Atos 19

rifa (RIFA) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ ڒَامِي ثُوغَا أَپُولُّوسْ ذِي كُورِينْثُوسْ، إِشُوقْ بُولُوسْ ذِي جّْوَايهْ يُوعْڒَانْ، يِيوضْ-د غَارْ أَفَاسُوسْ، ؤُشَا إِبْذَا إِتّْسقْسَا إِمحْضَارنْ إِ ذِينْ يُوفَا.

¹ E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso; e achando ali alguns discípulos,

² إِسّقْسَا ثنْ: ”مَا ثْقبْڒمْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ڒَامِي ثُومْنمْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ، نَّانْ: ”وَارْ نسْڒِي قَاعْ بلِّي ذِينْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.“

² Disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.

³ إِنَّا أَسنْ: ”خنِّي مِينْ زِي ثتّْوَاسّْغضْصمْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”س ؤُسغْضصْ ن يُوحَانَّا!“

³ Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados então? E eles disseram: No batismo de João.

⁴ خنِّي إِنَّا بُولُوسْ: ”ثُوغَا يُوحَانَّا إِسّغْضَاصْ ڒْڭنْسْ س ؤُسغْضصْ ن تُّوبثْ. إِقَّارْ أَسنْ إِتّْخصَّا أَذْ أَمْننْ س ونِّي إِ د غَا يَاسنْ أَوَارْنِي أَسْ، أَقَا نتَّا ذ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.“

⁴ Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.

⁵ أَوَارْنِي ڒَامِي سْڒِينْ ثِيمسْڒَايِينْ أَيَا، تّْوَاسّْغضْصنْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

⁵ E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.

⁶ ؤُمِي خَاسنْ إِسَّارْسْ بُولُوسْ أَفُوسْ، إِهْوَا-د خَاسنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، ؤُشَا بْذَانْ سَّاوَاڒنْ س إِجّْ ن يِيڒسْ نّغْنِي ؤُشَا بْذَانْ تّْنَابّنْ.

⁶ E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas, e profetizavam.

⁷ ثُوغَا-ثنْ قَاعْ ثنْعَاشْ ن يرْيَازنْ.

⁷ E estes eram, ao todo, uns doze homens.

⁸ يُوذفْ بُولُوسْ غَارْ ثمْزِيذَا، إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ ثڒْثْ ن إِيُورنْ س ثرْيَاسْثْ، إِتّْحدَّاثْ غَارْسنْ، يَارزُّو أَذْ ثنْ إِسّقْنَاعْ ذِي مِينْ إِتّْهمَّانْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

⁸ E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do reino de Deus.

⁹ مَاشَا ڒَامِي ذوْڒنْ شَا زَّايْسنْ قسْحنْ، تّمْشُوبُّوشنْ، شقّْفنْ ذڭْ وبْرِيذْ ن أَربِّي زَّاثْ إِ يِينِّي ذِينْ إِمُوننْ زِي ڒڭْنُوسْ، خنِّي إِڭّْوجْ بُولُوسْ خَاسنْ، ؤُشَا إِسّْبعّذْ خَاسنْ إِمحْضَارنْ، إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ كُوڒْ أَسّْ ذِي ثمْزِيذَا ن إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ ثِيرَانُّوسْ.

⁹ Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles, e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.

¹⁰ أَمُّو إِ يڭَّا ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا أَڒَامِي مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي أَسِييَا سْڒِينْ أَوَاڒْ ن سِيذِي، أَمْ ؤُذَاينْ أَمْ إِرَامِييّنْ.

¹⁰ E durou isto por espaço de dois anos; de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, assim judeus como gregos.

¹¹ ثُوغَا أَربِّي إِتّڭّْ ڒعْجَايبْ إِمقّْرَاننْ س إِفَاسّنْ ن بُولُوسْ،

¹¹ E Deus pelas mãos de Paulo fazia maravilhas extraordinárias.

¹² أَڒَامِي كْسِينْ ڒمْحَامَاثْ ن ڒقْطنْ ذ وسْثَاونْ ن إِبُويَاسْ إِ إِدْجَانْ أَرُّوضْ خْ أَرِّيمثْ نّسْ، سَّارْسنْ ثنْ خْ إِمهْڒَاشْ، ؤُشَا خنِّي رُوحنْ خَاسنْ ڒهْڒَاشَاثْ ؤُشَا شّْوَاطنْ فّْغنْ زَّايْسنْ.

¹² De sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.

¹³ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ شَا ن وُوذَاينْ إِنِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ ذِي ثمُّورْثْ، ثُوغَا سُّوفُّوغنْ شّْوَاطنْ. نِيثْنِي تّْعزّْمنْ خْ يِينِّي ذِي إِدْجَا ڒَارْيَاحْ أَعفَّانْ س يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع، قَّارنْ: ”نشِّينْ نتّْعزّمْ خَاكْ س يِيسمْ ن يَاسُوع إِ زِي إِتّْبَارّحْ بُولُوسْ.“

¹³ E alguns dos exorcistas judeus ambulantes tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.

¹⁴ إِنِّي ث إِڭِّينْ، أَقَا أَثنْ سبْعَا ن ثَارْوَا ن سْكِيوَا، ونِّي ذ إِجّْ ن ؤُمقّْرَانْ ن إِكهَّاننْ ذ ؤُذَايْ.

¹⁴ E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.

¹⁵ مَاشَا شِّيطَانْ أَعفَّانْ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”يشُّو سّْنغْ ث ؤُڒَا ذ بُولُوسْ سّْنغْ ث، مَاشَا مِينْ ثعْنَامْ كنِّيوْ؟“

¹⁵ Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus, e bem sei quem é Paulo; mas vós quem sois?

¹⁶ ؤُشَا بْنَاذمْ إِ ذِي إِدْجَا ڒَارْيَاحْ ذ أَعفَّانْ إِنْڭزْ خَاسنْ، إِغڒْبْ إِ-ثنْ، إِنْضَارْ إِ-ثنْ خْ ثمُّورْثْ، أَڒَامِي أَروْڒنْ زِي ثَادَّارْثْ ذ إِعَارْيَاننْ ذ إِيزْمنْ.

¹⁶ E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno, e assenhoreando-se de todos, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.

¹⁷ ڒخْبَارْ-أَ إِفّغْ-د غَارْ مَارَّا وُوذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي أَفَاسُوسْ. ثوْضَا-د إِشْثْ ن ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ خْ مَارَّا نِيثْنِي ؤُشَا إِتّْوَاسّمْغَارْ إِسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

¹⁷ E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.

¹⁸ أَطَّاسْ ن يِينِّي يُومْننْ ؤُسِينْ-د، سْثعْثَارفنْ خْ إِعذِّييّنْ نْسنْ، نعْمنْ س مِينْ ثُوغَا تّڭّنْ.

¹⁸ E muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.

¹⁹ ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن إِسحَّارنْ يَارْونْ إِذْلِيسنْ نْسنْ، سّْشمّْضنْ ثنْ زَّاثْ إِ مَارَّا. نِيثْنِي ڭِّينْ أَسنْ ڒحْسَابْ ؤُشَا ؤُفِينْ بلِّي سّكّْوَانْ خمْسِينْ-أَڒَافْ ن ڒْْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ.

¹⁹ Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros, e os queimaram na presença de todos e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinqüenta mil peças de prata.

²⁰ أَمُّو ثُوغَا لْ-إِيمَانْ ن أَربِّي إِڭَّامْ، يَارنِّي ذِي جّهْذْ.

²⁰ Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.

²¹ أَوَارْنِي ڒَامِي كمّْڒنْثْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ، إِڭَّا بُولُوسْ مَاحنْذْ أَذْ إِشُوقْ ذِي مَاكِيذُونِييَا ذ أَخَايَا مَارَّا، حِيمَا أَذْ إِسَافَارْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، إِنَّا: ”خْمِي ذِينْ إِ غَا رحّْڭغْ، إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ ژَترغْ رُومَا عَاوذْ.“

²¹ E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.

²² إِسّكّْ ثْنَاينْ ن يِينِّي ثُوغَا إِخدّْمنْ أَكِيذسْ غَارْ مَاكِيذُونِييَا، إِنَا ذ ثِيمُوثِييُو ذ إِرَاسْثُوسْ، مَاشَا نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ ثُوغَا إِقِّيمْ ذِينْ عَاذْ شَا ن ڒْوقْثْ ذِي أَسِييَا.

²² E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.

²³ ذِي ڒْوقْثْ نِّي إِكَّارْ ذِينْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ ذ أَمقّْرَانْ خْ سِّيبّثْ ن وبْرِيذْ ن أَربِّي.

²³ E, naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.

²⁴ مِينْزِي ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُسِييَاغْ ن نُّوقَارْثْ، قَّارنْ أَسْ ذِيمِيثْرِييُو، ونِّي ثُوغَا إِتّْصنَّاعْ ثِيزَاوِييِّينْ ثِيمژْيَانِينْ ن نُّوقَارْثْ ن ’أَرْثِيمِيسْ‘ ذِي ڒقْوَاڒبْ، ؤُشَا أَمُّو إِ يَارْبحْ إِ أَيْثْ ن صّنْعثْ نّسْ إِجّْ ن أَرْبحْ ذ أَمقّْرَانْ.

²⁴ Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia de prata nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,

²⁵ إِسّْمُونْ-د أَيْثْ ن صّنْعثْ نّسْ أَكْ-ذ إِنِّي إِخدّْمنْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَ إِرْيَازنْ، كنِّيوْ ثسّْنمْ بلِّي مَارَّا أَرْبحْ نّغْ يُوسَا-د أَكْ-ذ صّنْعثْ-أَ.

²⁵ Aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Senhores, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;

²⁶ كنِّيوْ ثسْڒِيمْ ؤُ ثسّْنمْ بلِّي بُولُوسْ وَانِيثَا إِسّقْنَاعْ أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ، وَارْ إِدْجِي إِمزْذَاغْ ن أَفَاسُوسْ وَاهَا، مَاشَا ؤُڒَا ذ إِبَارُّوثنْ ن مَارَّا أَسِييَا، أَقَا إِسّْبعّذْ إِ-ثنْ خْ ڒخْيَاڒَاثْ-أَ، إِقَّارْ: ’ڒخْيَاڒَاثْ-أَ إِ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ وَارْ دْجِينْ شَا ذ إِربِّيثنْ!‘

²⁶ E bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.

²⁷ وَارْ ثدْجِي ثْسبَّابْثْ-أَ وَاهَا ذِي لْخَاطَارْ ؤُشَا ثڭُّورْ أَذْ ثذْوڒْ ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ إِبطّْڒنْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ زَّاوشْثْ ن ’أَرْثِيمِيسْ‘، ثَاربِّيثْ ثَامقّْرَانْثْ، أَذْ ت حسْبنْ ذ وَالُو ؤُشَا أَذْ سّحْقَارنْ ثَاربِّيثْ-أَ إِ ثْعبّذْ ثمُّورْثْ ن أَسِييَا ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒڭْنُوسْ.“

²⁷ E não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a ser destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram.

²⁸ ؤُمِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، ذوْڒنْ خيْقّنْ أَطَّاسْ. سْغُويُّونْ، نَّانْ: ”ثَامقّْرَانْثْ ذ ثَاربِّيثْ ’أَرْثِيمِيسْ‘ ن إِفَاسُوسِييّنْ!“

²⁸ E, ouvindo-o, encheram-se de ira, e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios.

²⁹ ثَانْذِينْثْ قَاعْ ثْخَارْوضْ أَمْ ثكْمڒْ ؤُشَا ؤُزّْڒنْ أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ غَارْ ثِييَاثِيرْ ن لْمسْرَاحْ، ؤُشَا خَايُوسْ ذ أَرِيسْثَارْخُوسْ، إِرْيَازنْ زِي مَاكِيذُونِييَا، إِنِّي ذ إِمْعَاشَارنْ ن بُولُوسْ ذڭْ ؤُسَافَارْ نّسْ، طّْفنْ ثنْ ؤُشَا إِوْينْ ثنْ-د أَكِيذْسنْ.

²⁹ E encheu-se de confusão toda a cidade e, unânimes, correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.

³⁰ ؤُڒَا ذ بُولُوسْ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثِييَاثِيرْ ن لْمسْرَاحْ، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّسْ سّْبدّنْ ث.

³⁰ E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.

³¹ إِزدْجِيفنْ إِمْضبَّارنْ ن جّْوَايهْ ن أَسِييَا، ؤُمِي ثُوغَا أَثنْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ، سّكّنْ عَاوذْ إِرقَّاسنْ، مَاحنْذْ أَذْ زَايسْ تَّارنْ حِيمَا وَارْ إِتّْسبّڒْ إِخفْ نّسْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثِييَاثِيرْ.

³¹ E também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.

³² ڒْغَاشِي إِ إِتّْوَاسّْمُوننْ ذِي ثِييَاثِيرْ، ثُوغَا سّكَّارنْ ث أَطَّاسْ. نِيثْنِي سْغُويُّونْ إِجّْ إِ ونّغْنِي، مَاغَارْ أَزْينْ أَمقّْرَانْ زَّايسْ وَارْ إِسِّينْ مِيخفْ ثُوغَا مُوننْ.

³² Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.

³³ ڒْڭنْسْ ن وُوذَاينْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ، نذْهنْ إِجّْ ن ورْيَازْ زَّايْسنْ غَارْ زَّاثْ، إِجّْ ن وُوذَايْ قَّارنْ أَسْ أَلِيكْسَانْذِيرْ. نتَّا إِكَّارْ، إِشيَّارْ س ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِسِّيوڒْ خْ ؤُذَافعْ ن بُولُوسْ زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ.

³³ Então tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.

³⁴ مَاشَا ؤُمِي فهْمنْ بلِّي أَقَا-ث ذ ؤُذَايْ، سْغُوينْ مَارَّا س ثْمِيجَّا ذ إِشْثنْ عْڒَاحَاڒْ ثْنَاينْ ن ثْسَاعّثِينْ: ”ثَامقّْرَانْثْ ذ ’أَرْثِيمِيسْ‘ ن إِفَاسُوسِييّنْ!“

³⁴ Mas quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios.

³⁵ أَزدْجِيفْ ن ثنْذِينْثْ إِسّْهدّنْ ڒْغَاشِي، إِنَّا: ”أَ إِرْيَازنْ ن أَفَاسُوسْ، مَانْ ونْ وَارْ إِسِّيننْ بلِّي ثَانْذِينْثْ ن إِفَاسُوسِييّنْ ذ ثَاكهَّانْثْ ثْحطَّا نِيشَانْ خْ زَّاوشْثْ ن ’أَرْثِيمِيسْ‘ ؤُ خْ ڒخْيَاڒْ إِ د-إِوْضَانْ زڭْ ؤُجنَّا!

³⁵ Então o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Homens efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que desceu de Júpiter?

³⁶ س ؤُينِّي، ؤُمِي وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ إِعكّسْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ، إِشُووَّارْ أَومْ أَذْ ثَارْسمْ، وَارْ تّڭّمْ شَا س ؤُقدْجقْ،

³⁶ Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;

³⁷ مِينْزِي ثِيوْيمْ-د إِرْيَازنْ-أَ ذَانِيثَا، إِنِّي وَارْ إِدْجِينْ ذ إِشفَّارنْ ن ثْزَاوِييِّينْ ؤُڒَا وَارْ تّْشقَّافنْ ذِي ثْربِّيثْ نّغْ.

³⁷ Porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.

³⁸ مَاشَا مَاڒَا ثُوغَا غَارْ ذِيمِيثْرِييُو ؤُ غَارْ يِينِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ ذِي صّنْعثْ شَا ن ؤُشثْشِي خْ يِيجّنْ، أَقَا ذِينْ إِجّْ ن لْعَامِيلْ ذِي ثنْذِينْثْ. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ غَارسْ د-قَارّْبنْ ؤُ أَذْ شَارّْعنْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا زَّاثسْ.

³⁸ Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros;

³⁹ مَاشَا مَاڒَا ثخْسمْ شَا ن ثْمسْڒَاشْثْ نّغْنِي، إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَافكّْ مَانْ أَيَا ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِ إِتّْوصَّانْ إِ ثْمسْمُونْثْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا،

³⁹ E, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítima assembléia.

⁴⁰ مِينْزِي أَقَا أَنغْ ذِي لْخَاطَارْ أَذْ خَانغْ ضڒْمنْ أَسّْ-أَ زِي سِّيبّثْ ن ؤُغُووّغْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ بُو ڒسْبَابْ إِ زِي نْزمَّارْ أَذْ د-نَارّْ س يِيجّْ ن وَاوَاڒْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن وڭْرَاوْ-أَ، مِينْزِي نسّْمُونَا ذِي ڒْبَاطڒْ ؤُ نتّْغوّغْ أَمنِّي وَاهَا.“

⁴⁰ Na verdade até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.

⁴¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِسْمحْ إِ وڭْرَاوْ أَذْ يُويُورْ.

⁴¹ E, tendo dito isto, despediu a assembléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →