Atos 15

rifa (RIFA) vs VC

VC Versão Católica

¹ هْوَانْ-د يرْيَازنْ زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ أَنْثِييُوخِييَا ؤُشَا بْذَانْ سّڒْمَاذنْ إِ ثَاوْمَاثْ، نَّانْ: ”مَاڒَا وَارْ ثتّْوَاخثْنمْ عْلَاحْسَابْ ثْنَامِيثْ ن شَّارِيعَا ن مُوسَا، وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثتّْوَاسّْنجْممْ.“

¹ Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.

² إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ ذ ؤُنَاقشْ أَكِيذْسنْ زِي طَّارْفْ ن بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا. إِمْسَارْ أَقَا بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا، ؤُ أَكِيذْسنْ عَاذْ إِنّغْنِي، رُوحنْ غَارْ رُّوسُولْ ذ إِمْغَارنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُنَاقشْ-أَ.

² Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.

³ ثسّْقبّضْ ؤُ ثسّكّْ إِ-ثنْ ثْمسْمُونْثْ. نِيثْنِي شُوقنْ ذِي مَارَّا فِينِيقِييَا ذ ثمُّورْثْ ن سَامَارْيَا ؤُشَا خبَّارنْ مَامّشْ ثُوبنْ إِنِّي إِدْجَانْ زِي ڒڭْنُوسْ، سّْفَارْحنْ مَارَّا ثَاوْمَاثْ أَطَّاسْ.

³ Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.

⁴ ڒَامِي إِوْضنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ثَارحّبْ زَّايْسنْ ثْمسْمُونْثْ ذ رُّوسُولْ ذ إِمْغَارنْ ؤُ نِيثْنِي خبَّارنْ إِ-ثنْ س مَارَّا مِينْ زَّايْسنْ إِڭَّا أَربِّي.

⁴ Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.

⁵ مَاشَا شَا زِي ثبْرِيذْثْ ن إِفَارِيسِييّنْ إِنِّي إِذوْڒنْ ؤُمْننْ، كَّارنْ، نَّانْ: ”إِتّْخصَّا أَذْ ثنْ ثْخثْنمْ ؤُ أَذْ ثنْ ؤُمُورنْ أَذْ شبَّارنْ ذِي شَّارِيعَا ن مُوسَا.“

⁵ Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.

⁶ مُوننْ رُّوسُولْ ذ إِمْغَارنْ حِيمَا أَذْ مْشَاوَارنْ خْ ثْمسْڒَاشْثْ-أَ.

⁶ Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.

⁷ أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا تّْقَاشَاحنْ أَطَّاسْ، إِبدّْ شِيمْعُونْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، كنِّيوْ ثسّْنمْ بلِّي أَطَّاسْ زڭْ وَامِي أَربِّي إِخْضَارْ أَقَا ڒڭْنُوسْ أَذْ سْڒنْ إِ وَاوَاڒْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ س ؤُقمُّومْ إِنُو ؤُشَا أَذْ زَّايسْ أَمْننْ.

⁷ Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.

⁸ أَربِّي، ونِّي إِسّْننْ مِينْ إِدْجَانْ ذڭْ وُوڒَاونْ، إِشْهذْ خَاسنْ أَمْ ذ أَسنْ إِوْشَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ أَمْ إِ نشِّينْ.

⁸ Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.

⁹ نتَّا وَارْ إِتّڭّْ بُو ڒْفَارْزْ جَارْ نشِّينْ ذ نِيثْنِي، أَمْ إِسِّيزْذڭْ ؤُڒَاونْ نْسنْ س لْ-إِيمَانْ.

⁹ Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.

¹⁰ إِوَا ڒخُّو، مَايمِّي ثتّْجَارَّابمْ عَاذْ أَربِّي ؤُ ثتّڭّمْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو خْ إِرَاونْ ن إِمحْضَارنْ إِ وَارْ زمَّارنْ ڒجْذُوذْ نّغْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ أَذْ ث نَارْبُو؟

¹⁰ Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?

¹¹ مَاشَا س أَرْضَا ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ نُومنْ أَقَا أَذْ نطّفْ ثُوذَارْثْ أَمْ نِيثْنِي.“

¹¹ Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.

¹² إِسْقَارْ ڒْغَاشِي، نِيثْنِي سْڒَانْ إِ بَارْ-نَابَا ذ بُولُوسْ تّْعَاوَاذنْ خْ ڒعْڒَامَاثْ ذ ڒعْجَايبْ ثِيمقّْرَانِينْ إِ زَّايْسنْ إِڭَّا أَربِّي جَارْ ڒڭْنُوسْ.

¹² Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.

¹³ ؤُمِي قِّيمنْ سْقَارنْ، إِكَّارْ يَاعْقُوبْ، إِنَّا: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، سْڒمْ-د غَارِي.

¹³ Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.

¹⁴ شِيمْعُونْ إِخبَّارْ مَامّشْ ثُوغَا إِڭَّا أَربِّي ذڭْ ؤُمزْوَارْ حِيمَا أَذْ إِخْذَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ زِي ڒڭْنُوسْ إِ يِيسمْ نّسْ.

¹⁴ Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.

¹⁵ مَانْ أَيَا إِتَّاسْ-د أَكْ-ذ وَاوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

¹⁵ Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:

¹⁶ ” ’أَوَارْنِي مَانْ أَيَا أَذْ د -عقْبغْ

¹⁶ Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei

¹⁷ حِيمَا مِينْ إِقِّيمنْ ن إِوْذَانْ

¹⁷ para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.

¹⁸ ڒخْذَايمْ ن أَربِّي أَقَا تّْوَاسّْننْثْ زِي ڒبْذَا.

¹⁸ Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.

¹⁹ س ؤُينِّي تّْوَاڒِيغْ إِشُووَّارْ وَارْ نسّضْقِيڒْ شَا خْ يِينِّي د-إِدَّاكّْوَاڒنْ غَارْ أَربِّي زِي ڒڭْنُوسْ،

¹⁹ Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.

²⁰ مَاشَا أَذْ أَسنْ نَارِي حِيمَا أَذْ بعّْذنْ خْ ثخْمُوجِي زِي ثْغَارْصَا إِ لْ-أَصْنَامْ ؤُ خْ فَارْقْ-شّْغڒْ ؤُ خْ جِّييْفَاثْ ؤُ خْ إِذَامّنْ.

²⁰ Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.

²¹ مِينْزِي مُوسَا ثُوغَا غَارسْ ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ إِمْخطَّابنْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ ذِي ڒجْيُوڒْ إِعْذُونْ، إِنِّي زَّايسْ قَّارنْ ذِي مَارَّا ؤُسَّانْ ن سّبْثْ.“

²¹ Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.

²² خنِّي إِخْضَارنْ رُّوسُولْ ذ إِمْغَارنْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ، إِرْيَازنْ زِي ڒْوسْطْ نْسنْ ؤُشَا سّكّنْ يَاهُوذَا، ؤُمِي قَّارنْ عَاوذْ بَارْ-سَابَا، ذ سِيلَا أَكْ-ذ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا غَارْ أَنْثِييُوخِييَا. إِرْيَازنْ-أَ ثُوغَا أَثنْ ذ إِمقّْرَاننْ جَارْ ثَاوْمَاثْ.

²² Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.

²³ ؤُرِينْ س ؤُفُوسْ نْسنْ أَمُّو:

²³ Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!

²⁴ نسْڒَا بلِّي شَا ن يِينِّي د-يُوسِينْ زِي ڒْوسْطْ نّغْ، صذْعنْ كنِّيوْ س وَاوَاڒنْ نْسنْ، سّنْهزّنْ ثَانفْسشْثْ نْومْ، قَّارنْ: ’إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاخثْنمْ ؤُ أَذْ ثطّْفمْ ذِي شَّارِيعَا!‘، ؤُمِي نشِّينْ وَارْ ذ أَسنْ نُومُورْ س مَانْ أَيَا.

²⁴ Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.

²⁵ س ؤُيَا نمْشَاوَارْ أَوَارْنِي ڒَامِي نْمُونْ مَارَّا، ؤُشَا نْفَارْزْ شَا ن يرْيَازنْ حِيمَا أَذْ ثنْ نسّكّْ غَارْومْ أَكْ-ذ إِمْعِيزّنْ نّغْ بَارْ-نَابَا ذ بُولُوسْ.

²⁵ Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,

²⁶ نِيثْنِي ذ إِرْيَازنْ إِنِّي إِطّوّْعنْ ثُوذَارْثْ نْسنْ إِ يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²⁶ homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.

²⁷ نسّكّْ-د أَكِيذْسنْ يَاهُوذَا ذ سِيلَا، إِنِّي كنِّيوْ إِ غَا إِخبَّارنْ مَانْ أَيَا عَاوذْ س ؤُقمُّومْ نْسنْ.

²⁷ Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.

²⁸ مِينْزِي أَقَا-ث ذِي ڒْخَاضَارْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ؤُ ذِي ڒْخَاضَارْ نّغْ، حِيمَا وَارْ خَاومْ نسّضْقِيڒْ شَا سنّجْ إِ ثِيمسْڒَايِينْ ثِينِّي لابُودَّا زَّايْسنْثْ،

²⁸ Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:

²⁹ أَقَا أَذْ ثَاڭّْوجمْ خْ مِينْ وهّْبنْ ذ ثَاغَارْصْثْ إِ لْ-أَصْنَامْ ڒَا خْ إِذَامّنْ ڒَا خْ جِّييْفَاثْ ؤُڒَا خْ فَارْقْ-شّْغڒْ! مَاڒَا ثحْضَامْ إِخفْ نْومْ زِي مَانْ أَيَا، أَذْ ثڭّمْ مْلِيحْ. إِڒِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ ذِي سِيذِيثْنغْ.“

²⁹ que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!

³⁰ إِنِّي د-إِتّْوَاسّكّنْ إِوْضنْ غَارْ أَنْثِييُوخِييَا ؤُشَا سّْمُوننْ مَارَّا إِوْذَانْ، وْشِينْ أَسنْ ثَابْرَاثْ.

³⁰ Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.

³¹ ڒَامِي ت غْرِينْ، فَارْحنْ نِيثْنِي، تّْوَاسّْفوّْجنْ.

³¹ À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.

³² س وَاوَاڒنْ أَطَّاسْ سّْجهْذنْ نِيثْنْ ثَاوْمَاثْ ؤُشَا سّْمثْننْ إِنِّي إِدْجَانْ أَكْ-ذ يَاهُوذَا ذ سِيلَا، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذ إِنَابِييّنْ.

³² Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.

³³ أَوَارْنِي ڒَامِي قِّيمنْ ذِينِّي شَا ن ڒْوقْثْ، سّْقبّْضنْ ثنْ وَاوْمَاثنْ س ڒهْنَا حِيمَا أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ رُّوسُولْ.

³³ Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.

³⁴ مَاشَا سِيلَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِقِّيمْ ذِينِّي.

³⁴ {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}

³⁵ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا قِّيمنْ ذِي أَنْثِييُوخِييَا، سّْغَارَانْ، تّْبَارّْحنْ س وَاوَاڒْ ن أَربِّي أَكْ-ذ وَاطَّاسْ إِنّغْنِي.

³⁵ Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.

³⁶ أَوَارْنِي شَا ن وُوسَّانْ إِنَّا بُولُوسْ إِ بَارْ-نَابَا: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نعْقبْ غَارْ ثَاوْمَاثْ ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ مَانِي ثُوغَا نتّْبَارّحْ س وَاوَاڒْ ن أَربِّي، أَذْ نَارْڭبْ مَامّشْ غَا إِفّغْ ؤُمدُّورْ نْسنْ.“

³⁶ Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.

³⁷ بَارْ-نَابَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ كِيسنْ إِنْذهْ يُوحَانَّا، ونِّي إِتّْكنَّانْ مَارْكُوسْ،

³⁷ Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.

³⁸ مَاشَا بُولُوسْ ثُوغَا وَارْ إِخْسْ أَذْ ث يِيوِي، مِينْزِي مَارْكُوسْ إِسْمحْ ذَايْسنْ ؤُمِي ثُوغَا أَثنْ ذِي بَامْفِيلِييَا، ؤُ مِينْزِي وَارْ كِيسنْ إِرُوحْ.

³⁸ Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.

³⁹ إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمْشُوبّشْ ذ أَمقّْرَانْ جَارْ أَسنْ أَڒَامِي مّْسبْضَانْ إِجّنْ خْ ونّغْنِي. بَارْ-نَابَا يِيوِي مَارْكُوسْ أَكِيذسْ ؤُشَا إِبحَّارْ غَارْ ثڭْزِيرْثْ ن قُوبْرُوسْ.

³⁹ Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.

⁴⁰ مَاشَا بُولُوسْ إِخْضَارْ سِيلَا ؤُشَا إِفّغْ، أَوَارْنِي ڒَامِي سلّْمنْ ث وَاوْمَاثنْ غَارْ أَرْضَا ن أَربِّي.

⁴⁰ Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.

⁴¹ إِشُوقْ ذِي سُورِييَا ذ كِيلِيكِييَا، إِتّْشجَّاعْ ثِيمسْمُونِينْ.

⁴¹ Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →