Atos 14

rifa (RIFA) vs ARIB

ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica

¹ ذڭْ إِكُونِييَا ؤُذْفنْ نِيثْنِي جْمِيعْ غَارْ ثمْزِيذَا ن وُوذَاينْ ؤُشَا سِّيوْڒنْ أَڒَامِي ؤُمْننْ أَطَّاسْ ن ڒْغَاشِي، أَمْ وُوذَاينْ أَمْ إِيُونَانِييّنْ.

¹ Em Icônio entraram juntos na sinagoga dos judeus e falaram de tal modo que creu uma grande multidão tanto de judeus como de gregos.

² مَاشَا ؤُذَاينْ إِنِّي وَارْ يُومِيننْ، سّكَّارنْ إِرْيَازنْ ن ثنْذِينْثْ إِ يدْجَانْ زِي ڒڭْنُوسْ، مَاحنْذْ أَذْ سّْعِيدْجْثنْ ثَاوْمَاثْ.

² Mas os judeus incrédulos excitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.

³ وَاخَّا أَمنِّي كِّينْ ذِينِّي أَطَّاسْ نْ ڒْوقْثْ، تّْبَارّْحنْ س بْطَايْطَايْ س سِيذِي. ؤُ نتَّا ثُوغَا إِتِّيشْ شّْهَاذثْ إِ وَاوَاڒْ ن أَرْضَا نّسْ س ڒعْڒَامَاثْ ذ ڒعْجَايبْ إِ إِڭَّا س إِفَاسّنْ نْسنْ.

³ Eles, entretanto, se demoraram ali por muito tempo, falando ousadamente acerca do Senhor, o qual dava testemunho à palavra da sua graça, concedendo que por suas mãos se fizessem sinais e prodígios.

⁴ مَارَّا ڒْغَاشِي ن إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ إِمّْسبْضَا. شَا زَّايْسنْ رُوحنْ أَكْ-ذ وُوذَاينْ ؤُ شَا نّغْنِي أَكْ-ذ رُّوسُولْ.

⁴ E se dividiu o povo da cidade; uns eram pelos judeus, e outros pelos apóstolos.

⁵ ثُوغَا ذِينْ إِشْثْ ن ثْمعْمُوتْشْ خَاسنْ زڭْ يِينِّي زِي ڒڭْنُوسْ ؤُ زڭْ وُوذَاينْ أَكْ-ذ إِمقّْرَاننْ نْسنْ، حِيمَا أَذْ خَاسنْ كَارْفْسنْ ؤُ حِيمَا أَذْ ثنْ أَرجْمنْ.

⁵ E, havendo um motim tanto dos gentios como dos judeus, juntamente com as suas autoridades, para os ultrajarem e apedrejarem,

⁶ ڒَامِي سّْننْ مَانْ أَيَا، فّْغنْ-د ؤُشَا أَروْڒنْ غَارْ ثْندَّامْ ن لِيكَاعُونْيَا، أَقَا أَثنْ ذ لِيسْثْرَا ذ ذِيرْبِي، ؤُ غَارْ ذْشُورَاثْ إِ ذ أَسْ د-إِنّْضنْ،

⁶ eles, sabendo-o, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e a região circunvizinha;

⁷ ؤُشَا تّْبَارّْحنْ ذِينِّي س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ.

⁷ e ali pregavam o evangelho.

⁸ ثُوغَا إِزدّغْ إِجّْ ن ورْيَازْ ذِي لِيسْثْرَا ونِّي ذ أَنعْضَابْ ذڭْ إِضَارنْ نّسْ، أَقَا-ث ذ أَقجْذَاحْ زڭْ ؤُعذِّيسْ ن يمَّاسْ، وَارْ يُويُورْعمَّارْصْ.

⁸ Em Listra estava sentado um homem aleijado dos pés, coxo de nascença e que nunca tinha andado.

⁹ ثُوغَا إِتّسْڒَا إِ بُولُوسْ أَمْ إِسَّاوَاڒْ نتَّا. ڒَامِي ث إِژْرَا بُولُوسْ، يُوشَا أَقَا ذَايسْ لْ-إِيمَانْ حِيمَا أَذْ إِتّْوَاسّْڭنْفَا.

⁹ Este ouvia falar Paulo, que, fitando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,

¹⁰ إِنَّا أَسْ س إِشْثْ ن ثْمِيجَّا ثجْهذْ: ”أَذْ أَشْ إِنِيغْ ذڭْ يِيسمْ ن سِيذِيثْنغْ يَاسُوع لْمَاسِيحْ، كَّارْ، ثْبدّذْ نِيشَانْ خْ إِضَارنْ نّشْ!“ إِنْڭزْ، إِكَّارْ، ؤُشَا إِڭُّورْ.

¹⁰ disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés. E ele saltou, e andava.

¹¹ ڒَامِي إِژْرَا ڒْغَاشِي مِينْ إِڭَّا بُولُوسْ، سّْڭعّْذنْ ثْمِيجَّا نْسنْ، نَّانْ س ڒْهَارْذْ ن ثمُّورْثْ نِّي: ”أَقَا إِربِّيثنْ ذوْڒنْ أَروْسنْ ذڭْ إِوْذَانْ، هْوَانْ-د غَارْنغْ!“

¹¹ As multidões, vendo o que Paulo fizera, levantaram a voz, dizendo em língua licaônica: Fizeram-se os deuses semelhantes aos homens e desceram até nós.

¹² نِيثْنِي سمَّانْ بَارْ-نَابَا س يِيسمْ ’سِيذِي ن إِربِّيثنْ‘، ؤُ بُولُوسْ س يِيسمْ ’هِيرْمِيسْ‘، مِينْزِي نتَّا إِزْوَارْ غَارْ وَاوَاڒْ.

¹² A Barnabé chamavam Júpiter e a Paulo, Mercúrio, porque era ele o que dirigia a palavra.

¹³ أَكهَّانْ ن ’سِيذِي ن إِربِّيثنْ‘ ثُوغَا بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ، يِيوِي إِينْذُوزنْ ذ ثْسذِّييِينْ ن نُّووَّاشْ غَارْ ثِيوُّورَا ن ڒمْرَاحْ مَانِي قِّيمنْ، ثُوغَا إِخْسْ أَذْ ثنْ إِقدّمْ ذ ثْغَارْصْثْ إِ نِيثْنِي.

¹³ O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trouxe para as portas touros e grinaldas e, juntamente com as multidões, queria oferecer-lhes sacrifícios.

¹⁴ ڒَامِي سْڒِينْ بَارْ-نَابَا ذ بُولُوسْ خْ مَانْ أَيَا، شَارّْڭنْ أَرُّوضْ نْسنْ، نڭْزنْ، فّْغنْ غَارْ بَارَّا جَارْ ڒْغَاشِي، سْغُويُّونْ، نَّانْ:

¹⁴ Quando, porém, os apóstolos Barnabé e Paulo ouviram isto, rasgaram as suas vestes e saltaram para o meio da multidão, clamando

¹⁵ ”أَ إِرْيَازنْ، مِينْ إِ ثتّڭّمْ؟ ؤُڒَا ذ نشِّينْ ذ لْبَاشَارْ ذ إِجّنْ أَمْ كنِّيوْ، نتّْبَارّحْ كنِّيوْ حِيمَا أَذْ ثْبعّْذمْ خْ ثْمسْڒَايِينْ-أَ إِبطّْڒنْ، حِيمَا أَذْ ثُوبمْ غَارْ أَربِّي إِدَّارنْ إِ د-إِخڒْقنْ أَجنَّا ذ ثمُّورْثْ ذ ڒبْحَارْ ذ مَارَّا مِينْ ذَايْسنْ.

¹⁵ e dizendo: Senhores, por que fazeis estas coisas? Nós também somos homens, de natureza semelhante à vossa, e vos anunciamos o evangelho para que destas práticas vãs vos convertais ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar, e tudo quanto há neles;

¹⁶ ذِي ڒْوقْثْ ن ڒجْيُوڒْ إِعْذُونْ إِجَّا نتَّا مَارَّا ڒڭْنُوسْ أَذْ ؤُيُورنْ ذڭْ إِبْرِيذنْ نْسنْ،

¹⁶ o qual nos tempos passados permitiu que todas as nações andassem nos seus próprios caminhos.

¹⁷ وَاخَّا وَارْ إِجِّي إِخفْ نّسْ بْڒَا شّْهَاذثْ أَمْ ذ أَسنْ إِوْشَا ثْشُونِي زڭْ ؤُجنَّا، إِسّهْوَا-د أَنْژَارْ ؤُ إِوْشَا أَطَّاسْ ن ڒْغِيدْجثْ ذِي ڒْوقْثْ نْسنْ إِتّْوَاڭّنْ ؤُشَا إِسّْجِيونْ ؤُڒَاونْ نّغْ س مَاشَّا ذ ڒفْرَاحثْ.“

¹⁷ Contudo não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando-vos chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo-vos de mantimento, e de alegria os vossos corações.

¹⁸ وَاخَّا سَّاوَاڒنْ أَمنِّي، ثُوغَا عَاذْ إِقْسحْ خَاسنْ أَذْ سّْبدّنْ ڒْغَاشِي، مَاحنْذْ ؤُڒَا ذ إِجّْ وَارْ إِتّْقذِّيمْ ثِيغَارْصِينْ إِ نِيثْنِي.

