Atos 18

rifa (RIFA) vs NTLH

NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000

¹ أَوَارْنِي مَانْ أَيَا إِجَّا بُولُوسْ ثَانْذِينْثْ ن أَثِينَا، يُوسَا-د غَارْ كُورِينْثُوسْ.

¹ Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.

² يُوفَا ذِينْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذ ؤُذَايْ قَّارنْ أَسْ أَكْوِيلَا. وَانِيثَا يِيوضْ-د ذِينْ زِي بُونْطُوسْ، يُوسَا-د زِي إِطَالْيَا ذِي ڒْوقْثْ نِّي، أَكْ-ذ بْرِيسْكِيلَّا، ثَامْغَارْثْ نّسْ، مِينْزِي قَايْصَارْ كْلُوذِييُوسْ ثُوغَا يُومُورْ مَاحنْذْ مَارَّا ؤُذَاينْ أَذْ فّْغنْ زِي رُومَا. ؤُشَا يُوسَا-د بُولُوسْ غَارْسنْ.

² Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los

³ ؤُمِي ثُوغَا غَارسْ صّنْعثْ ذ إِشْثنْ أَكِيذْسنْ، إِقِّيمْ غَارْسنْ، إِخدّمْ أَكِيذْسنْ، مِينْزِي نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذِي صّنْعثْ نْسنْ ذ إِمْعِيشْونْ، تّڭّنْ إِقِيضَانْ.

³ e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.

⁴ ثُوغَا إِتّْحدَّاثْ كُوڒْ سّبْثْ ذِي ثمْزِيذَا، يَارزُّو أَذْ إِسّقْنعْ ؤُذَاينْ ذ إِكَافْرِيونْ، مَاحنْذْ أَذْ أَمْننْ.

⁴ E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.

⁵ ؤُمِي د-إِهْوَا سِيلَا ذ ثِيمُوثِييُو زِي مَاكِيذُونِييَا، سّْبدّنْ نِيثْنِي بُولُوسْ زڭْ ؤُبَارّحْ ن وَاوَاڒْ، مِينْزِي ؤُذَاينْ ثُوغَا تّْضَادَّانْ ث، تّْشقّْفنْ ذَايسْ ؤُمِي إِشْهذْ أَقَا يَاسُوع نتَّا ذ لْمَاسِيحْ.

⁵ Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .

⁶ إِزّرْزْ ثَاعجَّاشْثْ زڭْ وَارُّوضْ نّسْ، إِنَّا أَسنْ: ”زِي ڒخُّو تّْبَارِيغْ إِخفْ إِنُو زَّايْومْ، ؤُشَا أَذْ رَاحغْ غَارْ ڒڭْنُوسْ.“

⁶ Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.

⁷ إِرُوحْ سّنِّي ؤُشَا يُوسَا-د غَارْ ثَادَّارْثْ ن إِجّْ ن ورْيَازْ قَّارنْ أَسْ ثِيثُوسْ ونِّي ثُوغَا إِعبّْذنْ أَربِّي. ثُوغَا ثَادَّارْثْ نّسْ ثڒْصقْ أَكْ-ذ ثمْزِيذَا.

⁷ Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.

⁸ ؤُ كْرِيسْپُوسْ، أَمقّْرَانْ خْ ثمْزِيذَا، يُومنْ ذِي سِيذِيثْنغْ أَكْ-ذ مَارَّا أَيْثْبَابْ ن ثَادَّارْثْ نّسْ، ؤُڒَا ذ أَطَّاسْ ن إِكُورِينْثِييّنْ ؤُمِي ذ أَسْ سْڒِينْ، ؤُمْننْ ذِي أَربِّي، تّْوَاسّْغضْصنْ.

⁸ Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.

⁹ خنِّي إِنَّا سِيذِي إِ بُولُوسْ ذڭْ إِجّْ ن ڒوْحِييْ: ”وَارْ تّڭّْوذْ، سِيوڒْ، وَارْ تّْسقَّارَا،

⁹ Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:

¹⁰ مِينْزِي نشّْ أَكِيذكْ ؤُشَا ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِزمَّارْ أَذْ شكْ إِضَارّْ، مِينْزِي غَارِي أَطَّاسْ ن إِوْذَانْ ذِي ثنْذِينْثْ-أَ!“

¹⁰ porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.

¹¹ ؤُشَا إِقِّيمْ إِجّْ ن ؤُسڭّْوَاسْ ذ ستَّا ن إِيُورنْ ذِي كُورِينْثُوسْ، إِسّڒْمَاذْ أَسنْ أَوَاڒْ ن أَربِّي.

¹¹ E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.

¹² مَاشَا ؤُمِي ثُوغَا غَالِييُونْ لْعَامِيلْ خْ أَخَايَا، كَّارنْ وُوذَاينْ أَمْ يِيجّْ ن ورْيَازْ خْ بُولُوسْ ؤُشَا إِوْينْ ث-إِ-د غَارْ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ،

¹² Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal

¹³ نَّانْ: ”وَا إِسّقْنَاعْ إِوْذَانْ مَاحنْذْ أَذْعبْذنْ أَربِّي س ڒْعكْسْ ن شَّارِيعَا.“

¹³ e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa

¹⁴ ؤُمِي إِتَّارْ بُولُوسْ تّسْرِيحْ مَاحنْذْ أَذْ يَارْزمْ أَقمُّومْ نّسْ، إِنَّا غَالِييُونْ إِ وُوذَاينْ: ”مَاڒَا ثُوسِيمْ-د ذَا أَكْ-ذ إِشثْشِيينْ زِي سِّيبّثْ ن إِجّْ ن ؤُفْثُورِي نِيغْ ن إِجّْ ن ڒْغشّْ نِيغْ ن إِجّْ ن نّْعِي ن ثَاعفَّانْثْ، أَ ؤُذَاينْ، خنِّي إِڒِي أَذْ إِڒِيقْ أَذْ كنِّيوْ قبْڒغْ س ڒْحقّْ.

¹⁴ Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.

¹⁵ مَاشَا مَاڒَا ذِينْ إِخَارْوِيضنْ ذِي سِّيبّثْ ن إِجّْ ن وَاوَاڒْ، نِيغْ ذِي سِّيبّثْ ن ن شَا ن إِسْمَاونْ، نِيغْ ذِي سِّيبّثْ ن شَّارِيعَا نْومْ، حْضَامْ ث كنِّيوْ س يِيخفْ نْومْ، مِينْزِي نشّْ وَارْ خْسغْ أَذْ إِڒِيغْ ذ ڒْقَاضِي خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ!“

¹⁵ Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.

¹⁶ ؤُشَا يُوژّڒْ خَاسنْ زِي ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ.

¹⁶ Em seguida os expulsou do tribunal.

¹⁷ ڒخْذنِّي طّْفنْ مَارَّا لْكُوفَّارْ سُوسْثِينِيسْ، أَمْغَارْ ن ثمْزِيذَا، وْثِينْ ث قِيبَاتْشْ إِ ڒْكُورْسِي ن شّْرعْ، مَاشَا غَالِييُونْ وَارْ ذ أَسْ إِشْقِي مَانْ أَيَا قَاعْ.

¹⁷ Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.

¹⁸ أَوَارْنِي ڒَامِي إِقِّيمْ بُولُوسْ ذِينْ عَاذْ أَطَّاسْ ن وُوسَّانْ، إِودّعْ ثَاوْمَاثْ ؤُشَا إِبحَّارْ غَارْ سُورِييَا ؤُ بْرِيسْكِيلَّا ذ أَكْوِيلَا رُوحنْ أَكِيذسْ. نتَّا ثُوغَا إِحفّْ أَزدْجِيفْ نّسْ ذِي كِينْخْرِييُوسْ، مِينْزِي ثُوغَا إِجَّادْجْ إِشْثْ ن ثْجَادْجِيثْ.

¹⁸ Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.

¹⁹ ؤُمِي د-إِوْضنْ غَارْ أَفَاسُوسْ، يُوذفْ بُولُوسْ غَارْ ثمْزِيذَا، ثُوغَا إِتّْحدَّاثْ ؤُذَاينْ.

¹⁹ Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.

²⁰ ڒَامِي زَّايسْ تَّارنْ أَذْ كِيسنْ إِقِّيمْ كْثَارْ، وَارْ إِجِّي أَذْ ث سّْقنْعنْ.

²⁰ Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.

²¹ نتَّا إِنَّا: ”إِتّْخصَّا نِيشَانْ أَذْعيّْذغْ ڒْعِيذْ إِ د غَا يَاسنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ. مَاشَا أَذْ غَارْومْ د -عقْبغْ عَاوذْ مَاڒَا إِخْسْ أَربِّي!“ ؤُشَا إِجَّا أَكْوِيلَا ذ بْرِيسْكِيلَّا ذِي أَفَاسُوسْ.

²¹ E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.

²² إِشُوقْ ڒبْحَارْ ؤُشَا يِيوضْ-د غَارْ قَايْصَارِييَا، إِڭعّذْ غَارْ ڒْعِيذْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ، إِسدْجمْ س ڒهْنَا خْ ثْمسْمُونْثْ، خنِّي إِسَافَارْ غَارْ أَنْثِييُوخِييَا.

²² Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo

²³ أَڒَامِي ذِينْ إِسّعْذُو إِجّْ ن ڒْمِيجَاڒْ ن شَا ن وُوسَّانْ، إِفّغْ ؤُشَا إِشُوقْ ذِي جّْوَايهْ ن ڭَالَاطِييَا ذ فْرِيخِييَا، إِسّمْحضْ مَارَّا إِمحْضَارنْ.

²³ Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.

²⁴ إِجّْ ن ورْيَازْ، قَّارنْ أَسْ أَپُولُّوسْ، إِجّْ ن ورْيَازْ ذ ؤُذَايْ إِ د-إِتّْوَاخڒْقنْ ذِي إِسْكَانْذَارِييَّا، يُوسَا-د غَارْ أَفَاسُوسْ. نتَّا ثُوغَا ذ إِجّْ ن ورْيَازْ إِسّنْ أَذْ إِسِّيوڒْ، إِتّْحَاكَا ذڭْ إِذْلِيسنْ إِقدّْسنْ.

²⁴ Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .

²⁵ وَا ثُوغَا إِتّْوَاسّڒْمذْ ذڭْ وبْرِيذْ ن سِيذِي، ثُوغَا-ث س أَرُّوحْ إِمحْضنْ. إِسَّاوَاڒْ ؤُ إِسّڒْمَاذْ زِي جِّيهثْ ن يَاسُوع س شْضَارثْ، وَاخَّا نتَّا وَارْ إِسِّينْ مْغِيرْ أَسغْضصْ ن يُوحَانَّا.

²⁵ Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.

²⁶ إِبْذَا إِسَّاوَاڒْ س بْطَايْطَايْ ذِي ثمْزِيذَا. ڒَامِي ذ أَسْ سْڒِينْ أَكْوِيلَا ذ بْرِيسْكِيلَّا، إِوْينْ ث-إِ-د غَارْسنْ ؤُشَا سّْفهْمنْ أَسْ أَبْرِيذْ ن سِيذِي مَارَّا.

²⁶ Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.

²⁷ أَڒَامِي ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِسَافَارْ غَارْ أَخَايَا، شجّْعنْ ث وَاوْمَاثنْ، ؤُرِينْ غَارْ إِمحْضَارنْ أَذْ ث قبْڒنْ مْلِيحْ. ؤُمِي د-يِيوضْ وَا غَارْ ذِينْ، إِعَاونْ س أَرْضَا إِ ذ أَسْ إِوْشِينْ مَارَّا إِنِّي ثُوغَا يُومْننْ.

²⁷ Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.

²⁸ مِينْزِي نتَّا ثُوغَا إِتّْقَاشَاحْ س جّهْذْ ضِيدّْ ن وُوذَاينْ زَّاثْ إِ ؤُبَارُّو ن إِوْذَانْ، إِسّْبيّنْ أَسنْ زِي ثِيرَا إِقدّْسنْ بلِّي يَاسُوع نتَّا ذ لْمَاسِيحْ.

²⁸ Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 18 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →