Atos 24

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ أَوَارْنِي خمْسَا ن وُوسَّانْ إِهْوَا أَنَانِييَاسْ، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ؤُ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ سْ ڒْهَارْذْ إِصبْحنْ، قَّارنْ أَسْ ثَارْثُولُوسْ، ؤُشَا خبَّارنْ لْعَامِيلْ خْ بُولُوسْ.

¹ Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com os anciãos e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o governador contra Paulo.

² ؤُمِي خَاسْ د-ڒَْاغَانْ، إِقَارّبْ-د ثَارْثُولُوسْ غَارْ زَّاثْ مَاحنْذْ أَذْ ث إِضْڒمْ، إِنَّا:

² E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá- lo, dizendo:

³ ؤُ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ مَارَّا نشِّينْ نقْبڒْ ثْشُونِي نّشْ، أَ سِيذِي فِيلِيكْسْ يُوعْڒَانْ.

³ Visto como, por ti, temos tanta paz, e, por tua prudência, se fazem a este povo muitos e louváveis serviços, sempre e em todo lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.

⁴ مَاشَا حِيمَا وَارْ شكْ هكّْوڒغْ أَطَّاسْ، تَّارغْ زَّايكْ أَذْ ثسْڒِيذْ مْغِيرْ شْوَايْثْ غَارْ ثُوثْرَا نّغْ إِ زَّايكْ نتَّارْ س ؤُوَاضعْ.

⁴ Mas, para que te não detenha muito, rogo-te que, conforme a tua equidade, nos ouças por pouco tempo.

⁵ مِينْزِي نُوفَا بلِّي بْنَاذمْ-أَ أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ڒحْڒَاشْ، إِتّْسبّبْ أَغُووّغْ جَارْ مَارَّا ؤُذَاينْ ذِي مْكُوڒْ ثَامُّورْثْ، مِينْزِي نتَّا ذ أَزدْجِيفْ ن ثبْرِيذْثْ ن إِنَاصِيرِييّنْ.

⁵ Temos achado que este homem é uma peste e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e o principal defensor da seita dos nazarenos;

⁶ ڒَامِي نتَّا ثُوغَا يَارزُّو مَاحنْذْ أَذْ إِسّخْمجْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ نّغْ، خنِّي نطّفْ إِ-ث ؤُشَا ثُوغَا نخْسْ أَذْ خَاسْ نحْكمْ س شَّارِيعَا نّغْ.

⁶ o qual intentou também profanar o templo; e, por isso, o prendemos e, conforme a nossa lei, o quisemos julgar.

⁷ مَاشَا أَكُومَانْذَارْ لِيسِييَاسْ يُوسَا-د ذِي ڒْوسْطْ س ؤُهتّكْ أَطَّاسْ، إِكْسِي ث جَارْ إِفَاسّنْ نّغْ، إِسّكّْ إِ-ث غَاركْ،

⁷ Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou dentre as mãos, com grande violência,

⁸ ؤُشَا يُومُورْ مَاحنْذْ إِنِّي إِخْسنْ أَذْ ث ضڒْمنْ، أَذْ غَاركْ د-أَسنْ. مَاڒَا ث ثسّقْسِيذْ، أَذْ ثْفهْمذْ زَّايسْ س يِيخفْ نّشْ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ مِينْ خفْ ث نضْڒمْ.“

⁸ mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.

⁹ شّثْشَانْ خَاسْ وُوذَاينْ نِّي عَاوذْ، نَّانْ: ”مَانْ أَيَا أَمُّو إِ إِدْجَا!“

⁹ E também os judeus o acusavam, dizendo serem estas coisas assim.

¹⁰ خَاسْ ؤُشَا إِشيَّارْ لْعَامِيلْ إِ بُولُوسْ مَاحنْذْ أَذْ إِسِّيوڒْ. بُولُوسْ يَارَّا-د، إِنَّا:

¹⁰ Paulo, porém, fazendo-lhe o governador sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.

¹¹ أَمْ مَامّشْ غَا يِيڒِي ثسّْنذْ شكْ، أَقَا عْذُونْ مْغِيرْ ثنْعَاشْ ن وُوسَّانْ وَاهَا زڭْ وَامِي ڭعّْذغْ حِيمَا أَذْعبْذغْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.

¹¹ Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;

¹² نِيثْنِي وَارْ ذ أَيِي ؤُفِينْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ سَّاوَاڒغْ أَكْ-ذ شَا ن إِجّنْ نِيغْ سّْمُونغْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن ڒْڭنْسْ، وَارْ إِدْجِي ذِي ثمْزِيذَاوِينْ نْسنْ، وَارْ إِدْجِي ذِي ثنْذِينْثْ.

¹² e não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade;

¹³ نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ سّْبيّْننْ مِينْ زِي ذ أَيِي ضڒْمنْ ڒخُّو.

¹³ nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.

¹⁴ مَاشَا مَانْ أَيَا أَذْ أَشْ نعْمغْ، بلِّيعبّْذغْ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ إِنُو خْ ڒحْسَابْ ثْغُورِي نِّي خْ سَّاوَاڒنْ، مِينْزِي ؤُمْنغْ مَارَّا مِينْ يُورِينْ ذِي شَّارِيعَا ؤُ ذڭْ إِنَابِييّنْ،

¹⁴ Mas confesso-te que, conforme aquele Caminho, a que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na Lei e nos Profetas.

¹⁵ أَمْ غَارِي سِيمَانْثْ ن ؤُسِيثمْ ذِي أَربِّي أَمْ مَامّشْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْسنْ، أَقَا أَذْ ذِينْ ثِيڒِي ثْنُوكْرَا زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، ثَانُوكْرَا ن إِمْسڭَّاذنْ ؤُڒَا ذ ثَانُوكْرَا ن يِينِّي وَارْ إِسڭّْذنْ.

¹⁵ Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, tanto dos justos como dos injustos.

¹⁶ أَمُّو ؤُڒَا ذ نشّْ تّڭّغْ ثِيزمَّارْ حِيمَا أَذْ غَارِي ثِيڒِي ڒبْذَا ثْنفْسشْثْ ثصْفَا زَّاثْ إِ أَربِّي ؤُ زَّاثْ إِ إِوْذَانْ.

¹⁶ E, por isso, procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.

¹⁷ أَوَارْنِي إِ وَاطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُسِيغْ-د غَارْ ڒْڭنْسْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ أَوْيغْ صّْذَاقِي ذ ثْغَارْصِينْ.

¹⁷ Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.

¹⁸ أَقَا إِوْذَانْ-أَ ؤُفِينْ أَيِي ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَوَارْنِي ڒَامِي تّْوَاسِّيزْذڭغْ، أَمْ وَارْ ذِينْ غَارِي ڒْغَاشِي نِيغْ ذ أَخَارْوضْ.

¹⁸ Nisto, me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,

¹⁹ مَاشَا ؤُذَاينْ نِّي د-يُوسِينْ زِي أَسِييَا، إِنِّي إِسّكَّارنْ إِوْذَانْ، أَقَا إِتّْخصَّا أَذْ حْضَارنْ ذَا أَكِيذِي زَّاثكْ مَاحنْذْ أَذْ أَيِي ضڒْمنْ زِي مِينْ مَا غَارْسنْ خَافِي.

¹⁹ os quais convinha que estivessem presentes perante ti e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.

²⁰ نِيغْ أَذْ إِنِينْ إِنَا إِ ذَا إِبدّنْ مَانْ ڒْعِيبْ إِ ذَايِي ؤُفِينْ ؤُمِي بدّغْ زَّاثْ إِ جْمَاعثْ نْسنْ ثَامقّْرَانْثْ،

²⁰ Ou digam estes mesmos se acharam em mim alguma iniquidade, quando compareci perante o conselho,

²¹ مْغِيرْ أَوَاڒْ-أَ إِ ثُوغَا ڒَاغِيغْ ؤُمِي بدّغْ جَارْ أَسنْ: ’أَسّْ-أَ تّْوَاحكْمغْ زَّاثْومْ ذِي سِّيبّثْ ن ثْنُوكْرَا ن إِمتِّيننْ!‘ “

²¹ a não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: hoje, sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos!

²² مَاشَا ؤُمِي إِسّنْ فِيلِيكْسْ أَبْرِيذْ-أَ مْلِيحْ، إِسّْبدّْ إِ-ثنْ، إِنَّا: ”خْمِي د غَا يَاسْ ؤُكُومَانْذَارْ، أَذْ كمّْڒغْ أَسدْجِي غَارْ مِينْ ذِينْ جَارْ أَومْ.“

²² Então, Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.

²³ خَاسْ ؤُشَا يُومُورْ إِ ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا حِيمَا أَذْ إِحْضَا بُولُوسْ س شْوَايْثْ ن لْحُورِّييَا كْثَارْ ؤُ وَارْ إِمنّعْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِنِّي ث إِسّْننْ أَذْ خَاسْ سخَّارنْ.

²³ E mandou ao centurião que o guardassem em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.

²⁴ أَوَارْنِي شَا ن وُوسَّانْ إِجَّا فِيلِيكْسْ ذ ذْرُوسِيلَّا، ثَامْغَارْثْ نّسْ ذ ثُوذَاشْثْ، أَذْ د-أَوْينْ بُولُوسْ ؤُشَا سْڒَانْ زَّايسْ خْ لْ-إِيمَانْ ن لْمَاسِيحْ.

²⁴ Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo e ouviu-o acerca da fé em Cristo.

²⁵ أَڒَامِي يِيوضْ ڒْهَارْذْ خْ ثْسڭْذَا ذ ضّبْطْ ن نّفْسْ ؤُ خْ لْحِيسَابْ إِ د غَا يَاسنْ، إِڭّْوذْ فِيلِيكْسْ، إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ ڒخُّو! خْمِي غَارِي إِ غَا يِيڒِي ڒْوقْثْ، أَذْ أَشْ د-ڒَْاغِيغْ.“

²⁵ E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do Juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora, vai-te, e, em tendo oportunidade, te chamarei;

²⁶ نتَّا ثُوغَا إِسِّيثِيمْ عَاوذْ مَاحنْذْ بُولُوسْ أَذْ أَسْ إِوْشْ ثْمنْيَاثْ حِيمَا أَذْ أَسْ إِضْڒقْ. س ؤُينِّي ثُوغَا خَاسْ د-إِڒَاغَا أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ حِيمَا أَذْ كِيسْ إِسِّيوڒْ.

²⁶ esperando, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também, muitas vezes, o mandava chamar e falava com ele.

²⁷ مَاشَا ؤُمِي كمّْڒنْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا، يُوسَا-د لْعَامِيلْ ونِّي ث إِ غَا إِخڒْفنْ، قَّارنْ أَسْ بُورْكِييُوسْ فَاسْثُوسْ. ؤُمِي ثُوغَا فِيلِيكْسْ إِخْسْ أَذْ يَارْضَا ؤُذَاينْ، إِجَّا بُولُوسْ ذِي سّْنَاسڒْ ذِي ڒحْبسْ.

²⁷ Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 24 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →