Atos 15

rifa (RIFA) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ هْوَانْ-د يرْيَازنْ زِي يَاهُوذِييَّا غَارْ أَنْثِييُوخِييَا ؤُشَا بْذَانْ سّڒْمَاذنْ إِ ثَاوْمَاثْ، نَّانْ: ”مَاڒَا وَارْ ثتّْوَاخثْنمْ عْلَاحْسَابْ ثْنَامِيثْ ن شَّارِيعَا ن مُوسَا، وَارْ ثْزمَّارمْ أَذْ ثتّْوَاسّْنجْممْ.“

¹ Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.

² إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُخَارْوضْ ذ ؤُنَاقشْ أَكِيذْسنْ زِي طَّارْفْ ن بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا. إِمْسَارْ أَقَا بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا، ؤُ أَكِيذْسنْ عَاذْ إِنّغْنِي، رُوحنْ غَارْ رُّوسُولْ ذ إِمْغَارنْ ذِي ؤُرْشَالِيمْ زِي سِّيبّثْ ن ؤُنَاقشْ-أَ.

² Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.

³ ثسّْقبّضْ ؤُ ثسّكّْ إِ-ثنْ ثْمسْمُونْثْ. نِيثْنِي شُوقنْ ذِي مَارَّا فِينِيقِييَا ذ ثمُّورْثْ ن سَامَارْيَا ؤُشَا خبَّارنْ مَامّشْ ثُوبنْ إِنِّي إِدْجَانْ زِي ڒڭْنُوسْ، سّْفَارْحنْ مَارَّا ثَاوْمَاثْ أَطَّاسْ.

³ Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.

⁴ ڒَامِي إِوْضنْ غَارْ ؤُرْشَالِيمْ، ثَارحّبْ زَّايْسنْ ثْمسْمُونْثْ ذ رُّوسُولْ ذ إِمْغَارنْ ؤُ نِيثْنِي خبَّارنْ إِ-ثنْ س مَارَّا مِينْ زَّايْسنْ إِڭَّا أَربِّي.

⁴ Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.

⁵ مَاشَا شَا زِي ثبْرِيذْثْ ن إِفَارِيسِييّنْ إِنِّي إِذوْڒنْ ؤُمْننْ، كَّارنْ، نَّانْ: ”إِتّْخصَّا أَذْ ثنْ ثْخثْنمْ ؤُ أَذْ ثنْ ؤُمُورنْ أَذْ شبَّارنْ ذِي شَّارِيعَا ن مُوسَا.“

⁵ Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.

⁶ مُوننْ رُّوسُولْ ذ إِمْغَارنْ حِيمَا أَذْ مْشَاوَارنْ خْ ثْمسْڒَاشْثْ-أَ.

⁶ Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.

⁷ أَوَارْنِي ڒَامِي ثُوغَا تّْقَاشَاحنْ أَطَّاسْ، إِبدّْ شِيمْعُونْ، إِنَّا أَسنْ: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، كنِّيوْ ثسّْنمْ بلِّي أَطَّاسْ زڭْ وَامِي أَربِّي إِخْضَارْ أَقَا ڒڭْنُوسْ أَذْ سْڒنْ إِ وَاوَاڒْ ن ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ س ؤُقمُّومْ إِنُو ؤُشَا أَذْ زَّايسْ أَمْننْ.

⁷ Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.

⁸ أَربِّي، ونِّي إِسّْننْ مِينْ إِدْجَانْ ذڭْ وُوڒَاونْ، إِشْهذْ خَاسنْ أَمْ ذ أَسنْ إِوْشَا أَرُّوحْ إِقدّْسنْ أَمْ إِ نشِّينْ.

⁸ Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.

⁹ نتَّا وَارْ إِتّڭّْ بُو ڒْفَارْزْ جَارْ نشِّينْ ذ نِيثْنِي، أَمْ إِسِّيزْذڭْ ؤُڒَاونْ نْسنْ س لْ-إِيمَانْ.

⁹ E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.

¹⁰ إِوَا ڒخُّو، مَايمِّي ثتّْجَارَّابمْ عَاذْ أَربِّي ؤُ ثتّڭّمْ إِجّْ ن ؤُزَايْڒُو خْ إِرَاونْ ن إِمحْضَارنْ إِ وَارْ زمَّارنْ ڒجْذُوذْ نّغْ ؤُڒَا ذ نشِّينْ أَذْ ث نَارْبُو؟

¹⁰ Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?

¹¹ مَاشَا س أَرْضَا ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ نُومنْ أَقَا أَذْ نطّفْ ثُوذَارْثْ أَمْ نِيثْنِي.“

¹¹ Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.

¹² إِسْقَارْ ڒْغَاشِي، نِيثْنِي سْڒَانْ إِ بَارْ-نَابَا ذ بُولُوسْ تّْعَاوَاذنْ خْ ڒعْڒَامَاثْ ذ ڒعْجَايبْ ثِيمقّْرَانِينْ إِ زَّايْسنْ إِڭَّا أَربِّي جَارْ ڒڭْنُوسْ.

¹² E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.

¹³ ؤُمِي قِّيمنْ سْقَارنْ، إِكَّارْ يَاعْقُوبْ، إِنَّا: ”أَ إِرْيَازنْ ثَاوْمَاثْ، سْڒمْ-د غَارِي.

¹³ Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:

¹⁴ شِيمْعُونْ إِخبَّارْ مَامّشْ ثُوغَا إِڭَّا أَربِّي ذڭْ ؤُمزْوَارْ حِيمَا أَذْ إِخْذَارْ إِجّْ ن ڒْڭنْسْ زِي ڒڭْنُوسْ إِ يِيسمْ نّسْ.

¹⁴ expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.

¹⁵ مَانْ أَيَا إِتَّاسْ-د أَكْ-ذ وَاوَاڒنْ ن إِنَابِييّنْ أَمْ مَامّشْ ثُورَا:

¹⁵ Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:

¹⁶ ” ’أَوَارْنِي مَانْ أَيَا أَذْ د -عقْبغْ

¹⁶ Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.

¹⁷ حِيمَا مِينْ إِقِّيمنْ ن إِوْذَانْ

¹⁷ Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,

¹⁸ ڒخْذَايمْ ن أَربِّي أَقَا تّْوَاسّْننْثْ زِي ڒبْذَا.

¹⁸ diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.

¹⁹ س ؤُينِّي تّْوَاڒِيغْ إِشُووَّارْ وَارْ نسّضْقِيڒْ شَا خْ يِينِّي د-إِدَّاكّْوَاڒنْ غَارْ أَربِّي زِي ڒڭْنُوسْ،

¹⁹ Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,

²⁰ مَاشَا أَذْ أَسنْ نَارِي حِيمَا أَذْ بعّْذنْ خْ ثخْمُوجِي زِي ثْغَارْصَا إِ لْ-أَصْنَامْ ؤُ خْ فَارْقْ-شّْغڒْ ؤُ خْ جِّييْفَاثْ ؤُ خْ إِذَامّنْ.

²⁰ mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.

²¹ مِينْزِي مُوسَا ثُوغَا غَارسْ ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ إِمْخطَّابنْ ذِي ثمْزِيذَاوِينْ ذِي ڒجْيُوڒْ إِعْذُونْ، إِنِّي زَّايسْ قَّارنْ ذِي مَارَّا ؤُسَّانْ ن سّبْثْ.“

²¹ Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.

²² خنِّي إِخْضَارنْ رُّوسُولْ ذ إِمْغَارنْ، جْمِيعْ أَكْ-ذ مَارَّا ثَامسْمُونْثْ، إِرْيَازنْ زِي ڒْوسْطْ نْسنْ ؤُشَا سّكّنْ يَاهُوذَا، ؤُمِي قَّارنْ عَاوذْ بَارْ-سَابَا، ذ سِيلَا أَكْ-ذ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا غَارْ أَنْثِييُوخِييَا. إِرْيَازنْ-أَ ثُوغَا أَثنْ ذ إِمقّْرَاننْ جَارْ ثَاوْمَاثْ.

²² Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,

²³ ؤُرِينْ س ؤُفُوسْ نْسنْ أَمُّو:

²³ escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.

²⁴ نسْڒَا بلِّي شَا ن يِينِّي د-يُوسِينْ زِي ڒْوسْطْ نّغْ، صذْعنْ كنِّيوْ س وَاوَاڒنْ نْسنْ، سّنْهزّنْ ثَانفْسشْثْ نْومْ، قَّارنْ: ’إِتّْخصَّا أَذْ ثتّْوَاخثْنمْ ؤُ أَذْ ثطّْفمْ ذِي شَّارِيعَا!‘، ؤُمِي نشِّينْ وَارْ ذ أَسنْ نُومُورْ س مَانْ أَيَا.

²⁴ Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,

²⁵ س ؤُيَا نمْشَاوَارْ أَوَارْنِي ڒَامِي نْمُونْ مَارَّا، ؤُشَا نْفَارْزْ شَا ن يرْيَازنْ حِيمَا أَذْ ثنْ نسّكّْ غَارْومْ أَكْ-ذ إِمْعِيزّنْ نّغْ بَارْ-نَابَا ذ بُولُوسْ.

²⁵ pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,

²⁶ نِيثْنِي ذ إِرْيَازنْ إِنِّي إِطّوّْعنْ ثُوذَارْثْ نْسنْ إِ يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ.

²⁶ homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.

²⁷ نسّكّْ-د أَكِيذْسنْ يَاهُوذَا ذ سِيلَا، إِنِّي كنِّيوْ إِ غَا إِخبَّارنْ مَانْ أَيَا عَاوذْ س ؤُقمُّومْ نْسنْ.

²⁷ Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.

²⁸ مِينْزِي أَقَا-ث ذِي ڒْخَاضَارْ ن أَرُّوحْ إِقدّْسنْ ؤُ ذِي ڒْخَاضَارْ نّغْ، حِيمَا وَارْ خَاومْ نسّضْقِيڒْ شَا سنّجْ إِ ثِيمسْڒَايِينْ ثِينِّي لابُودَّا زَّايْسنْثْ،

²⁸ Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:

²⁹ أَقَا أَذْ ثَاڭّْوجمْ خْ مِينْ وهّْبنْ ذ ثَاغَارْصْثْ إِ لْ-أَصْنَامْ ڒَا خْ إِذَامّنْ ڒَا خْ جِّييْفَاثْ ؤُڒَا خْ فَارْقْ-شّْغڒْ! مَاڒَا ثحْضَامْ إِخفْ نْومْ زِي مَانْ أَيَا، أَذْ ثڭّمْ مْلِيحْ. إِڒِيمْ ذ إِمْثِيقَّانْ ذِي سِيذِيثْنغْ.“

²⁹ que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.

³⁰ إِنِّي د-إِتّْوَاسّكّنْ إِوْضنْ غَارْ أَنْثِييُوخِييَا ؤُشَا سّْمُوننْ مَارَّا إِوْذَانْ، وْشِينْ أَسنْ ثَابْرَاثْ.

³⁰ Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.

³¹ ڒَامِي ت غْرِينْ، فَارْحنْ نِيثْنِي، تّْوَاسّْفوّْجنْ.

³¹ Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.

³² س وَاوَاڒنْ أَطَّاسْ سّْجهْذنْ نِيثْنْ ثَاوْمَاثْ ؤُشَا سّْمثْننْ إِنِّي إِدْجَانْ أَكْ-ذ يَاهُوذَا ذ سِيلَا، مَاغَارْ ؤُڒَا ذ نِيثْنِي ثُوغَا أَثنْ ذ إِنَابِييّنْ.

³² Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.

³³ أَوَارْنِي ڒَامِي قِّيمنْ ذِينِّي شَا ن ڒْوقْثْ، سّْقبّْضنْ ثنْ وَاوْمَاثنْ س ڒهْنَا حِيمَا أَذْ د-ذوْڒنْ غَارْ رُّوسُولْ.

³³ Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.

³⁴ مَاشَا سِيلَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ إِقِّيمْ ذِينِّي.

³⁴ [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]

³⁵ بُولُوسْ ذ بَارْ-نَابَا قِّيمنْ ذِي أَنْثِييُوخِييَا، سّْغَارَانْ، تّْبَارّْحنْ س وَاوَاڒْ ن أَربِّي أَكْ-ذ وَاطَّاسْ إِنّغْنِي.

³⁵ Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.

³⁶ أَوَارْنِي شَا ن وُوسَّانْ إِنَّا بُولُوسْ إِ بَارْ-نَابَا: ”أجّْ أَنغْ أَذْ نعْقبْ غَارْ ثَاوْمَاثْ ذِي كُوڒْ ثَانْذِينْثْ مَانِي ثُوغَا نتّْبَارّحْ س وَاوَاڒْ ن أَربِّي، أَذْ نَارْڭبْ مَامّشْ غَا إِفّغْ ؤُمدُّورْ نْسنْ.“

³⁶ Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.

³⁷ بَارْ-نَابَا ثُوغَا إِخْسْ أَذْ كِيسنْ إِنْذهْ يُوحَانَّا، ونِّي إِتّْكنَّانْ مَارْكُوسْ،

³⁷ E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.

³⁸ مَاشَا بُولُوسْ ثُوغَا وَارْ إِخْسْ أَذْ ث يِيوِي، مِينْزِي مَارْكُوسْ إِسْمحْ ذَايْسنْ ؤُمِي ثُوغَا أَثنْ ذِي بَامْفِيلِييَا، ؤُ مِينْزِي وَارْ كِيسنْ إِرُوحْ.

³⁸ Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.

³⁹ إِكَّارْ إِجّْ ن ؤُمْشُوبّشْ ذ أَمقّْرَانْ جَارْ أَسنْ أَڒَامِي مّْسبْضَانْ إِجّنْ خْ ونّغْنِي. بَارْ-نَابَا يِيوِي مَارْكُوسْ أَكِيذسْ ؤُشَا إِبحَّارْ غَارْ ثڭْزِيرْثْ ن قُوبْرُوسْ.

³⁹ Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.

⁴⁰ مَاشَا بُولُوسْ إِخْضَارْ سِيلَا ؤُشَا إِفّغْ، أَوَارْنِي ڒَامِي سلّْمنْ ث وَاوْمَاثنْ غَارْ أَرْضَا ن أَربِّي.

⁴⁰ Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.

⁴¹ إِشُوقْ ذِي سُورِييَا ذ كِيلِيكِييَا، إِتّْشجَّاعْ ثِيمسْمُونِينْ.

⁴¹ E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 15 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →