Atos 15

rifa (RIFA) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ هْوَانْ-د يرْيَازنْ زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ أَنْثِييُوخِييَا ؤُشَا بْذَانْ سّڒْمَاذنْ إِ ثَاوْمَاثْ، نَّانْ: ”مَاڒَا وَارْ ثتّْوَاخثْنمْ عْلَاحْسَابْ ثْنَامِيثْ ن شَّارِيعَا ن مُوسَا، وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثتّْوَاسّْنجْممْ.“

¹ Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.

² إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ ذ ؤُنَاقشْ أَكِيذْسنْ زِي طَّارْفْ ن بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا. إِمْسَارْ أَقَا بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا، ؤُ أَكِيذْسنْ عَاذْ إِنّغْنِي، رُوحنْ غَارْ رُّوسُولْ ذ إِمْغَارنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُنَاقشْ-أَ.

² Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.

³ ثسّْقبّضْ ؤُ ثسّكّْ إِ-ثنْ ثْمسْمُونْثْ. نِيثْنِي شُوقنْ ذِي مَارَّا فِينِيقِييَا ذ ثمُّورْثْ ن سَامَارْيَا ؤُشَا خبَّارنْ مَامّشْ ثُوبنْ إِنِّي إِدْجَانْ زِي ڒڭْنُوسْ، سّْفَارْحنْ مَارَّا ثَاوْمَاثْ أَطَّاسْ.

³ E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.

⁴ ڒَامِي إِوْضنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ثَارحّبْ زَّايْسنْ ثْمسْمُونْثْ ذ رُّوسُولْ ذ إِمْغَارنْ ؤُ نِيثْنِي خبَّارنْ إِ-ثنْ س مَارَّا مِينْ زَّايْسنْ إِڭَّا أَربِّي.

⁴ Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.

⁵ مَاشَا شَا زِي ثبْرِيذْثْ ن إِفَارِيسِييّنْ إِنِّي إِذوْڒنْ ؤُمْننْ، كَّارنْ، نَّانْ: ”إِتّْخصَّا أَذْ ثنْ ثْخثْنمْ ؤُ أَذْ ثنْ ؤُمُورنْ أَذْ شبَّارنْ ذِي شَّارِيعَا ن مُوسَا.“

⁵ Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.

⁶ مُوننْ رُّوسُولْ ذ إِمْغَارنْ حِيمَا أَذْ مْشَاوَارنْ خْ ثْمسْڒَاشْثْ-أَ.

⁶ Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.

⁷ أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا تّْقَاشَاحنْ أَطَّاسْ، إِبدّْ شِيمْعُونْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، كنِّيوْ ثسّْنمْ بلِّي أَطَّاسْ زڭْ وَامِي أَربِّي إِخْضَارْ أَقَا ڒڭْنُوسْ أَذْ سْڒنْ إِ وَاوَاڒْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ س ؤُقمُّومْ إِنُو ؤُشَا أَذْ زَّايسْ أَمْننْ.

⁷ E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.

⁸ أَربِّي، ونِّي إِسّْننْ مِينْ إِدْجَانْ ذڭْ وُوڒَاونْ، إِشْهذْ خَاسنْ أَمْ ذ أَسنْ إِوْشَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ أَمْ إِ نشِّينْ.

⁸ E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;

⁹ نتَّا وَارْ إِتّڭّْ بُو ڒْفَارْزْ جَارْ نشِّينْ ذ نِيثْنِي، أَمْ إِسِّيزْذڭْ ؤُڒَاونْ نْسنْ س لْ-إِيمَانْ.

⁹ e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.

¹⁰ إِوَا ڒخُّو، مَايمِّي ثتّْجَارَّابمْ عَاذْ أَربِّي ؤُ ثتّڭّمْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو خْ إِرَاونْ ن إِمحْضَارنْ إِ وَارْ زمَّارنْ ڒجْذُوذْ نّغْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ أَذْ ث نَارْبُو؟

¹⁰ Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?

¹¹ مَاشَا س أَرْضَا ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ نُومنْ أَقَا أَذْ نطّفْ ثُوذَارْثْ أَمْ نِيثْنِي.“

¹¹ Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.

¹² إِسْقَارْ ڒْغَاشِي، نِيثْنِي سْڒَانْ إِ بَارْ-نَابَا ذ بُولُوسْ تّْعَاوَاذنْ خْ ڒعْڒَامَاثْ ذ ڒعْجَايبْ ثِيمقّْرَانِينْ إِ زَّايْسنْ إِڭَّا أَربِّي جَارْ ڒڭْنُوسْ.

¹² Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.

¹³ ؤُمِي قِّيمنْ سْقَارنْ، إِكَّارْ يَاعْقُوبْ، إِنَّا: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، سْڒمْ-د غَارِي.

¹³ E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.

¹⁴ شِيمْعُونْ إِخبَّارْ مَامّشْ ثُوغَا إِڭَّا أَربِّي ذڭْ ؤُمزْوَارْ حِيمَا أَذْ إِخْذَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ زِي ڒڭْنُوسْ إِ يِيسمْ نّسْ.

¹⁴ Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.

¹⁵ مَانْ أَيَا إِتَّاسْ-د أَكْ-ذ وَاوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

¹⁵ E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:

¹⁶ ” ’أَوَارْنِي مَانْ أَيَا أَذْ د -عقْبغْ

¹⁶ Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.

¹⁷ حِيمَا مِينْ إِقِّيمنْ ن إِوْذَانْ

¹⁷ Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas

¹⁸ ڒخْذَايمْ ن أَربِّي أَقَا تّْوَاسّْننْثْ زِي ڒبْذَا.

¹⁸ que são conhecidas desde toda a eternidade.

¹⁹ س ؤُينِّي تّْوَاڒِيغْ إِشُووَّارْ وَارْ نسّضْقِيڒْ شَا خْ يِينِّي د-إِدَّاكّْوَاڒنْ غَارْ أَربِّي زِي ڒڭْنُوسْ،

¹⁹ Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,

²⁰ مَاشَا أَذْ أَسنْ نَارِي حِيمَا أَذْ بعّْذنْ خْ ثخْمُوجِي زِي ثْغَارْصَا إِ لْ-أَصْنَامْ ؤُ خْ فَارْقْ-شّْغڒْ ؤُ خْ جِّييْفَاثْ ؤُ خْ إِذَامّنْ.

²⁰ mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.

²¹ مِينْزِي مُوسَا ثُوغَا غَارسْ ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ إِمْخطَّابنْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ ذِي ڒجْيُوڒْ إِعْذُونْ، إِنِّي زَّايسْ قَّارنْ ذِي مَارَّا ؤُسَّانْ ن سّبْثْ.“

²¹ Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.

²² خنِّي إِخْضَارنْ رُّوسُولْ ذ إِمْغَارنْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ، إِرْيَازنْ زِي ڒْوسْطْ نْسنْ ؤُشَا سّكّنْ يَاهُوذَا، ؤُمِي قَّارنْ عَاوذْ بَارْ-سَابَا، ذ سِيلَا أَكْ-ذ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا غَارْ أَنْثِييُوخِييَا. إِرْيَازنْ-أَ ثُوغَا أَثنْ ذ إِمقّْرَاننْ جَارْ ثَاوْمَاثْ.

²² Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.

²³ ؤُرِينْ س ؤُفُوسْ نْسنْ أَمُّو:

²³ E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.

²⁴ نسْڒَا بلِّي شَا ن يِينِّي د-يُوسِينْ زِي ڒْوسْطْ نّغْ، صذْعنْ كنِّيوْ س وَاوَاڒنْ نْسنْ، سّنْهزّنْ ثَانفْسشْثْ نْومْ، قَّارنْ: ’إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاخثْنمْ ؤُ أَذْ ثطّْفمْ ذِي شَّارِيعَا!‘، ؤُمِي نشِّينْ وَارْ ذ أَسنْ نُومُورْ س مَانْ أَيَا.

²⁴ Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),

²⁵ س ؤُيَا نمْشَاوَارْ أَوَارْنِي ڒَامِي نْمُونْ مَارَّا، ؤُشَا نْفَارْزْ شَا ن يرْيَازنْ حِيمَا أَذْ ثنْ نسّكّْ غَارْومْ أَكْ-ذ إِمْعِيزّنْ نّغْ بَارْ-نَابَا ذ بُولُوسْ.

²⁵ pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,

²⁶ نِيثْنِي ذ إِرْيَازنْ إِنِّي إِطّوّْعنْ ثُوذَارْثْ نْسنْ إِ يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²⁶ homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.

²⁷ نسّكّْ-د أَكِيذْسنْ يَاهُوذَا ذ سِيلَا، إِنِّي كنِّيوْ إِ غَا إِخبَّارنْ مَانْ أَيَا عَاوذْ س ؤُقمُّومْ نْسنْ.

²⁷ Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.

²⁸ مِينْزِي أَقَا-ث ذِي ڒْخَاضَارْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ؤُ ذِي ڒْخَاضَارْ نّغْ، حِيمَا وَارْ خَاومْ نسّضْقِيڒْ شَا سنّجْ إِ ثِيمسْڒَايِينْ ثِينِّي لابُودَّا زَّايْسنْثْ،

²⁸ Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:

²⁹ أَقَا أَذْ ثَاڭّْوجمْ خْ مِينْ وهّْبنْ ذ ثَاغَارْصْثْ إِ لْ-أَصْنَامْ ڒَا خْ إِذَامّنْ ڒَا خْ جِّييْفَاثْ ؤُڒَا خْ فَارْقْ-شّْغڒْ! مَاڒَا ثحْضَامْ إِخفْ نْومْ زِي مَانْ أَيَا، أَذْ ثڭّمْ مْلِيحْ. إِڒِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ ذِي سِيذِيثْنغْ.“

²⁹ Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.

³⁰ إِنِّي د-إِتّْوَاسّكّنْ إِوْضنْ غَارْ أَنْثِييُوخِييَا ؤُشَا سّْمُوننْ مَارَّا إِوْذَانْ، وْشِينْ أَسنْ ثَابْرَاثْ.

³⁰ Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.

³¹ ڒَامِي ت غْرِينْ، فَارْحنْ نِيثْنِي، تّْوَاسّْفوّْجنْ.

³¹ E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.

³² س وَاوَاڒنْ أَطَّاسْ سّْجهْذنْ نِيثْنْ ثَاوْمَاثْ ؤُشَا سّْمثْننْ إِنِّي إِدْجَانْ أَكْ-ذ يَاهُوذَا ذ سِيلَا، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذ إِنَابِييّنْ.

³² Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.

³³ أَوَارْنِي ڒَامِي قِّيمنْ ذِينِّي شَا ن ڒْوقْثْ، سّْقبّْضنْ ثنْ وَاوْمَاثنْ س ڒهْنَا حِيمَا أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ رُّوسُولْ.

³³ E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,

³⁴ مَاشَا سِيلَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِقِّيمْ ذِينِّي.

³⁴ mas pareceu bem a Silas ficar ali.

³⁵ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا قِّيمنْ ذِي أَنْثِييُوخِييَا، سّْغَارَانْ، تّْبَارّْحنْ س وَاوَاڒْ ن أَربِّي أَكْ-ذ وَاطَّاسْ إِنّغْنِي.

³⁵ E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.

³⁶ أَوَارْنِي شَا ن وُوسَّانْ إِنَّا بُولُوسْ إِ بَارْ-نَابَا: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نعْقبْ غَارْ ثَاوْمَاثْ ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ مَانِي ثُوغَا نتّْبَارّحْ س وَاوَاڒْ ن أَربِّي، أَذْ نَارْڭبْ مَامّشْ غَا إِفّغْ ؤُمدُّورْ نْسنْ.“

³⁶ Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.

³⁷ بَارْ-نَابَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ كِيسنْ إِنْذهْ يُوحَانَّا، ونِّي إِتّْكنَّانْ مَارْكُوسْ،

³⁷ E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.

³⁸ مَاشَا بُولُوسْ ثُوغَا وَارْ إِخْسْ أَذْ ث يِيوِي، مِينْزِي مَارْكُوسْ إِسْمحْ ذَايْسنْ ؤُمِي ثُوغَا أَثنْ ذِي بَامْفِيلِييَا، ؤُ مِينْزِي وَارْ كِيسنْ إِرُوحْ.

³⁸ Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.

³⁹ إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمْشُوبّشْ ذ أَمقّْرَانْ جَارْ أَسنْ أَڒَامِي مّْسبْضَانْ إِجّنْ خْ ونّغْنِي. بَارْ-نَابَا يِيوِي مَارْكُوسْ أَكِيذسْ ؤُشَا إِبحَّارْ غَارْ ثڭْزِيرْثْ ن قُوبْرُوسْ.

³⁹ E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.

⁴⁰ مَاشَا بُولُوسْ إِخْضَارْ سِيلَا ؤُشَا إِفّغْ، أَوَارْنِي ڒَامِي سلّْمنْ ث وَاوْمَاثنْ غَارْ أَرْضَا ن أَربِّي.

⁴⁰ E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.

⁴¹ إِشُوقْ ذِي سُورِييَا ذ كِيلِيكِييَا، إِتّْشجَّاعْ ثِيمسْمُونِينْ.

⁴¹ E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →