Atos 2

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ؤُمِي كمّْڒنْ وُوسَّانْ أَڒْ ڒْعِيذْ ن خمْسِينْ ن وُوسَّانْ، ثُوغَا أَثنْ مَارَّا جْمِيعْ مُوننْ.

¹ No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.

² خْ إِشْثْ ن ڒْغفْڒثْ يُوسَا-د إِجّْ ن زّْهِيرْ زڭْ ؤُجنَّا، إِڭَّا أَخْمِي ذ أَسمِّيضْ إِجهْذنْ أَطَّاسْ، إِشُّورْ مَارَّا ثَادَّارْثْ مَانِي ثُوغَا قِّيمنْ.

² De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.

³ ؤُشَا ضْهَارنْ أَسنْ-د إِڒْسَاونْ أَمْ ن ثْمسِّي نِّي إِتّمْسبْضَانْ، أَرْسِينْ خْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْسنْ،

³ Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.

⁴ ؤُ مَارَّا نِيثْنِي ذوْڒنْ شُّورنْ س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، بْذَانْ أَذْ سِّيوْڒنْ س إِجّْ ن يِيڒسْ نّغْنِي أَمْ مَامّشْ ذ أَسنْ إِوْشَا أَرُّوحْ أَذْ زَّايْسنْ نطْقنْ.

⁴ Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.

⁵ ثُوغَا تّْغِيمَانْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ إِرْيَازنْ نِّي إِتّڭْوذنْ أَربِّي، ؤُذَاينْ زِي مَارَّا ڒڭْنُوسْ سَاذُو ؤُجنَّا.

⁵ Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.

⁶ ؤُمِي إِكَّارْ زّْهِيرْ-أَ، إِمُونْ مَارَّا ڒْڭنْسْ ذِينِّي ؤُشَا ثْبهْثنْ، مِينْزِي كُوڒْ إِجّْ ثُوغَا إِتّسْڒَا أَسنْ سَّاوَاڒنْ س يِيڒْسَاونْ نْسنْ إِفَارْزنْ.

⁶ Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.

⁷ ذهْشنْ، ثْبهْثنْ مَارَّا، نَّانْ جَارْ أَسنْ: ”مَا وَارْ دْجِينْ مَارَّا إِنَا إِنِّي ذِينْ إِسَّاوَاڒنْ ذ إِجَالِيلِييّنْ؟

⁷ Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus

⁸ مَامّشْ ذ أَسنْ نسْڒَا نشِّينْ، كُوڒْ إِجّْ زَّايْسنْ، سَّاوَاڒنْ س يِيڒسْ إِ زِي د-نثْوَاخْڒقْ؟

⁸ e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!

⁹ إِبَارْثِييّنْ ذ إِمِيذِييّنْ ذ إِعِيلَامِييّنْ ذ إِمزْذَاغْ ن مِيسُوپُوثَامْيَا، ثنِّي ذ ثَامُّورْثْ جَارْ ثْنَاينْ ن إِغزْرَانْ، ذ وُوذَاينْ ذ إِنِّي زِي كَابَّاذُوكِييَا، إِنِّي د-يُوسِينْ زِي جّْوَايهْ ن بُونْطُوسْ ذ أَسِييَا،

⁹ Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,

¹⁰ زِي جّْوَايهْ ن فْرِيخِييَا، بَامْفِيلِييَا ذ مِيصْرَا ؤُ زِي جّْوَايهْ ن لِيبِييَا غَارْ قَايْرَاوَانْ، ؤُڒَا ذ إِنِّي د-يُوسِينْ زِي رُومَا، أَمْ ؤُذَاينْ أَمْ يِينِّي إِذوْڒنْ ذ إِمْعَاشَارنْ ن دِّينْ ن وُوذَاينْ،

¹⁰ da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma

¹¹ إِنِّيد-يُوسِينْ زِي كْرِيثَا ؤُ زِي عَارَابِييَّا، أَقَا نشِّينْ نسْڒَا أَسنْ سَّاوَاڒنْ س يِيڒسْ نّغْ خْ ڒعْجَايبْ إِمقّْرَاننْ ن أَربِّي!“

¹¹ (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.

¹² مَارَّا ثْبهْثنْ ؤُشَا نَّانْ إِجّْ إِ ونّغْنِي: ”مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي مَانْ أَيَا؟“

¹² Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.

¹³ مَاشَا إِنّغْنِي سْثْهزَّانْ زَّايْسنْ، نَّانْ: ”نِيثْنِي سْوِينْ بِينُو ن جْذِيذْ.“

¹³ Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.

¹⁴ أَوَارْنِي أَسْ إِكَّارْ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ، أَكْ-ذ حِيطَاشْ ن رُّوسُولْ. نتَّا إِسّْڭعّذْ ثْمِيجَّا نّسْ، إِنَّا أَسنْ:

¹⁴ Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!

¹⁵ إِوْذَانْ-أَ وَارْ سْشَارنْ شَا أَمْ مَامّشْ ذ أَومْ إِتّْغِيڒْ، مِينْزِي أَقَا-ت ذ ثَاسَاعّثْ ذ ثْڒَاثَا ن وَاسّْ.

¹⁵ Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.

¹⁶ مَاشَا أَيَا مِينْ إِتّْوَانَّانْ زڭْ ؤُنَابِي يُووِيلْ:

¹⁶ Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:

¹⁷ ’أَذْ يِيڒِي ذڭْ وُوسَّانْ إِنڭُّورَا،

¹⁷ ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.

¹⁸ ؤُڒَا خْ إِمْسخَّارنْ إِنُو ؤُ خْ ثِييَّا إِنُو

¹⁸ Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.

¹⁹ أَذْ وْشغْ لْمُوعْجِيزَاثْ ذڭْ ؤُجنَّا

¹⁹ Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.

²⁰ أَذْ ثذْوڒْ ثْفُوشْثْ غَارْ ثَادْجسْثْ،

²⁰ O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.

²¹ ؤُشَا أَذْ يِيڒِي،

²¹ Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.

²² أَ إِرْيَازنْ، أَيْثْ ن إِسْرَائِيل، سْڒمْ أَوَاڒنْ-أَ: يَاسُوع نَّاصِيرِي، أَقَا-ث ذ بْنَاذمْ إِ ذ أَومْ د-إِتّْوَاسّْشَاننْ زِي أَربِّي س ثْمڭَّا ثِيمقّْرَانِينْ ذ ڒعْڒَامَاثْ ذ لْمُوعْجِيزَاثْ إِ يڭَّا أَربِّي س ؤُفُوسْ نّسْ ذِي ڒْوسْطْ نْومْ، أَمْ مَامّشْ ثسّْنمْ كنِّيوْ،

²² “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.

²³ أَقَا وَانِيثَا، ونِّي إِتّْوَاحُوزنْ إِ مَانْ أَيَا إِ نتَّا عْلَاحْسَابْ ثُوسّْنَا ن أَربِّي قْبڒْ ؤُ عْلَاحْسَابْ ڒْخَاضَارْ نّسْ، أَقَا كنِّيوْ ثْسلّْممْ ث ذڭْ إِفَاسّنْ ن إِعفَّاننْ ؤُ ثْصلّْبمْ ث ؤُ ثنْغِيمْ ث.

²³ Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.

²⁴ مَاشَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د أَربِّي ؤُشَا إِسَّارْخُو إِسغْوَانْ ن ڒَاخَارْثْ، مَاغَارْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ إِتّْوَاطّفْ ذِي ڒَاخَارْثْ.

²⁴ Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.

²⁵ مِينْزِي ذَاوُوذْ إِنَّا خَاسْ:

²⁵ A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.

²⁶ س ؤُيَا إِفَارّهْ ؤُڒْ إِنُو

²⁶ Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.

²⁷ مِينْزِي وَارْ ثتّجِّيذْ ڒعْمَارْ إِنُو ذِي ڒَاخَارْثْ،

²⁷ Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.

²⁸ شكْ ثسّشْنذْ أَيِي أَبْرِيذْ ن ثُوذَارْثْ،

²⁸ Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.

²⁹ أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، أَقَا ثعْذڒْ أَيِي أَذْ أَومْ سِّيوْڒغْ س بْطَايْطَايْ خْ أَرَّايْسْ ن ڒجْذُوذْ نّغْ ذَاوُوذْ، ونِّي أَقَا إِمُّوثْ، إِتّْوَانْضڒْ، ؤُشَا أَنْضڒْ نّسْ أَقَا-ث غَارْنغْ أَڒْ أَسّْ-أَ.

²⁹ “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.

³⁰ مَاغَارْ نتَّا ثُوغَا ذ أَنَابِي، إِسّنْ بلِّي أَربِّي إِجُّودْجْ أَسْ س إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ:

³⁰ Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.

³¹ أَمُّو ثُوغَا نتَّا إِزْوَارْ إِژْرَا ؤُشَا إِسِّيوڒْ خْ ثْنُوكْرَا ن لْمَاسِيحْ، بلِّي وَارْ إِتّْوَاجِّي شَا ذِي ڒَاخَارْثْ ؤُشَا أَرِّيمثْ نّسْ وَارْ ثتَّاشِي أَكِيشُّو.

³¹ Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.

³² يَاسُوع وَانِيثَا أَقَا إِسّْنكَّارْ إِ-ث-إِ-د أَربِّي ؤُ نشِّينْ مَارَّا ذ ڒشْهُوذْ نّسْ.

³² “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.

³³ نتَّا إِتّْوَاسّْڭعّذْ أَڒْ أَفُوسْ أَفُوسِي ن أَربِّي ؤُشَا إِطّفْ لْوَاعْذْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ زِي بَابَاسْ. أَقَا إِفَارّغْ ثَاوْهِيبْثْ-أَ ڒخُّو أَمْ مَامّشْ ثتّْوَاڒَامْ ؤُ ثتّسْڒَامْ.

³³ Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.

³⁴ ذَاوُوذْ مَاشَا وَارْ إِڭعّذْ شَا غَارْ إِجنْوَانْ، مَاغَارْ إِنَّا:

³⁴ Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,

³⁵ أَڒْ ذ غَا ڭّغْ ڒْعذْيَانْ نّشْ

³⁵ até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.

³⁶ أَذْ ثسّنْ مَارَّا ثَادَّارْثْ ن إِسْرَائِيل نِيشَانْ، بلِّي أَربِّي إِڭَّا يَاسُوع وَانِيثَا، ونِّي ثْصلّْبمْ كنِّيوْ، ذ سِيذِي ذ لْمَاسِيحْ.“

³⁶ “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.

³⁷ ڒَامِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، ثُوذفْ أَسنْ ذڭْ وُوڒْ نْسنْ ذَاخڒْ، نَّانْ إِ شِيمْعُونْ ؤُ إِ رُّوسُولْ نّغْنِي: ”مِينْ غَا نڭّْ، أَ ثَاوْمَاثْ نّغْ؟“

³⁷ As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.

³⁸ إِنَّا أَسنْ شِيمْعُونْ: ”ثُوبمْ، أجّْ كُوڒْ إِجّنْ زَّايْومْ أَذْ إِتّْوَاسّغْضصْ س يِيسمْ ن سِيذِي يَاسُوع إِ وغْفَارْ ن دّْنُوبْ، ؤُشَا أَذْ ثْقبْڒمْ ثَاوْهِيبْثْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.

³⁸ Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.

³⁹ مِينْزِي لْوَاعْذْ إِ كنِّيوْ ؤُ إِ ثَارْوَا نْومْ ؤُ إِ مَارَّا إِنِّي إِدْجَانْ غَارْ ڒَاڭّْوَاجْ، إِنِّي خْ إِ ذ غَا إِڒَاغَا أَربِّي نّغْ.“

³⁹ Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.

⁴⁰ ؤُشَا س وَاوَاڒنْ نّغْنِي أَطَّاسْ ثُوغَا إِسّقْنعْ ؤُ إِعْڒمْ أَسنْ، إِنَّا: ”نجْممْ زِي ثَاصِيڒثْ-أَ إِفَارْغنْ.“

⁴⁰ Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.

⁴¹ ثُوغَا جَارْ أَسنْ إِنِّي إِوجْذنْ أَذْ قبْڒنْ أَوَاڒْ نّسْ ؤُشَا تّْوَاسّْغضْصنْ نِيثْنِي. مَّارْنِينْ-د ذڭْ وَاسّْ نِّي عْڒَاحَاڒْ ثڒْثْ-أَڒَافْ ن ڒعْمُورْ.

⁴¹ Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.

⁴² نِيثْنِي قِّيمنْ صْبَارنْ ذِي ثْغُورِي ن رُّوسُولْ ؤُ شَارّْشنْ ذِي ثْژَادْجِيثْ ؤُ ذِي ثَارژِّيثْ ن وغْرُومْ ن نِّيعْمثْ.

⁴² Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.

⁴³ كُوڒْ إِجّنْ ثُوذفْ إِ-ث ثِيڭّْوُوذِي ؤُشَا مْسَارنْثْ لْمُوعْجِيزَاثْ ذ ڒعْڒَامَاثْ أَطَّاسْ س إِفَاسّنْ ن رُّوسُولْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

⁴³ Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.

⁴⁴ مَارَّا إِنِّي يُومْننْ ثُوغَا أَثنْ مُوننْ جْمِيعْ، ؤُ مَارَّا مِينْ غَارْسنْ ثُوغَا إِشَارْشْ.

⁴⁴ Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.

⁴⁵ إِنِّي غَارْ إِدْجَا وَاڭْڒَا ثُوغَا زّْنُوزَانْ مَانْ أَيَا ؤُشَا بطَّانْ أَرْبحْ عْلَاحْسَابْ مِينْ إِحْذَاجْ كُوڒْ إِجّْ.

⁴⁵ Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,

⁴⁶ ثُوغَا تّْمُوننْ كُوڒْ أَسّْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ س ذْمَامْ ذ إِجّنْ، تَّارژَّانْ أَغْرُومْ ذِي ثُوذْرِينْ، كْسِينْ مَاشَّا نْسنْ س ڒفْرَاحثْ ؤُ س وُوڒْ إِصْفَا،

⁴⁶ adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,

⁴⁷ أَمْ سّمْغَارَانْ ذِي أَربِّي ؤُ ثُوغَا تّْوَاسّْعِيزّنْ غَارْ مَارَّا إِوْذَانْ. كُوڒْ أَسّْ ثُوغَا سِيذِيثْنغْ يَارنِّي غَارْ ثْمسْمُونْثْ إِنِّي إِوْضنْ غَارْ ثُوذَارْثْ.

⁴⁷ sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 2 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →