Atos 14
rifa (RIFA) vs VC
1 ذڭْ إِكُونِييَا ؤُذْفنْ نِيثْنِي جْمِيعْ غَارْ ثمْزِيذَا ن وُوذَاينْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَڒَامِي ؤُمْننْ أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي، أَمْ وُوذَاينْ أَمْ إِيُونَانِييّنْ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 مَاشَا ؤُذَاينْ إِنِّي وَارْ يُومِيننْ، سّكَّارنْ إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ إِ يدْجَانْ زِي ڒڭْنُوسْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْعِيدْجْثنْ ثَاوْمَاثْ.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 وَاخَّا أَمنِّي كِّينْ ذِينِّي أَطَّاسْ نْ ڒْوقْثْ، تّْبَارّْحنْ س بْطَايْطَايْ س سِيذِي. ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتِّيشْ شّْهَاذثْ إِ وَاوَاڒْ ن أَرْضَا نّسْ س ڒعْڒَامَاثْ ذ ڒعْجَايبْ إِ إِڭَّا س إِفَاسّنْ نْسنْ.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 مَارَّا ڒْغَاشِي ن إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ إِمّْسبْضَا. شَا زَّايْسنْ رُوحنْ أَكْ-ذ وُوذَاينْ ؤُ شَا نّغْنِي أَكْ-ذ رُّوسُولْ.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ خَاسنْ زڭْ يِينِّي زِي ڒڭْنُوسْ ؤُ زڭْ وُوذَاينْ أَكْ-ذ إِمقّْرَاننْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ خَاسنْ كَارْفْسنْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثنْ أَرجْمنْ.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 ڒَامِي سّْننْ مَانْ أَيَا، فّْغنْ-د ؤُشَا أَروْڒنْ غَارْ ثْندَّامْ ن لِيكَاعُونْيَا، أَقَا أَثنْ ذ لِيسْثْرَا ذ ذِيرْبِي، ؤُ غَارْ ذْشُورَاثْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ،
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 ؤُشَا تّْبَارّْحنْ ذِينِّي س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 ثُوغَا إِزدّغْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذِي لِيسْثْرَا ونِّي ذ أَنعْضَابْ ذڭْ إِضَارنْ نّسْ، أَقَا-ث ذ أَقجْذَاحْ زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ، وَارْ يُويُورْعمَّارْصْ.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 ثُوغَا إِتّسْڒَا إِ بُولُوسْ أَمْ إِسَّاوَاڒْ نتَّا. ڒَامِي ث إِژْرَا بُولُوسْ، يُوشَا أَقَا ذَايسْ لْ-إِيمَانْ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاسّْڭنْفَا.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 إِنَّا أَسْ س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ: ”أَذْ أَشْ إِنِيغْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ، كَّارْ، ثْبدّذْ نِيشَانْ خْ إِضَارنْ نّشْ!“ إِنْڭزْ، إِكَّارْ، ؤُشَا إِڭُّورْ.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 ڒَامِي إِژْرَا ڒْغَاشِي مِينْ إِڭَّا بُولُوسْ، سّْڭعّْذنْ ثْمِيجَّا نْسنْ، نَّانْ س ڒْهَارْذْ ن ثمُّورْثْ نِّي: ”أَقَا إِربِّيثنْ ذوْڒنْ أَروْسنْ ذڭْ إِوْذَانْ، هْوَانْ-د غَارْنغْ!“
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 نِيثْنِي سمَّانْ بَارْ-نَابَا س يِيسمْ ’سِيذِي ن إِربِّيثنْ‘، ؤُ بُولُوسْ س يِيسمْ ’هِيرْمِيسْ‘، مِينْزِي نتَّا إِزْوَارْ غَارْ وَاوَاڒْ.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 أَكهَّانْ ن ’سِيذِي ن إِربِّيثنْ‘ ثُوغَا بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ، يِيوِي إِينْذُوزنْ ذ ثْسذِّييِينْ ن نُّووَّاشْ غَارْ ثِيوُّورَا ن ڒمْرَاحْ مَانِي قِّيمنْ، ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ثنْ إِقدّمْ ذ ثْغَارْصْثْ إِ نِيثْنِي.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 ڒَامِي سْڒِينْ بَارْ-نَابَا ذ بُولُوسْ خْ مَانْ أَيَا، شَارّْڭنْ أَرُّوضْ نْسنْ، نڭْزنْ، فّْغنْ غَارْ بَارَّا جَارْ ڒْغَاشِي، سْغُويُّونْ، نَّانْ:
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 ”أَ إِرْيَازنْ، مِينْ إِ ثتّڭّمْ؟ ؤُڒَا ذ نشِّينْ ذ لْبَاشَارْ ذ إِجّنْ أَمْ كنِّيوْ، نتّْبَارّحْ كنِّيوْ حِيمَا أَذْ ثْبعّْذمْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ إِبطّْڒنْ، حِيمَا أَذْ ثُوبمْ غَارْ أَربِّي إِدَّارنْ إِ د-إِخڒْقنْ أَجنَّا ذ ثمُّورْثْ ذ ڒبْحَارْ ذ مَارَّا مِينْ ذَايْسنْ.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 ذِي ڒْوقْثْ ن ڒجْيُوڒْ إِعْذُونْ إِجَّا نتَّا مَارَّا ڒڭْنُوسْ أَذْ ؤُيُورنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ نْسنْ،
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 وَاخَّا وَارْ إِجِّي إِخفْ نّسْ بْڒَا شّْهَاذثْ أَمْ ذ أَسنْ إِوْشَا ثْشُونِي زڭْ ؤُجنَّا، إِسّهْوَا-د أَنْژَارْ ؤُ إِوْشَا أَطَّاسْ ن ڒْغِيدْجثْ ذِي ڒْوقْثْ نْسنْ إِتّْوَاڭّنْ ؤُشَا إِسّْجِيونْ ؤُڒَاونْ نّغْ س مَاشَّا ذ ڒفْرَاحثْ.“
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 وَاخَّا سَّاوَاڒنْ أَمنِّي، ثُوغَا عَاذْ إِقْسحْ خَاسنْ أَذْ سّْبدّنْ ڒْغَاشِي، مَاحنْذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّْقذِّيمْ ثِيغَارْصِينْ إِ نِيثْنِي.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 مَاشَا ؤُسِينْ-د وُوذَاينْ زِي إِكُونِييَا ذ أَنْثِييُوخِييَا، سّْحَارّْشنْ خَاسنْ ڒْغَاشِي ؤُشَا أَرجْمنْ بُولُوسْ، جَارّنْ ث بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا إِمُّوثْ.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 مَاشَا أَمْ ذ أَسْ د-نّْضنْ إِمحْضَارنْ، إِكَّارْ ؤُشَا يُوذفْ غَارْ ثنْذِينْثْ. خنِّي ثِيوشَّا نّسْ إِفّغْ أَكْ-ذ بَارْ-نَابَا، إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثنْذِينْثْ ن ذِيرْبِي.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 ؤُمِي بَارّْحنْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ نِّي، ڭِّينْ أَطَّاسْ ن إِمحْضَارنْ. خنِّيعقْبنْ غَارْ لِيسْثْرَا ذ إِكُونِييَا ذ أَنْثِييُوخِييَا،
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 ڭِّينْ ؤُڒْ ذِي ڒعْمُورْ ن إِمحْضَارنْ،عڒْمنْ أَسنْ أَذْ شبَّارنْ ذِي لْ-إِيمَانْ، نَّانْ أَسنْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ نَاذفْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي س وَاطَّاسْ ن ڒمْحَايمْ.
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 أَرشّْحنْ إِمْغَارنْ ذِي كُوڒْ ثَامسْمُونْثْ أَمْ تّْژُومَانْ ؤُ تّْژَادْجَانْ أَكِيذْسنْ، ؤُشَا خنِّي سلّْمنْ ثنْ إِ سِيذِيثْنغْ إِ ذِي ؤُمْننْ نِيثْنِي.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 خَاسْ ؤُشَا ژْوَانْ بِيسِيذِييَا، ؤُسِينْ-د غَارْ بَامْفِيلِييَا.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 أَوَارْنِي ڒَامِي سِّيوْڒنْ س وَاوَاڒْ ن سِيذِي ذِي بِيرْخَا، هْوَانْ-د غَارْ أَتَّالْيَا.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 سّنِّي رُوحنْ ذِي ڒبْحَارْ غَارْ أَنْثِييُوخِييَا مِينْزِي سّنِّي ثُوغَا تّْوَاسّْقبّْضنْ إِ أَرْضَا ن سِيذِي ذِي طّْوعْ ن ڒْخذْمثْ ثنِّي أَقَا كمّْڒنْ.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 ڒَامِي ذِينْ إِوْضنْ، ڒَاغَانْ خْ ثْمسْمُونْثْ، خبَّارنْ س مَارَّا ڒخْذَايمْ ثِيمقّْرَانِينْ إِ يڭَّا أَربِّي س إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُ مَامّشْ يَارْزمْ ثَاوَّارْثْ ن لْ-إِيمَانْ إِ ڒڭْنُوسْ.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 ؤُشَا قِّيمنْ ذِينْ إِشْثْ ڒْوقْثْ ذ أَزِيرَارْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ. *
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.