¹⁸ E dizendo isto, com dificuldade impediram as multidões de lhes oferecerem sacrifícios.

¹⁹ مَاشَا ؤُسِينْ-د وُوذَاينْ زِي إِكُونِييَا ذ أَنْثِييُوخِييَا، سّْحَارّْشنْ خَاسنْ ڒْغَاشِي ؤُشَا أَرجْمنْ بُولُوسْ، جَارّنْ ث بَارَّا إِ ثنْذِينْثْ، مِينْزِي إِتّْغِيڒْ أَسنْ أَقَا إِمُّوثْ.

¹⁹ Sobrevieram, porém, judeus de Antioquia e de Icônio e, havendo persuadido as multidões, apedrejaram a Paulo, e arrastaram-no para fora da cidade, cuidando que estava morto.

²⁰ مَاشَا أَمْ ذ أَسْ د-نّْضنْ إِمحْضَارنْ، إِكَّارْ ؤُشَا يُوذفْ غَارْ ثنْذِينْثْ. خنِّي ثِيوشَّا نّسْ إِفّغْ أَكْ-ذ بَارْ-نَابَا، إِوْضنْ نِيثْنِي غَارْ ثنْذِينْثْ ن ذِيرْبِي.

²⁰ Mas quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte partiu com Barnabé para Derbe.

²¹ ؤُمِي بَارّْحنْ س ڒخْبَارْ أَصبْحَانْ إِ إِمزْذَاغْ ن ثنْذِينْثْ نِّي، ڭِّينْ أَطَّاسْ ن إِمحْضَارنْ. خنِّيعقْبنْ غَارْ لِيسْثْرَا ذ إِكُونِييَا ذ أَنْثِييُوخِييَا،

²¹ E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,

²² ڭِّينْ ؤُڒْ ذِي ڒعْمُورْ ن إِمحْضَارنْ،عڒْمنْ أَسنْ أَذْ شبَّارنْ ذِي لْ-إِيمَانْ، نَّانْ أَسنْ بلِّي إِتّْخصَّا أَذْ نَاذفْ غَارْ ثْڭلْذِيثْ ن أَربِّي س وَاطَّاسْ ن ڒمْحَايمْ.

²² confirmando as almas dos discípulos, exortando-os a perseverarem na fé, dizendo que por muitas tribulações nos é necessário entrar no reino de Deus.

²³ أَرشّْحنْ إِمْغَارنْ ذِي كُوڒْ ثَامسْمُونْثْ أَمْ تّْژُومَانْ ؤُ تّْژَادْجَانْ أَكِيذْسنْ، ؤُشَا خنِّي سلّْمنْ ثنْ إِ سِيذِيثْنغْ إِ ذِي ؤُمْننْ نِيثْنِي.

²³ E, havendo-lhes feito eleger anciãos em cada igreja e orado com jejuns, os encomendaram ao Senhor em quem haviam crido.

²⁴ خَاسْ ؤُشَا ژْوَانْ بِيسِيذِييَا، ؤُسِينْ-د غَارْ بَامْفِيلِييَا.

²⁴ Atravessando então a Pisídia, chegaram à Panfília.

²⁵ أَوَارْنِي ڒَامِي سِّيوْڒنْ س وَاوَاڒْ ن سِيذِي ذِي بِيرْخَا، هْوَانْ-د غَارْ أَتَّالْيَا.

²⁵ E, tendo anunciado a palavra em Perge, desceram a Atália.

²⁶ سّنِّي رُوحنْ ذِي ڒبْحَارْ غَارْ أَنْثِييُوخِييَا مِينْزِي سّنِّي ثُوغَا تّْوَاسّْقبّْضنْ إِ أَرْضَا ن سِيذِي ذِي طّْوعْ ن ڒْخذْمثْ ثنِّي أَقَا كمّْڒنْ.

²⁶ E dali navegaram para Antioquia, donde tinham sido encomendados à graça de Deus para a obra que acabavam de cumprir.

²⁷ ڒَامِي ذِينْ إِوْضنْ، ڒَاغَانْ خْ ثْمسْمُونْثْ، خبَّارنْ س مَارَّا ڒخْذَايمْ ثِيمقّْرَانِينْ إِ يڭَّا أَربِّي س إِفَاسّنْ نْسنْ ؤُ مَامّشْ يَارْزمْ ثَاوَّارْثْ ن لْ-إِيمَانْ إِ ڒڭْنُوسْ.

²⁷ Quando chegaram e reuniram a igreja, relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles, e como abrira aos gentios a porta da fé.

²⁸ ؤُشَا قِّيمنْ ذِينْ إِشْثْ ڒْوقْثْ ذ أَزِيرَارْ أَكْ-ذ إِمحْضَارنْ. *

²⁸ E ficaram ali não pouco tempo, com os discípulos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →