Atos 19

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ ڒَامِي ثُوغَا أَپُولُّوسْ ذِي كُورِينْثُوسْ، إِشُوقْ بُولُوسْ ذِي جّْوَايهْ يُوعْڒَانْ، يِيوضْ-د غَارْ أَفَاسُوسْ، ؤُشَا إِبْذَا إِتّْسقْسَا إِمحْضَارنْ إِ ذِينْ يُوفَا.

¹ Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos

² إِسّقْسَا ثنْ: ”مَا ثْقبْڒمْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ڒَامِي ثُومْنمْ؟“ نِيثْنِي أَرِّينْ-د خَاسْ، نَّانْ: ”وَارْ نسْڒِي قَاعْ بلِّي ذِينْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ.“

² e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.

³ إِنَّا أَسنْ: ”خنِّي مِينْ زِي ثتّْوَاسّْغضْصمْ؟“ نَّانْ أَسْ: ”س ؤُسغْضصْ ن يُوحَانَّا!“

³ — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.

⁴ خنِّي إِنَّا بُولُوسْ: ”ثُوغَا يُوحَانَّا إِسّغْضَاصْ ڒْڭنْسْ س ؤُسغْضصْ ن تُّوبثْ. إِقَّارْ أَسنْ إِتّْخصَّا أَذْ أَمْننْ س ونِّي إِ د غَا يَاسنْ أَوَارْنِي أَسْ، أَقَا نتَّا ذ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.“

⁴ Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.

⁵ أَوَارْنِي ڒَامِي سْڒِينْ ثِيمسْڒَايِينْ أَيَا، تّْوَاسّْغضْصنْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

⁵ Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.

⁶ ؤُمِي خَاسنْ إِسَّارْسْ بُولُوسْ أَفُوسْ، إِهْوَا-د خَاسنْ أَرُّوحْ إِقدّْسنْ، ؤُشَا بْذَانْ سَّاوَاڒنْ س إِجّْ ن يِيڒسْ نّغْنِي ؤُشَا بْذَانْ تّْنَابّنْ.

⁶ Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.

⁷ ثُوغَا-ثنْ قَاعْ ثنْعَاشْ ن يرْيَازنْ.

⁷ Esses homens eram mais ou menos doze.

⁸ يُوذفْ بُولُوسْ غَارْ ثمْزِيذَا، إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ ثڒْثْ ن إِيُورنْ س ثرْيَاسْثْ، إِتّْحدَّاثْ غَارْسنْ، يَارزُّو أَذْ ثنْ إِسّقْنَاعْ ذِي مِينْ إِتّْهمَّانْ ثَاڭلْذِيثْ ن أَربِّي.

⁸ Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .

⁹ مَاشَا ڒَامِي ذوْڒنْ شَا زَّايْسنْ قسْحنْ، تّمْشُوبُّوشنْ، شقّْفنْ ذڭْ وبْرِيذْ ن أَربِّي زَّاثْ إِ يِينِّي ذِينْ إِمُوننْ زِي ڒڭْنُوسْ، خنِّي إِڭّْوجْ بُولُوسْ خَاسنْ، ؤُشَا إِسّْبعّذْ خَاسنْ إِمحْضَارنْ، إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ أَكِيذْسنْ كُوڒْ أَسّْ ذِي ثمْزِيذَا ن إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ ثِيرَانُّوسْ.

⁹ Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.

¹⁰ أَمُّو إِ يڭَّا ثْنَاينْ ن إِسڭّْوُوسَا أَڒَامِي مَارَّا إِنِّي ثُوغَا إِزدّْغنْ ذِي أَسِييَا سْڒِينْ أَوَاڒْ ن سِيذِي، أَمْ ؤُذَاينْ أَمْ إِرَامِييّنْ.

¹⁰ Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.

¹¹ ثُوغَا أَربِّي إِتّڭّْ ڒعْجَايبْ إِمقّْرَاننْ س إِفَاسّنْ ن بُولُوسْ،

¹¹ Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,

¹² أَڒَامِي كْسِينْ ڒمْحَامَاثْ ن ڒقْطنْ ذ وسْثَاونْ ن إِبُويَاسْ إِ إِدْجَانْ أَرُّوضْ خْ أَرِّيمثْ نّسْ، سَّارْسنْ ثنْ خْ إِمهْڒَاشْ، ؤُشَا خنِّي رُوحنْ خَاسنْ ڒهْڒَاشَاثْ ؤُشَا شّْوَاطنْ فّْغنْ زَّايْسنْ.

¹² tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.

¹³ ثُوغَا ذِينْ عَاوذْ شَا ن وُوذَاينْ إِنِّي ثُوغَا إِڭُّورنْ ذِي ثمُّورْثْ، ثُوغَا سُّوفُّوغنْ شّْوَاطنْ. نِيثْنِي تّْعزّْمنْ خْ يِينِّي ذِي إِدْجَا ڒَارْيَاحْ أَعفَّانْ س يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع، قَّارنْ: ”نشِّينْ نتّْعزّمْ خَاكْ س يِيسمْ ن يَاسُوع إِ زِي إِتّْبَارّحْ بُولُوسْ.“

¹³ Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!

¹⁴ إِنِّي ث إِڭِّينْ، أَقَا أَثنْ سبْعَا ن ثَارْوَا ن سْكِيوَا، ونِّي ذ إِجّْ ن ؤُمقّْرَانْ ن إِكهَّاننْ ذ ؤُذَايْ.

¹⁴ Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .

¹⁵ مَاشَا شِّيطَانْ أَعفَّانْ يَارَّا-د، إِنَّا أَسنْ: ”يشُّو سّْنغْ ث ؤُڒَا ذ بُولُوسْ سّْنغْ ث، مَاشَا مِينْ ثعْنَامْ كنِّيوْ؟“

¹⁵ Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?

¹⁶ ؤُشَا بْنَاذمْ إِ ذِي إِدْجَا ڒَارْيَاحْ ذ أَعفَّانْ إِنْڭزْ خَاسنْ، إِغڒْبْ إِ-ثنْ، إِنْضَارْ إِ-ثنْ خْ ثمُّورْثْ، أَڒَامِي أَروْڒنْ زِي ثَادَّارْثْ ذ إِعَارْيَاننْ ذ إِيزْمنْ.

¹⁶ Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.

¹⁷ ڒخْبَارْ-أَ إِفّغْ-د غَارْ مَارَّا وُوذَاينْ ذ إِرَامِييّنْ إِنِّي إِزدّْغنْ ذِي أَفَاسُوسْ. ثوْضَا-د إِشْثْ ن ثِيڭّْوُوذِي ثمْغَارْ خْ مَارَّا نِيثْنِي ؤُشَا إِتّْوَاسّمْغَارْ إِسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

¹⁷ E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.

¹⁸ أَطَّاسْ ن يِينِّي يُومْننْ ؤُسِينْ-د، سْثعْثَارفنْ خْ إِعذِّييّنْ نْسنْ، نعْمنْ س مِينْ ثُوغَا تّڭّنْ.

¹⁸ Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.

¹⁹ ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن إِسحَّارنْ يَارْونْ إِذْلِيسنْ نْسنْ، سّْشمّْضنْ ثنْ زَّاثْ إِ مَارَّا. نِيثْنِي ڭِّينْ أَسنْ ڒحْسَابْ ؤُشَا ؤُفِينْ بلِّي سّكّْوَانْ خمْسِينْ-أَڒَافْ ن ڒْْوزْنَاثْ ن نُّوقَارْثْ.

¹⁹ E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .

²⁰ أَمُّو ثُوغَا لْ-إِيمَانْ ن أَربِّي إِڭَّامْ، يَارنِّي ذِي جّهْذْ.

²⁰ Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.

²¹ أَوَارْنِي ڒَامِي كمّْڒنْثْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ، إِڭَّا بُولُوسْ مَاحنْذْ أَذْ إِشُوقْ ذِي مَاكِيذُونِييَا ذ أَخَايَا مَارَّا، حِيمَا أَذْ إِسَافَارْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، إِنَّا: ”خْمِي ذِينْ إِ غَا رحّْڭغْ، إِتّْخصَّا أَيِي أَذْ ژَترغْ رُومَا عَاوذْ.“

²¹ Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.

²² إِسّكّْ ثْنَاينْ ن يِينِّي ثُوغَا إِخدّْمنْ أَكِيذسْ غَارْ مَاكِيذُونِييَا، إِنَا ذ ثِيمُوثِييُو ذ إِرَاسْثُوسْ، مَاشَا نتَّا سِيمَانْثْ نّسْ ثُوغَا إِقِّيمْ ذِينْ عَاذْ شَا ن ڒْوقْثْ ذِي أَسِييَا.

²² Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.

²³ ذِي ڒْوقْثْ نِّي إِكَّارْ ذِينْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ ذ أَمقّْرَانْ خْ سِّيبّثْ ن وبْرِيذْ ن أَربِّي.

²³ Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .

²⁴ مِينْزِي ثُوغَا ذِينْ إِجّْ ن ؤُسِييَاغْ ن نُّوقَارْثْ، قَّارنْ أَسْ ذِيمِيثْرِييُو، ونِّي ثُوغَا إِتّْصنَّاعْ ثِيزَاوِييِّينْ ثِيمژْيَانِينْ ن نُّوقَارْثْ ن ’أَرْثِيمِيسْ‘ ذِي ڒقْوَاڒبْ، ؤُشَا أَمُّو إِ يَارْبحْ إِ أَيْثْ ن صّنْعثْ نّسْ إِجّْ ن أَرْبحْ ذ أَمقّْرَانْ.

²⁴ Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.

²⁵ إِسّْمُونْ-د أَيْثْ ن صّنْعثْ نّسْ أَكْ-ذ إِنِّي إِخدّْمنْ أَكِيذْسنْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَ إِرْيَازنْ، كنِّيوْ ثسّْنمْ بلِّي مَارَّا أَرْبحْ نّغْ يُوسَا-د أَكْ-ذ صّنْعثْ-أَ.

²⁵ Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.

²⁶ كنِّيوْ ثسْڒِيمْ ؤُ ثسّْنمْ بلِّي بُولُوسْ وَانِيثَا إِسّقْنَاعْ أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ، وَارْ إِدْجِي إِمزْذَاغْ ن أَفَاسُوسْ وَاهَا، مَاشَا ؤُڒَا ذ إِبَارُّوثنْ ن مَارَّا أَسِييَا، أَقَا إِسّْبعّذْ إِ-ثنْ خْ ڒخْيَاڒَاثْ-أَ، إِقَّارْ: ’ڒخْيَاڒَاثْ-أَ إِ إِتّْوَاڭّنْ س إِفَاسّنْ وَارْ دْجِينْ شَا ذ إِربِّيثنْ!‘

²⁶ Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.

²⁷ وَارْ ثدْجِي ثْسبَّابْثْ-أَ وَاهَا ذِي لْخَاطَارْ ؤُشَا ثڭُّورْ أَذْ ثذْوڒْ ذ إِشْثْ ن ثْمسْڒَاشْثْ إِبطّْڒنْ، مَاشَا ؤُڒَا ذ زَّاوشْثْ ن ’أَرْثِيمِيسْ‘، ثَاربِّيثْ ثَامقّْرَانْثْ، أَذْ ت حسْبنْ ذ وَالُو ؤُشَا أَذْ سّحْقَارنْ ثَاربِّيثْ-أَ إِ ثْعبّذْ ثمُّورْثْ ن أَسِييَا ؤُڒَا ذ مَارَّا ڒڭْنُوسْ.“

²⁷ Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.

²⁸ ؤُمِي سْڒِينْ مَانْ أَيَا، ذوْڒنْ خيْقّنْ أَطَّاسْ. سْغُويُّونْ، نَّانْ: ”ثَامقّْرَانْثْ ذ ثَاربِّيثْ ’أَرْثِيمِيسْ‘ ن إِفَاسُوسِييّنْ!“

²⁸ Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!

²⁹ ثَانْذِينْثْ قَاعْ ثْخَارْوضْ أَمْ ثكْمڒْ ؤُشَا ؤُزّْڒنْ أَمْ يِيجّْ ن بْنَاذمْ غَارْ ثِييَاثِيرْ ن لْمسْرَاحْ، ؤُشَا خَايُوسْ ذ أَرِيسْثَارْخُوسْ، إِرْيَازنْ زِي مَاكِيذُونِييَا، إِنِّي ذ إِمْعَاشَارنْ ن بُولُوسْ ذڭْ ؤُسَافَارْ نّسْ، طّْفنْ ثنْ ؤُشَا إِوْينْ ثنْ-د أَكِيذْسنْ.

²⁹ E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.

³⁰ ؤُڒَا ذ بُولُوسْ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثِييَاثِيرْ ن لْمسْرَاحْ، مَاشَا إِمحْضَارنْ نّسْ سّْبدّنْ ث.

³⁰ Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.

³¹ إِزدْجِيفنْ إِمْضبَّارنْ ن جّْوَايهْ ن أَسِييَا، ؤُمِي ثُوغَا أَثنْ ذ إِمدُّوكَّاڒْ نّسْ، سّكّنْ عَاوذْ إِرقَّاسنْ، مَاحنْذْ أَذْ زَايسْ تَّارنْ حِيمَا وَارْ إِتّْسبّڒْ إِخفْ نّسْ أَذْ يَاذفْ غَارْ ثِييَاثِيرْ.

³¹ Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.

³² ڒْغَاشِي إِ إِتّْوَاسّْمُوننْ ذِي ثِييَاثِيرْ، ثُوغَا سّكَّارنْ ث أَطَّاسْ. نِيثْنِي سْغُويُّونْ إِجّْ إِ ونّغْنِي، مَاغَارْ أَزْينْ أَمقّْرَانْ زَّايسْ وَارْ إِسِّينْ مِيخفْ ثُوغَا مُوننْ.

³² Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.

³³ ڒْڭنْسْ ن وُوذَاينْ إِ ذِينْ إِدْجَانْ، نذْهنْ إِجّْ ن ورْيَازْ زَّايْسنْ غَارْ زَّاثْ، إِجّْ ن وُوذَايْ قَّارنْ أَسْ أَلِيكْسَانْذِيرْ. نتَّا إِكَّارْ، إِشيَّارْ س ؤُفُوسْ نّسْ ؤُ ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِسِّيوڒْ خْ ؤُذَافعْ ن بُولُوسْ زَّاثْ إِ ڒْڭنْسْ.

³³ Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.

³⁴ مَاشَا ؤُمِي فهْمنْ بلِّي أَقَا-ث ذ ؤُذَايْ، سْغُوينْ مَارَّا س ثْمِيجَّا ذ إِشْثنْ عْڒَاحَاڒْ ثْنَاينْ ن ثْسَاعّثِينْ: ”ثَامقّْرَانْثْ ذ ’أَرْثِيمِيسْ‘ ن إِفَاسُوسِييّنْ!“

³⁴ Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!

³⁵ أَزدْجِيفْ ن ثنْذِينْثْ إِسّْهدّنْ ڒْغَاشِي، إِنَّا: ”أَ إِرْيَازنْ ن أَفَاسُوسْ، مَانْ ونْ وَارْ إِسِّيننْ بلِّي ثَانْذِينْثْ ن إِفَاسُوسِييّنْ ذ ثَاكهَّانْثْ ثْحطَّا نِيشَانْ خْ زَّاوشْثْ ن ’أَرْثِيمِيسْ‘ ؤُ خْ ڒخْيَاڒْ إِ د-إِوْضَانْ زڭْ ؤُجنَّا!

³⁵ Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.

³⁶ س ؤُينِّي، ؤُمِي وَارْ إِزمَّارْ ؤُڒَا ذ إِجّنْ أَذْ إِعكّسْ ثِيمسْڒَايِينْ-أَ، إِشُووَّارْ أَومْ أَذْ ثَارْسمْ، وَارْ تّڭّمْ شَا س ؤُقدْجقْ،

³⁶ Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.

³⁷ مِينْزِي ثِيوْيمْ-د إِرْيَازنْ-أَ ذَانِيثَا، إِنِّي وَارْ إِدْجِينْ ذ إِشفَّارنْ ن ثْزَاوِييِّينْ ؤُڒَا وَارْ تّْشقَّافنْ ذِي ثْربِّيثْ نّغْ.

³⁷ Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.

³⁸ مَاشَا مَاڒَا ثُوغَا غَارْ ذِيمِيثْرِييُو ؤُ غَارْ يِينِّي إِدْجَانْ أَكِيذسْ ذِي صّنْعثْ شَا ن ؤُشثْشِي خْ يِيجّنْ، أَقَا ذِينْ إِجّْ ن لْعَامِيلْ ذِي ثنْذِينْثْ. أجّْ إِ-ثنْ أَذْ غَارسْ د-قَارّْبنْ ؤُ أَذْ شَارّْعنْ أَكْ-ذ وَايَاوْيَا زَّاثسْ.

³⁸ Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.

³⁹ مَاشَا مَاڒَا ثخْسمْ شَا ن ثْمسْڒَاشْثْ نّغْنِي، إِتّْخصَّا أَذْ إِتّْوَافكّْ مَانْ أَيَا ذڭْ إِجّْ ن ومْشَانْ إِ إِتّْوصَّانْ إِ ثْمسْمُونْثْ عْلَاحْسَابْ شَّارِيعَا،

³⁹ Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .

⁴⁰ مِينْزِي أَقَا أَنغْ ذِي لْخَاطَارْ أَذْ خَانغْ ضڒْمنْ أَسّْ-أَ زِي سِّيبّثْ ن ؤُغُووّغْ، مِينْزِي وَارْ ذِينْ بُو ڒسْبَابْ إِ زِي نْزمَّارْ أَذْ د-نَارّْ س يِيجّْ ن وَاوَاڒْ ذِي ثْمسْڒَاشْثْ ن وڭْرَاوْ-أَ، مِينْزِي نسّْمُونَا ذِي ڒْبَاطڒْ ؤُ نتّْغوّغْ أَمنِّي وَاهَا.“

⁴⁰ Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.

⁴¹ أَوَارْنِي ڒَامِي إِنَّا أَيَا، إِسْمحْ إِ وڭْرَاوْ أَذْ يُويُورْ.

⁴¹ Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →