Atos 24
rifa (RIFA) vs ARIB
1 أَوَارْنِي خمْسَا ن وُوسَّانْ إِهْوَا أَنَانِييَاسْ، أَرَّايْسْ ن إِكهَّاننْ، أَكْ-ذ إِمْغَارنْ ن ڒْڭنْسْ ؤُ أَكْ-ذ إِجّْ ن ورْيَازْ سْ ڒْهَارْذْ إِصبْحنْ، قَّارنْ أَسْ ثَارْثُولُوسْ، ؤُشَا خبَّارنْ لْعَامِيلْ خْ بُولُوسْ.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 ؤُمِي خَاسْ د-ڒَْاغَانْ، إِقَارّبْ-د ثَارْثُولُوسْ غَارْ زَّاثْ مَاحنْذْ أَذْ ث إِضْڒمْ، إِنَّا:
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 ؤُ ذِي كُوڒْ أَمْشَانْ مَارَّا نشِّينْ نقْبڒْ ثْشُونِي نّشْ، أَ سِيذِي فِيلِيكْسْ يُوعْڒَانْ.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 مَاشَا حِيمَا وَارْ شكْ هكّْوڒغْ أَطَّاسْ، تَّارغْ زَّايكْ أَذْ ثسْڒِيذْ مْغِيرْ شْوَايْثْ غَارْ ثُوثْرَا نّغْ إِ زَّايكْ نتَّارْ س ؤُوَاضعْ.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 مِينْزِي نُوفَا بلِّي بْنَاذمْ-أَ أَقَا-ث ذ إِجّْ ن ڒحْڒَاشْ، إِتّْسبّبْ أَغُووّغْ جَارْ مَارَّا ؤُذَاينْ ذِي مْكُوڒْ ثَامُّورْثْ، مِينْزِي نتَّا ذ أَزدْجِيفْ ن ثبْرِيذْثْ ن إِنَاصِيرِييّنْ.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 ڒَامِي نتَّا ثُوغَا يَارزُّو مَاحنْذْ أَذْ إِسّخْمجْ زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ نّغْ، خنِّي نطّفْ إِ-ث ؤُشَا ثُوغَا نخْسْ أَذْ خَاسْ نحْكمْ س شَّارِيعَا نّغْ.
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 مَاشَا أَكُومَانْذَارْ لِيسِييَاسْ يُوسَا-د ذِي ڒْوسْطْ س ؤُهتّكْ أَطَّاسْ، إِكْسِي ث جَارْ إِفَاسّنْ نّغْ، إِسّكّْ إِ-ث غَاركْ،
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 ؤُشَا يُومُورْ مَاحنْذْ إِنِّي إِخْسنْ أَذْ ث ضڒْمنْ، أَذْ غَاركْ د-أَسنْ. مَاڒَا ث ثسّقْسِيذْ، أَذْ ثْفهْمذْ زَّايسْ س يِيخفْ نّشْ مَارَّا ثِيمسْڒَايِينْ-أَ مِينْ خفْ ث نضْڒمْ.“
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 شّثْشَانْ خَاسْ وُوذَاينْ نِّي عَاوذْ، نَّانْ: ”مَانْ أَيَا أَمُّو إِ إِدْجَا!“
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 خَاسْ ؤُشَا إِشيَّارْ لْعَامِيلْ إِ بُولُوسْ مَاحنْذْ أَذْ إِسِّيوڒْ. بُولُوسْ يَارَّا-د، إِنَّا:
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 أَمْ مَامّشْ غَا يِيڒِي ثسّْنذْ شكْ، أَقَا عْذُونْ مْغِيرْ ثنْعَاشْ ن وُوسَّانْ وَاهَا زڭْ وَامِي ڭعّْذغْ حِيمَا أَذْعبْذغْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 نِيثْنِي وَارْ ذ أَيِي ؤُفِينْ ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ سَّاوَاڒغْ أَكْ-ذ شَا ن إِجّنْ نِيغْ سّْمُونغْ إِجّْ ن ؤُبَارُّو ن ڒْڭنْسْ، وَارْ إِدْجِي ذِي ثمْزِيذَاوِينْ نْسنْ، وَارْ إِدْجِي ذِي ثنْذِينْثْ.
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 نِيثْنِي وَارْ زمَّارنْ أَذْ سّْبيّْننْ مِينْ زِي ذ أَيِي ضڒْمنْ ڒخُّو.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 مَاشَا مَانْ أَيَا أَذْ أَشْ نعْمغْ، بلِّيعبّْذغْ أَربِّي ن ڒجْذُوذْ إِنُو خْ ڒحْسَابْ ثْغُورِي نِّي خْ سَّاوَاڒنْ، مِينْزِي ؤُمْنغْ مَارَّا مِينْ يُورِينْ ذِي شَّارِيعَا ؤُ ذڭْ إِنَابِييّنْ،
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 أَمْ غَارِي سِيمَانْثْ ن ؤُسِيثمْ ذِي أَربِّي أَمْ مَامّشْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي غَارْسنْ، أَقَا أَذْ ذِينْ ثِيڒِي ثْنُوكْرَا زِي ثَادَّارْثْ ن إِمتِّيننْ، ثَانُوكْرَا ن إِمْسڭَّاذنْ ؤُڒَا ذ ثَانُوكْرَا ن يِينِّي وَارْ إِسڭّْذنْ.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 أَمُّو ؤُڒَا ذ نشّْ تّڭّغْ ثِيزمَّارْ حِيمَا أَذْ غَارِي ثِيڒِي ڒبْذَا ثْنفْسشْثْ ثصْفَا زَّاثْ إِ أَربِّي ؤُ زَّاثْ إِ إِوْذَانْ.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 أَوَارْنِي إِ وَاطَّاسْ ن إِسڭّْوُوسَا ؤُسِيغْ-د غَارْ ڒْڭنْسْ إِنُو مَاحنْذْ أَذْ أَوْيغْ صّْذَاقِي ذ ثْغَارْصِينْ.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 أَقَا إِوْذَانْ-أَ ؤُفِينْ أَيِي ذِي زَّاوشْثْ ثَامقّْرَانْثْ أَوَارْنِي ڒَامِي تّْوَاسِّيزْذڭغْ، أَمْ وَارْ ذِينْ غَارِي ڒْغَاشِي نِيغْ ذ أَخَارْوضْ.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 مَاشَا ؤُذَاينْ نِّي د-يُوسِينْ زِي أَسِييَا، إِنِّي إِسّكَّارنْ إِوْذَانْ، أَقَا إِتّْخصَّا أَذْ حْضَارنْ ذَا أَكِيذِي زَّاثكْ مَاحنْذْ أَذْ أَيِي ضڒْمنْ زِي مِينْ مَا غَارْسنْ خَافِي.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 نِيغْ أَذْ إِنِينْ إِنَا إِ ذَا إِبدّنْ مَانْ ڒْعِيبْ إِ ذَايِي ؤُفِينْ ؤُمِي بدّغْ زَّاثْ إِ جْمَاعثْ نْسنْ ثَامقّْرَانْثْ،
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 مْغِيرْ أَوَاڒْ-أَ إِ ثُوغَا ڒَاغِيغْ ؤُمِي بدّغْ جَارْ أَسنْ: ’أَسّْ-أَ تّْوَاحكْمغْ زَّاثْومْ ذِي سِّيبّثْ ن ثْنُوكْرَا ن إِمتِّيننْ!‘ “
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 مَاشَا ؤُمِي إِسّنْ فِيلِيكْسْ أَبْرِيذْ-أَ مْلِيحْ، إِسّْبدّْ إِ-ثنْ، إِنَّا: ”خْمِي د غَا يَاسْ ؤُكُومَانْذَارْ، أَذْ كمّْڒغْ أَسدْجِي غَارْ مِينْ ذِينْ جَارْ أَومْ.“
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 خَاسْ ؤُشَا يُومُورْ إِ ڒْقبْطَانْ خْ مْيَا حِيمَا أَذْ إِحْضَا بُولُوسْ س شْوَايْثْ ن لْحُورِّييَا كْثَارْ ؤُ وَارْ إِمنّعْ ؤُڒَا ذ إِجّْ زڭْ إِنِّي ث إِسّْننْ أَذْ خَاسْ سخَّارنْ.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 أَوَارْنِي شَا ن وُوسَّانْ إِجَّا فِيلِيكْسْ ذ ذْرُوسِيلَّا، ثَامْغَارْثْ نّسْ ذ ثُوذَاشْثْ، أَذْ د-أَوْينْ بُولُوسْ ؤُشَا سْڒَانْ زَّايسْ خْ لْ-إِيمَانْ ن لْمَاسِيحْ.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 أَڒَامِي يِيوضْ ڒْهَارْذْ خْ ثْسڭْذَا ذ ضّبْطْ ن نّفْسْ ؤُ خْ لْحِيسَابْ إِ د غَا يَاسنْ، إِڭّْوذْ فِيلِيكْسْ، إِنَّا أَسْ: ”رُوحْ ڒخُّو! خْمِي غَارِي إِ غَا يِيڒِي ڒْوقْثْ، أَذْ أَشْ د-ڒَْاغِيغْ.“
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 نتَّا ثُوغَا إِسِّيثِيمْ عَاوذْ مَاحنْذْ بُولُوسْ أَذْ أَسْ إِوْشْ ثْمنْيَاثْ حِيمَا أَذْ أَسْ إِضْڒقْ. س ؤُينِّي ثُوغَا خَاسْ د-إِڒَاغَا أَطَّاسْ ن ثْوَاڒَاوِينْ حِيمَا أَذْ كِيسْ إِسِّيوڒْ.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 مَاشَا ؤُمِي كمّْڒنْ ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا، يُوسَا-د لْعَامِيلْ ونِّي ث إِ غَا إِخڒْفنْ، قَّارنْ أَسْ بُورْكِييُوسْ فَاسْثُوسْ. ؤُمِي ثُوغَا فِيلِيكْسْ إِخْسْ أَذْ يَارْضَا ؤُذَاينْ، إِجَّا بُولُوسْ ذِي سّْنَاسڒْ ذِي ڒحْبسْ.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.