Atos 19

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ڒَامِي ثُوغَا أَپُولُّوسْ ذِي كُورِينْثُوسْ، إِشُوقْ بُولُوسْ ذِي جّْوَايهْ يُوعْڒَانْ، يِيوضْ-د غَارْ أَفَاسُوسْ، ؤُشَا إِبْذَا إِتّْسقْسَا إِمحْضَارنْ إِ ذِينْ يُوفَا.

¹ Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.

² إِسّقْسَا ثنْ: ”مَا ثْقبْڒمْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ڒَامِي ثُومْنمْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ، نَّانْ: ”وَارْ نسْڒِي قَاعْ بلِّي ذِينْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.“

² Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”

³ إِنَّا أَسنْ: ”خنِّي مِينْ زِي ثتّْوَاسّْغضْصمْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”س ؤُسغْضصْ ن يُوحَانَّا!“

³ “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.

⁴ خنِّي إِنَّا بُولُوسْ: ”ثُوغَا يُوحَانَّا إِسّغْضَاصْ ڒْڭنْسْ س ؤُسغْضصْ ن تُّوبثْ. إِقَّارْ أَسنْ إِتّْخصَّا أَذْ أَمْننْ س ونِّي إِ د غَا يَاسنْ أَوَارْنِي أَسْ، أَقَا نتَّا ذ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.“

⁴ Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.

⁵ أَوَارْنِي ڒَامِي سْڒِينْ ثِيمسْڒَايِينْ أَيَا، تّْوَاسّْغضْصنْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

⁵ Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.

⁶ ؤُمِي خَاسنْ إِسَّارْسْ بُولُوسْ أَفُوسْ، إِهْوَا-د خَاسنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، ؤُشَا بْذَانْ سَّاوَاڒنْ س إِجّْ ن يِيڒسْ نّغْنِي ؤُشَا بْذَانْ تّْنَابّنْ.

⁶ Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.

⁷ ثُوغَا-ثنْ قَاعْ ثنْعَاشْ ن يرْيَازنْ.

⁷ Eram ao todo uns doze homens.

⁸ يُوذفْ بُولُوسْ غَارْ ثمْزِيذَا، إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ ثڒْثْ ن إِيُورنْ س ثرْيَاسْثْ، إِتّْحدَّاثْ غَارْسنْ، يَارزُّو أَذْ ثنْ إِسّقْنَاعْ ذِي مِينْ إِتّْهمَّانْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

⁸ Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.

⁹ مَاشَا ڒَامِي ذوْڒنْ شَا زَّايْسنْ قسْحنْ، تّمْشُوبُّوشنْ، شقّْفنْ ذڭْ وبْرِيذْ ن أَربِّي زَّاثْ إِ يِينِّي ذِينْ إِمُوننْ زِي ڒڭْنُوسْ، خنِّي إِڭّْوجْ بُولُوسْ خَاسنْ، ؤُشَا إِسّْبعّذْ خَاسنْ إِمحْضَارنْ، إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ كُوڒْ أَسّْ ذِي ثمْزِيذَا ن إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ ثِيرَانُّوسْ.

⁹ Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.

¹⁰ أَمُّو إِ يڭَّا ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا أَڒَامِي مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي أَسِييَا سْڒِينْ أَوَاڒْ ن سِيذِي، أَمْ ؤُذَاينْ أَمْ إِرَامِييّنْ.

¹⁰ Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.

¹¹ ثُوغَا أَربِّي إِتّڭّْ ڒعْجَايبْ إِمقّْرَاننْ س إِفَاسّنْ ن بُولُوسْ،

¹¹ Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.

¹² أَڒَامِي كْسِينْ ڒمْحَامَاثْ ن ڒقْطنْ ذ وسْثَاونْ ن إِبُويَاسْ إِ إِدْجَانْ أَرُّوضْ خْ أَرِّيمثْ نّسْ، سَّارْسنْ ثنْ خْ إِمهْڒَاشْ، ؤُشَا خنِّي رُوحنْ خَاسنْ ڒهْڒَاشَاثْ ؤُشَا شّْوَاطنْ فّْغنْ زَّايْسنْ.

¹² Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.

¹³ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ شَا ن وُوذَاينْ إِنِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ ذِي ثمُّورْثْ، ثُوغَا سُّوفُّوغنْ شّْوَاطنْ. نِيثْنِي تّْعزّْمنْ خْ يِينِّي ذِي إِدْجَا ڒَارْيَاحْ أَعفَّانْ س يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع، قَّارنْ: ”نشِّينْ نتّْعزّمْ خَاكْ س يِيسمْ ن يَاسُوع إِ زِي إِتّْبَارّحْ بُولُوسْ.“

¹³ Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.

¹⁴ إِنِّي ث إِڭِّينْ، أَقَا أَثنْ سبْعَا ن ثَارْوَا ن سْكِيوَا، ونِّي ذ إِجّْ ن ؤُمقّْرَانْ ن إِكهَّاننْ ذ ؤُذَايْ.

¹⁴ Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.

¹⁵ مَاشَا شِّيطَانْ أَعفَّانْ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”يشُّو سّْنغْ ث ؤُڒَا ذ بُولُوسْ سّْنغْ ث، مَاشَا مِينْ ثعْنَامْ كنِّيوْ؟“

¹⁵ Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.

¹⁶ ؤُشَا بْنَاذمْ إِ ذِي إِدْجَا ڒَارْيَاحْ ذ أَعفَّانْ إِنْڭزْ خَاسنْ، إِغڒْبْ إِ-ثنْ، إِنْضَارْ إِ-ثنْ خْ ثمُّورْثْ، أَڒَامِي أَروْڒنْ زِي ثَادَّارْثْ ذ إِعَارْيَاننْ ذ إِيزْمنْ.

¹⁶ O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.

¹⁷ ڒخْبَارْ-أَ إِفّغْ-د غَارْ مَارَّا وُوذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي أَفَاسُوسْ. ثوْضَا-د إِشْثْ ن ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ خْ مَارَّا نِيثْنِي ؤُشَا إِتّْوَاسّمْغَارْ إِسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

¹⁷ A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.

¹⁸ أَطَّاسْ ن يِينِّي يُومْننْ ؤُسِينْ-د، سْثعْثَارفنْ خْ إِعذِّييّنْ نْسنْ، نعْمنْ س مِينْ ثُوغَا تّڭّنْ.

¹⁸ Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.

¹⁹ ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن إِسحَّارنْ يَارْونْ إِذْلِيسنْ نْسنْ، سّْشمّْضنْ ثنْ زَّاثْ إِ مَارَّا. نِيثْنِي ڭِّينْ أَسنْ ڒحْسَابْ ؤُشَا ؤُفِينْ بلِّي سّكّْوَانْ خمْسِينْ-أَڒَافْ ن ڒْْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ.

¹⁹ Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.

²⁰ أَمُّو ثُوغَا لْ-إِيمَانْ ن أَربِّي إِڭَّامْ، يَارنِّي ذِي جّهْذْ.

²⁰ Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.

²¹ أَوَارْنِي ڒَامِي كمّْڒنْثْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ، إِڭَّا بُولُوسْ مَاحنْذْ أَذْ إِشُوقْ ذِي مَاكِيذُونِييَا ذ أَخَايَا مَارَّا، حِيمَا أَذْ إِسَافَارْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، إِنَّا: ”خْمِي ذِينْ إِ غَا رحّْڭغْ، إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ ژَترغْ رُومَا عَاوذْ.“

²¹ Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.

²² إِسّكّْ ثْنَاينْ ن يِينِّي ثُوغَا إِخدّْمنْ أَكِيذسْ غَارْ مَاكِيذُونِييَا، إِنَا ذ ثِيمُوثِييُو ذ إِرَاسْثُوسْ، مَاشَا نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ ثُوغَا إِقِّيمْ ذِينْ عَاذْ شَا ن ڒْوقْثْ ذِي أَسِييَا.

²² Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.

²³ ذِي ڒْوقْثْ نِّي إِكَّارْ ذِينْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ ذ أَمقّْرَانْ خْ سِّيبّثْ ن وبْرِيذْ ن أَربِّي.

²³ Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.

²⁴ مِينْزِي ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُسِييَاغْ ن نُّوقَارْثْ، قَّارنْ أَسْ ذِيمِيثْرِييُو، ونِّي ثُوغَا إِتّْصنَّاعْ ثِيزَاوِييِّينْ ثِيمژْيَانِينْ ن نُّوقَارْثْ ن ’أَرْثِيمِيسْ‘ ذِي ڒقْوَاڒبْ، ؤُشَا أَمُّو إِ يَارْبحْ إِ أَيْثْ ن صّنْعثْ نّسْ إِجّْ ن أَرْبحْ ذ أَمقّْرَانْ.

²⁴ Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.

²⁵ إِسّْمُونْ-د أَيْثْ ن صّنْعثْ نّسْ أَكْ-ذ إِنِّي إِخدّْمنْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَ إِرْيَازنْ، كنِّيوْ ثسّْنمْ بلِّي مَارَّا أَرْبحْ نّغْ يُوسَا-د أَكْ-ذ صّنْعثْ-أَ.

²⁵ Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.

²⁶ كنِّيوْ ثسْڒِيمْ ؤُ ثسّْنمْ بلِّي بُولُوسْ وَانِيثَا إِسّقْنَاعْ أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ، وَارْ إِدْجِي إِمزْذَاغْ ن أَفَاسُوسْ وَاهَا، مَاشَا ؤُڒَا ذ إِبَارُّوثنْ ن مَارَّا أَسِييَا، أَقَا إِسّْبعّذْ إِ-ثنْ خْ ڒخْيَاڒَاثْ-أَ، إِقَّارْ: ’ڒخْيَاڒَاثْ-أَ إِ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ وَارْ دْجِينْ شَا ذ إِربِّيثنْ!‘

²⁶ Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.

²⁷ وَارْ ثدْجِي ثْسبَّابْثْ-أَ وَاهَا ذِي لْخَاطَارْ ؤُشَا ثڭُّورْ أَذْ ثذْوڒْ ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ إِبطّْڒنْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ زَّاوشْثْ ن ’أَرْثِيمِيسْ‘، ثَاربِّيثْ ثَامقّْرَانْثْ، أَذْ ت حسْبنْ ذ وَالُو ؤُشَا أَذْ سّحْقَارنْ ثَاربِّيثْ-أَ إِ ثْعبّذْ ثمُّورْثْ ن أَسِييَا ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒڭْنُوسْ.“

²⁷ Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.

²⁸ ؤُمِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، ذوْڒنْ خيْقّنْ أَطَّاسْ. سْغُويُّونْ، نَّانْ: ”ثَامقّْرَانْثْ ذ ثَاربِّيثْ ’أَرْثِيمِيسْ‘ ن إِفَاسُوسِييّنْ!“

²⁸ Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.

²⁹ ثَانْذِينْثْ قَاعْ ثْخَارْوضْ أَمْ ثكْمڒْ ؤُشَا ؤُزّْڒنْ أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ غَارْ ثِييَاثِيرْ ن لْمسْرَاحْ، ؤُشَا خَايُوسْ ذ أَرِيسْثَارْخُوسْ، إِرْيَازنْ زِي مَاكِيذُونِييَا، إِنِّي ذ إِمْعَاشَارنْ ن بُولُوسْ ذڭْ ؤُسَافَارْ نّسْ، طّْفنْ ثنْ ؤُشَا إِوْينْ ثنْ-د أَكِيذْسنْ.

²⁹ Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.

³⁰ ؤُڒَا ذ بُولُوسْ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثِييَاثِيرْ ن لْمسْرَاحْ، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّسْ سّْبدّنْ ث.

³⁰ Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.

³¹ إِزدْجِيفنْ إِمْضبَّارنْ ن جّْوَايهْ ن أَسِييَا، ؤُمِي ثُوغَا أَثنْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ، سّكّنْ عَاوذْ إِرقَّاسنْ، مَاحنْذْ أَذْ زَايسْ تَّارنْ حِيمَا وَارْ إِتّْسبّڒْ إِخفْ نّسْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثِييَاثِيرْ.

³¹ Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.

³² ڒْغَاشِي إِ إِتّْوَاسّْمُوننْ ذِي ثِييَاثِيرْ، ثُوغَا سّكَّارنْ ث أَطَّاسْ. نِيثْنِي سْغُويُّونْ إِجّْ إِ ونّغْنِي، مَاغَارْ أَزْينْ أَمقّْرَانْ زَّايسْ وَارْ إِسِّينْ مِيخفْ ثُوغَا مُوننْ.

³² Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.

³³ ڒْڭنْسْ ن وُوذَاينْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ، نذْهنْ إِجّْ ن ورْيَازْ زَّايْسنْ غَارْ زَّاثْ، إِجّْ ن وُوذَايْ قَّارنْ أَسْ أَلِيكْسَانْذِيرْ. نتَّا إِكَّارْ، إِشيَّارْ س ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِسِّيوڒْ خْ ؤُذَافعْ ن بُولُوسْ زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ.

³³ Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.

³⁴ مَاشَا ؤُمِي فهْمنْ بلِّي أَقَا-ث ذ ؤُذَايْ، سْغُوينْ مَارَّا س ثْمِيجَّا ذ إِشْثنْ عْڒَاحَاڒْ ثْنَاينْ ن ثْسَاعّثِينْ: ”ثَامقّْرَانْثْ ذ ’أَرْثِيمِيسْ‘ ن إِفَاسُوسِييّنْ!“

³⁴ No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.

³⁵ أَزدْجِيفْ ن ثنْذِينْثْ إِسّْهدّنْ ڒْغَاشِي، إِنَّا: ”أَ إِرْيَازنْ ن أَفَاسُوسْ، مَانْ ونْ وَارْ إِسِّيننْ بلِّي ثَانْذِينْثْ ن إِفَاسُوسِييّنْ ذ ثَاكهَّانْثْ ثْحطَّا نِيشَانْ خْ زَّاوشْثْ ن ’أَرْثِيمِيسْ‘ ؤُ خْ ڒخْيَاڒْ إِ د-إِوْضَانْ زڭْ ؤُجنَّا!

³⁵ Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.

³⁶ س ؤُينِّي، ؤُمِي وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ إِعكّسْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ، إِشُووَّارْ أَومْ أَذْ ثَارْسمْ، وَارْ تّڭّمْ شَا س ؤُقدْجقْ،

³⁶ Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.

³⁷ مِينْزِي ثِيوْيمْ-د إِرْيَازنْ-أَ ذَانِيثَا، إِنِّي وَارْ إِدْجِينْ ذ إِشفَّارنْ ن ثْزَاوِييِّينْ ؤُڒَا وَارْ تّْشقَّافنْ ذِي ثْربِّيثْ نّغْ.

³⁷ Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.

³⁸ مَاشَا مَاڒَا ثُوغَا غَارْ ذِيمِيثْرِييُو ؤُ غَارْ يِينِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ ذِي صّنْعثْ شَا ن ؤُشثْشِي خْ يِيجّنْ، أَقَا ذِينْ إِجّْ ن لْعَامِيلْ ذِي ثنْذِينْثْ. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ غَارسْ د-قَارّْبنْ ؤُ أَذْ شَارّْعنْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا زَّاثسْ.

³⁸ “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.

³⁹ مَاشَا مَاڒَا ثخْسمْ شَا ن ثْمسْڒَاشْثْ نّغْنِي، إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَافكّْ مَانْ أَيَا ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِ إِتّْوصَّانْ إِ ثْمسْمُونْثْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا،

³⁹ E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.

⁴⁰ مِينْزِي أَقَا أَنغْ ذِي لْخَاطَارْ أَذْ خَانغْ ضڒْمنْ أَسّْ-أَ زِي سِّيبّثْ ن ؤُغُووّغْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ بُو ڒسْبَابْ إِ زِي نْزمَّارْ أَذْ د-نَارّْ س يِيجّْ ن وَاوَاڒْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن وڭْرَاوْ-أَ، مِينْزِي نسّْمُونَا ذِي ڒْبَاطڒْ ؤُ نتّْغوّغْ أَمنِّي وَاهَا.“

⁴⁰ Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.

⁴¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِسْمحْ إِ وڭْرَاوْ أَذْ يُويُورْ.

⁴¹ Então os despediu, e a multidão se dispersou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →