Atos 18

rifa (RIFA) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِجَّا بُولُوسْ ثَانْذِينْثْ ن أَثِينَا، يُوسَا-د غَارْ كُورِينْثُوسْ.

¹ Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.

² يُوفَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ ؤُذَايْ قَّارنْ أَسْ أَكْوِيلَا. وَانِيثَا يِيوضْ-د ذِينْ زِي بُونْطُوسْ، يُوسَا-د زِي إِطَالْيَا ذِي ڒْوقْثْ نِّي، أَكْ-ذ بْرِيسْكِيلَّا، ثَامْغَارْثْ نّسْ، مِينْزِي قَايْصَارْ كْلُوذِييُوسْ ثُوغَا يُومُورْ مَاحنْذْ مَارَّا ؤُذَاينْ أَذْ فّْغنْ زِي رُومَا. ؤُشَا يُوسَا-د بُولُوسْ غَارْسنْ.

² Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.

³ ؤُمِي ثُوغَا غَارسْ صّنْعثْ ذ إِشْثنْ أَكِيذْسنْ، إِقِّيمْ غَارْسنْ، إِخدّمْ أَكِيذْسنْ، مِينْزِي نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذِي صّنْعثْ نْسنْ ذ إِمْعِيشْونْ، تّڭّنْ إِقِيضَانْ.

³ Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.

⁴ ثُوغَا إِتّْحدَّاثْ كُوڒْ سّبْثْ ذِي ثمْزِيذَا، يَارزُّو أَذْ إِسّقْنعْ ؤُذَاينْ ذ إِكَافْرِيونْ، مَاحنْذْ أَذْ أَمْننْ.

⁴ Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.

⁵ ؤُمِي د-إِهْوَا سِيلَا ذ ثِيمُوثِييُو زِي مَاكِيذُونِييَا، سّْبدّنْ نِيثْنِي بُولُوسْ زڭْ ؤُبَارّحْ ن وَاوَاڒْ، مِينْزِي ؤُذَاينْ ثُوغَا تّْضَادَّانْ ث، تّْشقّْفنْ ذَايسْ ؤُمِي إِشْهذْ أَقَا يَاسُوع نتَّا ذ لْمَاسِيحْ.

⁵ Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.

⁶ إِزّرْزْ ثَاعجَّاشْثْ زڭْ وَارُّوضْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”زِي ڒخُّو تّْبَارِيغْ إِخفْ إِنُو زَّايْومْ، ؤُشَا أَذْ رَاحغْ غَارْ ڒڭْنُوسْ.“

⁶ Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.

⁷ إِرُوحْ سّنِّي ؤُشَا يُوسَا-د غَارْ ثَادَّارْثْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ ثِيثُوسْ ونِّي ثُوغَا إِعبّْذنْ أَربِّي. ثُوغَا ثَادَّارْثْ نّسْ ثڒْصقْ أَكْ-ذ ثمْزِيذَا.

⁷ Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.

⁸ ؤُ كْرِيسْپُوسْ، أَمقّْرَانْ خْ ثمْزِيذَا، يُومنْ ذِي سِيذِيثْنغْ أَكْ-ذ مَارَّا أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ، ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن إِكُورِينْثِييّنْ ؤُمِي ذ أَسْ سْڒِينْ، ؤُمْننْ ذِي أَربِّي، تّْوَاسّْغضْصنْ.

⁸ Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.

⁹ خنِّي إِنَّا سِيذِي إِ بُولُوسْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ: ”وَارْ تّڭّْوذْ، سِيوڒْ، وَارْ تّْسقَّارَا،

⁹ Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,

¹⁰ مِينْزِي نشّْ أَكِيذكْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ شكْ إِضَارّْ، مِينْزِي غَارِي أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ!“

¹⁰ pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.

¹¹ ؤُشَا إِقِّيمْ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ ذ ستَّا ن إِيُورنْ ذِي كُورِينْثُوسْ، إِسّڒْمَاذْ أَسنْ أَوَاڒْ ن أَربِّي.

¹¹ Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.

¹² مَاشَا ؤُمِي ثُوغَا غَالِييُونْ لْعَامِيلْ خْ أَخَايَا، كَّارنْ وُوذَاينْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ خْ بُولُوسْ ؤُشَا إِوْينْ ث-إِ-د غَارْ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ،

¹² Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.

¹³ نَّانْ: ”وَا إِسّقْنَاعْ إِوْذَانْ مَاحنْذْ أَذْعبْذنْ أَربِّي س ڒْعكْسْ ن شَّارِيعَا.“

¹³ Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.

¹⁴ ؤُمِي إِتَّارْ بُولُوسْ تّسْرِيحْ مَاحنْذْ أَذْ يَارْزمْ أَقمُّومْ نّسْ، إِنَّا غَالِييُونْ إِ وُوذَاينْ: ”مَاڒَا ثُوسِيمْ-د ذَا أَكْ-ذ إِشثْشِيينْ زِي سِّيبّثْ ن إِجّْ ن ؤُفْثُورِي نِيغْ ن إِجّْ ن ڒْغشّْ نِيغْ ن إِجّْ ن نّْعِي ن ثَاعفَّانْثْ، أَ ؤُذَاينْ، خنِّي إِڒِي أَذْ إِڒِيقْ أَذْ كنِّيوْ قبْڒغْ س ڒْحقّْ.

¹⁴ Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.

¹⁵ مَاشَا مَاڒَا ذِينْ إِخَارْوِيضنْ ذِي سِّيبّثْ ن إِجّْ ن وَاوَاڒْ، نِيغْ ذِي سِّيبّثْ ن ن شَا ن إِسْمَاونْ، نِيغْ ذِي سِّيبّثْ ن شَّارِيعَا نْومْ، حْضَامْ ث كنِّيوْ س يِيخفْ نْومْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ خْسغْ أَذْ إِڒِيغْ ذ ڒْقَاضِي خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ!“

¹⁵ Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.

¹⁶ ؤُشَا يُوژّڒْ خَاسنْ زِي ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ.

¹⁶ E os expulsou do tribunal.

¹⁷ ڒخْذنِّي طّْفنْ مَارَّا لْكُوفَّارْ سُوسْثِينِيسْ، أَمْغَارْ ن ثمْزِيذَا، وْثِينْ ث قِيبَاتْشْ إِ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ، مَاشَا غَالِييُونْ وَارْ ذ أَسْ إِشْقِي مَانْ أَيَا قَاعْ.

¹⁷ A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.

¹⁸ أَوَارْنِي ڒَامِي إِقِّيمْ بُولُوسْ ذِينْ عَاذْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ، إِودّعْ ثَاوْمَاثْ ؤُشَا إِبحَّارْ غَارْ سُورِييَا ؤُ بْرِيسْكِيلَّا ذ أَكْوِيلَا رُوحنْ أَكِيذسْ. نتَّا ثُوغَا إِحفّْ أَزدْجِيفْ نّسْ ذِي كِينْخْرِييُوسْ، مِينْزِي ثُوغَا إِجَّادْجْ إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ.

¹⁸ Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.

¹⁹ ؤُمِي د-إِوْضنْ غَارْ أَفَاسُوسْ، يُوذفْ بُولُوسْ غَارْ ثمْزِيذَا، ثُوغَا إِتّْحدَّاثْ ؤُذَاينْ.

¹⁹ Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.

²⁰ ڒَامِي زَّايسْ تَّارنْ أَذْ كِيسنْ إِقِّيمْ كْثَارْ، وَارْ إِجِّي أَذْ ث سّْقنْعنْ.

²⁰ Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.

²¹ نتَّا إِنَّا: ”إِتّْخصَّا نِيشَانْ أَذْعيّْذغْ ڒْعِيذْ إِ د غَا يَاسنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. مَاشَا أَذْ غَارْومْ د -عقْبغْ عَاوذْ مَاڒَا إِخْسْ أَربِّي!“ ؤُشَا إِجَّا أَكْوِيلَا ذ بْرِيسْكِيلَّا ذِي أَفَاسُوسْ.

²¹ Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.

²² إِشُوقْ ڒبْحَارْ ؤُشَا يِيوضْ-د غَارْ قَايْصَارِييَا، إِڭعّذْ غَارْ ڒْعِيذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، إِسدْجمْ س ڒهْنَا خْ ثْمسْمُونْثْ، خنِّي إِسَافَارْ غَارْ أَنْثِييُوخِييَا.

²² A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.

²³ أَڒَامِي ذِينْ إِسّعْذُو إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن شَا ن وُوسَّانْ، إِفّغْ ؤُشَا إِشُوقْ ذِي جّْوَايهْ ن ڭَالَاطِييَا ذ فْرِيخِييَا، إِسّمْحضْ مَارَّا إِمحْضَارنْ.

²³ Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.

²⁴ إِجّْ ن ورْيَازْ، قَّارنْ أَسْ أَپُولُّوسْ، إِجّْ ن ورْيَازْ ذ ؤُذَايْ إِ د-إِتّْوَاخڒْقنْ ذِي إِسْكَانْذَارِييَّا، يُوسَا-د غَارْ أَفَاسُوسْ. نتَّا ثُوغَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ إِسّنْ أَذْ إِسِّيوڒْ، إِتّْحَاكَا ذڭْ إِذْلِيسنْ إِقدّْسنْ.

²⁴ Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.

²⁵ وَا ثُوغَا إِتّْوَاسّڒْمذْ ذڭْ وبْرِيذْ ن سِيذِي، ثُوغَا-ث س أَرُّوحْ إِمحْضنْ. إِسَّاوَاڒْ ؤُ إِسّڒْمَاذْ زِي جِّيهثْ ن يَاسُوع س شْضَارثْ، وَاخَّا نتَّا وَارْ إِسِّينْ مْغِيرْ أَسغْضصْ ن يُوحَانَّا.

²⁵ Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.

²⁶ إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ س بْطَايْطَايْ ذِي ثمْزِيذَا. ڒَامِي ذ أَسْ سْڒِينْ أَكْوِيلَا ذ بْرِيسْكِيلَّا، إِوْينْ ث-إِ-د غَارْسنْ ؤُشَا سّْفهْمنْ أَسْ أَبْرِيذْ ن سِيذِي مَارَّا.

²⁶ Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.

²⁷ أَڒَامِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِسَافَارْ غَارْ أَخَايَا، شجّْعنْ ث وَاوْمَاثنْ، ؤُرِينْ غَارْ إِمحْضَارنْ أَذْ ث قبْڒنْ مْلِيحْ. ؤُمِي د-يِيوضْ وَا غَارْ ذِينْ، إِعَاونْ س أَرْضَا إِ ذ أَسْ إِوْشِينْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا يُومْننْ.

²⁷ Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,

²⁸ مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِتّْقَاشَاحْ س جّهْذْ ضِيدّْ ن وُوذَاينْ زَّاثْ إِ ؤُبَارُّو ن إِوْذَانْ، إِسّْبيّنْ أَسنْ زِي ثِيرَا إِقدّْسنْ بلِّي يَاسُوع نتَّا ذ لْمَاسِيحْ.

²⁸ pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →