Atos 1
rifa (RIFA) vs VC
1 أَذْلِيسْ أَمزْوَارُو إِ ؤُرِيغْ، أَ ثِييُوفِيلِيسْ، ؤُرِيغْ ث خْ مَارَّا مِينْ إِبْذَا سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ أَذْ إِڭّْ ؤُ أَذْ إِسّڒْمذْ،
1 Em minha primeira narração, ó Teófilo, contei toda a seqüência das ações e dos ensinamentos de Jesus,
2 أَڒْ أَسّْ إِ ذِي إِمّكْسِي غَارْ ؤُجنَّا، أَوَارْنِي ڒَامِي إِوصَّا إِ رُّوسُولْ إِ ثُوغَا يِيخْضَارْ نتَّا س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ،
2 desde o princípio até o dia em que, depois de ter dado pelo Espírito Santo suas instruções aos apóstolos que escolhera, foi arrebatado {ao céu}.
3 إِنِّي ؤُمِي، أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا إِودّبْ، إِسّْشنْ أَسنْ إِخفْ نّسْ س وَاطَّاسْ ن ڒعْڒَامَاثْ بلِّي أَقَا إِدَّارْ، أَمْ ذ أَسنْ د-إِضْهَارْ أَربْعِينْ ن وُوسَّانْ، إِسَّاوَاڒْ خْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي.
3 E a eles se manifestou vivo depois de sua Paixão, com muitas provas, aparecendo-lhes durante quarenta dias e falando das coisas do Reino de Deus.
4 ڒَامِي أَكِيذْسنْ إِشَّا أَغْرُومْ، إِوصَّا ثنْ حِيمَا وَارْ د-تّفّْغنْ شَا زِي ؤُرْشَالِيمْ، مَاشَا أَذْ قِّيمنْ أَذْ رَاجَانْ لْوَاعْذْ ن بَابَا إِ ثُوغَا كنِّيوْ، أَمُّو إِ إِنَّا، ”ثسْڒِيمْ زَّايِي،
4 E comendo com eles, ordenou-lhes que não se afastassem de Jerusalém, mas que esperassem o cumprimento da promessa de seu Pai, que ouvistes, disse ele, da minha boca;
5 مِينْزِي يُوحَانَّا ثُوغَا إِسّغْضَاصْ ذڭْ وَامَانْ، مَاشَا كنِّيوْ أَذْ تّْوَاسّْغضْصمْ ذِي أَرُّوحْ إِقدّْسنْ أَوَارْنِي ذْرُوسْ ن وُوسَّانْ.“
5 porque João batizou na água, mas vós sereis batizados no Espírito Santo daqui há poucos dias.
6 خنِّي سّقْسَانْ ث إِنِّي ثُوغَا ذِينْ إِمُوننْ، نَّانْ: ”أَ سِيذِيثْنغْ، مَا ذِي ڒْوقْثْ-أَ أَذْ د-ثَارّذْ ثَاڭلْذِيثْ إِ إِسْرَائِيل عَاوذْ؟“
6 Assim reunidos, eles o interrogavam: Senhor, é porventura agora que ides instaurar o reino de Israel?
7 إِنَّا أَسنْ: ”وَارْ ذ أَومْ د-يُوسِي أَذْ ثَارڭْبمْ خْ زّْمَانْ ذ زّْمَانَاثْ إِ إِڭَّا بَابَا ذِي صُّولْطَا ن يِيخفْ نّسْ.
7 Respondeu-lhes ele: Não vos pertence a vós saber os tempos nem os momentos que o Pai fixou em seu poder,
8 مَاشَا كنِّيوْ أَذْ ثكْسِيمْ جّهْذْ خْمِي خَاومْ د غَا إِهْوَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ؤُشَا كنِّيوْ أَذْ ثِيڒِيمْ ذ ڒشْهُوذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، ذِي مَارَّا يَاهُوذِييَّا، ذِي سَامَارْيَا، وَاهْ، أَڒْ إِنڭُّورَا ن دُّونشْثْ.“
8 mas descerá sobre vós o Espírito Santo e vos dará força; e sereis minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judéia e Samaria e até os confins do mundo.
9 أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِمّكْسِي ؤُشَا، أَمْ ث ژْرِينْ نِيثْنِي، إِكْسِي ث إِجّْ ن ؤُسيْنُو، إِذْوڒْ إِنُوفَّارْ خْ ثِيطَّاوِينْ نْسنْ.
9 Dizendo isso elevou-se da {terra} à vista deles e uma nuvem o ocultou aos seus olhos..
10 أَمْ ذ أَسْ سّضْفَارنْ س ثِيطَّاوِينْ نْسنْ أَمْ إِرُوحْ غَارْ ؤُجنَّا، خْزَارْ، أَقَا بدّنْ غَارْسنْ ثْنَاينْ ن يرْيَازنْ أَرْضنْ أَرُّوضْ ذ أَشمْڒَاڒْ،
10 Enquanto o acompanhavam com seus olhares, vendo-o afastar-se para o céu, eis que lhes apareceram dois homens vestidos de branco, que lhes disseram:
11 ؤُشَا نَّانْ أَسنْ: ”أَ، إِرْيَازنْ زِي لْجَالِيلْ، مِينْ كنِّيوْ إِذعْونْ ثتّْبدَّامْ ثْخزَّارمْ غَارْ ؤُجنَّا؟ أَقَا يَاسُوع وَانِيثَا، ونِّي إِمّكْسِينْ خَاومْ غَارْ ؤُجنَّا، أَذْ د-إِعْقبْ أَمْ مَامّشْ ث ثژْرِيمْ إِڭعّذْ غَارْ ؤُجنَّا!“
11 Homens da Galiléia, por que ficais aí a olhar para o céu? Esse Jesus que acaba de vos ser arrebatado para o céu voltará do mesmo modo que o vistes subir para o céu.
12 خنِّيعقْبنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ زڭْ وذْرَارْ ؤُمِي قَّارنْ ’ثَادَّارْثْ ن زِّيثُونْ‘ إِ إِدْجَانْ زَّاثْ إِ ؤُرْشَالِيمْ، إِڭّْوجْ خَاسْ عْڒَاحَاڒْ سبْعَا ’إِسْثَاذِييّنْ‘، إِخْسْ أَذْ يِينِي عْڒَاحَاڒْ إِجّْ ن كِيلُومِيثْرْ ؤُ ثْڒَاثَا ميَّا مِيثْرْ.
12 Voltaram eles então para Jerusalém do monte chamado das Oliveiras, que fica perto de Jerusalém, distante uma jornada de sábado.
13 أَوَارْنِي ڒَامِي د-ؤُذْفنْ غَارْ ثنْذِينْثْ، ڭعّْذنْ غَارْ ثْغُورْفثْ سنّجْ مَانِي ثُوغَا تّْغِيمَانْ نِيثْنِي: بُوطْرُوسْ، يُوحَانَّا، يَاعْقُوبْ، أَنْذْرَاوُوسْ، فِيلِيبُّوسْ، ثُومَا، مَاتَّا، بَارْ-ثُولُومَاوُوسْ، يَاعْقُوبْ مِّيسْ ن حَالْفَا، شِيمْعُونْ ؤُمِي قَّارنْ ’أَمْعسَّابْ‘، ذ يَاهُوذَا، مِّيسْ ن يَاعْقُوبْ.
13 Tendo entrado no cenáculo, subiram ao quarto de cima, onde costumavam permanecer. Eram eles: Pedro e João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelador, e Judas, irmão de Tiago.
14 إِنَا مَارَّا إِذْسنْ ثُوغَا صْبَارنْ س يِيجّْ ن ذْمَامْ خْ ثْژَادْجِيثْ، أَكْ-ذ ثمْغَارِينْ ؤُ أَكْ-ذ مَارْيَامْ، يمَّاسْ ن يَاسُوع، ؤُ أَكْ-ذ أَيْثْمَاسْ.
14 Todos eles perseveravam unanimemente na oração, juntamente com as mulheres, entre elas Maria, mãe de Jesus, e os irmãos dele.
15 ذڭْ وُوسَّانْ نِّي إِكَّارْ شِيمْعُونْ بُوطْرُوسْ جَارْ أَسنْ، ذِي ڒْوسْطْ ن إِمحْضَارنْ. ثُوغَا ذِينْ مُوننْ عْڒَاحَاڒْ مْيَا ؤُ-عِيشْرِينْ ن إِوْذَانْ، ؤُ نتَّا إِنَّا:
15 Num daqueles dias, levantou-se Pedro no meio de seus irmãos, na assembléia reunida que constava de umas cento e vinte pessoas, e disse:
16 ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، ثُوغَا إِتّْخصَّا نِيشَانْ أَذْ إِتّْوَاكمّڒْ أَوَاڒْ ن ثِيرَا إِقدّْسنْ إِ إِتّْوَانَّانْ قْبڒْ س أَرُّوحْ إِقدّْسنْ س ؤُقمُّومْ ن ذَاوُوذْ خْ يَاهُوذَا، ونِّي إِذوْڒنْ ذ أَمْڭوّذْ ن يِينِّي إِحبّْسنْ يَاسُوع،
16 Irmãos, convinha que se cumprisse o que o Espírito Santo predisse na escritura pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِتّْوَاحْسبْ زَّايْنغْ، زِي ثنْعَاشْ، ؤُ ثُوغَا إِطّفْ ثَاسْغَارْثْ ذِي ثْسخَّارْثْ-أَ.
17 Ele era um dos nossos e teve parte no nosso ministério.
18 أَقَا وَا ثُوغَا إِكسّبْ إِجّْ ن إِيَّارْ إِ يِيخفْ نّسْ س ڒْمُونثْ ن دّنْبْ نّسْ ؤُشَا ؤُمِي إِوْضَا خْ ؤُغمْبُوبْ نّسْ غَارْ ثمُّورْثْ، أَقَا إِفدْجقْ غَارْ ثجْعِينَّاثِينْ نّسْ ؤُشَا فّْغنْ-د مَارَّا أَذَانْ نّسْ غَارْ بَارَّا.
18 Este homem adquirira um campo com o salário de seu crime. Depois, tombando para a frente, arrebentou-se pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 أَقَا مَانْ أَيَا إِذْوڒْ إِتّْوَاسّنْ غَارْ مَارَّا إِمزْذَاغْ ن ؤُرْشَالِيمْ أَڒَامِي سمَّانْ إِيَّارْ نِّي ذڭْ إِڒسْ ن ثمُّورْثْ نْسنْ ’حَاقْلْ-ذَامَا‘، مِينْ إِخْسْ أَذْ يِينِي ’إِيَّارْ ن إِذَامّنْ‘.
19 {Tornou-se este fato conhecido dos habitantes de Jerusalém, de modo que aquele campo foi chamado na língua deles Hacéldama, isto é, Campo de Sangue.}
20 مِينْزِي ثُورَا ذڭْ وذْلِيسْ ن إِزهِّيذنْ ن ذَاوُوذْ:
20 Pois está escrito no livro dos Salmos: Fique deserta a sua habitação, e não haja quem nela habite; e ainda mais: Que outro receba o seu cargo {Sl 68,26; 108,8}.
21 س ؤُينِّي إِتّْڒِيقْ، أَقَا إِجّنْ زڭْ يرْيَازنْ إِنِّي ثُوغَا ذ إِمْعَاشَارنْ أَكِيذْنغْ كُوڒْ ڒْوقْثْ إِ ذِي ثُوغَا سِيذِيثْنغْ يَاسُوع إِتَّاذفْ ؤُ إِتّفّغْ جَارْ أَنغْ -
21 Convém que destes homens que têm estado em nossa companhia todo o tempo em que o Senhor Jesus viveu entre nós,
22 زڭْ ؤُسغْضصْ ن يُوحَانَّا أَڒْ أَسّْ إِ ذِي إِمّكْسِي خَانغْ - أَذْ إِذْوڒْ ذ أَشهَّاذْ أَكِيذْنغْ خْ ثْنُوكْرَا نّسْ.“
22 a começar do batismo de João até o dia em que do nosso meio foi arrebatado, um deles se torne conosco testemunha de sua Ressurreição.
23 أَرشّْحنْ ثْنَاينْ: يُوسُوفْ، ؤُمِي قَّارنْ بَارْ-سَابَا ونِّي ؤُمِي تّْكنَّانْ يُوسْثُوسْ، ذ مَاتِّييَا.
23 Propuseram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome Justo, e Matias.
24 أَمْ ثُوغَا تّْژَادْجَانْ، نَّانْ: ”أَ سِيذِي، شكْ ثسّْنذْ ؤُڒَاونْ ن مَارَّا، سْشنْ أَنغْ مَانْ ونْ زِي ثْنَاينْ-أَ إِ ثِيخْضَارذْ،
24 E oraram nestes termos: Ó Senhor, que conheces os corações de todos, mostra-nos qual destes dois escolheste
25 حِيمَا أَذْ إِشَارْشْ ذِي ثْسخَّارْثْ-أَ ؤُ ذِي ڒْخذْمثْ ن رُّوسُولْ إِ ذِي إِسْمحْ يَاهُوذَا حِيمَا أَذْ إِرَاحْ غَارْ ومْشَانْ نّسْ.“
25 para tomar neste ministério e apostolado o lugar de Judas que se transviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 خنِّي ڭِّينْ أَكشُّوضْ ؤُشَا يُوسَا-د ؤُكشُّوضْ خْ مَاتِّييَا ؤُشَا أَرْنِينْ ث غَارْ حِيطَاشْ ن رُّوسُولْ.
26 Deitaram sorte e caiu a sorte em Matias, que foi incorporado aos onze apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.