْ أَذْ زَّايْسنْ نطْقنْ.

⁴ Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.

⁵ ثُوغَا تّْغِيمَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ إِرْيَازنْ نِّي إِتّڭْوذنْ أَربِّي، ؤُذَاينْ زِي مَارَّا ڒڭْنُوسْ سَاذُو ؤُجنَّا.

⁵ Estavam morando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.

⁶ ؤُمِي إِكَّارْ زّْهِيرْ-أَ، إِمُونْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ذِينِّي ؤُشَا ثْبهْثنْ، مِينْزِي كُوڒْ إِجّْ ثُوغَا إِتّسْڒَا أَسنْ سَّاوَاڒنْ س يِيڒْسَاونْ نْسنْ إِفَارْزنْ.

⁶ Assim, quando se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que foi tomada de perplexidade, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.

⁷ ذهْشنْ، ثْبهْثنْ مَارَّا، نَّانْ جَارْ أَسنْ: ”مَا وَارْ دْجِينْ مَارَّا إِنَا إِنِّي ذِينْ إِسَّاوَاڒنْ ذ إِجَالِيلِييّنْ؟

⁷ Estavam atônitos e se admiravam, dizendo: — Vejam! Não são galileus todos esses que aí estão falando?

⁸ مَامّشْ ذ أَسنْ نسْڒَا نشِّينْ، كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ، سَّاوَاڒنْ س يِيڒسْ إِ زِي د-نثْوَاخْڒقْ؟

⁸ Então como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?

⁹ إِبَارْثِييّنْ ذ إِمِيذِييّنْ ذ إِعِيلَامِييّنْ ذ إِمزْذَاغْ ن مِيسُوپُوثَامْيَا، ثنِّي ذ ثَامُّورْثْ جَارْ ثْنَاينْ ن إِغزْرَانْ، ذ وُوذَاينْ ذ إِنِّي زِي كَابَّاذُوكِييَا، إِنِّي د-يُوسِينْ زِي جّْوَايهْ ن بُونْطُوسْ ذ أَسِييَا،

⁹ Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,

¹⁰ زِي جّْوَايهْ ن فْرِيخِييَا، بَامْفِيلِييَا ذ مِيصْرَا ؤُ زِي جّْوَايهْ ن لِيبِييَا غَارْ قَايْرَاوَانْ، ؤُڒَا ذ إِنِّي د-يُوسِينْ زِي رُومَا، أَمْ ؤُذَاينْ أَمْ يِينِّي إِذوْڒنْ ذ إِمْعَاشَارنْ ن دِّينْ ن وُوذَاينْ،

¹⁰ da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,

¹¹ إِنِّيد-يُوسِينْ زِي كْرِيثَا ؤُ زِي عَارَابِييَّا، أَقَا نشِّينْ نسْڒَا أَسنْ سَّاوَاڒنْ س يِيڒسْ نّغْ خْ ڒعْجَايبْ إِمقّْرَاننْ ن أَربِّي!“

¹¹ tanto judeus como prosélitos, cretenses e árabes. Como os ouvimos falar sobre as grandezas de Deus em nossas próprias línguas?

¹² مَارَّا ثْبهْثنْ ؤُشَا نَّانْ إِجّْ إِ ونّغْنِي: ”مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي مَانْ أَيَا؟“

¹² Todos, atônitos e perplexos, perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?

¹³ مَاشَا إِنّغْنِي سْثْهزَّانْ زَّايْسنْ، نَّانْ: ”نِيثْنِي سْوِينْ بِينُو ن جْذِيذْ.“

¹³ Outros, porém, zombando, diziam: — Estão bêbados!

¹⁴ أَوَارْنِي أَسْ إِكَّارْ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ، أَكْ-ذ حِيطَاشْ ن رُّوسُولْ. نتَّا إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹⁴ Então Pedro se levantou, junto com os onze, e, erguendo a voz, dirigiu-se à multidão nestes termos: — Homens da Judeia e todos vocês que moram em Jerusalém, tomem conhecimento disto e prestem atenção no que vou dizer.

¹⁵ إِوْذَانْ-أَ وَارْ سْشَارنْ شَا أَمْ مَامّشْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ، مِينْزِي أَقَا-ت ذ ثَاسَاعّثْ ذ ثْڒَاثَا ن وَاسّْ.

¹⁵ Estes homens não estão bêbados, como vocês estão pensando, porque são apenas nove horas da manhã.

¹⁶ مَاشَا أَيَا مِينْ إِتّْوَانَّانْ زڭْ ؤُنَابِي يُووِيلْ:

¹⁶ Mas o que está acontecendo é o que foi dito por meio do profeta Joel:

¹⁷ ’أَذْ يِيڒِي ذڭْ وُوسَّانْ إِنڭُّورَا،

¹⁷ “E acontecerá nos últimos dias, diz Deus, que derramarei o meu Espírito sobre toda a humanidade. Os filhos e as filhas de vocês profetizarão, os seus jovens terão visões, e os seus velhos sonharão.

¹⁸ ؤُڒَا خْ إِمْسخَّارنْ إِنُو ؤُ خْ ثِييَّا إِنُو

¹⁸ Até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei o meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.

¹⁹ أَذْ وْشغْ لْمُوعْجِيزَاثْ ذڭْ ؤُجنَّا

¹⁹ Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e nuvens de fumaça.

²⁰ أَذْ ثذْوڒْ ثْفُوشْثْ غَارْ ثَادْجسْثْ،

²⁰ O sol se transformará em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.

²¹ ؤُشَا أَذْ يِيڒِي،

²¹ E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.”

²² أَ إِرْيَازنْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، سْڒمْ أَوَاڒنْ-أَ: يَاسُوع نَّاصِيرِي، أَقَا-ث ذ بْنَاذمْ إِ ذ أَومْ د-إِتّْوَاسّْشَاننْ زِي أَربِّي س ثْمڭَّا ثِيمقّْرَانِينْ ذ ڒعْڒَامَاثْ ذ لْمُوعْجِيزَاثْ إِ يڭَّا أَربِّي س ؤُفُوسْ نّسْ ذِي ڒْوسْطْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ ثسّْنمْ كنِّيوْ،

²² — Israelitas, escutem o que vou dizer: Jesus, o Nazareno, homem aprovado por Deus diante de vocês com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou entre vocês por meio dele, como vocês mesmos sabem,

²³ أَقَا وَانِيثَا، ونِّي إِتّْوَاحُوزنْ إِ مَانْ أَيَا إِ نتَّا عْلَاحْسَابْ ثُوسّْنَا ن أَربِّي قْبڒْ ؤُ عْلَاحْسَابْ ڒْخَاضَارْ نّسْ، أَقَا كنِّيوْ ثْسلّْممْ ث ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِعفَّاننْ ؤُ ثْصلّْبمْ ث ؤُ ثنْغِيمْ ث.

²³ a este, conforme o plano determinado e a presciência de Deus, vocês mataram, crucificando-o por meio de homens maus.

²⁴ مَاشَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د أَربِّي ؤُشَا إِسَّارْخُو إِسغْوَانْ ن ڒَاخَارْثْ، مَاغَارْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاطّفْ ذِي ڒَاخَارْثْ.

²⁴ Porém Deus o ressuscitou, livrando-o da agonia da morte, porque não era possível que fosse retido por ela.

²⁵ مِينْزِي ذَاوُوذْ إِنَّا خَاسْ:

²⁵ Porque Davi fala a respeito dele, dizendo: “Eu sempre via o Senhor diante de mim, porque ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.

²⁶ س ؤُيَا إِفَارّهْ ؤُڒْ إِنُو

²⁶ Por isso, o meu coração se alegra e a minha língua exulta; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,

²⁷ مِينْزِي وَارْ ثتّجِّيذْ ڒعْمَارْ إِنُو ذِي ڒَاخَارْثْ،

²⁷ porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.

²⁸ شكْ ثسّشْنذْ أَيِي أَبْرِيذْ ن ثُوذَارْثْ،

²⁸ Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria na tua presença.”

²⁹ أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، أَقَا ثعْذڒْ أَيِي أَذْ أَومْ سِّيوْڒغْ س بْطَايْطَايْ خْ أَرَّايْسْ ن ڒجْذُوذْ نّغْ ذَاوُوذْ، ونِّي أَقَا إِمُّوثْ، إِتّْوَانْضڒْ، ؤُشَا أَنْضڒْ نّسْ أَقَا-ث غَارْنغْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²⁹ — Irmãos, permitam-me falar-lhes claramente a respeito do patriarca Davi: ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.

³⁰ مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا ذ أَنَابِي، إِسّنْ بلِّي أَربِّي إِجُّودْجْ أَسْ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ:

³⁰ Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,

³¹ أَمُّو ثُوغَا نتَّا إِزْوَارْ إِژْرَا ؤُشَا إِسِّيوڒْ خْ ثْنُوكْرَا ن لْمَاسِيحْ، بلِّي وَارْ إِتّْوَاجِّي شَا ذِي ڒَاخَارْثْ ؤُشَا أَرِّيمثْ نّسْ وَارْ ثتَّاشِي أَكِيشُّو.

³¹ prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.

³² يَاسُوع وَانِيثَا أَقَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د أَربِّي ؤُ نشِّينْ مَارَّا ذ ڒشْهُوذْ نّسْ.

³² Deus ressuscitou este Jesus, e disto todos nós somos testemunhas.

³³ نتَّا إِتّْوَاسّْڭعّذْ أَڒْ أَفُوسْ أَفُوسِي ن أَربِّي ؤُشَا إِطّفْ لْوَاعْذْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ زِي بَابَاسْ. أَقَا إِفَارّغْ ثَاوْهِيبْثْ-أَ ڒخُّو أَمْ مَامّشْ ثتّْوَاڒَامْ ؤُ ثتّسْڒَامْ.

³³ Exaltado, pois, à direita de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vocês estão vendo e ouvindo.

³⁴ ذَاوُوذْ مَاشَا وَارْ إِڭعّذْ شَا غَارْ إِجنْوَانْ، مَاغَارْ إِنَّا:

³⁴ Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo afirma: “Disse o Senhor ao meu Senhor: ‘Sente-se à minha direita,

³⁵ أَڒْ ذ غَا ڭّغْ ڒْعذْيَانْ نّشْ

³⁵ até que eu ponha os seus inimigos por estrado dos seus pés.’”

³⁶ أَذْ ثسّنْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل نِيشَانْ، بلِّي أَربِّي إِڭَّا يَاسُوع وَانِيثَا، ونِّي ثْصلّْبمْ كنِّيوْ، ذ سِيذِي ذ لْمَاسِيحْ.“

³⁶ — Portanto, toda a casa de Israel esteja absolutamente certa de que a este Jesus, que vocês crucificaram, Deus o fez Senhor e Cristo.

³⁷ ڒَامِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، ثُوذفْ أَسنْ ذڭْ وُوڒْ نْسنْ ذَاخڒْ، نَّانْ إِ شِيمْعُونْ ؤُ إِ رُّوسُولْ نّغْنِي: ”مِينْ غَا نڭّْ، أَ ثَاوْمَاثْ نّغْ؟“

³⁷ Quando ouviram isso, ficaram muito comovidos e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: — Que faremos, irmãos?

³⁸ إِنَّا أَسنْ شِيمْعُونْ: ”ثُوبمْ، أجّْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ إِتّْوَاسّغْضصْ س يِيسمْ ن سِيذِي يَاسُوع إِ وغْفَارْ ن دّْنُوبْ، ؤُشَا أَذْ ثْقبْڒمْ ثَاوْهِيبْثْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.

³⁸ Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos seus pecados, e vocês receberão o dom do Espírito Santo.

³⁹ مِينْزِي لْوَاعْذْ إِ كنِّيوْ ؤُ إِ ثَارْوَا نْومْ ؤُ إِ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، إِنِّي خْ إِ ذ غَا إِڒَاغَا أَربِّي نّغْ.“

³⁹ Porque a promessa é para vocês e para os seus filhos, e para todos os que ainda estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar.

⁴⁰ ؤُشَا س وَاوَاڒنْ نّغْنِي أَطَّاسْ ثُوغَا إِسّقْنعْ ؤُ إِعْڒمْ أَسنْ، إِنَّا: ”نجْممْ زِي ثَاصِيڒثْ-أَ إِفَارْغنْ.“

⁴⁰ Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: — Salvem-se desta geração perversa.

⁴¹ ثُوغَا جَارْ أَسنْ إِنِّي إِوجْذنْ أَذْ قبْڒنْ أَوَاڒْ نّسْ ؤُشَا تّْوَاسّْغضْصنْ نِيثْنِي. مَّارْنِينْ-د ذڭْ وَاسّْ نِّي عْڒَاحَاڒْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن ڒعْمُورْ.

⁴¹ Então os que aceitaram a palavra de Pedro foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.

⁴² نِيثْنِي قِّيمنْ صْبَارنْ ذِي ثْغُورِي ن رُّوسُولْ ؤُ شَارّْشنْ ذِي ثْژَادْجِيثْ ؤُ ذِي ثَارژِّيثْ ن وغْرُومْ ن نِّيعْمثْ.

⁴² E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.

⁴³ كُوڒْ إِجّنْ ثُوذفْ إِ-ث ثِيڭّْوُوذِي ؤُشَا مْسَارنْثْ لْمُوعْجِيزَاثْ ذ ڒعْڒَامَاثْ أَطَّاسْ س إِفَاسّنْ ن رُّوسُولْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

⁴³ Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por meio dos apóstolos.

⁴⁴ مَارَّا إِنِّي يُومْننْ ثُوغَا أَثنْ مُوننْ جْمِيعْ، ؤُ مَارَّا مِينْ غَارْسنْ ثُوغَا إِشَارْشْ.

⁴⁴ Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.

⁴⁵ إِنِّي غَارْ إِدْجَا وَاڭْڒَا ثُوغَا زّْنُوزَانْ مَانْ أَيَا ؤُشَا بطَّانْ أَرْبحْ عْلَاحْسَابْ مِينْ إِحْذَاجْ كُوڒْ إِجّْ.

⁴⁵ Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.

⁴⁶ ثُوغَا تّْمُوننْ كُوڒْ أَسّْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ س ذْمَامْ ذ إِجّنْ، تَّارژَّانْ أَغْرُومْ ذِي ثُوذْرِينْ، كْسِينْ مَاشَّا نْسنْ س ڒفْرَاحثْ ؤُ س وُوڒْ إِصْفَا،

⁴⁶ Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,

⁴⁷ أَمْ سّمْغَارَانْ ذِي أَربِّي ؤُ ثُوغَا تّْوَاسّْعِيزّنْ غَارْ مَارَّا إِوْذَانْ. كُوڒْ أَسّْ ثُوغَا سِيذِيثْنغْ يَارنِّي غَارْ ثْمسْمُونْثْ إِنِّي إِوْضنْ غَارْ ثُوذَارْثْ.

⁴⁷ louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, o Senhor lhes acrescentava, dia a dia, os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →