Atos 24
rifa (RIFA) vs ARA
1 أَوَارْنِي خمْسَا ن وُوسَّانْ إِهْوَا أَنَانِييَاسْ، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ؤُ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ سْ ڒْهَارْذْ إِصبْحنْ، قَّارنْ أَسْ ثَارْثُولُوسْ، ؤُشَا خبَّارنْ لْعَامِيلْ خْ بُولُوسْ.
1 Cinco dias depois, desceu o sumo sacerdote, Ananias, com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador libelo contra Paulo.
2 ؤُمِي خَاسْ د-ڒَْاغَانْ، إِقَارّبْ-د ثَارْثُولُوسْ غَارْ زَّاثْ مَاحنْذْ أَذْ ث إِضْڒمْ، إِنَّا:
2 Sendo este chamado, passou Tértulo a acusá-lo, dizendo: Excelentíssimo Félix, tendo nós, por teu intermédio, gozado de paz perene, e, também por teu providente cuidado, se terem feito notáveis reformas em benefício deste povo,
3 ؤُ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ مَارَّا نشِّينْ نقْبڒْ ثْشُونِي نّشْ، أَ سِيذِي فِيلِيكْسْ يُوعْڒَانْ.
3 sempre e por toda parte, isto reconhecemos com toda a gratidão.
4 مَاشَا حِيمَا وَارْ شكْ هكّْوڒغْ أَطَّاسْ، تَّارغْ زَّايكْ أَذْ ثسْڒِيذْ مْغِيرْ شْوَايْثْ غَارْ ثُوثْرَا نّغْ إِ زَّايكْ نتَّارْ س ؤُوَاضعْ.
4 Entretanto, para não te deter por longo tempo, rogo-te que, de conformidade com a tua clemência, nos atendas por um pouco.
5 مِينْزِي نُوفَا بلِّي بْنَاذمْ-أَ أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ڒحْڒَاشْ، إِتّْسبّبْ أَغُووّغْ جَارْ مَارَّا ؤُذَاينْ ذِي مْكُوڒْ ثَامُّورْثْ، مِينْزِي نتَّا ذ أَزدْجِيفْ ن ثبْرِيذْثْ ن إِنَاصِيرِييّنْ.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove sedições entre os judeus esparsos por todo o mundo, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 ڒَامِي نتَّا ثُوغَا يَارزُّو مَاحنْذْ أَذْ إِسّخْمجْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ نّغْ، خنِّي نطّفْ إِ-ث ؤُشَا ثُوغَا نخْسْ أَذْ خَاسْ نحْكمْ س شَّارِيعَا نّغْ.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos [com o intuito de julgá-lo segundo a nossa lei.
7 مَاشَا أَكُومَانْذَارْ لِيسِييَاسْ يُوسَا-د ذِي ڒْوسْطْ س ؤُهتّكْ أَطَّاسْ، إِكْسِي ث جَارْ إِفَاسّنْ نّغْ، إِسّكّْ إِ-ث غَاركْ،
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 ؤُشَا يُومُورْ مَاحنْذْ إِنِّي إِخْسنْ أَذْ ث ضڒْمنْ، أَذْ غَاركْ د-أَسنْ. مَاڒَا ث ثسّقْسِيذْ، أَذْ ثْفهْمذْ زَّايسْ س يِيخفْ نّشْ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ مِينْ خفْ ث نضْڒمْ.“
8 ordenando que os seus acusadores viessem à tua presença]. Tu mesmo, examinando-o, poderás tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 شّثْشَانْ خَاسْ وُوذَاينْ نِّي عَاوذْ، نَّانْ: ”مَانْ أَيَا أَمُّو إِ إِدْجَا!“
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 خَاسْ ؤُشَا إِشيَّارْ لْعَامِيلْ إِ بُولُوسْ مَاحنْذْ أَذْ إِسِّيوڒْ. بُولُوسْ يَارَّا-د، إِنَّا:
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Sabendo que há muitos anos és juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender,
11 أَمْ مَامّشْ غَا يِيڒِي ثسّْنذْ شكْ، أَقَا عْذُونْ مْغِيرْ ثنْعَاشْ ن وُوسَّانْ وَاهَا زڭْ وَامِي ڭعّْذغْ حِيمَا أَذْعبْذغْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.
11 visto poderes verificar que não há mais de doze dias desde que subi a Jerusalém para adorar;
12 نِيثْنِي وَارْ ذ أَيِي ؤُفِينْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ سَّاوَاڒغْ أَكْ-ذ شَا ن إِجّنْ نِيغْ سّْمُونغْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن ڒْڭنْسْ، وَارْ إِدْجِي ذِي ثمْزِيذَاوِينْ نْسنْ، وَارْ إِدْجِي ذِي ثنْذِينْثْ.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém, nem tampouco amotinando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ سّْبيّْننْ مِينْ زِي ذ أَيِي ضڒْمنْ ڒخُّو.
13 nem te podem provar as acusações que, agora, fazem contra mim.
14 مَاشَا مَانْ أَيَا أَذْ أَشْ نعْمغْ، بلِّيعبّْذغْ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ إِنُو خْ ڒحْسَابْ ثْغُورِي نِّي خْ سَّاوَاڒنْ، مِينْزِي ؤُمْنغْ مَارَّا مِينْ يُورِينْ ذِي شَّارِيعَا ؤُ ذڭْ إِنَابِييّنْ،
14 Porém confesso-te que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que estejam de acordo com a lei e nos escritos dos profetas,
15 أَمْ غَارِي سِيمَانْثْ ن ؤُسِيثمْ ذِي أَربِّي أَمْ مَامّشْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْسنْ، أَقَا أَذْ ذِينْ ثِيڒِي ثْنُوكْرَا زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، ثَانُوكْرَا ن إِمْسڭَّاذنْ ؤُڒَا ذ ثَانُوكْرَا ن يِينِّي وَارْ إِسڭّْذنْ.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 أَمُّو ؤُڒَا ذ نشّْ تّڭّغْ ثِيزمَّارْ حِيمَا أَذْ غَارِي ثِيڒِي ڒبْذَا ثْنفْسشْثْ ثصْفَا زَّاثْ إِ أَربِّي ؤُ زَّاثْ إِ إِوْذَانْ.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 أَوَارْنِي إِ وَاطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُسِيغْ-د غَارْ ڒْڭنْسْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ أَوْيغْ صّْذَاقِي ذ ثْغَارْصِينْ.
17 Depois de anos, vim trazer esmolas à minha nação e também fazer oferendas,
18 أَقَا إِوْذَانْ-أَ ؤُفِينْ أَيِي ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَوَارْنِي ڒَامِي تّْوَاسِّيزْذڭغْ، أَمْ وَارْ ذِينْ غَارِي ڒْغَاشِي نِيغْ ذ أَخَارْوضْ.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento e sem tumulto,
19 مَاشَا ؤُذَاينْ نِّي د-يُوسِينْ زِي أَسِييَا، إِنِّي إِسّكَّارنْ إِوْذَانْ، أَقَا إِتّْخصَّا أَذْ حْضَارنْ ذَا أَكِيذِي زَّاثكْ مَاحنْذْ أَذْ أَيِي ضڒْمنْ زِي مِينْ مَا غَارْسنْ خَافِي.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 نِيغْ أَذْ إِنِينْ إِنَا إِ ذَا إِبدّنْ مَانْ ڒْعِيبْ إِ ذَايِي ؤُفِينْ ؤُمِي بدّغْ زَّاثْ إِ جْمَاعثْ نْسنْ ثَامقّْرَانْثْ،
20 Ou estes mesmos digam que iniquidade acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento perante o Sinédrio,
21 مْغِيرْ أَوَاڒْ-أَ إِ ثُوغَا ڒَاغِيغْ ؤُمِي بدّغْ جَارْ أَسنْ: ’أَسّْ-أَ تّْوَاحكْمغْ زَّاثْومْ ذِي سِّيبّثْ ن ثْنُوكْرَا ن إِمتِّيننْ!‘ “
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: hoje, sou eu julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos.
22 مَاشَا ؤُمِي إِسّنْ فِيلِيكْسْ أَبْرِيذْ-أَ مْلِيحْ، إِسّْبدّْ إِ-ثنْ، إِنَّا: ”خْمِي د غَا يَاسْ ؤُكُومَانْذَارْ، أَذْ كمّْڒغْ أَسدْجِي غَارْ مِينْ ذِينْ جَارْ أَومْ.“
22 Então, Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas com respeito ao Caminho, adiou a causa, dizendo: Quando descer o comandante Lísias, tomarei inteiro conhecimento do vosso caso.
23 خَاسْ ؤُشَا يُومُورْ إِ ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا حِيمَا أَذْ إِحْضَا بُولُوسْ س شْوَايْثْ ن لْحُورِّييَا كْثَارْ ؤُ وَارْ إِمنّعْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِنِّي ث إِسّْننْ أَذْ خَاسْ سخَّارنْ.
23 E mandou ao centurião que conservasse a Paulo detido, tratando-o com indulgência e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 أَوَارْنِي شَا ن وُوسَّانْ إِجَّا فِيلِيكْسْ ذ ذْرُوسِيلَّا، ثَامْغَارْثْ نّسْ ذ ثُوذَاشْثْ، أَذْ د-أَوْينْ بُولُوسْ ؤُشَا سْڒَانْ زَّايسْ خْ لْ-إِيمَانْ ن لْمَاسِيحْ.
24 Passados alguns dias, vindo Félix com Drusila, sua mulher, que era judia, mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 أَڒَامِي يِيوضْ ڒْهَارْذْ خْ ثْسڭْذَا ذ ضّبْطْ ن نّفْسْ ؤُ خْ لْحِيسَابْ إِ د غَا يَاسنْ، إِڭّْوذْ فِيلِيكْسْ، إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ ڒخُّو! خْمِي غَارِي إِ غَا يِيڒِي ڒْوقْثْ، أَذْ أَشْ د-ڒَْاغِيغْ.“
25 Dissertando ele acerca da justiça, do domínio próprio e do Juízo vindouro, ficou Félix amedrontado e disse: Por agora, podes retirar-te, e, quando eu tiver vagar, chamar-te-ei;
26 نتَّا ثُوغَا إِسِّيثِيمْ عَاوذْ مَاحنْذْ بُولُوسْ أَذْ أَسْ إِوْشْ ثْمنْيَاثْ حِيمَا أَذْ أَسْ إِضْڒقْ. س ؤُينِّي ثُوغَا خَاسْ د-إِڒَاغَا أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ حِيمَا أَذْ كِيسْ إِسِّيوڒْ.
26 esperando também, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro; pelo que, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 مَاشَا ؤُمِي كمّْڒنْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا، يُوسَا-د لْعَامِيلْ ونِّي ث إِ غَا إِخڒْفنْ، قَّارنْ أَسْ بُورْكِييُوسْ فَاسْثُوسْ. ؤُمِي ثُوغَا فِيلِيكْسْ إِخْسْ أَذْ يَارْضَا ؤُذَاينْ، إِجَّا بُولُوسْ ذِي سّْنَاسڒْ ذِي ڒحْبسْ.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo; e, querendo Félix assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.